Tibetan
གཞན་མི་སྲིད་པའི་བུམ་པ་ལ་སྣམ་བུ་རེ་ལྡེ་ཀ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་དགག་པ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཉིད་དུ་གཟུང་ངོ༌། །གསུམ་པ་གནས་སྐབས་ཀྱིས་ནི་གནས་སྐབས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། དོན་གཞན་ལ་ལྟོས་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་པ། བུམ་པའི་ཉལ་བ་དང༌། ལངས་པ་དང༌། ཁ་བུབ་དང༌། གན་རྐྱལ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རེ་རེ་ཞིག་ཏུ་གཟུང་ངོ༌། །ཆོས་ཀྱི་གྲངས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཇི་སྙེད་པ་ཆོས་ཅན་གྱི་གྲངས་ཀྱང་དེ་སྙེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཅན་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་གཞན་མི་སྤོང་བའི་སྒྲ་གཅིག་གིས་བརྗོད་པ་ཡིན་པ་དང༌། དངོས་ པོ་ཆ་ཤས་མེད་པ་གཅིག་ལ་ཆོས་ཅན་དུ་ཞེན་པའི་བསམ་པས་སྦྱར་བའི་ངོར་བྱས་པས་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །བྱེ་བྲག་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་དང༌། ཆོས་ནང་གི་དབྱེ་བ་གཉིས་སུ་དབྱེའོ། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་བྱེ་བྲག་ལ་ཆོས་ཉིད་དེ་ཉིད་པའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཤན་ནི། སྒྲ་གཅིག་གིས་བསྟན་པས་ཁྱད་པར་གཞན་སྤོང་བ་དང༌། མི་སྤོང་བའི་སྒྲའི་ཤན་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དེ། དེ་ལས་དོན་གཞན་མི་སྲེད་པས་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་གཞན་སྤོང་བ་དང་མི་སྤོང་པའི་ཤན་ནི་ཀུན་བརྟགས་ཁོ་ནར་ཟད་དོ། །ལྷག་མ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཚན་ཉིད་པ་དང་གནས་སྐབས་པའི་ཆོས་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཅན་གྱི་བྱེ་བྲག་ནི་སྒྲ་ཐ་དད་ཀྱིས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་སྤོང་བ་དང་མི་སྤོང་པའི་སྒྲའི་ཤན་དང༌། དོན་གཞན་སྲིད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་གཞན་སྤོང་བ་དང་མི་སྤོང་བའི་ཤན་དང༌། ཁྱབ་ཆེ་ཆུང་གིས་བྱས་པའི་ལྡོག་པའི་ཐ་དད་ཀྱི་ཤན་དང་གསུམ་སྟེ། དེ་ལས་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱད་པར་གཞན་སྤོང་བ་དང་མི་སྤོང་བའི་ཆོས་དང༌། ཆོས་ཅན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱེད་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་བྱེ་བྲག་ནི་སྔར་སྨོས་པ་གསུམ་པ་གསུམ་གྱི་སྟེང་དུ་ཆོས་རྣམས་ནི་དོན་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཅན་ནི་མ་ལྟོས་པ་སྟེ། དེར་ཡང་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱེད་པའི་གཙོ་བོ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་དངོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ནི་གཅིག་ཁོ་ནར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་ཤིན་ཏུ་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པའི་བློས་བསླད་པ་ཡིན་ནོ། །སྐབས་འདིར་བློས་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པའི་རྟེན་ནི་ཡང་དག་པར་ཆོས་ཅན་གྱི་སྒྲ་ནི་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ལ། ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་ནི་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ
Chinese
此外，对于不存在的瓶子，虚构它是布、瑞德卡瓦等的体性，这是遍计所执。否定这些，则视为圆成实性。第三，以暂时性而言，因为仅仅是暂时性，所以也不是法性的成立，也不依赖于其他意义。瓶子的躺卧、站立、倒置、仰卧等，被视为各自的法。法的数量有多少种区分，有法者的数量也变成那么多。所谓“一个有法者”，是用一个不舍弃其他差别的词语来表达的。对于无分实体的一个事物，执着为有法者的想法，仅仅是人为施加而已。详细区分分为法与有法的区分，以及法内部的区分两种。法与有法的区分中，自性即是自性的法和有法的区别，仅仅在于用一个词语表示而舍弃其他差别，以及不舍弃的词语的区别。除此之外，因为不存在其他意义，所以舍弃和不舍弃意义差别的区别仅仅是遍计所执。其余自性之自性者和暂时性的法性，以及有法的区别，在于用不同的词语所作的舍弃其他差别和不舍弃的词语的区别，以及因为存在其他意义，所以舍弃和不舍弃意义差别的区别，以及由大小范围所作的相违的差别这三种。其中，因为是法和有法的区别的基础，所以是舍弃和不舍弃其他差别的法和有法进行区分的主要因素。区分的法和有法的区别，是在之前所说的三种之上的，法是依赖于其他意义的，而有法是不依赖的。在那里，进行区分的主要因素是之前所说的。如果从实物的角度来说，法性的法和有法完全成立为一个，所以是非常同一的，是被不同的心识所迷惑的。在此处，心识执着为不同的所依是，真实而言，有法的词语是一个，而法的词语是多个，这
English
Furthermore, to fabricate that a non-existent pot is of the nature of cloth, reed, or tile, is the imputed nature. To negate these is to be regarded as the thoroughly established nature. Thirdly, in terms of the temporary, because it is merely temporary, it is not an establishment of the nature, nor does it depend on other meanings. The lying down, standing up, overturning, and lying on its back of a pot, etc., are regarded as individual dharmas. As many distinctions as there are of the number of dharmas, so many will be the number of subjects of dharma. The so-called "one subject of dharma" is expressed by a single word that does not abandon other distinctions. The idea of clinging to a single partless entity as a subject of dharma is merely an artificial imposition. Detailed distinctions are divided into two: the distinction between dharma and