Tibetan
རྣམ་པར་དག་པས་ན་དངོས་པོ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་གྲངས་དང་དངོས་པོའི་ཐམས་ཅད་དེ་མ་ལུས་པའོ། །ཆོས་ནི་མཚན་ཉིད་འཛིན་ཕྱིར་ཆོས་ཞེས་བྱ་ཞེས་གསུངས་པས་ཁྱབ་པར་བྱ་བའི་ཁྱབ་བྱ་ལ་མ་ཁྱབ་བ་མེད་པས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ནམ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། དཀོན་བརྩེགས་ལས། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དག་པ་སྟེ། །ཉེས་སྐྱོན་ལ་སོགས་དམིགས་པ་མེད། །དེ་བས་རང་བཞིན་ངོ་བོ་ལ། །དངོས་སོགས་འཛིན་པ་ག་ལ་སྲིད། །ཅེས་གསུངས་པས་ན་རང་དང་སྤྱིའི་ཆོས་དེ་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པས་དོན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་གསལ་སྣང་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་འདས་པར་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ན། ནམ་མཁའ་མཐོང་ཞེས་སེམས་ཅན་ཚིག་ཏུ་རབ་བརྗོད་པ། །ནམ་མཁའ་ཇི་ལྟར་མཐོང་སྟེ་དོན་འདི་བརྟག་པར་བགྱི། །དེ་ལྟར་ཆོས་མཐོང་བ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན། །ཅེས་དཔེ་ དོན་སྦྱར་བ་ཡང་ཡང་བཤད་དོ། །དེས་དངོས་པོ་དོན་དམ་མཚན་ཉིད་ལ་གནས་པ་བཤད་ནས་གང་ཟག་ལ་ལྟོས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་རྒྱ་ཆད་མེད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ལ་གནོད་པ་མེད་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར། ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་འདུས་པས་ན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་ཟག་ཤེས་རབ་ཤས་ཆུང་བ་བློ་ཐ་མ་ལ་བསླབ་པ་རྣམས་ལ་ལྟོས་ནས་སྣང་བ་འདི་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་གཞན་ལས་མི་གནོད་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བར་ཐེག་པ་རྣམ་གཉིས་ཀྱང་ཁས་ལེན་པར་སྣང་ན་དེ་ལས་འདི་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་དོན་གསལ་སྟོང་པར་གནས་པས་ན། སྟོང་པ་ཁོ་ན་ཡང་མིན་ཏེ། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་བོ་ཅན། །ཞེས་བཤད། ཐེག་པ་གོང་མ་རྣམས་མི་གནོད་པ་ཙམ་ཡོད་པས་མིན་ཏེ། ཕན་འདོགས་དང་བཅས་པས་གནས་པས་ཐེག་པ་རིན་ཆེན་གསལ་ལས་ཀྱང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་རབ་གནས་པ། །སྟོང་ཉིད་ལ་སོགས་ཐག་མི་རིང༌། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཟུང་འབྲེལ་ན། །སྤྱོད་ཚུལ་གང་ལྟར་གནས་ཀྱང་སྟེ། །ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འགྱུར་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང༌། དབུ་མ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས། སྙིང་རྗེའི་ཡུལ་དུ་སེམས་ཅན་ཏེ། །དེ་རྒུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་བྱུང༌། །ཞེས་པས་ན་འགལ་བ་མེད་པ་དང༌། །བསླབ་བཏུས་ལས་ཀྱང༌། བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡང་བློ་བརྟན་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས་ན་གང་མཐའ་གཉིས་སུ་མི་ལྟུང་བར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱང་མཐའ་གཉིས་ལས་མ་ལོས
Chinese
之所以要完全清净，是因为要精进修习无实有之想。所谓“一切法”，是指数量和事物的一切，没有遗漏。经中说“法，因执持自性而称为法”，因为没有不遍及所应遍及的，所以一切法自性或本体上是完全清净的。《宝积经》中说：“一切诸法皆清净，无有罪过等可执，因此自性本体中，如何能执实有等？”因此，自共之法，一切皆无实有，从本体上空性，不可言说的光明，本体上是超越的。因此：‘虚空可见’众生语中常说，虚空如何可见，此理应细察。如是见法亦为如来所说。如此比喻意义反复说。由此说明了事物安住于胜义自性，为了显示依赖于补特伽罗，为了显示世俗无有穷尽，为了避免世俗中因果的损害。因为一切法都包含在菩提心中，所以说要精进修习大悲心的想法。对于智慧较少、学习低劣的人来说，现象并非不存在，一切法的根本不会受到其他损害，如果承认两种乘的差别，那么与此相比，此（大悲心）并非完全不成立，因为安住在意义光明空性中。所以，不仅仅是空性，经中说“空性具有慈悲的本质”。高深的乘并非仅仅是不损害，而是因为具有利益而安住，因此《宝性论》中也说：“安住于菩提心，空性等不遥远，若有方便与智慧，无论处于何种行为，都不会改变其本性。”以及《中观真实论》中说：“众生是慈悲的对象，因此生起菩提心。”因此没有矛盾。并且，《学集论》中也说：“也应坚定菩提心。”因此，为了不堕入两种边见而说。因此，以前的论师们也没有脱离两种边见。
English
