Tibetan
་དང་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་དག་ལ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དུ་ཉེ་བར་འདོགས་སོ། །ཅི་སྟེ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྲས་བུའི་རྟགས་ལས་སྐྱེས་པ་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དེ་དག་གཞན་གྱི་སེམས་ཡུལ་དུ་བྱེད་དམ། འོན་ཏེ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་དུ་བྱེད་ན་ནི་དོན་གཞན་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཡུལ་དུ་མི་བྱེད་ན་ནི་ཤེས་པས་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཡོད་པ་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཏེ། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཤེས་པར་དེ་འགྲུབ་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་བར་མཚུངས་ཏེ། བྱ་བ་དང་ཚིག་དག་གིས་གཞན་གྱི་སེམས་རྟོགས་པ་ལྟར་ན་ཡང་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡུལ་དུ་བྱེད་ན་ནི། དེའི་ཚེ་རང་གི་སེམས་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་དེའི་རྣམ་པ་ཡང་ཤེས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་མི་ཤེས་ན་ནི་དེས་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཇི་ལྟར་འཛིན། གལ་ཏེ་རྟགས་ཀྱིས་ནི་སྤྱི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྤྱི་དེ་ཅི་གཞན་གྱི་སེམས་ཉིད་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་གཞན་ཞིག་གམ། འོན་ཏེ་བརྗོད་དུ་མི་རུང་བ་ཞིག་ཡིན། གཞན་ཉིད་དང་བརྗོད་དུ་མི་རུང་བ་ཉིད་དག་ཅིག་ཡིན་ན་ནི་འདིས་སྤྱི་དེ་ཁོ་ན་གཟུང་གི །གཞན་གྱི་སེམས་ནི་མ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་འདིས་དེ་ རྟོགས་པར་འགྱུར། སྤྱི་གཞན་གྱི་སེམས་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡོད་ན་དེའི་རྣམ་པ་ཡང་ཤེས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏེ། འདི་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚུལ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དོན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་དང་འདྲ་བར་སྣང་པ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཚད་མ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་འཛིན་ཀྱང་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བས་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ལས་སྐྱེས་པ་ཡང་མེ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོའི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། མཐོང་བ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དག་ལ་ཡང་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། དོན་བྱེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱི་སེམས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཡང་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། འཇུག་པར་བྱེད་པ་དེའི་སྒོ་ནས་སྲོག་ཆགས་གཞན་ཡོད་པར་རྟོགས་ནས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཐ་སྙད་དག་ལ་འཇུག་ན། དེའི་དབང་གིས་འབྱུང་བའི་དོན་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་ནི་འབྲས་བུ་དེ་ཙམ་ལ་སེམས་ཤིང་སྲོག་ཆགས་གཞན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཡང་ཕྱིར་ཏེ། སྐྱེས་བུ་དོན་ཕྱི་མའི་ཁྱད་པར་དུ་སྣང་བའི་ཤེས་པ་མྱོང་བ་ཙམ་གྱིས་རེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་སྔ་མས་ཐ་སྙད་རྫོགས་པས་དོན་བྱས་པ་ཉིད་ཚད་མ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྨི་ལམ་ན་ཡང་ཤེས་པ་སྔ་མ་ལས་དོན་ཕྱི་མར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ན་མ། དེ་ཙམ་གྱིས་ནི་ཤེས་པ་སྔ་མ་ཚད་མ་ཡིན་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་ནམ་ཡང་སེམས་ཀྱི་གཡོ་པའི་དབང་མེད་པར་མི་འབྱུང་བས། དེ་དག་གིས་ཀྱང་དི་དག་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་བྱེད་དོ། །འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་ནི་རེས་འགའ་བར་དུ་ཆོད་ཀྱང་འབྱུང་སྟེ། དེ་དག་གི་དབང་གིས་སྟོང་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་མངོན་སུམ་དང་བརྒྱུད་པ་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་འདི་ནི་ཡོད་དོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ ཀྱི་ཤེས་པ་སྔ་མ་རྣམས་བརྒྱུད་དེ་གཡོ་བའི་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་ལྟར། དེའི་འོག་རོལ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་ཡོད་པ་དག་ཀྱང་དེ་དང་འདྲའོ། །རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པའི་རྟེན་གཡོ་བའི་གནས་སྐབས་ཕྱི་མའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཁོ་ན་ལས་བརྒྱུད་དེ་སྐྱེའོ། །དེ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཅི་འདྲ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་མི་སླུ་བ་དང༌། ཐ་སྙད་ཀྱང་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ཅིས་ཀྱང་མི་གཟུང་ངོ༌། །གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་འཛིན་ཀྱང་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་གཞན་གྱི་སེམས་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གོ །ཇི་ལྟར། གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པར་གྱུར་ན་ནི་དེའི་གཟུང་བ་དོན་གཞན་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །མི་ཤེས་ན་ནི་དེ་དག་ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་དུ་ཤེས་པ་ཡིན། ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་གྱི་དོན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་མི་འཛིན་པར་ཡང་འགྱུར། འོན་ཏེ་མི་འཛིན་ན་ནི་ཇི་ལྟར་ཚད་མ་ཡིན་ཞེ་ན། གནས་མ་གྱུར་བའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་སྤངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་གྱིས་སེམས་ཤེས་པ་ཡང༌། ཐ་སྙད་ལ་མི་སླུ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་ཚད་མ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི་དེ་དག་ལ་ཤེས་པ་གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པའི་བྱེ་བྲག་གི །རྗེས་སུ་བྱེད་པ་གསལ་བར་སྣང་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ལས་དང་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱི་སྟོབ
Chinese
并且对于其他的表象的知识，也接近于表象。如果从行为等显现的表象的知识，从果的征兆所产生的，了解他人心识的那些，是否将他人的心识作为对象呢？或者不是呢？如果作为对象，就会变成其他的意义了。如果不作为对象，那么知识如何了解他人心识的存在呢？因为不了解它的自性，就不可能成立。如果这样问，这也会同样变成过失，就像通过行为和语言了解他人心识一样，如果也将其自性作为对象，那么那时就像了解自己的心识一样，也会变成了解它的相状的过失。如果不了解它，那么它如何执持它的自性呢？如果说通过征兆来了解一般，所以不是分别了解，那么，这个一般是他人的心识本身吗？或者其他的什么？或者不可言说的一个？如果是其他的和不可言说的，那么它就只能抓住这个一般，而不是他人的心识，那么，它如何了解它呢？一般也不是他人的心识本身，因为如果存在，就会变成了解它的相状的过失，这已经说过了。这不是比量的方式。比量不是执持事物的自性，因为会变成与现量相同，显现没有差别等等的过失。因此，这不是量。即使不执持它的自性，因为对于显现想要的事物不欺骗，所以是量。从烟等征兆产生的，也不是火等的自性的有境，因为会变成与见到没有差别的过失。比量对于过去等和无自性等也不会运用，并且也会变成有作用的过失。对于比量他人心识，也只有对于显现想要的事物不欺骗，通过运用的那个门径，认识到其他有情存在之后，又再三地运用名称，因为凭借那个力量获得产生的事物。世间是果
English
And also, for other manifestative cognitions, it is close to being manifestative. If the cognition of appearances arising from actions and so on, which arises from the sign of the result, those that know the minds of others, do they take the minds of others as objects? Or not? If they take them as objects, then it would become another meaning. If they do not take them as objects, then how does cognition know the existence of the minds of others? Because without knowing its own nature, it is impossible to establish it. If asked in this way, this would also be equally flawed, just as understanding the minds of others through actions and words, if one also takes its own nature as an object, then at that time, just like knowing one's own mind, it would also become the fault of knowing its appearance. If one does not know it, then how does it grasp its own nature? If one says that one understands the general through signs, so it is not a separate understanding, then, is that general the mind of others itself? Or something else? Or something that cannot be expressed? If it is something else and something that cannot be expressed, then it can only grasp that general, but not the minds of others, then how does it understand it? The general is also not the mind of others itself, because if it exists, it would become the fault of knowing its appearance, which has already been said. This is not the way of inference. Inference does not grasp the own nature of things, because it would become the fault of being the same as direct perception, with no difference in appearance, and so on. Therefore, this is not a valid cognition. Even if it does not grasp its own nature, because it does not deceive with respect to the object that one wants to appear, it is a valid cognition. That which arises from the sign of smoke and so on is also not the object of the own nature of fire and so on, because it would become the fault of being no different from seeing. Inference also does not apply to the past and so on, and to things without own nature, and also because it would become the fault of being functional. For inferring the minds of others, there is only non-deception with respect to the object that one wants to appear, and through that gateway of application, after recognizing that other sentient beings exist, one repeatedly applies names, because one obtains the arising object by that power. The world is the result
Chinese
仅仅对那一点执着，并且再次投入到推测其他众生的行为中，这是因为仅仅体验到显现为外在事物差别的知识，就没有任何期望了。因为先前的知识已经完成了命名，并且完成了其作用，所以它本身就被确立为量。即使在梦中，如果不是从先前的知识中产生显现为外在事物的知识，那么仅仅凭此，先前的知识也不应该被认为是量，因为那样的话，所有的知识都会是错误的。如果有人这样认为，那么，在这里，表象的知识永远不会在没有心念波动的情况下产生，因此，它们也会推测那些事物。由于错误的缘故，有时会发生中断，但并不是因为这些原因而空虚，而是存在着显现和间接的差别，这已经说过了。那么，就像表象的先前的知识通过波动的影响而产生一样，之后的那些状态也与此相似。表象的知识的所依，仅仅是从波动的后续状态的心续中传递而产生的。而且，像这样的推测，是如此的不欺骗，并且仅仅存在命名，所以无论如何也不会被抓住。如果推测他人的心识，即使不执着于它的自性，但由于不欺骗，所以可以被认为是量，那么，那些直接了解他人心识的人们就明白了。如果他人的心识直接了解自己的自性，那么它的所取就会变成其他事物。如果不了解，那么他们如何直接了解呢？如何才能不执着于直接了解的事物的自性呢？如果真的不执着，那么如何成为量呢？因为状态没有改变，所以瑜伽士们，那些没有舍弃能取和所取分别念的人们，了解他人的心识，也因为在命名上不欺骗，就像看到色等一样，本身就是量。通过瑜伽的力量，对于他们来说，就会出现清晰地显现出随顺于其他心识的形态差别的知识，这是由于业和神等加持的力量。
English
