Chinese
复次，为了开示那个道理而说：“比丘白”等等。然后，那个婆罗门对薄伽梵说：“为何薄伽梵不悲伤？”这样请问后，薄伽梵说：“婆罗门，我什么也没有，对于什么也没有的人来说，悲伤等等什么也没有。”婆罗门问：“乔达摩，您是如何做到一无所有的呢？”因此说了这些。“黑法”指的是，黑色的身体行为等等。“完全舍弃”指的是消除和远离，因为被他人控制就无法修习善法。那么应该怎么做呢？“修习白法”指的是，要习惯于你们的善法。为了开示舍弃一切黑法，以及完全受持禅定等等一切善法的利益，说了“比丘”这个词，而“摧毁一切烦恼”是句子的剩余部分。为了开示因为远离三界之贪欲，而在胜义上变得一无所有。为了开示三种菩提，说了“诸比丘”这个众数词。任何对欲界之贪欲已经远离的人，也是一无所有。为了开示超越欲望的次第，说了“从家出家”这句话，指的是从家到无家，从有处到无处的出离，因为经中说“从家出家”。如果问如何做到无家呢？说了“行境寂静处”，指的是对于无家之人，存在着身心二者以寂静之自性而入的状态，因此是完全受持出离，开示了这就是完全圆满的出离之方式。因为住在家里是散乱的自性。“学习”指的是做。“在那里欢喜”指的是对出离欢喜。对于错误的完全出离，用“欢喜”这个词语开示了完全清净的戒律，依靠它而品尝三摩地之味。
English
Furthermore, to explain that very reason, it is said: "Bhikkhu white," and so on. Then, that Brahmin asked the Blessed One, "Why does the Blessed One not grieve?" After asking this, the Blessed One said, "Brahmin, I have nothing, and for one who has nothing, there is no grief or anything like that." The Brahmin asked, "Gautama, how is it that you possess nothing?" Therefore, these were said. "Black Dharma" refers to black bodily actions, and so on. "Completely abandoning" means eliminating and distancing oneself, because being controlled by others makes it impossible to practice virtuous Dharma. So what should one do? "Practice white Dharma" means to become accustomed to your virtuous Dharmas. To explain the benefit of abandoning all black Dharmas and fully embracing all virtuous Dharmas such as meditation, the word "bhikkhu" is mentioned, and "destroying all afflictions" is the remainder of the sentence. To show that because of being free from desire in the three realms, one becomes truly without anything in the ultimate sense. To explain the three types of enlightenment, the plural word "bhikkhus" is used. Anyone who is free from desire for the desire realm is also without anything. To explain the sequence of transcending desire, the phrase "gone forth from home to homelessness" is mentioned, referring to going forth from home to homelessness, from a place to no place, because the sutra says, "gone forth from home to homelessness." If asked how one becomes homeless, it is said, "a solitary place of practice," referring to the state where, for one who is homeless, both body and mind enter with the nature of solitude, therefore it is fully embracing renunciation, showing that this is the way of fully perfected renunciation. Because dwelling at home is the nature of distractions. "Learning" means doing. "Rejoicing therein" means rejoicing in renunciation. For wrong renunciation, the word "rejoicing" indicates the completely pure discipline, relying on which one tastes the flavor of samadhi.
