Tibetan
སློབ་མ་ལ་སྤྲིངས་པའི་སྤྲིང་ཡིག། ཙནྡྲགོམིན། སློབ་མ་ལ་སྤྲིངས་པའི་སྤྲིང་ཡིག། ཙནྡྲགོམིན། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤྲི་ཥྱ་ལེ་ཁ། བོད་སྐད་དུ། སློབ་མ་ལ་སྤྲིངས་པའི་སྤྲིང་ཡིག །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་གིས་མཛད་པ་ཤིན་ཏུ་དཀའ་སྤྱད་སྔོན་བྱུང་བ། །མིའམ་ཅི་དང་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་རབ་བསྙད་ན། །བདུད་ཀྱི་བུ་མོ་བཞིན་རས་པདྨའི་ནགས་ཚལ་དག །ད་ལྟར་ཟླ་བའི་ཟེར་གྱིས་ཕོག་པ་བཞིན་དུ་ཟུམ། །བཀྲ་ཤིས་ཡིད་འོང་ཤིན་ཏུ་རྨད་བྱུང་སྐུ་མངའ་བ། །བསོད་ནམས་ཆུང་ངུའི་སྐྱེ་བོས་མཐོང་བ་རྙེད་དཀའ་བ། །འཇིག་རྟེན་མངོན་པར་འདོད་པའི་རེ་བ་བསྒྲུབ་པ་གང༌། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལྟ་བུར་གཞན་དོན་རོ་གཅིག་སྤྱོད། །གང་ཞིག་རྟག་ཏུ་ཕ་རོལ་བདེ་བས་བདེ་འགྱུར་ཞིང༌། །གཞན་དག་སྡུག་བསྔལ་གྱུར་པས་མཆོག་ཏུ་འོ་བརྒྱལ་བ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་ཡོན་ཏན་ཤིན་ཏུ་བསྐྲུན་པ་གང༌། །དེ་ཉིད་རང་གི་བདེ་སྡུག་སྤངས་ཏེ་བཞུགས་པ་ཡིན། །གང་ཞིག་གཞན་གྱི་དོན་དུ་དབུ་རྣམས་གཅོད་བྱེད་ཀྱང༌། །པདྨ་ལྟ་བུར་དགྱེས་པའི་སྤྱན་འབྱེད་གཟིགས་མཛད་ཅིང༌། །ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་གདུགས་དཀར་གཅིག་གིས་ཁེབས་པ་ལྟའི། །ས་ཡང་རལ་གྲི་སོ་བདར་རྣོན་པོ་ལྟ་བུར་དགོངས། །ཟླ་བ་ཡར་གྱི་ངོ་ལྟར་ཡོན་ཏན་གསལ་བ་རྫོགས། །ཉེས་པའི་མུན་པ་སེལ་མཛད་གཅིག་དུ་ཡིད་དུ་འོང། །འཇིག་རྟེན་ཕན་ལ་བརྩོན་བ་རབ་ཏུ་གསལ་བ་བྱུང༌། །དེ་ཤར་ཟླ་བ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་བསིལ་བར་མཛད། །བསྟན་པ་རིན་ཆེན་མཆོག་ལྟར་བཟང་ལ་འཕན་མེད་པ། །རྣམ་བར་དག་ཚུལ་གང་ཡིན་ཀླུ་མགོ་གདེངས་ཀ་ཅན། །ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གཙུག་གི་རྒྱན་བཞིན་གུས་མནོས་ ནས། །ས་ཡི་སྟེང་ན་གནས་པའི་རབ་རིབ་སེལ་བར་མཇད། །ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་དེ་ཕན་པ་མཛད་པའི་དོན་དུ་གཡོས། །ཆོས་ཀྱི་བདུད་རྩི་མྱ་ངན་འདས་པ་མཆོག་གི་རྒྱུ། །རོ་གཅིག་གདུང་བ་སེལ་བ་ཆར་ཆུ་བཞིན་དུ་བབ། །དེ་ནི་སྣོད་ལ་བརྟེན་ནས་རོ་རྣམས་དུ་མར་གྱུར། །སྣོད་ཡངས་ཟབ་ལ་དྲི་མ་མེད་ཅིང་གསལ་བ་ཡི། །བསམ་པ་དང་ལྡན་ཁུར་ཀུན་བཟོད་པ་གང་དག་ལ། །སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱིས་ཉེ་བར་སྤྱད་བྱ་དེ་གནས་པ། །མཚོ་ཆེན་མི་ཡི་གཟུགས་ཅན་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་ཞིག་སྐྱེ་ནང་རྒ་ཤི་སེལ་བའི་བདུད་རྩི་དེ། །ཐོབ་བར་མི་བྱེད་མི་སྤྱོད་འཛིན་པར་མི་བྱེད་པ། །དེ་དག་ཉེས་མང་གཏི་མུག་ཐིབས་པོས་བསླད་པ་སྟེ། །ཡུན་རིང་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་པ་སྨན་ཆེན་མི་བསྟེན་བཞིན། །འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་མིག་གཅིག་དྲི་མ་མེད་པ་གང༌། །དེ་ནིས་རྣ
Chinese
致弟子的信 旃扎·果敏 致弟子的信 旃扎·果敏 印度语：Śrīṣyālekha。 藏语：致弟子的信。 向三宝致敬！ 谁的行为极其艰难困苦，前所未有， 被非人和天女们赞颂， 如魔女般的莲花丛林， 如今如被月光照射般闭合。 拥有吉祥、悦意、极其奇妙之身， 福报浅薄之辈难以见到， 能成办世间显现之愿望， 如意宝般行持唯一利益他众之事。 谁恒常因他众安乐而喜乐， 因他众痛苦而极度悲伤， 以大悲心极度成就功德， 彼即舍弃自身苦乐而安住。 谁为他众之故而断除头颅， 却如莲花般睁开喜悦之眼而视物， 为自身之故如被一把白伞遮蔽， 却视大地如磨砺锋利的宝剑。 如上弦月般功德圆满显现， 遣除罪恶黑暗，唯一悦意， 精勤利益世间，极其明显显现， 如彼东方升起的月亮般，使众生清凉。 教法如珍宝般殊胜且无有衰损， 清净之理，具龙首之威严， 被大士们如顶髻之宝般恭敬信奉， 从而遣除世间存在的蒙昧。 彼佛法之云，为成办利益之事而飘动， 佛法之甘露，乃寂灭涅槃之殊胜因， 唯一能遣除痛苦，如雨水般降下， 然其依于器皿，而使味道各异。 对于广阔深邃、无垢且清明的器皿， 以及具足正念、堪能忍受一切重负者， 一切众生皆应亲近依止，彼即安住于此。 向人形大海之彼者敬礼！ 谁不获取、不享用、不执持能遣除生老病死的甘露， 彼等为众多过患、浓厚愚痴所染污， 如久病缠身而不依仗良医。 众生唯一无垢之眼， 彼即是……
English
A Letter to a Disciple Chandragomin A Letter to a Disciple Chandragomin In Sanskrit: Śrīṣyālekha. In Tibetan: A Letter to a Disciple. Homage to the Three Jewels! Whose actions are extremely difficult and unprecedented, Praised by non-humans and goddesses, Like a lotus grove that resembles a demon's daughter, Now closes as if touched by the rays of the moon. Possessing an auspicious, pleasing, and extremely wondrous body, Difficult for beings with little merit to behold, Fulfilling the hopes of those who desire manifest existence, Like a wish-fulfilling jewel, acting solely for the benefit of others. Who is always happy because of the happiness of others, And extremely saddened by the suffering of others, Whose qualities are greatly enhanced by great compassion, That one dwells having abandoned his own happiness and suffering. Who even cuts off his heads for the sake of others, Yet opens joyful eyes like lotuses and gazes, For his own sake, it is as if he is covered by a single white umbrella, Yet he regards the earth as a sword sharpened to a keen edge. Like the waxing moon, his qualities are fully manifest, Dispelling the darkness of faults, uniquely pleasing, His efforts to benefit the world are exceedingly clear, Like that rising moon in the east, he cools beings. The doctrine is precious, excellent, and without decline, The manner of purity, possessing the majesty of a dragon's head, Is respectfully revered by great beings like a jewel on their crowns, Thus dispelling the dimness that exists on earth. That cloud of Dharma moves for the purpose of accomplishing benefit, The nectar of Dharma is the supreme cause of peaceful nirvana, Uniquely dispelling suffering, it falls like rain, But it depends on the vessel, and thus the flavors become diverse. For those vessels that are vast, deep, stainless, and clear, And who possess mindfulness and can endure all burdens, All beings should draw near and rely upon them, for they dwell therein. I pay homage to that great ocean in human form! Who does not obtain, does not enjoy, and does not hold onto the nectar that dispels birth, old age, sickness, and death, Those are defiled by many faults and thick ignorance, Like one afflicted with a long illness who does not rely on a great physician. The one stainless eye of all beings, That is...
