Tibetan
ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གཏན་ལ་དབབ་པ། ཛེ་ཏཱ་རི། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གཏན་ལ་དབབ་པ། ཛེ་ཏཱ་རི། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། དྷརྨ་དྷ་རྨེ་བི་ནི་ཤྩ་ཡ། བོད་སྐད་དུ། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གཏན་ལ་དབབ་པ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་བ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྡོམ་ལ་ངོ་བོ་དང་ནི་རྣམ་གྲངས་དང༌། །དེ་ཡི་རྒྱས་པར་དབྱེ་བ་དང༌། །བྱེ་བྲག་རྣམ་གཞག་ངེས་པའི་ཚིག །རྣམ་པ་ལྔ་ཡི་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་ལ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་དོན་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་སྟེ། དེ་ཡང་སྤྱིར་ནི་འདོད་རྒྱལ་གྱི་སྒྲ་དང་ཤེས་པ་དང༌། དོན་སྟོན་པ་དང༌། འཇམ་པའི་སྒྲ་དང༌། ཤེས་པའི་ཡུལ་ལོ། །དོན་སྟོན་པ་དེ་ཡང་དོན་ཙམ་སྟོན་པའི་སྒྲ་དང༌། དོན་གྱི་ཁྱད་པར་སྟོན་པའི་སྒྲའི་ཚུལ་གཉིས་ལས་སྒྲ་གཉིས་པའི་བརྗོད་བྱའོ། །དེ་ལ་དོན་ཙམ་སྟོན་པ་ནི་གཟུགས་ལ་བདག་ཡོད་དམ་མེད་ཅེས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལ་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བདག་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་མི་རྟག་པའི་དོན་ཙམ་མམ། དངོས་པོ་ཙམ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལ་མི་རྟག་པ་ནི་གློ་བུར་བའོ། །རིང་དུ་མི་གནས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་གྲང་ཙམ་གྱིས་བསྟན་པ་སྟེ། ཐབས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་ངེས་པར་གཟུང་བར་སྦྱར་ཡང་དངོས་པོའི་རྐྱེན་ཞེས་ཏེ་དོན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དེ་ནི་ཚིག་གི་མཐའ་བཞི་ཆར་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། ལུང་བསྒོ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སྐྱེས་བུ་ལ་བསྒོ་བ་ལ་སོགས་པ་གཙོར་སྦྱར་ཡང་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ལས་མི་འདའོ། །དེ་ལ་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ནི་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་དབྱེ་བ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཆོས་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ལས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ཆོས་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་དང༌། རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་སྦྱར་ བར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དང༌། ཆོས་ཅན་ནི་དོན་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པས་མེའི་ཚ་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་དེ་ཉིད་པ་དང༌། མཚན་ཉིད་པའི་དབྱེ་བས་གཉིས་སུ་གཟུང་ངོ༌། །དེ་ལ་དེ་ཉིད་པ་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། སྣམ་བུ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་གང་ལ་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྒྲུབ་པ་རང་གི་སྒྲས་བསྟན་པ་སྟེ། དངོས་པོ་དང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སེལ་བ་སྟོན་བ་བུམ་པ་ནི་བུམ་པ་ཉིད་དོ། །མི་རྟག་པ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །སྣམ་བུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ནི་སྣམ་བུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ།། དེ་ལ་བུམ་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་སྒྲ་ནི་བཀར་བ་དང་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་མཚམས་སྦྱོར་བའི་སྐྱེན་ཅན་གྱིས་ནི་ཁྱད་པར་གཞན་མི་སྤོང་བ་ཡིན་ལ། བུམ་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་སྒྲ་ནི་བཀར་བ་དང་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཡིན་གྱི་རྐྱེན་ཅན་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་གཞན་སྤངས་པ་སྟེ། དེས་ན་བུམ་བ་བུམ་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པར་དངོས་པོའི་ཁྱད་པར་གཞན་སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་རིགས་མཐུན་པ་ལས་ནི་བཀར། །མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཞན་བུམ་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་གཅད་དེ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ནི་དངོས་པོ་དང་མཚན་ཉིད་གཞན་དང་མ་འདྲེས་པ་བསལ་བ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ལུང་བསྟན་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་མཐའ་ཅན་ནོ། །ཆོས་ཉིད་མཚན་ཉིད་པ་ནི་སྒྲ་གཞན་གྱིས་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་དེ་ལས་གཞན་པ་བསྟན་པ་སྟེ། བུམ་པ་མི་རྟག་པ་དང༌། བྱས་པ་དང་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པའི་ཡུལ་ལོ། །སྣམ་བུམ་ཡིན་པ་དང༌། རྟག་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྦྱོར་ཏེ། དེ་ཡང་དགག་བྱ་ལ་ལྟོས་པས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཆོས་ཡིན་གྱི་གཞན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མཚན་ཉིད་ཙམ་དུ་གྲུབ་ཀྱི། །བུམ་པ་ནི་འབྲུ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། སྤྱི་དང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེས་དངོས་པོ་དེ་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་ཉིད་དེ་ཡང་ལྟོས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཁྱད་པར་གཅིག་ཀྱང་གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཉིད་མཚན་ཉིད་བ་ལ་སོགས་པ་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་སྒྲ་རྣམས་ལ་ངེས་ བར་གཟུང་བའི་རྐྱེན་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་གསལ་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཏེ། ཉན་པ་པོའི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ལ་མི་རྟག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་ཀྱང་རྟག་པའི་ལྷག་མ་ལུས་པར་དོགས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་ལ་ངེས་པར་གཟུང་བར་བྱས་པས་རང་དང་མི་ལྡན་པ་དང༌། ཆོས་གཞན་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པར་གཅད་པ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་བུམ་པ་ལ་ལྟོ་ཡངས་པ་མགྲིན་པ་ཞུམ་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་ཀྱང་སྣོད་གཞན་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་དེ་སྲིད་པར་དོགས་པའི་ཚེ་ཆོས་ལ་ངེས་པར་གཟུང་བར་སྦྱར་བས་ཆོས་དེ་ཆོས་ཅན་གཞན་དང་ལྡན་པ་དང༌། རང་དང་མི་ལྡན་པའི་ལྷག་མ་ལུས་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་དེ་ལ་ཕན་པའི་རྐྱེན་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་འདོད་པ་དེ་དག་མེད་པའི་ཚེ་ནི་གནས་གཉི་གར་ངེས་པར་བཟུང་བ་སྦྱར་ཡང་དངོས་པོའི་རྐྱེན་ཙམ་སྟེ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དོ
Chinese
法与有法之决定。 匝达日。 法与有法之决定。 匝达日。 印度语：དྷརྨ་དྷ་རྨེ་བི་ནི་ཤྩ་ཡ།（梵文天城体：धर्मधर्मविनिश्चय，梵文罗马拟音：Dharma Dharma viniscaya，法，法之决定）。藏语：法与有法之决定。顶礼文殊童子！总而言之，本体与名相，以及它的广说之差别，和支分、安立、决定之词，以五种方式来了解。 其中，法与有法的自性，是诸义之差别与差别的所依。一般而言，是随意的声音和知识，以及表示意义和柔和的声音，和知识的对境。表示意义的，也有仅表示意义的声音，和表示意义差别的声音两种方式，是第二种声音的表达对象。其中，仅表示意义的是，对于色蕴是否有我产生怀疑时，以无常之故来显示无我，这是作为理由的无常的意义，或者对于事物本身产生怀疑时，无常是突发的，是不长久的等等，仅仅以名相来显示，因为没有其他方法。在那里确定地执取，也说是事物的因缘，实际上是没有意义的。法与有法依赖于词的四种边际，在教诫等之中，也主要与对士夫的教诫等相关联，但不会超出法与有法。其中，名称的名相是差别与差别的所依等等。其中的差别是，从遍计所执的法和圆成实的法中，应当考察圆成实的法。那也要以法性、安立和状态的差别，以三种方式来结合。 其中，法性的法与有法，不依赖于其他意义，就像火的热性一样，是法性成立的。那也要以法性即是和体性的差别来理解为二。其中，即是，比如瓶子等，以及无常和非毡毯等，对于任何事物如何显现，就证明它就是那样，用自己的声音来表示，显示事物和体性的区分，瓶子就是瓶子本身，无常就是无常本身，非毡毯就是非毡毯本身等等。
English
The Determination of Dharma and Dharmins. Dzétari. The Determination of Dharma and Dharmins. Dzétari. In Indian language: Dharma Dharma viniscaya (梵文天城体：धर्मधर्मविनिश्चय，梵文罗马拟音：Dharma Dharma viniscaya，法，法之决定). In Tibetan: The Determination of Dharma and Dharmins. Homage to youthful Manjushri! In summary, the essence and the names, as well as its extensive distinctions, and the divisions, establishments, and definitive words, should be understood in five ways. Among these, the own-being of dharma and dharmins is the distinctions of things and the basis of distinctions. Generally, it is the conventional sound and knowledge, as well as that which indicates meaning and gentle sound, and the object of knowledge. That which indicates meaning also has two ways: the sound that indicates only meaning, and the sound that indicates the distinctions of meaning, which is the object expressed by the second sound. Among these, that which indicates only meaning is when one doubts whether the aggregates have a self or not, and shows no-self by saying it is impermanent, this is the meaning of impermanence as the reason, or when one doubts about the thing itself, impermanence is sudden, it is not long-lasting, and so on, showing only by names, because there is no other way. Even if one definitely grasps it there, saying it is the cause of things, it is actually meaningless. Dharma and dharmins rely on all four limits of words, and even in admonishments and so on, although mainly related to admonishments to individuals and so on, they do not go beyond dharma and dharmins. Among these, the names of names are distinctions and the basis of distinctions, and so on. The distinction among these is that from the imputed dharma and the perfectly established dharma, the perfectly established dharma should be examined. That should also be combined in three ways: by the distinctions of dharmata, establishment, and state. Among these, the dharma and dharmins of dharmata do not rely on other meanings, like the heat of fire, it is the establishment of dharmata. That should also be understood as two by the distinctions of dharmata itself and characteristics. Among these, that which is itself, such as a vase and so on, and impermanence and non-felt and so on, for whatever thing appears as it is, one proves that it is just that, showing it with its own sound, showing the separation of things and characteristics, a vase is just a vase itself, impermanence is just impermanence itself, non-felt is just non-felt itself, and so on.
