Tibetan
།ཕྱིར་སྦྱིན་པར་བྱ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏང་བར་བྱ་ཞིང་ངོ༌། །བཏང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་དང་བྲལ་བར་བྱས་ནའོ། །སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་དེ་སྤངས་ནས་ལྷུང་བྱེད་ཀྱི་ལྟུང་བ་བཤགས་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེས་ན་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ལྟུང་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན། འདིར་ཡང་དངོས་གཞི་དང་སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བས་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། ལྟུང་བ་མེད་པ་དང༌། བསླབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཕྱིར་བཅོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདིའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འདིར་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་དེ་དབྲལ་བར་བྱ་བའི་དགེ་སློང་ཡིད་ལས་དབྲོག་པར་བྱ་བར་རང་གི་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་གོས་ལ་སོགས་པ་ཡོ་བྱད་གང་ཡང་རུང་བ་དེའི་འམ་དེས་བསྐོས་པའི་ལུས་དང་ངག་བསྡུས་པ་འམ་ཐ་དད་པ་དང་གིས་དབྲོག་པའི་དོན་དུ་ཞུགས་ཤིང་ལུས་ལས་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོར་གྱུར་པ་མཐར་ཐུག་པ་ན། འཕྲོག་པའི་སྤང་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་ལ་འཕྲོག་པའི་སྤོང་བའི་ལྟུང་བྱེད་བྱུང་ན་དེ་མ་སྤངས་ཤིང་བྲལ་ལ་བར་མ་བྱས་ལ་ལྟུང་བ་མ་བཤགས་པར་རམ། སྤངས་ཤིང་བྲལ་བར་མ་བྱས་ལ། ལྟུང་བ་མ་བཤགས་པར་རམ། སྤངས་ཤིང་བྲལ་བར་བྱས་ལ་ལྟུང་བ་མ་བཤགས་པར་འཕྲོག་པར་གཏོགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་གཞན་ཞིག་རྙེད་ན་དེ་ཡང་སྔ་མའི་ཤུགས་ཀྱིས་སྤང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལས་ལྟུང་བར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །དགེ་སློང་གིས་འཕྲོག་པའི་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་བྱུང་ལ། ཇི་སྲིད་དུ་སྤང་བའི་དངོས་པོ་ལས་མ་བཤགས་ཤིང་སོ་སོར་མ་བཤགས་པར། ལྷུང་བཟེད་དམ་ཆོས་གོས་སམ། དྲ་བའམ་ཕོར་བུའམ། སྐ་རགས་སམ། དགེ་སྦྱོང་གི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་གང་ཡང་རུང་བ་གཞན་ཉེ་བར་འཇོག་པར་བྱེད་ན་དེ་ཡང་སྔ་མའི་ཤུགས་ཀྱིས་སྤང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལས་ལྟུང་བར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །དབྲལ་བར་བྱ་བ་དགེ་སློང་ཉིད་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །དབྲོག་པར་བྱ་བ་རང་གིས་བྱིན་ནམ། གཞན་གྱིས་བྱིན་པ་དང་དབྲལ་བར་བྱ་བ་རང་གི་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །གོས་ཉིད་དུ་གཏོགས་པ་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་དགེ་སློང་གི་ཡོ་བྱད་གང་ཡང་རུང་བ་ ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །ལྟུང་བ་འབྱིན་པ་དེའི་འམ་དེས་བསྐོས་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་བསྡུས་པ་འམ་ཐ་དད་པ་དག་གིས་དབྲོག་པའི་དོན་དུ་ཞུགས་པ་ལྟ་བུ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །དབྲལ་བར་བྱ་བའི་ལུས་ལས་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོར་གྱུར་བ་མཐར་ཐུག་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །རང་གི་ཕྱིར་འཕྲོག་པ་དང་གཞན་
Chinese
「ཕྱིར་སྦྱིན་པར་བྱ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི」的意思是应当施舍。「བཏང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི」的意思是如果已经脱离了身体。「སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི」的意思是，舍弃那个物品后，应当忏悔堕落的罪过。因此说，这是舍弃堕落。「དེ་ལ་ལྟུང་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན」的意思是，那么堕落是如何产生的呢？这里也应当通过正行和加行，以及加行的加行来确定堕落，以及没有堕落，以及应当学习的，以及补救的方法来了解此处的定义。这里，确定正行的堕落是，对于应当分离的、应当从比丘的意愿中夺走的、不是自己所有的衣服等任何用具，那个比丘或者他所指定的身语的集合或分离，以夺取为目的，并且最终成为与身体分离的物品时，就成为夺取的舍堕的正行。如果比丘发生了夺取的舍弃堕落，那么在没有舍弃并且分离，没有间隔，没有忏悔堕落之前，或者舍弃并且分离了，但是没有忏悔堕落之前，或者舍弃并且分离了，但是没有忏悔堕落之前，如果得到了另一个属于夺取的东西，那么那个也会因为之前的力量而成为应当舍弃的，但是不会因此而堕落。如果比丘发生了夺取的舍弃堕落，那么只要没有从应当舍弃的物品中忏悔并且分别忏悔，如果将钵或者法衣，或者网或者碗，或者腰带，或者任何其他的修行生活的用具放在附近，那么那个也会因为之前的力量而成为应当舍弃的，但是不会因此而堕落。对于应当分离的比丘本身，没有过失。对于应当夺取的，自己给予的或者他人给予的，以及对于应当分离的不是自己所有的，没有过失。对于属于衣服本身的法衣等任何比丘的用具，没有过失。对于产生堕落的，那个或者他所指定的身语的集合或者分离，以进入夺取的目的等，没有过失。对于应当分离的，最终成为与身体分离的物品，没有过失。为了自己而夺取和他人
English
