Tibetan
སྐད་ཅིག་མ་འཇིག་པ་གྲུབ་པ། ཆོས་མཆོག། སྐད་ཅིག་མ་འཇིག་པ་གྲུབ་པ། ཆོས་མཆོག། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཀྵ་ཎ་བྷ་ག་སིདྡྷི། བོད་སྐད་དུ། སྐད་ཅིག་མ་འཇིག་པ་གྲུབ་པ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་བ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི་སྐད་ཅིག་མའོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་གིས་རྟོགས་སོ། །དེ་ལ་འདི་ལ་སྐད་ཅིག་ཡོད་པས་ན་སྐད་ཅིག་དང་འབྲེལ་བའི་དངོས་པོ་ནི་སྐད་ཅིག་མར་བརྗོད་དགོས་ན་སྐད་ཅིག་གི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་ནི་ཕ་རོལ་པོ་དག་གིས་རྣམ་པར་གཞག་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་དག་གི་གཞུང་ནི་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པ་ལ་བརྟེན་པ་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ན་སྐྱེས་པའི་དོན་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡོད་པ་དེ་འདུ་བའི་དུས་ན་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་འཇིག་པ་དང་འབྲེལ་བར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་དཔེ་འགའ་ཡང་མི་འཐད་དོ། །ཁྱབ་པ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་ཚད་མ་སྟོན་པའི་ཡུལ་གྱི་དཔེ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་དག་ལ་ངེས་པར་ཉེ་བ་ཡིན་ནོ། །བློ་དང་མེ་ལྕེ་ལ་སོགས་པ་དཔེའི་དངོས་པོར་ཉེ་བར་བླངས་པ་དག་ནི་སྐད་ཅིག་ཙམ་གནས་པར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་མངོན་པར་འདོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པའི་ཚད་མ་སྟོན་པར་མི་ནུས་སོ། །དོན་བྱ་བ་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་ ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་འཇུག་སྲིད་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པར་དཀའ་བ་ཁོ་ནའོ། །འདི་ལྟར་དངོས་པོ་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཉེ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་རིམ་གྱིས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་གང་གིས་བཟློག་པར་བྱ་བ་འདི་སྙམ་དུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པ་ནི་གཞན་གྱིས་ལྟོས་པར་བྱ་བར་མི་འཐད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར་གཞིག་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོར་ཁྱད་པར་སྒྲུབ་པའི་བྱེད་པ་ལ་མི་ལྟོས་ཀྱང༌། ཐོ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བས་དེ་ཟློག་པར་བྱེད་ལ་དེ་དག་ཉེ་བས་ཀྱང་བཟློག་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ལ་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་སྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་དག་ལས་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་ལྡོག་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོའི་བྱེད་པ་ནི་བསྙོན་པར་མི་ནུས་སོ། །ཡང་དཔེར་ན་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་དག་གཏན་མེད་པར་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་བྱེད་པ་གྲུབ་པར་མི་བྱེད་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པའི་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ཉིད་བསྙོན་པར་མི་ནུས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཐོ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་ལྡོག་པར་བྱེད་པ
Chinese
སྐད་ཅིག་མ་འཇིག་པ་གྲུབ་པ། ཆོས་མཆོག། སྐད་ཅིག་མ་འཇིག་པ་གྲུབ་པ། ཆོས་མཆོག། 梵文：ཀྵ་ཎ་བྷ་ག་སིདྡྷི། 藏文：སྐད་ཅིག་མ་འཇིག་པ་གྲུབ་པ། 梵文天城体：क्षणभगसिद्धि (kṣaṇa bhaga siddhi) 梵文罗马拟音：kṣaṇabhagasiddhi 汉语字面意思：刹那坏灭成就 顶礼曼殊室利童子！有些人认为一切有为法都是刹那生灭的。对此，如果因为此中有刹那，所以与刹那相关的法就必须说是刹那性的，那么以刹那之名所要表达的意义，是其他论敌们无法确立的。如果他们的宗义是：刚产生就依赖于坏灭的就是刹那性，那么出生的意义就是必定存在的，它存在于聚合之时。因此，对于要证明与刚产生就坏灭相关联的事物，任何例子都不恰当。为了展示普遍成立的量，作为例子的处所必定与所要证明的论式非常接近。如果将智慧和火焰等作为例子的事物来接近，由于对它们仅存在一刹那而感到怀疑，因此无法展示以显而易见的理由来证明普遍成立的量。如果提出“具有能起作用的自性”的理由，由于它也可能适用于非刹那性的事物，因此很难证明仅仅是刹那性的普遍成立。像这样，即使事物不是刹那性的，但由于依赖于同时产生作用的近取因，而具有逐渐产生结果的能力，如果有人认为没有什么可以阻止这种情况，因此不应该依赖于其他因素，那么这种想法是不合理的。因为，即使不需要依赖于能对所要破坏的事物进行区分的作用，但锤子等近取因可以阻止它，而且它们接近时，并不能对所要阻止的事物进行任何区分。从随行和随离中认识到是坏灭之因，就无法否认能阻止事物的作为。又比如，就像种子等在完全不存在的情况下，不会使新芽等聚合而成，但通过随有随无的方式认识到的因的自性是无法否认的，同样，锤子等也是阻止的。
English