Tibetan
མས་གསུམ་པོའི་སྤྱི་མཐུན་སྒྲོན་མ་སྟེ། །བསྟན་པ་ལེགས་པར་རྙེད་ནས་གང་ཞིག་འདོར་བ་དེ། །གཏི་མུག་ཤིན་ཏུ་རྨད་བྱུང་དག་གིས་གཙེས་པར་ཟད། །བྱང་ཆུབ་ཁང་བཟངས་བགྲོད་ལམ་ཐེམ་སྐས་ལྟ་བུ་ཡི། །བསླབ་གཞི་བཅས་པ་རྣམས་ལ་རྐང་ཚུགས་རྟོན་པ་རྣམས། །རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པས་གོ་འཕང་ཆེ་མཐོར་ཕྱིན་འགྱུར་ཏེ། །ལྡོག་པར་བྱེད་པ་རང་གི་ས་ནི་གཉུག་མར་ལྟུང། །སྐྱེ་བའི་རྒྱ་མཚོ་ཤིན་ཏུ་རྒལ་དཀའ་རྒལ་འདོད་པ། །སུ་ཞིག་ཚུལ་ཁྲིམས་གཟིངས་གྱུར་ལག་ཏུ་འོང་བ་སྤང༌། །འཕགས་པའི་དེད་དཔོན་དང་བྲལ་ལམ་རྒྱུས་མི་ཤེས་པ། །འབྲོག་དགོན་འཁྱམས་ན་ཅི་སྟེ་ཡུན་རིངས་གདུངས་མི་བྱེད། །འཁོར་བའི་རི་སུལ་ཁྲོད་ཀྱི་གཡང་སར་ལྷུང་གྱུར་པ། །མུན་ནག་ཐིབས་པོའི་ནང་ནས་ལྡང་བར་བརྩོན་པ་གང༌། །ཡོན་ཏན་སྨྱུག་མའི་ཕྲེང་བ་བར་མ་དོར་འདོར་བ། །དེ་དག་ཤུགས་དྲག་ཉམ་ངའི་ལྟུང་བར་འོག་ཏུ་ལྟུང༌། །གང་དག་གཅིག་པུའང་ཡིད་ཀྱིས་ངེས་པར་རབ་བརྟགས་སྟེ། །ཡང་དག་ལམ་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོགས་པར་བྱེད་པ་དེ། །ས་སྟེང་དཀྱིལ་ན་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་དམ་པ་སྟེ། །སློབ་མ་མཆོག་དེས་བླ་མར་བཀུར་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ངོ་ཚ་ཡོན་ཏན་ཚོགས་སྐྱེད་མ་གཅིག་ཡ་རབས་མོ། །མཆོག་ཏུ་གཡོ་མེད་བྱམས་པ་ལྟ་བུའི་རྗེས་འབྲང་བ། །བདེན་དང་གཞུང་ལ་དགའ་བའི་གཟི་ བརྗིད་ལྡན་པ་རྣམས། །སྲོག་ནི་བདེ་བླག་གཏོང་བར་བྱེད་ཀྱི་དམ་བཅས་མིན། །རེ་ཞིག་སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱིས་དཔྱས་དང་སྡིག་པ་ཡིས། །འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་དམྱལ་བ་མི་བཟོད་ཕར་ཞོག་གི །རང་བཞིན་རྣལ་མ་བོར་ནས་སྨོད་པ་སྡུག་བསྔལ་བ། །མཁས་ལ་ས་སྟེང་དེ་ལས་སྡུག་བསྔལ་གཞན་ཅི་ཡོད། །གང་ཞིག་ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྲོལ་བཏོད་ཆོས་ཀྱི་ལམ། །རྒྱ་ཆེན་གྲུ་དང་འདྲ་བ་རྙེད་ནས་སླར་འདོར་བ། །འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོའི་ཀློང་འཁྱིལ་གར་མཁན་འདྲ་རྣམས་ལ། །དགའ་བས་ངེས་པར་དེ་ཡི་སེམས་བསླུས་འགྱུར་བ་སྙམ། །གང་ཞིག་འཁོར་བའི་འཁོར་ལོ་རྟག་ཏུ་འཁོར་གྱུར་པའི། །ནང་དུ་ཞུགས་ནས་བསྟི་བ་ཙམ་ལ་བདེར་སེམས་པ། །དེ་ནི་ངེས་པར་དབང་མེད་རིམ་གྱིས་བརྒྱ་ཕྲག་ཏུ། །འགྲོ་བ་མཉམ་དང་མི་མཉམ་ཀུན་དུ་འཁྱམ་པར་འགྱུར། །ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་དྲི་ང་མི་གཙང་གཙེར་བས་བགགས། །རབ་ཏུ་དོག་པ་མུན་ནག་ཐིབས་པོར་འདུག་པའི་མི། །མངལ་གནས་དམྱལ་བ་ལྟ་བུའི་ནང་དུ་དེ་ཞུགས་ནས། །ལུས་ཡོངས་བསྐུམ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་བརྣག་དགོས་སོ། །དེ་ནི་རིམ་གྱིས་ཏིལ་མར་བཙིར་སྤྱད་སྲ་བ་ཡིས། །བཙིར་བ་ལྟར་བྱས་དེ་ནས་ཅི་ཞིག་ལྟར་དེ་བཙ
Chinese
三学共同之明灯， 善得教法复舍弃， 唯为极重愚痴恼。 菩提妙厦行路梯， 所立学处立足者， 随行定能至高位， 反之自堕本有地。 生死之海极难渡， 欲渡何人舍律仪， 如舟至手反弃之？ 远离圣众导师或， 不识路途之人若， 流浪荒山有何故， 长时受苦岂非耶？ 沉于轮回山谷中， 悬崖之人欲出离， 稠密黑暗奋力起， 舍弃功德妙鬘者， 彼等定堕可怕处。 谁人以心善观察， 唯一亦与正道行， 彼乃世间之主尊， 殊胜弟子敬上师。 惭愧功德众之母， 贤善女子至高者， 如爱无动摇随行， 喜真理及经论等， 具光荣者舍生命， 亦不舍弃诸誓言。 暂且众人以罪过， 莫说众生难忍狱， 失却本来自性已， 遭人唾骂之痛苦， 智者世间较此苦， 更有何者过于此？ 何者能仁所立道， 如巨舟般既得已， 复又舍弃彼道者， 轮回海中漩涡处， 如跳舞者诸人等， 喜乐定已欺彼心。 何者轮回之轮恒， 常时流转之轮内， 入已仅于少憩息， 思为安乐之士夫， 彼者定然不由己， 渐次百千俱生中， 平等以及不平等， 一切之处皆流浪。 极其难忍臭秽物， 不净所染极扰恼， 极度恐怖黑暗中， 安住之人入胎狱， 如是入已蜷全身， 必须忍受极大苦。 彼如渐次榨油般， 以坚硬物而压榨， 如是作已将何如？