The phrase "ཕྱིར་སྦྱིན་པར་བྱ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི" means that it should be given away. The phrase "བཏང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི" means if it has been separated from the body. The phrase "སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི" means that after abandoning that object, one should confess the sin of falling. Therefore, it is said that this is abandoning and falling. The phrase "དེ་ལ་ལྟུང་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེ་ན" means, then how does falling occur? Here, one should also understand the definition here through the main action and the preparatory action, and the determination of falling through the preparatory action of the preparatory action, as well as the absence of falling, what should be learned, and the methods of remedy. Here, the determination of the main action of falling is that, for the monk who should be separated and should be taken away from the mind, any utensil such as clothing that is not his own, the combination or separation of the body and speech of that monk or his appointed one, with the purpose of taking away, and when it finally becomes an object separate from the body, it becomes the main action of taking away and abandoning. If a monk incurs the falling of taking away and abandoning, then before abandoning and separating, without interval, without confessing the falling, or abandoning and separating, but without confessing the falling, or abandoning and separating, but without confessing the falling, if he obtains another object belonging to taking away, then that will also become something to be abandoned due to the previous force, but it will not fall because of it. If a monk incurs the falling of taking away and abandoning, then as long as he has not confessed and separately confessed from the object to be abandoned, if he places a bowl or a Dharma robe, or a net or a bowl, or a belt, or any other utensil for the life of a practitioner nearby, then that will also become something to be abandoned due to the previous force, but it will not fall because of it. There is no fault in the monk himself who should be separated. There is no fault in what should be taken away, what is given by oneself or given by others, and what should be separated that is not one's own. There is no fault in any utensil of a monk such as a Dharma robe that belongs to the clothing itself. There is no fault in the collection or separation of the body and speech of that monk or his appointed one, which produces falling, such as entering the purpose of taking away. There is no fault in what should be separated, which finally becomes an object separate from the body. Taking away for oneself and others.
Tibetan
གྱི་ཕྱིར་འཕྲོག་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །རང་གི་ཉིད་སེལ་པར་བྱེད་པའི་འཕྲོག་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །རང་གི་ཉིད་སེལ་བར་གྱུར་པའི་འཕྲོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབྲལ་བར་བྱ་བ་རང་གི་ཉིད་ཀྱི་རྫས་དང་བདག་པོ་ཉིད་སེལ་བར་གྱུར་པའོ། །གོས་རུང་བ་ཉིད་དང༌། ཚད་དང་ལྡན་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །དབྲལ་བར་བྱ་བ་ལ་དགེ་སློང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ཅན་མ་ཉམས་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །མཚན་དང་ཁས་བླངས་པ་དག་གིས་རང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ལ་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་དབྲལ་བར་བྱ་བ་དགེ་སློང་ཉིད་དང༌། དབྲོག་པར་བྱ་བ་རང་གི་ཉིད་མ་ཡིན་བ་གོས་ལ་སོགས་པ་དང་དེའི་འམ་དེས་བསྐོས་པའི་ལུས་དང་ངག་བསྡུས་པའམ། ཐ་དད་པ་དག་གིས་དབྲོག་པའི་དོན་དུ་ཞུགས་པ་ལྟ་བུ་ནི་བྱེད་པ་པོ་དག་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཡན་ལག་ལྔས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དབྲལ་བར་བྱ་བ་དགེ་སློང་ཉིད་དང་དབྲོག་པར་བྱ་བ་རང་གི་ཉིད་མ་ཡིན་པ་གོས་ལ་སོགས་པ་ཡོ་བྱད་གང་ཡང་རུང་བ་དང༌། དེའི་འམ་དེས་བསྐོས་པའི་ལུས་དང་ངག་བསྡུས་པའམ། ཐ་དད་པ་གང་ཡང་རུང་བ་དང་དབྲོག་པའི་དོན་དུ་ཞུགས་པ་དང༌། ལུས་ལས་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོར་གྱུར་པ་མཐར་ཐུག་པའོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་པ་མེད་དོ། །སྦྱོར་བའི་ལྷུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་འཕྲོག་པའི་སྤང་པའི་ལྷུང་བྱེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བརྩམས་ནས་དངོས་གཞི་ལ་མ་ཐུག་པའི་བར་དུ་ཉེས་བྱས་སོ། །དངོས་གཞི་ལ་སྦྱོར་བ་ཐ་དད་པ་ཇི་སྙེད་པ་བརྩམས་པ་རེ་རེ་ལ་ཉེས་བྱས་རེ་རེའོ། །དབྲལ་བར་བྱ་བ་བ་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་རང་ངམ་དེས་བསྒོས་པ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དང་མ་རྫོགས་པས་འཕྲོགས་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བློ་གྲོས་ངན་པས་བྱས་པའི་འཕྲོག་པ་རྒོད་པའི་བསམ་པས་དུས་ཆུང་ཟད་ཅིག་སེམས་གདུང་བར་བྱའོ་སྙམ་པས་ཅོ་དྲིས་པར་གྱུར་ཅིག །གནོད་པར་གྱུར་ཅིག །མཐུ་བསྟན་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུས་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་དབྲོག་པར་བྱས་ནས་ཕྱིར་སྦྱིན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གོས་མི་རུང་བ་ཉིད་དང༌། ཚད་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དབྲལ་བར་བྱ་བ་ཕྱི་རོལ་པའི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་ཆོས་འདི་པ་མ་ཆགས་པ་དང་མ་ཉམས་པ་དག་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །མཚན་དང་ལྟ་བ་ཁས་མ་བླངས་པ་དག་གིས་རང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་མ་གཏོགས་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཁྱིམ་པའི་རྟགས་ཅན་ཉིད་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །རང་གིས་མངོན་སུམ་དུ་མ་བསྐོས་པ་ལྐོག
Chinese
为了（某种目的）抢夺没有过失。为了消除自己的抢夺没有过失。名为为了消除自己的抢夺，是指将被夺者自己的物品和所有者消除。衣服合适以及具有尺寸没有过失。对于将被夺者，比丘受具足戒且没有退失没有过失。以名称和承诺等属于自己一方的没有过失。此处的作者是，将被夺者是比丘自己，以及将被抢夺的不是自己的衣服等，以及他的或者他所委派的身语的集合，或者不同的人为了抢夺的目的而加入等，是作者们。对此，以五个支分成为根本堕罪，即将被夺者是比丘自己，以及将被抢夺的不是自己的衣服等任何用具，以及他的或者他所委派的身语的集合，或者任何不同的人，以及为了抢夺的目的而加入，以及与身体不同的事物最终完成。如果这些支分不齐全，则根据情况没有过失。行为的堕落是恶作，即只要开始抢夺的舍堕行为，直到没有达到根本，都是恶作。对于根本，每发起多少不同的行为，就有多少个恶作。对于将被夺者，如果未受具足戒者，自己或者他所委派的受具足戒和未受具足戒者抢夺，是恶作。以恶劣的智慧所作的抢夺，以掉举的心想，稍微让心痛苦一下，想戏弄一下，想损害一下，想显示威力一下，像这样抢夺法衣等之后再给予等，是恶作。衣服不合适以及不具有尺寸是恶作。对于将被夺者，外道的出家人和不属于此法者，以及没有退失者，是恶作。对于名称和观点未承诺者，不属于自己一方的是恶作。对于具有在家相者是恶作。对于自己没有亲自委派的秘密（指使）
English
There is no fault in robbing for (a certain purpose). There is no fault in robbing to eliminate oneself. The so-called robbing to eliminate oneself refers to eliminating the object and owner of the one to be robbed. There is no fault in the clothes being suitable and having the right size. There is no fault in the one to be robbed being a fully ordained bhikkhu and not having degenerated. There is no fault in belonging to one's own side with names and promises. The agent here is the bhikkhu himself who is to be robbed, and what is to be robbed is not one's own clothes, etc., and the collection of his or his appointed body and speech, or different people joining for the purpose of robbing, etc., are the agents. In this case, the five limbs become the root downfall, that is, the one to be robbed is the bhikkhu himself, and what is to be robbed is not one's own clothes, etc., any utensils, and the collection of his or his appointed body and speech, or any different people, and joining for the purpose of robbing, and the ultimate completion of the object being different from the body. If these limbs are not complete, there is no fault as appropriate. The downfall of the action is an evil deed, that is, as long as the act of abandoning and robbing is started, until the root is not reached, it is an evil deed. For the root, there are as many evil deeds as there are different actions initiated. For the one to be robbed, if one who has not received full ordination, himself or someone appointed by him, robs someone who has received full ordination or has not received full ordination, it is an evil deed. Robbing done with bad wisdom, with the thought of agitation, thinking of causing a little pain to the mind for a while, wanting to tease, wanting to harm, wanting to show power, like robbing Dharma clothes and then giving them back, etc., is an evil deed. It is an evil deed for clothes that are not suitable and do not have the right size. It is an evil deed for the one to be robbed, an outsider renunciate and one who does not belong to this Dharma, and one who has not degenerated. It is an evil deed for those who have not promised names and views, and do not belong to one's own side. It is an evil deed for those who have the characteristics of a householder. Secret (instruction) that one has not personally appointed