Tibetan
རང་གི་རྒྱུ་ཟད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་འཛད་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་འཛད་པའི་ཐབས་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་དེའི་གཉེན་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་བརྟག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉེ་བ་མེད་པར་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་བརྟག་པར་བྱའོ། །རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་རྒྱུ་གང་ཞིག་ཡིན། ལས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་རིག་པ་ལས་གཞན་དང་གཞན་པའི་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ལས་ཟད་པ་ལས་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ། མ་རིག་པ་ནི་ལས་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་མ་རིག་པའི་གཉེན་པོ་བདག་མེད་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོ་སོར་ངེས་པའི་རྒྱུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་མ་རྒྱུར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་རྒྱུ་བཟློག་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེ་ན། འདིར་ལན་སྨྲས་པ། བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་བྱས་པའི། །འདུས་བྱས་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཆགས་པ། །རྒྱུ་དེ་གནོད་པ་ཅན་ཉིད་ནི། བདག་མེད་མཐོང་ན་འགལ་བ་ཡིན། ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་ནི། ང་དང་ང་ཡིར་མངོན་པར་ཞེན་པས་བྱས་པའི་ཆགས་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་སྟེ། ཆགས་པ་ལོག་ན། བདག་དང་བདག་གི་བ་ཡང་སྤང་བར་འགྱུར་བས་སྡུག་བསྔལ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། གལ་ཏེ་བདག་དང་བདག་གི་བཅོམ་ནས་ཆགས་པ་མེད་པར་གྱུར་པ་ན། ཡིད་ལ་སྡུག་བསྔལ་མི་འབྱུང་ཡང་ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བདག་ཉིད་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། གཞན་ལ་ཕན་པར་བརྩོན་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་བདག་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། བདག་དང་བདག་གིར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར། བུ་ལ་ཆགས་པ་དང༌། ལྷག་པར་རང་ལ་ཞེན་པ་ལས་ལུས་ལ་རལ་གྲི་ལ་སོགས་པས་བསྣུན་པའི་སྡུག་བསྔལ་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ། །བདག་དང་བདག་གིར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡང་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུད་ནི་ འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །འདུས་བྱས་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོ་སྟེ། དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལ་གནོད་པ་ཅན་བདག་མེད་པ་མཐོང་བ་ནི། དེ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་ནི་ཆགས་པའི་རྣམ་པ་དང་འགལ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་གནོད་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན
Chinese
如果说，仅仅因为自己的资财耗尽而为了止息痛苦，就不应该进入止息痛苦的方法，那不是这样的。为了摧毁痛苦的因，应该观察痛苦之因的对治是什么。因为没有接近不相符的因，就不会止息，所以应该观察它。如果说仅仅因为没有因就会止息，那么因是什么？如果说是业，因为从无明产生其他和另外的业。难道不是因为业尽了就不会解脱吗？应该说无明不是业和痛苦的因。因此，应该努力对治无明的无我。虽然那样会改变，但是，痛苦并没有各自确定的因，因为离苦等多种自性会成为因。如果说因此不能遮止因，那么，这里回答说：执著于我和我所的，聚合所行境的贪著，那个因是有损害的，见到无我则相违。这是说，我和我所的执著，是由我与我所的显现执著所产生的贪著，是痛苦的因。如果贪著消失，我和我所也会被舍弃，因此痛苦也会消失。虽然那样会改变，但是，如果我和我所被摧毁，贪著消失，心中虽然不会产生痛苦，但是身体的痛苦仍然存在于自身，如果这样说。这里回答说：具有勤奋利益他人之心的人，自身不会成为痛苦，因为对我和我所的显现执著。对儿子的贪著，以及特别是对自己的执著，会导致身体被刀剑等击打的痛苦显现。对我和我所的显现执著也是坏聚见，因此，痛苦的因是坏聚见。聚合是指具有染污的物质，它的行境是坏聚见。对于成为痛苦之因的坏聚见，具有损害的是见到无我，这与它是相违的，因为无我的行相与贪著的行相是相违的。它是它的损害，例如
English
If it is said that one should not engage in the means of ceasing suffering merely because one's own wealth is exhausted in order to cease suffering, that is not the case. In order to destroy the cause of suffering, one should examine what is the antidote to that cause of suffering. Because without approaching the dissimilar cause, it will not cease, so it should be examined. If it is said that it will cease merely because there is no cause, then what is the cause? If it is said to be karma, because other and different karmas arise from ignorance. Is it not