Tibetan
་ངོ་བོ་གོམས་པ་ལས། །ཇི་ལྟར་འདོད་ཆགས་མི་ཟད་ལྟར། །དེ་བཞིན་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ། །གོམས་པས་གཉིས་ཟད་མི་འགྱུར་རོ། །བློ་ལ་དངོས་ཆ་སྒྲོ་བཏགས་ནས། །བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ། །གཉིས་མེད་པ་ལ་སྒྲ་ཙམ་སྟེ། །དོན་མེད་དེ་དག་བསྒོམ་མ་ཡིན། །རྟག་པར་དམིགས་པ་ཀུན་ཉོན་མོངས། །མི་རྟག་མྱུར་དུ་མྱ་ངན་འདས། །དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ལས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་གདོན་མི་ཟ། །དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ནི། །ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་བྱ་བ་མེད། །འབད་དང་སྦྱོར་བ་མེད་པར་ཡང༌། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འདོད་པར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ཅན་སྙིང་རྗེ་དང༌། །དེ་ལ་ཕན་དང་ཐབས་དང་ནི། །འདུས་བྱས་མི་རྟག་བསྒོམས་པ་ལས། །བདེ་བར་གཤེགས་ པའི་གོ་འཕང་འཐོབ། །བློ་སྒྲ་ཙམ་ལ་ཇི་ལྟ་བུར། །སྤྱིན་པ་ལ་སོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས། །སྦྱིན་བྱ་མེད་པས་དེ་ཡི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་མི་སྲིད་དོ། །གལ་ཏེ་ཕན་ཚུན་དབང་གིས་ན། །རྣམ་པར་རིག་པར་ངེས་པ་ལས། །སྦྱིན་དང་ལེན་པའི་རྣམ་པ་ཡིས། །བློ་ཞིག་གལ་ཏེ་སྐྱེ་ཞེ་ན། །དེ་ནི་མངོན་སུམ་རྗེས་དཔག་དང༌། །ཡིད་ཆེས་ལུང་གིས་རབ་མ་བསྒྲུབས། །དེ་ནི་རྟོག་པ་ཁོ་ན་ཙམ། །འབའ་ཞིག་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་པར་ཟད། །རྣམ་ཤེས་སྦྱིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན། །བརྒྱ་ཕྲག་རྣམས་སུ་གོམས་བྱོས་ཀྱང༌། །འོན་ཀྱང་སེམས་ཅན་འགའ་ཞིག་གི །དབུལ་དང་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ལ་བྱེད། །གང་ཚེ་ཚད་མེད་སྒོམ་ན་ཡང༌། །དེ་ཚེ་བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ། །འཐོབ་དང་ཡང་དག་ཟད་མི་འགྱུར། །ཀུན་ལ་ཐམས་ཅད་སྤྱིན་པ་དང༌། །སྙིང་རྗེས་སྦྱིན་པ་ཡོངས་རྫོགས་པ། །དོན་བདོག་པ་དང་བྱེ་བྲག་མེད། །དེ་ལ་མི་སྦྱིན་དགག་པ་ཡིན། །ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡི། །སྐུ་གདུང་དང་ནི་ཤི་བའི་རོ། །ཁྱིམ་དང་ལྷ་གང་མཐོང་བ་དག །ཇི་ལྟར་གཞན་གྱི་དབང་ལས་སྐྱེ། །གལ་ཏེ་དེ་རང་རྒྱུད་སྨིན་ལས། །ཇི་ལྟར་འདས་བ་རྗེས་སུ་དཔག །གལ་ཏེ་འདས་པ་རྗེས་མི་དཔོགས། །དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་འཇིག་རྟེན་ཐལ། །ཉན་ཐོས་གྲོལ་བས་རྣམ་དག་གི །སྐུ་གདུང་མཐོང་བ་ཆགས་བྲལ་བའི། །གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་མེད་པར། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་གུས་པ་སྐྱེ། །གལ་ཏེ་བརྒྱུད་པས་ཡིན་ཞེ་ན། །གསོན་པོ་དུམ་བུར་བཅས་མཐོང་བ། །དེ་ནི་དེ་ཡི་དབང་མིན་ན། །ཡོངས་སུ་འདས་པ་ཇི་ལྟ་བུར། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཚུལ་གནས་པ། །ས་བོན་སོགས་ལས་མྱུ་གུ་སོགས། །འབྱུང་ཞེས་བྱ་འདི་སེམས་ཙམ་དུ། །སྨྲ་ལ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་གང་མཇུག་ཐོགས་སུ། །ཤེས་པ་ངེས་པར་སྐྱེ་འགྱུར་བ། །རྒྱུ་དེ་དེ་ཡི་འབྲས་བུ་དེ། །ངེས་པའང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །འདི་ལྟར་མེ་ཡི་རྣམ་པར་ཤེས། །མེད་པར་དུ་བའི་བློ་སྐྱེའོ། །ས་བོན་མེད་པའི་སེམས་ལ་ཡང༌། །མྱུ་གུར་སྣང་བའི་བློ་ཡོད་དོ། །མེ་ཡི་བློ་ཡིས་བསྒོས་པའི་སེམས། །དུ་བའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ན། །ནུས་པ་དུ་མ་ཡོད་པ་ལ། །བྱེ་བྲག་རྟོགས་པ་ག་ལ་ཞིག །མེའི་ བློ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྒྱུ། །དུ་བའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ན། །དེ་ཡང་བཟང་མིན་དུ་བ་ཡི། །སེམས་ལ་མེ་ཡི་ཡིད་མ་ངེས། །འབྲེལ་པ་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་ན། །ཇི་ལྟར་འདི་དང་འདི་ལས་མིན། །རྒྱུ་ལ་ཐ་སྙད་མ་འདྲེས་པ། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་འཇུག་པར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་བརྟགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། །ཁམས་གསུམ་པ་ནི་སེམས་ཙམ་ཞེས། །ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བཤད་ཡིན་གྱི། །གཟུགས་སོགས་མེད་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ལ་ཆགས་ལ་སོགས་འབྱུང་བ། །བརྟགས་པ་མངོན་སུམ་མཛད་ནས་ནི། །ཉེས་པ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་ཡུལ་ལ་བདག་མེད་བསྟན། །དེ་བཞིན་གཞན་དུའང་ཇི་ལྟ་བུར། །བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་བརྟགས་ལྟར། །ཕྱི་དངོས་ཡོད་པ་མིན་ཞེས་གསུངས། །ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་ཁྱད་པར་མཛད། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་བསྟན་པ་ལས། །བྱེད་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས། །བྱ་བ་རྣམས་སུ་ཡོངས་སུ་ཤེས། །དེ་ཕྱིར་བདག་ནི་བཀག་ཅེས་གསུངས། །དེ་བཞིན་གཞན་དུའང་བསྟན་པ་ལས། །བརྟགས་དང་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་དང༌། །ཆོས་ཉིད་གཟུགས་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏེ། །ཆོས་ཉིད་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །དངོས་པོ་ཙམ་ནི་བརྟགས་པའོ། །རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ཁྱད་པར་དུའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ནི་དབྱེ་བ་འདི། །དངོས་པོ་མེད་ན་མི་རུང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་གཟུགས་སྟོང་གསུངས་ཤེ་ན། །དེ་ལ་གཟུགས་སྒྲ་ཇི་ལྟ་བུར། །བརྟགས་ཏེ་བསྟན་པ་ཡིན་ན་ནི། །འབྲས་བུ་འདོད་པ་ཅི་ཞིག་ཡིན། །གང་དུ་མི་སླུ་སྲིད་པ་ཡི། །དེ་བས་དེ་དངོས་ཡོད་པ་ཉིད། །ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཁོ་ན་ལས། །རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་དམིགས་མ་ཡིན། །ཕྱི་རོལ་དོན་དུ་སྨྲ་རྣམས་ཀྱིས། །བློ་ཙམ་སྨྲ་ལ་དེ་སྐད་སྨྲས། །འདི་ཅི་རིགས་པའམ་འོན་ཏེ་མིན། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དཔྱད་དུ་གསོལ། །རིགས་དང་མི་རིགས་དཔྱོད་པ་ལ། །བདག་ལ་མཁས་བློ་མཚར་བཅས་མེད། །འོན་ཀྱང་གཞན་སྨྲས་བདེན་པ་ནི། །མང་པོར་མདོར་བསྡུས་ནས་བསྟན་གྱིས། །ཤེས་པའི་སྣང་བས་གཏི་མུག་གི །མུན་བཅོམ་མཁས་པས་མངོན་མཛད་ཅིང༌། །དེ་རིང་ཕྱིན་ཚད་ཆེ་རྣམས་ཀྱི། །ལམ་དུ་སྐྱེ་བོ་གླེན་དེངས་ཤིག །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ལེའུར་བྱ
Chinese
从习性本性中，如贪欲无尽一般，同样对于二的本性，习性也不会穷尽二。于心上虚构事物，修无我等等，对于无二唯有言辞，毫无意义，那些不是修。恒常执着皆是烦恼，无常迅速寂灭，从一切执着中解脱，获得佛陀之位，毋庸置疑。一切执着皆无，一切皆无所作为，不需勤奋和努力，也能期望成佛。因此，慈悲众生，利益他们，以及方便法门，从修习有为无常中，获得善逝之果位。对于仅仅是言辞的心，如何能圆满布施等？因为没有布施之物，因此，佛陀之位也不可能存在。如果说是相互作用，从明确的认知中，以布施和接受的方式，如果说心因此而生，那也不是现量、比量和可信之语所能证实的，那仅仅是臆测而已，只是徒劳地宣扬。具有布施之相的识，即使在成百上千世中习惯，然而，也不会使任何众生脱离贫困。瑜伽士们心中所想，无论何时修习无量，那时，快乐和痛苦，都不会获得和真正止息。对一切众生布施一切，以慈悲圆满布施，与拥有财富没有区别，因此，不布施是错误的。完全寂灭者的遗体和尸体，房屋和神像等所见之物，如何从他者的力量中产生？如果说是从自身相续成熟而来，如何推断已经逝去？如果不能推断逝去，那就太世俗了。声闻解脱者清净的遗体，见到离欲者的遗体，如果不能推断，如何生起恭敬心？如果说是通过传承，见到活着的肢体，如果那不是他的力量，那么完全寂灭者又如何呢？世俗的规律存在，种子等产生苗芽等，这对于唯识宗来说是不合适的。如果说识在最后跟随，
English
