Tibetan
ཚད་མ་བརྟག་པ། ཆོས་མཆོག། ཚད་མ་བརྟག་པ། ཆོས་མཆོག། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཕྲ་མཱ་ཎ་པ་རཱི་ཀྵ། བོད་སྐད་དུ། ཚད་མ་བརྟག་པ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་གི་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་མ་གྱུར་པ། །སྡུག་བསྔལ་བརྒྱུད་པ་ཞི་བའི་གོ་འཕང་ཆེན་པོ་ནི། །རབ་ཏུ་བསྟན་ནས་དོན་གཉེར་ཚོགས་ཀྱིས་ཐོབ་མཛད་པའི། །ཚད་མར་གྱུར་པ་དེ་ལ་བདག་ནི་རབ་ཏུ་འདུད། །ཚད་མ་ནི་མི་སླུ་བར་བྱེད་པའི་ཤེས་པའོ། །མི་སླུ་བར་བྱེད་པ་ནི་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་དངོས་པོར་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་འཇུག་པའི་ཡུལ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །དེས་ན་ཚད་མའི་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དེ། །མཐོང་བ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་ཞེན་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་དོན་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། མ་མཐོང་བ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའི་རྟགས་ཀྱིས་ངེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ཚད་མ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག །གང་གིས་ འཇལ་བར་བྱེད་པ་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་ནི་ཚད་མ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་གང་གིས་དངོས་པོ་འཛིན་པ་དེ་ཚད་མ་ཡིན་ན། ཅི་དངོས་པོ་འཛིན་པ་དེ་ཡང་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བས་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བྱ་བའམ། འོན་ཏེ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་དངོས་པོ་འཛིན་པ་ནི་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་དོན་བྱ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ་མཁོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་དོན་བྱ་བ་ལས་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གཟུང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་མི་འཐོབ་པ་ཡིན་ནམ། ཞེན་པར་བྱས་པའི་རྒྱུན་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་རྒྱུན་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཞེན་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་འཛིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་དོན་བྱ་བ་ནུས་པ་རྟོགས་པ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྟོགས་པས་ཀྱང་དོན་བྱ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལ་མཁོ་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལས་དོན་བྱ་བ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་བྱ་བར་ནུས་པ་ཐོབ་པའི་ཐབས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་འོ་ན་དོན་བྱ་བར་ནུས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་བསྟན་བཅོས་ལས་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་འོས་ཀྱི། དོན་བྱ་བར་ནུས་པ་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དོན་བྱ་བར་ནུས་པའི་རྟོགས་པ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཤེས་པ་ལ་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དོན་བྱ་བར་ནུས་པའི་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་རྗེས་སུ་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཡང་རྟོགས་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཤེས་པ་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དོན་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་བྱ་བར་ནུས་པ་ལ་མི་སླུ་བ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་གྱི་དོན་བྱ་བ་རྟོགས་པ་ན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྒྲའི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་ཡང་འབྲང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ། གལ་ཏེ་མི་སླུ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ན་ནི་སྒྲའི་དོན་བཏང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བཏང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མི་སླུ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་ཐོབ་པས་བྱེད་པ་ལ་བརྗོད་ལ་དེ་ཡང་འཇུག་པའི་ཡུལ་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ལ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཤེས་པས་གཞལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཐོབ་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་བའི་འཇལ་བའི་ཚད་མ་ཡིན་གྱི་འབའ་ཞིག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་རྫ་མཁན་གྱི་སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་རྫ་མཁན་གྱི་རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཚད་མའི་སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡང་ཐོབ་པའི་ཡན་ལག་གི་འཇལ་བྱེད་ཡིན་ནོ། །ཐོབ་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་བའི་འཇལ་བར་བྱེད་པ་ལ་ཡང་སླུ་