Tibetan
། །ཆོས་ཉིད་མཚན་ཉིད་པ་དེ་ཡང་གཉུག་མ་དང་གློ་བུར་བའི་དབྱེ་བས་གཉིས་སུ་གཟུང་སྟེ། གསེར་གྱི་ཁ་དོག་སེར་བ་ཉིད་དང༌། གཡའ་སྔོན་པོ་ལྟ་བུའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གློ་བུར་བ་ཡིན་ཞེ་ན། མེ་ལ་སོགས་པའི་གཞན་བསྟེན་པས་རང་གི་བྱེད་པ་ལས་འདས་ཤིང་མཚན་ཉིད་དེ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་བའི་དོར་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིག་ཤོས་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་ནོ། །གློ་བུར་བ་དེ་ཡང་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་གྲུབ་པ་དང་བ་དེ་བ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་གཉིས་ཀ་ཉམས་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཆུའི་རྙོག་མ་བཞིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་བདེ་བ་ཉམས་པ་ཐ་མ་ཞིག་ལས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གསེར་གྱི་གཡའ་འམ་ལྕགས་ཀྱི་ཚ་ཚ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཡང་དམིགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། དོན་རྣམ་པར་གཞག་པ་གཉིས་སུ་གཟུང་ངོ༌། །དེ་ལ་དམིགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དམིགས་པ་འཇུག་ལྡོག་གོ །དོན་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དོན་འཇུག་ལྡོག་སྟེ། དེ་དག་གློ་བུར་གྱི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལ་ལྟོས་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་དམིགས་པ་པོ་ཤེས་པ་ལྟོས་པ་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི་འབྲེལ་ཟླ་དང་འགལ་ཟླའི་དོན་ལ་ལྟོས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དོན་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཞེས་དོན་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱའོ། །དམིགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡང་དེ་དམིགས་པ་དང༌། དེ་ལ་དམིགས་པའི་དབྱེ་བས་གཉིས་སུ་གསུངས་ཏེ། དམིགས་པ་དེ་ཡང་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དངོས་སུ་མྱོང་བས་ དམིགས་པ་དང༌། མ་མྱོང་ཡང་མ་བསྐལ་བས་དམིགས་པར་གཞག་ལ། མ་མྱོང་ཡང་མ་བསྐལ་བས་དམིགས་པ་དེ་ནི་མ་བསྐལ་ཡང་མ་མྱོང་བ་ལ་ལྟོས་པས་མི་དམིགས་པར་ཡང་གཞག་གོ །གཞན་ཡང་བསྐལ་བ་གསུམ་གྱི་བསྐལ་བ་དེ་ཡང་བསྐལ་བས་མི་དམིགས་པའི་ཆོས་སུ་གཞག །དེ་ལ་དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པ་ཡང༌། །ས་ཕྱོགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལ་སོགས་པར་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དབྱེ་བས་ཅི་རིགས་སུ་གཟུང་ངོ༌། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་མ་བསྐལ་བ་ནི་རང་བཞིན་ཕྲ་བ་ལས་བཟློག་པ་ཙམ་མོ། །དོན་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཡང་རྫས་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་དབྱེ་བས་གཉིས་སུ་སྦྱར་ཏེ། དེ་ལ་རྫས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དང་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་བའི་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པས་བསྒྲུབ་ནུས་པ་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་འདུས་བྱས་ཀྱི་དངོས་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ནི་རྫས་ཀྱི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ནོ། །ཡོན་ཏན་ནི་འདུས་བྱས་དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་མི་རྟ
Chinese
此外，法性之自性，也可通过本有和突发性的区分来理解为二。例如，黄金的黄色本身，以及铜绿的蓝色。为什么说是突发性的呢？因为依赖于火等外缘，超越了自身的作用，并且会从该自性中解脱出来，因此是应当舍弃的。另一种情况则与此相反。有些突发性，可以通过起始和终结两者都消失来认识，就像水的浑浊一样。有些则可以通过终结时快乐的消失来认识，就像黄金上的铜绿或铁上的锈迹一样。分别安立也可分为所缘分别安立和义分别安立两种。其中，所缘分别安立是指所缘的进入和退出。义分别安立是指义的进入和退出，这些都依赖于某些突发性的差别而成立。其中，第一种是依赖于能缘的识，第二种是依赖于关联和对立的意义。因此，义分别安立应被视为意义的区分。所缘分别安立也可分为该所缘和对该所缘的两种。其中，该所缘是指通过直接体验瓶子等事物本身而成为所缘，或者即使没有体验过，也可以通过假设来安立为所缘。即使没有体验过，通过假设而安立的所缘，也依赖于未假设但未体验过的事物，因此也可以安立为非所缘。此外，三时的假设也可以安立为假设所不能缘的法。其中，所缘和非所缘，以及在不同地点等处，瓶子等所缘的进入和退出，也与之前相同。这些可以通过现量和比量的区分来适当地理解。比量的未假设仅仅是与自性微细相反。义分别安立也可以通过实体和功德的区分来结合为二。其中，所谓的实体，是指与意义和知识相关的两种意义，不依赖于其他事物就能成立，是由因缘聚合而产生的瓶子等有为法的事物本身。依赖于它的法和有法，就是实体的法和有法。功德是指这些有为法的特征不恒
English
Furthermore, the nature of Dharma, its inherent characteristic, can also be understood as twofold through the distinction between what is innate and what is adventitious. For example, the yellowness of gold itself, and the blueness of verdigris. Why is it said to be adventitious? Because it relies on external conditions such as fire, transcends its own function, and can be liberated from that characteristic, therefore it should be abandoned. The other case is the opposite of this. Some adventitiousness can be recognized by the disappearance of both the beginning and the end, like the turbidity of water. Some can be recognized by the disappearance of pleasure at the end, like the verdigris on gold or the rust on iron. Conceptual designation can also be divided into two types: object-based conceptual designation and meaning-based conceptual designation. Among these, object-based conceptual designation refers to the entering and exiting of the object. Meaning-based conceptual designation refers to the entering and exiting of the meaning, and these are established depending on certain adventitious differences. Among these, the first depends on the cognizing consciousness, and the second depends on the meaning of association and opposition. Therefore, meaning-based conceptual designation should be regarded as a distinction of meaning. Object-based conceptual designation can also be divided into the object itself and the object of that object. Among these, the object itself refers to becoming an object by directly experiencing things like a vase, or even if not experienced, it can be established as an object through assumption. Even if not experienced, the object established through assumption also depends on things that are not assumed but not experienced, so it can also be established as a non-object. Furthermore, the assumption of the three times can also be established as a dharma that cannot be cognized by assumption. Among these, the object and non-object, as well as the entering and exiting of objects such as vases in different locations, are the same as before. These can be appropriately understood through the distinction between direct perception and inference. The unassumed of inference is merely the opposite of subtle nature. Meaning-based conceptual designation can also be combined into two through the distinction between substance and quality. Among these, the so-called substance refers to the two kinds of meaning related to meaning and knowledge, which can be established without relying on other things, and is the very thing of conditioned phenomena such as vases arising from the aggregation of causes and conditions. The dharma and the possessor of dharma that depend on it are the dharma and the possessor of dharma of substance. Quality refers to the characteristics of these conditioned phenomena that are not constant.