From the habit of essence, just as desire is inexhaustible, similarly, for the essence of duality, habit will not exhaust duality. Falsely fabricating things in the mind, meditating on no-self and so on, for non-duality there are only words, without meaning, those are not meditation. Constant clinging is all afflictions, impermanence quickly passes into peace, from all clinging liberation, attaining the state of Buddha, without a doubt. All clinging is absent, all is without action, without diligence and effort, one can also expect to become a Buddha. Therefore, compassion for sentient beings, benefiting them, and skillful means, from meditating on conditioned impermanence, one attains the state of Sugata. For a mind that is merely words, how can giving and so on be perfected? Because there is nothing to give, therefore, the state of Buddha is also impossible. If it is said to be mutual interaction, from clear cognition, in the manner of giving and receiving, if it is said that the mind arises from this, that is not proven by direct perception, inference, and trustworthy words, that is merely speculation, just a vain proclamation. The consciousness with the aspect of giving, even if accustomed to it for hundreds and thousands of lifetimes, however, it will not liberate any sentient being from poverty. What yogis think in their minds, whenever they practice immeasurably, at that time, happiness and suffering, will not be obtained and truly cease. Giving everything to all beings, perfecting giving with compassion, there is no difference from possessing wealth, therefore, not giving is wrong. The relics and corpses of those who have completely passed away, houses and deities, whatever is seen, how does it arise from the power of others? If it is said to be from the maturation of one's own continuum, how can one infer that it has passed away? If one cannot infer that it has passed away, then it is too mundane. The pure relics of the Shravaka liberators, seeing the relics of those without desire, if one cannot infer, how does reverence arise? If it is said to be through lineage, seeing living limbs, if that is not his power, then how about the completely passed away? The worldly rules exist, seeds and so on produce sprouts and so on, this is not suitable for the Mind-Only school. If it is said that consciousness follows at the end,
Chinese
了知必定会生起， 彼因是彼之果， 也非必定存在， 如此火之识， 无有而生烟之智。 无有种子之心上， 亦有显现苗芽之智。 以火之智所熏染之心， 是烟之心之因的话， 于诸多能力存在时， 如何能辨别差别？ 火之 智是直接之因， 是烟之心之因的话， 彼亦好坏不定， 烟之心中火之意不定。 若关联未完全成立， 如何从这个和这个而出？ 因上未混杂名言， 如何能进入？ 因此依靠观察， 三界唯是心而已， 一切皆是善说， 并非因为无有色等。 于何者生起贪等， 以观察而现证后， 为了息灭过患之故， 因此宣说境上无我。 如是于其他如何， 如孩童们所分别， 说外境非真实存在。 为何要作此差别？ 从直接宣说彼， 从显现执着作者， 于诸作业中完全了知， 因此说遮止了作者。 如是于其他宣说中， 说分别和种种分别， 以及法性为色， 法性是自性， 事物仅仅是分别， 种种分别是差别。 此法性之差别， 若无事物则不应理。 若说色为空性， 于彼色声如何， 若以分别而宣说， 有何希求之果？ 于何处有不欺惑之存在， 因此彼是真实存在。 并非仅从一切皆无， 如梦一般而缘取。 说外境实有者们， 对唯识者如是说， 此是否合理或不合理？ 祈请智者们观察。 于观察合理与否时， 我无有奇特的智者之慧， 然为他人所说之真理， 以众多而简略地宣说。 以智慧之光明，愚昧之 黑暗摧毁，智者所现证， 愿今日到达彼岸之大士们， 引领愚笨众生入正道。 外境之义成立之词句品
English