English
The common lamp of the three learnings, Having found the teachings well, whoever abandons them, Is simply tormented by extremely wonderful ignorance. Like a staircase on the path to the excellent mansion of enlightenment, Those who rely on the established foundations, By following them, will reach the highest position, While those who turn away will fall to their original ground. Who would abandon the ship of morality that comes to hand, wishing to cross the ocean of birth, which is so difficult to cross? Separated from the noble captain, or not knowing the way, Why would one wander in the wilderness and suffer for a long time? Having fallen into the abyss in the midst of the mountains of samsara, Whoever strives to rise from the thick darkness, Abandoning the garland of virtuous reeds in between, Those will surely fall into a forceful and dreadful fall. Whoever carefully examines even one thing with their mind, And walks together with the correct path, That one is the noble one who has become the chief in the center of the earth, That excellent disciple will be revered as a lama. Modesty, the mother who gathers the assembly of qualities, the virtuous woman, Following the supremely unwavering love, those who delight in truth and scriptures, Possessing glory, they would readily give up their lives, but not their vows. For a while, everyone is burdened by sins and misdeeds, Not to mention the unbearable hell for all beings, Having lost their true nature, the suffering of being reviled, What other suffering is there on earth that is worse than this for the wise? Whoever finds and then abandons the path of Dharma established by the Buddhas, Which is like a vast ship, For those who are like dancers swirling in the ocean of samsara, I think that joy has surely deceived their minds. Whoever enters into the wheel of samsara, which is constantly turning, And thinks that just resting there is happiness, That one will surely, involuntarily, gradually in hundreds of thousands, Wander everywhere among beings, equal and unequal. Extremely unbearable, foul-smelling, defiled by impurity, A person sitting in the thick darkness of great fear, Having entered into a womb-like hell, Having shrunk the whole body, one must endure great suffering. That is like gradually pressing sesame oil with a hard tool, Having done the pressing, what will happen then?