the case that one will not be liberated from the exhaustion of karma? It should be said that ignorance is not the cause of karma and suffering. Therefore, one should strive for the selflessness that is the antidote to ignorance. Although that may change, suffering does not have individually determined causes, because various natures such as freedom from suffering become causes. If it is said that therefore one cannot prevent the cause, then here is the answer: Attachment to aggregates, which are the objects of compounded things, that cause is harmful, and seeing selflessness is contradictory. This means that attachment to self and what belongs to self, which is produced by the manifest clinging to 'I' and 'mine,' is the cause of suffering. If attachment disappears, self and what belongs to self will also be abandoned, so suffering will also disappear. Although that may change, if self and what belongs to self are destroyed and attachment disappears, although suffering will not arise in the mind, the suffering of the body still exists in oneself, if it is said so. Here is the answer: One who is diligent in benefiting others will not become suffering himself, because of the manifest clinging to self and what belongs to self. Attachment to a son, and especially attachment to oneself, will cause the suffering of being struck by swords and the like on the body to appear. Manifest clinging to self and what belongs to self is also the view of the perishable collection, therefore, the cause of suffering is the view of the perishable collection. Aggregates are objects with defilements, and their object is the view of the perishable collection. For the view of the perishable collection that has become the cause of suffering, the one that has harm is seeing selflessness, which is contradictory to it, because the aspect of selflessness is contradictory to the aspect of attachment. It is its harm, for example
Tibetan
། སྣུམ་ལ་སོགས་པ་ནི་རླུང་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བདག་མེད་པ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ལས་མི་རྟག་པའི་རྒྱུ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་དང་བདག་གིར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལོག་ན་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་ལུས་བཅད་པ་དང༌། བསྲེགས་པ་ལ་སོགས་པས་ཉེན་ན། ཇི་ལྟར་འཆི་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཆི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལུས་གཅིག་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཞིང༌། ལུས་གཞན་དུ་འབྱུང་པ་ནི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། སྔ་ཕྱིའི་གནས་སྐབས་དག་གོམས་པས་བསྐྱེད་པའི་བློ་གཡེར་བག་ཅན་དྲན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚེ་བྱིས་པ་དང་ལང་ཚོའི་དུས་སྤོང་བ་དང༌། ལེན་པ་བཞིན་དང༌། གོས་འདོར་བ་དང་སྤྱོད་པ་བཞིན་དེའི་ལུས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་གོམས་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདོད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དང༌། བཏང་སྙོམས་པ་ལ་གོམས་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་དང༌། བདེ་བ་གོམས་པར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ཏེ། དེ་བས་ན་བདག་མེད་པ་གོམས་ན་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འཁྲུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ལས་ལོག་པ་དང༌། ཤེས་རབ་རྒྱས་པར་གྱུར་ན་རྣམ་པ་དུ་མ་དང་ལྡན་པའི་ཐབས་མང་པོ་མཐོང་བ་ལས་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་རྣམས་གསལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་རིག་པ་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདག་མེད་པ་མཐོང་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་བདག་མེད་པ་མཐོང་བ་ལས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་འགྱུར་ན། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། དུས་རིང་པོར་ཡང་རྣམ་མང་པོས། །རྣམ་པ་དུ་མར་ཐབས་ གོམས་པ། །དེ་ལྟ་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་རྣམས། །རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། །ཐུགས་ཀྱང་གསལ་བ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །རྒྱུ་ཡི་བག་ཆགས་སྤངས་པ་ནི། །ཐུབ་ཆེན་གཞན་དོན་འཇུག་ཅན་གྱི། །བསེ་རུ་སོགས་ལས་ཁྱད་འདི་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་འདི་བློ་གསལ་བའི་སྐྱེས་བུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཐབས་མང་པོ་ལ་དུས་ཡུན་རིང་པོར་གོམས་པར་བྱས་ན། དེ་ནི་ལམ་དེ་དང་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་བསལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་གོམས་པར་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་གོམས་པ་ལས། བློ་གསལ་བ་ལས་རྒྱུ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུའི་བག་ཆགས་ཉོན་མོངས་པས་བྱས་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་བློའི་ནུས་པ་ཉམས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྤངས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་
Chinese
油等与风相违。因此，显现无我，就能转变以无常之因看待坏聚见，如果对我和我所的显现执着消除，那么一切痛苦都会消除。如果身体被切割、焚烧等伤害，为什么不能消除死亡等痛苦呢？那不是真实的，因为死亡是指与一个身体分离，而在另一个身体中产生就是出生，因为前后状态习惯所产生的具有散乱意识的记忆。那时就像舍弃和接受童年和青春期，以及脱衣服和穿衣服一样，也是身体的出生。就像习惯那样成为欲望之因，如果习惯于舍弃，痛苦和快乐也不会习惯，因此，如果习惯于无我，就不会被一切错乱之因所扰乱。如果从原因贪欲等中解脱，智慧增长，从看到具有多种形态的众多方法中，就能清楚地了解缺点和优点，因此，一切智是可能的。如果从看到无我中痛苦得以平息，即使那样也不是具有一切智，如果从看到无我中成为一切智，那么离欲者和独觉佛难道不也成为一切智吗？这里说到：长时亦以多品类，多种方式而串习，如是缺点与功德，极明了性即转变，心亦明了为此故，断除因之习气者，大雄为利他行者，此与犀角等之别。意思是说，如果聪明的有情反复地在很长的时间里习惯于多种方法，那么就能消除与该道路不相符的缺点和优点。像那样习惯的有情，从习惯中，从聪慧中产生原因，即断除痛苦之因的习气，也就是烦恼所造的身语意能力衰退的特征，就是薄伽梵其他
English
Oil and the like are contrary to wind. Therefore, by manifesting selflessness, the view of the perishable aggregate as the cause of impermanence will be reversed. If the attachment to the appearance of self and what belongs to self is eliminated, then all suffering will be eliminated. If the body is harmed by cutting, burning, etc., why can't the suffering of death, etc., be eliminated? That is not true, because death means separation from one body, and arising in another body is birth, because of the memory with a distracted mind produced by familiarity with the previous and subsequent states. At that time, just like abandoning and accepting childhood and adolescence, and taking off clothes and wearing them, it is also the birth of the body. Just as habit becomes the cause of desire, if one is accustomed to abandonment, suffering and happiness will not become habitual either. Therefore, if one is accustomed to selflessness, one will not be disturbed by all causes of confusion. If one is liberated from the cause of desire, etc., and wisdom increases, one can clearly understand the shortcomings and merits from seeing many methods with various forms. Therefore, omniscience is possible. If suffering is pacified from seeing selflessness, even so, one is not omniscient. If one becomes omniscient from seeing selflessness, then wouldn't those free from desire and solitary Buddhas also become omniscient? Here it is said: For a long time, also with many kinds, in various ways, one becomes accustomed. Thus, shortcomings and merits, the nature of extreme clarity, transform. The mind is also clear for this reason. The great hero, who has abandoned the habits of causes, for the sake of others, this is the difference from the rhinoceros horn, etc. It means that if a wise being repeatedly becomes accustomed to many methods for a long time, then he can eliminate the shortcomings and merits that are not in accordance with that path. A being who is accustomed in that way, from habit, from intelligence, produces the cause, that is, the habit of the cause of suffering, that is, the characteristic of the decline of the ability of body, speech, and mind created by afflictions, is the Bhagavan other.