Knowing that it will definitely arise, That cause is that effect of it, It is not necessarily existent either, Like this, the consciousness of fire, Without it, the thought of smoke arises. Even on a mind without seeds, There is also the thought of the sprout appearing. If the mind imbued with the consciousness of fire, Is the cause of the mind of smoke, When many abilities exist, How can one distinguish the differences? The fire's consciousness is the immediate cause, If it is the cause of the mind of smoke, That is also uncertain whether it is good or bad, The intention of fire is not certain in the mind of smoke. If the connection is not fully established, How can it be from this and not from that? If the terms are not mixed in the cause, How can it enter? Therefore, relying on examination, The three realms are only mind, Everything is well explained, Not because there is no form, etc. Where attachment, etc., arise, After manifestly realizing through examination, For the sake of pacifying faults, Therefore, the selflessness of objects is taught. Likewise, how is it in others? As children discriminate, It is said that external objects are not truly existent. Why is this distinction made? From immediately teaching that, From manifestly clinging to the agent, It is fully understood in all actions, Therefore, it is said that the agent is negated. Likewise, in other teachings, It is said that discrimination and various discriminations, And the nature of phenomena is form, The nature of phenomena is its own characteristic, Things are merely discriminations, Various discriminations are distinctions. This distinction of the nature of phenomena, Is not possible if there are no things. If it is said that form is emptiness, How are form and sound in that? If it is taught by discriminating, What is the desired result? Where there is an undeceiving existence, Therefore, that is truly existent. Not only from everything being non-existent, Is it apprehended like a dream. Those who speak of external objects as real, Say this to those who speak only of mind, Is this reasonable or unreasonable? I request the wise to examine. When examining what is reasonable and unreasonable, I do not have a wonderful intellect of a wise person, However, the truth spoken by others, Is taught briefly in many ways. With the light of knowledge, the darkness of ignorance Is destroyed, manifested by the wise, May the great beings who have reached the other shore today, Lead foolish beings onto the path. The chapter on the words establishing the meaning of external objects.
Tibetan
ས་པ། །སློབ་དཔོན་དགེ་སྲུངས་ཀྱིས་མཛད་པ་ རྫོགས་སོ།། །།ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཛི་ན་མི་ཏྲ་དང༌། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་དཔལ་བརྩེགས་རཱ་ཀྵི་ཏས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ། དགེ་སྲུངས།
Chinese
萨瓦。论师善护所造作完毕。印度迦湿弥罗分别说部大论师吉那弥扎（Jinamitra）与藏地译师比丘吉祥积（Pal brtsegs Rāki-ta）翻译校订审定。 名为《外义成就》之偈颂。善护。
English
Sa pa. Completed, composed by the teacher Gesung (Dge srungs, Dharmapāla). Translated, revised, and finalized by the great Kashmiri Vaibhāṣika teacher Jinamitra and the Tibetan translator, the monk Pal brtsegs Rāki-ta. The verses called "Establishing External Objects." Gesung (Dge srungs, Dharmapāla).