Tibetan
རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ། ཛྙཱ་ན་ཤྲཱི་མི་ཏྲ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ། ཛྙཱ་ན་ཤྲཱི་མི་ཏྲ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། །ཀཱ་ཏྱ་ཀ་ར་ཎ་བྷཱ་བ་སིདྡྷི། བོད་སྐད་དུ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་དུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །མངོན་སུམ་དང་ནི་མི་དམིགས་པའི། །དབྱེ་བ་གསུམ་གྱིས་ཡང་དག་འགྲུབ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་ནི། །ཁ་ཅིག་རྣམ་པ་ལྔ་ཡིས་སྨྲ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པ་དག་གིས་གྲུབ་པ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་སོ། །དེ་ལ་སྤྱི་ལ་མངོན་དུ་ཞུགས་པ་མི་དམིགས་པའི་གྲོགས་དང་ལྡན་པ་ཡུལ་གཉིས་པ་རིམ་པས་བྱུང་བའི་མངོན་སུམ་གཉིས་སམ། ཡང་ན་གཉི་གའི་སྤྱི་འཛིན་པ་མངོན་སུམ་གྱི་གྲོགས་དང་ལྡན་པ་རིམ་པས་བྱུང་བའི་མི་དམིགས་པ་གཉིས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་ཟེར་རོ། །ཡང་གཞན་དག་ནི་དེ་གསུམ་དང་ཐ་མ་གཉིས་ཀྱི་གྲོགས་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དེ་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་ལྔའི་རིམ་པས་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་སྟེ། དང་པོ་གསུམ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་པོའི་བློ་ཐེ་ཚོམ་ཉེ་བར་སྐྱེ་བས་ཐ་མ་གཉིས་ཡོད་ན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང༌། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་རྟོགས་ལ། གཉིས་ཀྱིས་ནི་ལྡོག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ལྔས་ངེས་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ལས་གཅིག་ལས་གཅིག་གིས་མ་དེས་ན་ཐེ་ཚོམ་སྤོང་པར་དཀའི་ཞེས་བསམས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་སྔ་མའི་མི་དམིགས་པས། །གཞན་དང་བྲེལ་པ་ལ་སོགས། །གཅོད་པ་མེད་ན་དེ་ཅི་ཞིག །གཅོད་ན་ཕི་མས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། མི་དམིགས་པ་གཉིས་པོ་གང་ཡིན་པས་ལྡོག་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་འདི་ཉིད་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིན་ན་དེ་ལ་ཡང་རྒྱུར་མངོན་པར་འདོད་པ་མེད་ན། འབྲས་བུ་གཉིས་མངོན་པར་འདོད་པ་ཡོད་པ་གནོད་པ་འདིས་བསྒྲུབ་པར་བྱའི། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཡུལ་དེ་ཉིད་ན་གནས་པའམ། །ཡུལ་གཞན་ནས་འོངས་པའམ། །ཚོགས་པས་དབེན་པ་ཅན་དེ་དག་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བྱེ་གྲག་གི་གནོད་པ་དང་བྲལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་མ་ཡིན་ན་འདི་ལ་ཅི་ཞིག་ལྟོས། །ལྡོག་པ་ལ་འདི་དགོས་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་འཛིན་པའི་ མངོན་སུམ་ལ་གྲོགས་བྱེད་པ་ཉེ་བ
Chinese
名为“因果之体成就”。智友（ཛྙཱ་ན་ཤྲཱི་མི་ཏྲ།）。 名为“因果之体成就”。 智友（ཛྙཱ་ན་ཤྲཱི་མི་ཏྲ།）。 印度语：Kātyakakāraṇabhāvasiddhi。 藏语：名为“因果之体成就”。顶礼文殊童子。 现量与非现量，以三种差别而真实成就。因果之自性，有些说是五种相。如是说，以现量与非现量所成就者，即是因果之理。其中，于总相中显现，具足非现量之助伴，二境次第生起之二现量，或二者之总相执持者，具足现量之助伴，次第生起之二非现量，如是说，以三种差别而成就，如是有些人说。 另一些人则说，彼三者与最后二者之助伴，即以五种差别之次第而决定。即使最初三种存在，然能令证悟者之心生起犹豫，若有最后二者，则随行与相违之体性等，因果之体性即能成就。其中，现量能证悟随行，二者则名为相违，以五者而决定成就。彼等之中，若非一者胜过一者，则难以遣除犹豫，如是思惟。 此应受用，若先前的非现量，与他事相连等，若无遮断，则彼有何用？若遮断，则后者有何用？如是说，无论二非现量中何者，为成办相违之故，若寻求此非现量本身，然于彼亦不欲显现为因，若欲二果显现，则应以障碍成办之。彼亦有三种相，或住于彼境本身，或从他境而来，或从远离集合者等所生。若非如是之别异障碍，则于此有何可观？此于相违非为必要，然能为执持随行之现量作助伴。
English
Titled "Establishment of the Nature of Cause and Effect." Jñānaśrīmitra. Titled "Establishment of the Nature of Cause and Effect." Jñānaśrīmitra. In Indian language: Kātyakakāraṇabhāvasiddhi. In Tibetan: Titled "Establishment of the Nature of Cause and Effect." Homage to youthful Manjushri. Perception and non-perception are truly accomplished by three distinctions. Some say that the nature of cause and effect has five aspects. As it is said, that which is accomplished by perception and non-perception is the principle of cause and effect. Among them, the two perceptions that arise sequentially in the two realms, appearing manifestly in the general, possessing the aid of non-perception, or the two non-perceptions that arise sequentially, possessing the aid of perception, holding the generality of both, it is said that they are accomplished by three kinds of distinctions, as some say. Others say that those three and the aid of the last two are precisely determined by the order of five distinctions. Even if the first three exist, the mind of the one who realizes it gives rise to doubt, but if the last two exist, then the nature of following and contradicting, etc., and the nature of cause and effect will be accomplished. Among them, perception realizes following, and the two are called contradiction, and they are definitely accomplished by five. Among them, if one does not surpass the other, it is difficult to dispel doubt, so it is thought. This should be used: If the previous non-perception, is connected with other things, etc., if there is no cutting off, then what is the use of it? If it cuts off, then what does the latter do? As it is said, whichever of the two non-perceptions is sought for the purpose of accomplishing contradiction, if it is not desired to appear as a cause, if it is desired that the two results appear, then it should be accomplished by obstacles. It also has three aspects: either residing in that very realm, or coming from another realm, or arising from those who are separated from the assembly, etc. If it is not a reason free from such specific obstacles, then what is there to look at in this? This is not necessary for contradiction, but it is close to being an aid to perception that holds following.