Chinese
又，对于出家会生起极大的欢喜。如是安住于戒律，享受禅定的滋味，所应断除而修持的，即是说“断除欲望”，这是为了修持从欲望中脱离贪欲。因为欲望都是恶劣且毫无用处的，而且是非殊胜之事物。断除它就会变得一无所有，而一无所有是恶劣之事物。为了显示一无所有本身就是清净，所以说“恒常是精华”等等。名为婆罗堕阇孙陀利迦的婆罗门曾向薄伽梵请教：“乔达摩沙门，我将前往孙陀利迦河沐浴。”薄伽梵回答说：“婆罗门，在孙陀利迦河沐浴后会如何？”“是的，乔达摩沙门，台阶是值得赞美的，孙陀利迦河是吉祥且值得赞美的，凡是在孙陀利迦河沐浴者，都能消除一切罪业。”像这样说了多少呢？所谓清净，就是以清净的戒律之水洗涤众生的相续，因为没有任何身语的恶行已被断除。水只是外在的清净而已，丝毫没有断除。所谓恒常，就是指所有的时间。精华是指时节，意思是沐浴和喜庆等日子。在台阶上沐浴，只能消除百种污垢，使外在的污垢脱离，但并不能使人丝毫脱离一切恶行，因此其他都不是精华，意思是不可爱。所谓“阿帕尔古”是非精华的异名，它的对治法就是精华，即阿帕尔古的对治法。断除罪恶才是精华，在台阶上沐浴并不能使人脱离罪恶。只有积累善行才能使内心调伏和清净，在台阶上沐浴则不能，为了显示这一点，所以说了“恒常行布萨，清净”等。所谓清净，就是指每天恢复别解脱戒等。
English
Moreover, one will develop great joy in becoming a renunciate. Thus, abiding in discipline and savoring the taste of meditative stabilization, what is to be abandoned and cultivated is what is said: "Abandon desire," which is to cultivate detachment from desire from desires. Because desires are bad and useless, and because they are non-supreme objects. Abandoning it will lead to nothingness, and nothingness is a bad thing. To show that nothingness itself is purity, it is said, "Always the essence," and so on. A Brahmin named Bharadvaja Sundarika asked the Blessed One: "Ascetic Gautama, I am going to bathe in the Sundarika River." The Blessed One replied: "Brahmin, what happens after bathing in the Sundarika River?" "Yes, Ascetic Gautama, the steps are praiseworthy, and the Sundarika River is auspicious and praiseworthy. Whoever bathes in the Sundarika River will eliminate all sins." How much was said like this? Purity means that the stream of beings is washed with the water of pure discipline, because there is no misconduct of body and speech that has been abandoned. Water is only external purity, and nothing has been abandoned. Always means at all times. Essence refers to the seasons, meaning the days of bathing and celebrations. Bathing on the steps only removes hundreds of black stains and separates external stains, but it does not separate one from all evil deeds, so others are not the essence, meaning unlovable. "Apalgu" is a synonym for non-essence, and its antidote is essence, that is, the antidote to Apalgu. Abandoning sin is the essence, and bathing on the steps does not make one free from sin. Only accumulating good deeds makes the mind tame and pure, but bathing on the steps does not. To show this, it is said, "Always observe the Uposatha, purity," and so on. Purity refers to restoring the Pratimoksha vows and so on every day.
Tibetan
སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་བྲམ་ཟེ་ཀ་བྱིན་ནས་ཅི་བདག་དང་གསོ་སྦྱོང་བྱ་འམ་མི་བྱ་ཞེས་ཞུས་པ་དང༌། དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྟག་ཏུ་གསོ་སྦྱོང་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དུས་ཚིགས་བཅོ་ལྔ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྗོད་དེ་གསོ་སྦྱོང་ནི་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་བསྟན་པ་དེས་ཚུལ་ཁྲིམས་གསོ་བ་སྐྱེས་པའོ། །ལམ་བསྒོམ་པས་ནི་ཡིད་གདུལ་བ་དང་ཡོན་ཏན་ཉེ་བར་སོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཙང་མའི་ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པར་སྤྱོད་པའི་གང་ཟག་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ནང་གི་དྲི་མ་རྣམས་བསལ་བས་སོ། །དེ་ཡི་བརྟུལ་ཞུགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་རང་རང་གི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཞིང་མངོན་པར་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་དང་འབྲེལ་བར་འགྱུར་རོ། །ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་འདྲེན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་འདྲེན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡོངས་སུ་དག་པ་དེ་ཞིང་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཞིང་གི་སྐྱོན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །མི་བཀྲེན་པ་ཞིག་གིས་རབ་འབྱོར་ལ་ཕྱེ་བྱིན་པས་གཏེར་ཐོབ་པར་གྱུར་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ལ་བཤོས་གསོལ་ཏེ། སྐྱེས་བུ་དེ་ཆོས་མཉན་པའི་ཕྱིར་མདུན་དུ་འདུག་པ་དང༌། དེའི་དབང་དུ་མཛད་དེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞི་གསུངས་སོ། །གཞན་དག་ནི་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། གང་ལ་སྦྱིན་པ་སྩལ་བར་བགྱི། །ཞེས་ཞུས་པ་དང༌། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་གང་ལ་སེམས་དང་བའོ་ཞེས་སོ། ། གཞན་དག་ནི་སྡེ་པ་གཞན་དག་གིས་གསོལ་པ། བཙུན་པ་གང་ལ་སྩལ་ན་འབྲས་བུ་ཆེན་པོར་འགྱུར། །ཞེས་ཞུས་པ་ལགས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོ་ཏོག་འགྲུབ་པའི་གཞི་དག་གོ །རྩྭའི་སྐྱོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལ་རྩྭའི་ཉེས་པ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྩྭའི་སྐྱོན་ཏེ། རྩྭ་དང་ཚེར་མ་དང་རོ་དྲོད་ལ་སོགས་པས་ཉམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ཆུང་བ་འམ་འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྱུར་བའོ། །སྐྱེ་དགུ་འདི་ལ་འདོད་ཆགས་སྐྱོན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཡང་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་སྲེད་པ་དང་བཅས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ལ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཞིང་ལ་རྩྭ་ལ་སོགས་བསམ་རུང་བར་བྱས་ན་ནི་ལོ་ཏོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་གནས་སུ་མི་འ
Chinese
即，如婆罗门迦比问：“我等应作布萨否？”。因此，世尊说：“常作布萨清净。”。为此，于十五日等时说，布萨即是宣说别解脱经，由此生起守护戒律。以修道而言，是为了调伏心意和亲近功德等。为何呢？因为说了“清净之业”。因为无有罪过而行持的补特伽罗，是行持圆满戒律的缘故。所谓“清净”是以道的威力遣除内在垢染之故。“彼之律仪得圆满”，是指唯有各自的圆满才能成就，并且与所欲之果相连。是为了引导道的差别，以及引导果的差别，并非其他。为了显示完全清净者即是田地。所以说了“田地的过患”等。一个不悭吝的人将面粉给予了饶益有情，结果获得了宝藏，于是供养了世尊及声闻僧众。那个人为了听法而坐在前面，世尊应其所请说了四个偈颂。另一些人说，光明王曾问世尊：“应向谁布施？”。世尊说：“大王，你对谁有信心呢？”。 另一些人说，其他部派问：“向哪位僧人布施会获得大果报？”。他们是这么说的。所谓“田地”是指成就庄稼的基础。所谓“草的过患”是指有草的过患，即是草的过患，因为被草、荆棘和腐臭等损害，所以果实变小或没有果实。“此世间有贪欲之过患”，是指世间众生被贪欲的过患所损害。所谓“啦”这个词，意思是“如是”，即如同田地里的草等被清除干净，才能成为庄稼丰收的地方。
English
That is, as the Brahmin Kabyin asked, "Should we do Uposatha or not?". Therefore, the Blessed One said, "Always do Uposatha, it is pure.". For this reason, it is said on the fifteenth day and so on, Uposatha is the teaching of the Pratimoksha Sutra, thereby giving rise to the protection of discipline. In terms of cultivation of the path, it is for taming the mind and approaching merits, etc. Why? Because it is said, "Pure action". Because the person who acts without fault, is acting with perfect discipline. "Pure" means that the power of the path removes the inner impurities. "His discipline becomes perfect", means that only one's own perfection can be achieved, and it is connected with the desired result. It is to guide the difference of the path, and to guide the difference of the fruit, not others. To show that the completely pure one is the field itself. Therefore, it is said, "The fault of the field" and so on. A non-stingy person gave flour to Rabjor, and as a result, he obtained a treasure, and then offered food to the Blessed One and the Sangha of Hearers. That person sat in front to listen to the Dharma, and the Blessed One spoke four verses at his request. Others say that King Mingwang asked the Blessed One, "To whom should I give alms?". The Blessed One said, "Great King, who do you have faith in?". Others say that other sects asked, "To which monk should we give alms to get great results?". That's what they say. The so-called "field" refers to the basis for achieving crops. The so-called "fault of grass" refers to the fault of having grass, that is, the fault of grass, because it is damaged by grass, thorns, and rot, etc., so the fruit becomes small or there is no fruit. "This world has the fault of desire", means that the beings of the world are damaged by the fault of desire. The word "la" means "thus", that is, just like the grass, etc. in the field are cleared, it can become a place where crops are abundant.