བ་མེད་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པར་ལྟའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཚད་མ་སླུ་མེད་ཅན་ཤེས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བསམ་པ་ལ་ནི་སླུ་མེད་ཕྱིར། །འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཡང་ཚད་མ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་དང་འདི་གཉིས་ཀྱི་དོན་ཡོངས་སུ་གཅད་ནས་འཇུག་པ་ན་དོན་བྱ་བ་ལ་སླུ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་ཐིགས་པ་ལས་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་ལས་ཀྱང་དེར་ལྷག་པར་ཞེན་པས་འཇུག་ལ། ཞུགས་པ་ན་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་པ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འཇུག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ལ་ཚད་མར་བཤད་དོ། །མི་སླུ་བའི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མའི་སྒྲ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཐོབ་པོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་མ་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་ཞེས་ཁྱད་པར་དུ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ཚད་མའི་སྒྲ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སླུ་བ་ཉིད་ཐོབ་པ་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྟོག
Chinese
量论。法胜。 量论。 法胜。 印度语：Pramāṇaparīkṣā。藏语：量论。 顶礼一切智者！ 以何者之伟大，未能知晓， 痛苦之流息灭之大位， 善示之后，令求义者之众获得， 成为量者，我对此顶礼。 量即是不欺骗之识。 不欺骗者，即是令获得能成办义事之事物之善示。 令获得者，即是以显示进入之境而令进入。 因此，量之作用，即是以令获得者作为支分之善示。 显现即是于所见之上更增执著之现量，是义之善示。未见者，以无错乱之相而决定者，是比量之显示。 若问：何为量？ 答：以何者而衡量者，即是量。如此则一切量皆应知。 若问：以何者而执持事物者，即是量。那么，执持事物者，或是以偏颇而应详细观察，或是以邻近所需而成立？对此，暂且执持事物者，与具分别念者求义事之目的不符，因其不能成办义事之故。 若问：是成办义事之方便。答：那么，所取之刹那，是不能获得，或是应获得所执著之相续？若是后者，那么是获得相续之境之执著，而非执持。 因此，如是具分别念之比量，也是令获得者。 若是如此，那么，能成办义事之觉悟是量吗？觉悟对于求义事之目的，也并非所需，因其不能成办义事之故。 若问：是获得能成办义事之方便。答：若是如此，那么，获得能成办义事者，是应为具觉悟者所求，因此应于论典中详细观察，而非能成办义事之觉悟。因为能成办义事之相。
English
Examination of Pramāṇa. Dharmottara. Examination of Pramāṇa. Dharmottara. In Sanskrit: Pramāṇaparīkṣā. In Tibetan: Examination of Pramāṇa. Homage to the All-Knowing One! Whose greatness is not known, The great state of pacifying the stream of suffering, Having shown well, causes the assembly of seekers to attain, To that which has become Pramāṇa, I prostrate. Pramāṇa is knowledge that does not deceive. That which does not deceive is the good demonstration of obtaining an object capable of accomplishing a purpose. That which causes to obtain is that which causes to enter by showing the object of entry. Therefore, the function of Pramāṇa is the good demonstration of that which has become a limb by means of that which causes to obtain. Manifestation is the direct perception that is particularly attached to what is seen, which is the good demonstration of the object. That which is not seen, the ascertainment by means of an unmistaken sign, is the demonstration by inference. If asked: What is called Pramāṇa? Answer: That by which one measures is Pramāṇa. Thus, all Pramāṇas should be known. If asked: That by which one apprehends an object, is that Pramāṇa? Then, should that which apprehends an object be examined in detail due to partiality, or is it established by being near to what is needed? In this regard, for the time being, that which apprehends an object is not suitable for the purpose of one with conceptual thought seeking a purpose, because it does not accomplish the purpose. If asked: It is the means of accomplishing the purpose. Answer: Then, is the moment of grasping unattainable, or is it that the continuum of what is clung to should be attained? If it is the latter, then it is the clinging to the object of the continuum that is attained, not the apprehension. Therefore, in this way, that inference which has conceptual thought is also that which causes to attain. If that is the case, then is the realization of being able to accomplish a purpose Pramāṇa? Is not realization also not needed for the purpose of seeking a purpose, because it does not accomplish the purpose? If asked: It is the means of obtaining the ability to accomplish a purpose. Answer: If that is the case, then that which obtains the ability to accomplish a purpose should be sought by one with realization, therefore it should be examined in detail in the treatise, not the realization of being able to accomplish a purpose. Because of the sign of being able to accomplish a purpose.