Merely clinging to that point, and again engaging in inferring the actions of other beings, this is because merely experiencing the knowledge that appears as the difference of external things, there is no expectation. Because the previous knowledge has completed the naming, and has completed its function, so it itself is established as valid cognition. Even in dreams, if it is not from the previous knowledge that the knowledge that appears as external things arises, then merely by this, the previous knowledge should not be considered valid cognition, because then all knowledge would be mistaken. If someone thinks like that, then, here, representational knowledge never arises without the influence of mental fluctuations, therefore, they also infer those things. Due to the cause of error, sometimes interruptions occur, but it is not empty because of these reasons, but there is a difference between manifest and indirect, this has already been said. So, just as the previous knowledge of representation arises through the influence of fluctuations, the subsequent states are also similar to this. The support of representational knowledge arises only through the transmission from the mental continuum of the subsequent state of fluctuation. Moreover, such inference is so non-deceptive, and only naming exists, so it will not be grasped in any way. If inferring the minds of others, even if it does not cling to its own nature, but because it is non-deceptive, it can be considered valid cognition, then, those who directly know the minds of others understand. If the minds of others directly know their own nature, then its object of apprehension will become other things. If they do not understand, then how do they directly understand? How can they not cling to the nature of the directly understood thing? If they really do not cling, then how can it be valid cognition? Because the state has not changed, therefore the yogis, those who have not abandoned the conceptualization of grasper and grasped, understand the minds of others, and also because they are not deceived in naming, just like seeing forms and so on, it is itself valid cognition. Through the power of yoga, for them, there will appear clearly the knowledge that follows the form difference of other minds, this is due to the power of the blessings of karma and gods and so on.
Tibetan
ས་ཀྱིས་རྨི་ལམ་བདེན་པ་མཐོང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་ལ་ཡང་གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་རང་གི་སེམས་སྣང་བ་དེ་དང༌། རྣམ་པ་མཚུངས་པ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་ལས། གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ངེས་པར་གཟུངས་བས་ཐ་སྙད་འདོགས་སོ། །མངོན་སུམ་དུ་ནི་དེའི་རྣམ་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང༌། མི་སླུ་པའི་ཚད་མ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དོན་ཐམས་ཅད་ཐུགས་སུ་ཆུང་པ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་པ་དང་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུད་གཞན་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སློབ་དཔོན་དྷརྨཱ་ཀཱི་རྟིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་བི་ཤུདྡྷ་སིཾ་ཧ་དང༌། ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་དཔལ་བརྩེགས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་བའོ།། །། རྒྱུད་གཞན་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ།
Chinese
如同大地见到真实的梦境一般。对于这些，也不是产生以他者心为境的觉知，而是因为它们也仅仅是觉知到自己心的显现，以及与（自己心的显现）相同的相状。因为必定要执持“知晓他者心”的说法，所以才安立名言。在现量中，因为清楚地显现出随顺于其相状，所以被认为是无欺骗的量。薄伽梵通达一切事物是不可思议的，因为在一切方面都超越了知晓和言说的范畴。论师法称所著的《成他心相续》论著圆满了。 印度堪布比输达僧诃，以及校勘的译师比丘吉祥积（དཔལ་བརྩེགས་）翻译、校勘并确定了它。 名为《成他心相续》的论著。
English
Just as the earth sees a true dream. For these, it is not that there arises a cognition that has the minds of others as its object, but rather because they also only cognize the appearance of their own mind, and the same aspect as (the appearance of their own mind). Because it is necessary to hold the statement "knowing the minds of others," therefore, a term is established. In direct perception, because following its aspect appears clearly, it is considered a non-deceptive valid cognition. The Bhagavan's comprehension of all things is inconceivable, because in all respects it transcends the scope of knowing and expressing. The treatise "Establishing Other Minds," composed by the master Dharmakirti, is complete. The Indian abbot Vishuddha Simha, and the revising translator, the monk Pal Tsek (དཔལ་བརྩེགས་), translated, revised, and finalized it. The treatise called "Establishing Other Minds."