subject of dharma, and the distinction within dharma itself. In the distinction between dharma and subject of dharma, the distinction between the nature that is itself the nature and the subject of dharma is merely the distinction of words that express with a single word while abandoning other distinctions, and words that do not abandon them. Apart from that, because there is no other meaning, the distinction of abandoning and not abandoning the difference in meaning is merely imputation. The remaining distinctions of the nature of the nature itself, the temporary nature, and the subject of dharma are the distinction of words that abandon and do not abandon other distinctions made by different words, and because there is the existence of other meanings, the distinction of abandoning and not abandoning the difference in meaning, and the three distinctions of difference in opposition made by the extent of large and small. Among these, because it is the basis of the distinction between dharma and subject of dharma, it is the main factor in distinguishing the dharma and subject of dharma that abandon and do not abandon other distinctions. The distinction between the distinguished dharmas and the subject of dharma is on top of the three mentioned earlier, the dharmas are dependent on other meanings, while the subject of dharma is not dependent. There, the main factor in distinguishing is what was said before. If considered from the perspective of the object itself, the dharma and subject of dharma of the nature are completely established as one, so they are very much the same, but are deluded by different minds. Here, the basis for the mind's grasping as different is, in reality, the word for subject of dharma is one, while the word for dharma is many, this
Tibetan
ས་ན་གཅིག་དང་དུ་མའི་སྒྲ་ཐ་དད་ཀྱིས་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ནི་དོན་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པར་དངོས་པོ་དངོས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པས་དངོས་པོ་དངོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཀུན་བརྟགས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་བློས་གཞག་པ་ཁོ་ནས་ཟད་དོ། །གནས་སྐབས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱང་གནས་སྐབས་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་གནས་སྐབས་ཙམ་དུ་གཞག་གོ །ཆོས་ནང་གི་བྱེ་བྲག་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ ནིའོ་མའི་ཡོན་ཏན་དཀར་བ་དང༌། མངར་བ་དང༌། འཇམ་པ་རྣམས་དུང་དང༌། ཀ་ཙ་ལིན་ད་དང༌། སྦྲང་རྩི་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཐ་དད་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་འཇུག་པ་དང༌། ལྡོག་པ་མཐོང་ནས་འོ་མ་ལ་ཡང་ཡོན་ཏན་དེ་དག་ཐ་དད་དུ་བློས་བཟུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་ལ། དངོས་པོ་དངོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནའོ་མ་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ཐ་ན་ཡུལ་དང་དུས་ལ་སོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་གསལ་བ་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་དེ་དག་ཤིན་ཏུ་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་འབྲེལ་ཟླ་དང༌། འགལ་ཟླ་ལ་ལྟོས་པའི་ཐ་དད་ཀྱིས་ཐ་དད་པར་བྱས་ལ་གྲངས་ཀྱང་དེའི་གྲངས་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །མི་སྲིད་པའི་སྒྲོ་བཏགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དགག་པ་ལྟོས་པ་ཐ་དད་ཀྱིས་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་མི་བཏགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པ་དང་བུམ་པ་ན་འབྲུ་ཡོད་པར་ལྡན་པར་བསྒྲུབ་པ་དང༌། འབྲུ་མེད་པར་ལྡན་པར་དགག་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པ་ཡིན་པ་དང༌། དམིགས་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་པས་བྱེ་བྲག་རྣམ་པར་གཞག་གོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། མཚན་ཉི་དེ་འགལ་བ་བཟློག་བྱ་དེ་དག་རྣམ་པར་གཅད་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་བློའི་སལ་བས་མཚན་ཉིད་དེ་དག་མཚོན་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་གྱི། མཚན་ཉིད་འགལ་བ་རྣམ་པར་གཅད་པ་དེ་དག་ཆོས་འགལ་བ་དེ་དག་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་སྔར་བཤད་པ་རྣམས་ཁོ་ནར་བཟུང་ངོ༌། །དངོས་པོ་དངོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཆོས་དེ་དག་ལས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནི་ཤིན་ཏུ་གཅིག་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཆོས་རྣམ་ནི་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟ་བུར་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གནས་སྐབས་པ་ཉིད་ཀྱང་གནས་སྐབས་པ་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །ངེས་ཚེག་གཞན་ལ་བརྟེན་པས་ན་ཆོས་དེ་དག་དང་ལྡན