Chinese
即使已经存在了知，但为了追求知识的目的而进行的追求并非完全圆满，然而，当知识的自性能够实现目标时，才会进行追寻。因为，即使能够获得证悟，但凭借证悟的自性，知识也不是为了追求，而是为了获得目标。因此，对能够实现目标的事物不欺骗才是量，而不是在证悟目标时。难道不应该也遵循声音的意义吗？如果说不欺骗本身就是量，那么声音的意义就被舍弃了吗？并非舍弃，因为，不欺骗本身就被称为通过获得完全的指示来实现，而它也被称为对进入的境域进行完全的指示。 将会这样解释。即使如此，通过知识所衡量的事物，由于获得它是量，所以它成为获得它的组成部分的衡量之量，而不是唯一的量。例如，陶工的声音使用的理由是陶工种姓的特点，同样，量之声音使用的理由也是获得它的组成部分的衡量者。对于成为获得它的组成部分的衡量者，也要观察不欺骗的知识。因此， “量是不欺骗的知识。” 以及， “因为思考没有欺骗， 即使是错觉也是量。” 这两者的意义完全确定之后进入时，就不会欺骗目标事物了。 《量滴论》中也说，从分别念出发，更加执着于它而进入，进入时，由于分别念显现成立，没有差别，因此将进入作为先导的实物本身，就称为量。由于是不欺骗的异名，因此量的声音本身就获得了通过完全指示来获得目标的意义。即使如此，“以未证悟的境域为对象的量”这句话，也要特别说明是未证悟自己的特征。这句话也是说，当量的声音本身获得不欺骗时，就会证悟自己的特征。
English
Even if knowledge already exists, the pursuit for the purpose of seeking knowledge is not completely perfect, however, it is when the nature of knowledge is able to achieve the goal that it is sought after. Because, even if enlightenment can be attained, knowledge is not for the sake of pursuit by virtue of the nature of enlightenment, but rather for the attainment of the goal. Therefore, that which does not deceive in being able to achieve the goal is the valid means of cognition (pramana), not when the goal is realized. Shouldn't one also follow the meaning of words? If it is said that non-deception itself is the valid means of cognition, then is the meaning of words abandoned? It is not abandoned, because non-deception itself is said to be achieved through obtaining complete instruction, and it is also said to be the complete instruction of the object of entry. It will be explained in this way. Even so, whatever is measured by knowledge, since obtaining it is the valid means of cognition, it becomes the measuring valid means of cognition that becomes a part of obtaining it, but not the only one. For example, the reason for the use of the word "potter" is the characteristic of the potter's caste, similarly, the reason for the use of the word "pramana" is also the measurer of the part of obtaining it. For the measurer that becomes a part of obtaining it, one should also look to the non-deceptive knowledge. Therefore, "Pramana is non-deceptive knowledge." And, "Because thought is without deception, Even illusion is pramana." When the meaning of these two is completely determined and entered into, it will not deceive the object to be achieved. In the Hetubindu (Drop of Reasoning) it is also said that from conceptual thought, one enters with greater attachment to it, and when entering, since conceptual thought manifestly exists and is non-different, the object itself that precedes entry is said to be the valid means of cognition. Since it is a synonym for non-deception, the very word "pramana" obtains the meaning of obtaining the goal through complete instruction. Even so, the statement "pramana is that which has an unapprehended object" should be specifically qualified as not apprehending its own characteristic. This statement also means that when the very word "pramana" obtains non-deception, it apprehends its own characteristic.