The Establishment of Momentariness The Supreme Dharma. The Establishment of Momentariness. The Supreme Dharma. In Sanskrit: ཀྵ་ཎ་བྷ་ག་སིདྡྷི། In Tibetan: The Establishment of Momentariness. Homage to youthful Manjushri! Some realize that all conditioned phenomena are momentary. Regarding this, if because there is a moment in this, the object related to the moment must be said to be momentary, then the meaning to be expressed by the term 'moment' cannot be established by the opponents. If their tenet is that what depends on destruction as soon as it is born is momentary, then the meaning of being born is that it necessarily exists, and it exists at the time of aggregation. Therefore, no examples are appropriate for proving something related to destruction as soon as it is born. In order to show the valid cognition that thoroughly establishes pervasion, the example of the place must necessarily be close to the application that proves it. If intelligence and flames, etc., are taken as examples, since there is doubt that they only exist for a moment, it is not possible to show the valid cognition that proves the pervasion with the obvious reason that is desired. If the reason is put forward that 'it has the nature of doing what is to be done,' it is difficult to prove the pervasion of momentariness itself, since it can also apply to what is not momentary. In this way, even if an object is not momentary, but because it depends on the proximate cause that acts simultaneously, it has the ability to gradually produce results, if someone thinks that there is nothing to prevent this, and therefore it should not depend on other factors, then this idea is unreasonable. Because, even if it does not need to depend on the action that distinguishes the object to be destroyed, hammers, etc., can prevent it by being close, and even when they are close, they do not make any distinction to the object to be prevented. From following and reversing, realizing that it is the cause of destruction, the action of the object that prevents cannot be denied. Again, for example, just as seeds, etc., do not establish the aggregation of sprouts, etc., in the absence of complete non-existence, but the nature of the cause that is recognized through the way of following existence and non-existence cannot be denied, similarly, hammers, etc., also prevent.
Tibetan
་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཐོ་བ་ལ་སོགས་པ་དག་དྣག་ཉེ་བ་དག་ལས་འདྲེས་པ་དང་ཐ་དད་པ་མ་གྲུབ་ཀྱང་བུམ་པ་ལ་སོགས་པར་འཇིག་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཉེ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་འགག་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཁྱད་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཉེ་བ་དག་ལས་རང་གི་དོན་བྱ་བ་ལ་འཇུག་གོ །དེས་ན་གང་ན་ཡོད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་སྐད་ཅིག་མའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བ་ཕྱོགས་སུ་བྱས་པ་མཐའ་དག་ལ་ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལས་ལྡོག་པར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ནི་མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིས་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་གཏན་ཚིགས་འདི་ནི་མ་གྲུབ་པར་ཡང་བསྒྲུབ་པར་ནུས་ཏེ། འདི་ལྟར་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཡོད་པ་གཏན་ཚིགས་སུ་བྱེད་པ་ན་ཅི་འདྲ་བ་གྲུབ་པ་དེ་འདྲ་བའི་ཁོ་ན་བཟུང་བ་ཡིན་པ་ན་དངོས་པོ་མཐའ་དག་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་གྲུབ་པོ། །དེ་འདྲ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གྲུབ་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་ནུས་པ་མེད་པས་ཉེ་བར་ དགོད་པར་མི་བྱ་བ་ཁོ་ནའོ། །ཡོད་པ་དག་པ་ཉེ་བར་འགོད་ན་ནི་འགའ་ཡང་ཚད་མ་འགས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པས་མ་གྲུབ་པོ། །ཅི་འདྲ་བ་གྲུབ་པ་དེ་འདྲ་བ་ཉེ་བར་འགོད་ན་ནི་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་བཟུང་བ་ཡིན་ན་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་མར་འགལ་ལོ་ཞེས་སྔར་བསྟན་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཐོང་བའི་དོན་གྱི་ཚོགས་དང་འབྲེལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་དོ། །འདི་ལྟར་དབང་པོའི་བྱེད་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་སྣང་བཞིན་པའི་གསལ་བའི་ཚོགས་ལ་འདུ་བ་ཐ་མི་དད་པའི་རང་བཞིན་འཛིན་པའི་རྟོགས་པ་བ་ལང་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་སྐྱེ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མར་སྨྲ་བ་ལ་གནོད་དོ། །དབང་པོ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་རྗེས་སུ་མེད་པས་དེ་ལས་གཞན་པའི་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་ལས་ཁྱད་པར་མེད་པར་རྟོགས་པ་འདི་དག་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པར་ནི་རྟོག་པར་མི་འཐད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིའི་དོན་དེའི་ཉེ་བ་ལྟོས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་མེད་པར་ཡང་བརྟག་པར་མི་ནུས་སོ། །ཇི་ལྟར་མདུན་ན་གནས་པ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཙམ་གྱིས་སྐྱེས་པའི་རྣམ་བའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཅན་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་དག་མེད་པའི་དོན་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ལ། བརྟེན་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་གསལ་བ་ཡོད་ན་འབྱུང་བ་དང་དེ་ལ་ཐ་མི་དད་པའི་རྣམ་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་རྟོག་པ་འདི་དག་ཀྱང་གསལ་བ་ལ་འདུ་བ་ཐ་མི་དད་པའི་
Chinese
是也。犹如槌等物，虽未由近物之和合与差别而成立，然瓶等之坏灭，乃观待于能坏之近物而坏灭，如是，非刹那性者，亦由非能成立差别之俱有近物，而趣入于自义之事。故凡有者皆是刹那性，此说对于一切执常见者，亦由犹豫于从相违品类而退还，故此是似不定之因。又此因亦能立为不成，谓若以现量极成之事物之有为因，若唯执如何成立者，则一切事物之境之有性，极成为非刹那性。如是者，以与成立刹那性相违故，无力故，唯不应安立也。若安立有性者，则任何量亦未成立故，是不成也。若安立如何成立者，则若执非刹那性之自性之有，则彼与刹那性相违，如前所说也。如是，若所见义之聚与相联之刹那性，是所应成立者，则现量相违也。如此，随顺根之作用，似现之明分之聚，执为不异体性之觉，名为牛者，如是之相状生起，是违害说刹那性者也。以根有与无之随逐故，此等觉，非异于从他根所生者，不应许为非现量也。如是，以外义是观待彼之近性之自性故，亦不能思择为无义也。如如何者，如唯由现前之青色等所生之形相之随逐者，眼等之识，执为无有之义，若有不依者，如是，若有明分，则此等随逐生起及彼不异之形相之分别，亦是明分之和合不异之
English
It is so. Just as things like hammers, although not established by the combination and difference of nearby objects, the destruction of things like pots depends on the nearby objects that can destroy them, so too, non-momentary things also engage in their own affairs from nearby co-existent things that are not capable of establishing differences. Therefore, the statement that whatever exists is momentary is like an uncertain reason, because it causes doubt about turning away from contradictory categories, even for all those who hold to eternalist views. Furthermore, this reason can also be established as unestablished. That is, if the existence of things that are extremely established by direct perception is taken as the reason, if one only grasps how it is established, then the existence of all things as objects is extremely established as non-momentary. Such a thing is contradictory to the establishment of momentariness, and therefore, because it is powerless, it should not be posited. If one posits existence, then it is unestablished because no valid cognition has established it. If one posits how it is established, then if one grasps the existence of the nature of non-momentariness, then that is contradictory to momentariness, as previously stated. Similarly, if the momentariness associated with the collection of seen objects is what should be established, then it contradicts direct perception. In this way, the arising of such an appearance, which follows the function of the senses, gathers into a collection of apparent clarity, and is a cognition that grasps an undifferentiated nature, called a cow, contradicts those who speak of momentariness. Because it follows the presence and absence of the senses, these cognitions, which are no different from those arising from other senses, should not be accepted as non-direct perception. Similarly, because the external object is of a nature that depends on its proximity, it cannot be considered meaningless. How is it? Just as the consciousnesses of the eye, etc., which follow the appearance produced only by the blue color, etc., that is present, grasp an object that does not exist, if there is clarity that is not dependent, then these discriminations that follow the arising and undifferentiated appearance of that, are also an undifferentiated combination of clarity.