Chinese
因此，一和多的声音是通过区分来完成的。所安立的法和有法，如果不依赖于其他意义，就无法通过实物本身完全成立，如果从实物本身的方面来说，就只是遍计所执。因为依赖于他者，所以仅仅通过心识的安立就结束了。暂时的法也因为仅仅通过暂时本身而完全成立，所以仅仅安立为暂时。在法内部的差别中，自性法是，例如牛奶的功德，白色、甜味、柔软等，应用于贝壳、糖果、蜂蜜等不同的使用对象，看到应用和不应用，因此也认为牛奶的那些功德是不同的。这被称为本质相同。如果从实物本身的方面来说，牛奶不明显的自性，甚至仅仅因为处所和时间等而跟随其他明显的自性，那么那些功德就非常相同。所安立的法是，依赖于关联和矛盾，通过不同来区分，数量也是按照那个数量来计算的。不可能的虚构也通过不同的依赖来否定。其他，例如不假立的自性法，以及有境和无境，以及论证瓶子里有谷物，以及否定有谷物，等等，一切法都是无常的，以及不是有境，以及不是具有，以及不是分离等等，如果说依赖于这些来区分，那么这也是不行的。因为，那些作为矛盾的对立面的特征，区分这些特征的区分是，通过心识的清晰来表示那些特征的安立，而不是特征的矛盾的区分，是成就那些矛盾的法，因为不是这样。成就那些的，只是执持先前所说的那些。如果从实物本身的方面来说，在那些法中，自性法是非常相同的，而所安立的法就像兔子的角一样是不存在的，这在法和有法的情况下已经说过了。也应当将暂时性本身视为暂时性本身。因为确定点依赖于其他，所以与那些法相应。
English
Therefore, the sound of one and many is accomplished through differentiation. The established dharma and the possessor of dharma, if they do not rely on other meanings, cannot be completely established through the object itself. If considered from the aspect of the object itself, it is only the completely imputed. Because it relies on others, it ends only with the establishment by mind. Temporary dharmas are also completely established only through the temporary itself, so they are only established as temporary. Among the distinctions within dharmas, the nature dharmas are, for example, the qualities of milk, such as whiteness, sweetness, and softness, which are applied to different objects of use such as shells, candies, and honey. Seeing the application and non-application, it is therefore also considered that those qualities of milk are different. This is called the same essence. If considered from the aspect of the object itself, the non-obvious nature of milk, even if only because of place and time, follows other obvious natures, then those qualities are very much the same. The established dharmas are differentiated through differences that rely on association and contradiction, and the number is also calculated according to that number. Impossible fabrications are also negated through different dependencies. Others, such as the un-fabricated nature dharma, and the object of awareness and non-object of awareness, and proving that there are grains in the pot, and negating that there are grains, etc., all dharmas are impermanent, and not being an object of awareness, and not possessing, and not being separate, etc., if it is said that distinctions are made by relying on these, then that is also not acceptable. Because, the characteristics that are the opposites of those contradictions, the distinction of distinguishing those characteristics is the establishment of representing those characteristics through the clarity of mind, but it is not the distinction of the contradictions of the characteristics that accomplishes those contradictory dharmas, because it is not so. What accomplishes those is only holding onto those previously mentioned. If considered from the aspect of the object itself, among those dharmas, the nature dharmas are very much the same, while the established dharmas are non-existent like the horns of a rabbit, which has been said in the context of dharma and the possessor of dharma. The temporary itself should also be regarded as the temporary itself. Because the definite point depends on others, it is in accordance with those dharmas.
Tibetan
་པས་ན་ཆོས་ཅན་ཏེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྫས་མ་གཏོགས་པར་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གུད་དུ་གཟུང་བར་མི་ནུས་པས་ན་གཞན་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་དང་ཆོས་ ཅན་གཏན་ལ་དབབ་པ་སློབ་དཔོན་ཛེ་ཏཱ་རིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གཏན་ལ་དབབ་པ། ཛེ་ཏཱ་རི།
Chinese
因此是法性。除了瓶子等事物外，不能单独理解无常等功德，因此称为依赖于他者。法与法性之决定，由学师寂天（梵文：Jetāri）所作，完毕。法与法性之决定。寂天（梵文：Jetāri）。
English
Therefore, it is a dharma-possessor. Apart from things like a pot, one cannot grasp qualities like impermanence separately, therefore it is called dependent on others. The determination of dharma and dharma-possessor, composed by the teacher Jetāri, is complete. The determination of dharma and dharma-possessor. Jetāri.