Chinese
于彼，就“瓶是”之有法之声，以区分和决定的连接词之缘，是不舍弃其他差别的。就“瓶即是”之有法之声，是区分和决定之缘故，是舍弃其他差别的。因此，为了显示瓶是瓶本身，从事物之差别，区分于其他氆氇等同类；从体性之差别，决断并舍弃非瓶者。因此，已作了事物和体性不与他者相混杂的排除。那也是具有近于指示之边的教证。法性体性者，是显示从他声如何显现意义差别之外的其他，即是显示瓶是无常、所作和无我等之境。也可以加入氆氇是瓶，以及非恒常等。那也是观待所破而安立之法，而非他性之法。因此，无常等也仅是成立体性，不像“瓶是有谷物”等那样观待所要成立者。为何称为体性者？因为以总相和自相之体性，以能表示彼事物之体性而安立之故。彼体性也是以观待之差别，即使是一个差别，也是二者的自性。法性体性等，对于下文出现的声，确定 取舍之缘的安立，是以清晰的差别。即，听者对于瓶等之义，即使仅成立无常，但对于尚存常的剩余疑惑，以于法之声而作确定取舍，已作了决断不具自性，以及具有他法的决断。何时，对于瓶，即使仅成立腹大颈细，但对于其他容器也可能存在彼体性之疑惑时，以于法而结合确定取舍，已作了彼法与他有法相合，以及不具自性的剩余的决断。那些称为于彼有益之缘。何时，没有那些意愿之时，即使在二处结合确定取舍，也仅是事物之缘，即是无意义的。
English
Thereupon, regarding the sound of the subject "the pot is," due to the condition of the connecting word of distinguishing and determining, it does not abandon other distinctions. Regarding the sound of the subject "the pot itself is," it is the cause of distinguishing and determining, thus abandoning other distinctions. Therefore, in order to show that the pot is the pot itself, from the difference of things, it is distinguished from other similar kinds such as woolen cloth; from the difference of characteristics, it is determined and abandoned what is not a pot. Therefore, the exclusion has been made that things and characteristics are not mixed with others. That is also a teaching with the edge of near indication. The nature of reality, the characteristic, is to show what is different from how the difference of meaning appears from other sounds, that is, the object of showing that the pot is impermanent, made, and selfless, etc. It can also be added that woolen cloth is a pot, and that it is not permanent, etc. That is also a dharma established in relation to what is to be negated, but not a dharma of otherness. Therefore, impermanence, etc., are also only established as characteristics, but not like "the pot has grain," etc., which depend on what is to be established. Why is it called a characteristic? Because with the characteristic of general and specific characteristics, it is established by the characteristic that can represent that thing. That characteristic is also the nature of both, even if it is one difference, due to the difference of dependence. The nature of reality, the characteristic, etc., for the sounds that appear below, the establishment of the cause of definitely taking and abandoning is due to the clear difference. That is, even if the listener only establishes impermanence for the meaning of the pot, etc., but for the remaining doubts that there is still permanence, by making a definite taking and abandoning on the sound of the dharma, the determination of not having self-nature and having other dharmas has been made. When, for the pot, even if only the large belly and thin neck are established, but when there is doubt that other containers may also have that characteristic, by combining definite taking and abandoning on the dharma, the determination of the remaining of that dharma being combined with other dharmas and not having self-nature has been made. Those are called conditions that are beneficial to it. When there is no such desire, even if definite taking and abandoning are combined in both places, it is only a condition of things, that is, it is meaningless.