The reason for being completely pure is to diligently cultivate the thought of non-substantiality. The so-called "all dharmas" refers to all of quantity and things, without omission. It is said in the scriptures, "Dharma is called dharma because it holds characteristics," because there is nothing that does not pervade what should be pervaded, so all dharmas are completely pure in their own nature or essence. The Ratnakuta Sutra says, "All dharmas are pure, there is no fault or defect to grasp, therefore, in the nature of self, how can one grasp substantiality?" Therefore, all self and common dharmas are non-substantial, and from the essence of emptiness, the inexpressible light, the essence is transcendent. Therefore: 'The sky is visible' is often said in the language of sentient beings, how is the sky visible, this principle should be carefully examined. Thus, seeing the Dharma is also said by the Tathagata. The meaning of this metaphor is repeatedly explained. This explains that things abide in the ultimate nature, in order to show reliance on the individual, in order to show that the conventional is endless, in order to avoid the harm of cause and effect in the conventional. Because all dharmas are contained in the Bodhicitta, it is said that one should diligently cultivate the thought of great compassion. For those who have less wisdom and learn poorly, phenomena are not non-existent, the root of all dharmas will not be harmed by others, if the difference between the two vehicles is acknowledged, then compared to this, this (great compassion) is not completely unfounded, because it abides in the meaning of light and emptiness. Therefore, it is not only emptiness, it is said in the scriptures that "emptiness has the essence of compassion." The profound vehicles are not only non-harming, but because they have benefits, they abide, therefore, the Uttaratantra Shastra also says: "Abiding in Bodhicitta, emptiness and so on are not far away, if there is skillful means and wisdom, no matter what kind of behavior one is in, it will not change its nature." And the Madhyamaka Realization says: "Sentient beings are the object of compassion, therefore, Bodhicitta arises." Therefore, there is no contradiction. Also, the Compendium of Trainings says: "One should also strengthen Bodhicitta." Therefore, it is said in order not to fall into two extremes. Therefore, the former teachers did not deviate from the two extremes.
Tibetan
་པས་འཇུག་པར་བྱ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཚིག་དོན་ནི་རྟོགས་སླ་བས་ཧ་ཅང་མ་སྤྲོས་སོ། །དེས་ཆད་ལྟ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་བཀག་ནས། ད་ནི་དངོས་ཀྱི་དོན་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིགས་དོན་ལ་བསྒོམ་པ་འཆད་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བས་ན་མི་དམིགས་པའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ཡང་རང་ལ་སྣང་བའི་ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་སྒྲིབ་བྱེད་མེད་དེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ ཐམས་ཅད་འོད་གསལ་བ་སྟེ། དཔེར་ན་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཁྱེད་ཀྱི་དཔེ་ལ་གནོད་པ་ཡོད་དེ། ནམ་མཁའ་དག་པ་ལ་ཉི་མ་སྣང་བ་ལ་འོད་ཟེར་གསལ་ཀྱང་སྤྲིན་ལ་སོགས་པས་སྒྲིབ་གཡོགས་ཡོད་ན་མི་གསལ་བ་བཞིན་དཔེ་མ་གྲུབ་སྟེ། གནོད་དོ་ཞེ་ན། དེས་མི་གནོད་དེ། ཉི་མའི་འོད་ཟེར་ལ་ནི་ནམ་ཡང་སྒྲིབ་གཡོགས་ཡོད་པས་མི་གསལ་བ་དང་མེད་པས་གསལ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་སྟེ་སྤྱི་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་འོད་གསལ་བ་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་དང༌། མི་གསལ་བ་སྒྲིབ་བཅས་མེད་པས་ན་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ལ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་གསལ་བ་མེད་ལ། སྒྲིབ་པས་མི་གསལ་བ་མེད་པར། ཡང་དབུ་མ་རིགས་པ་བརྟག་པ་ལས། ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་གནས་པ་ལ། །དུས་དང་ཆེ་ཆུང་གསལ་མི་གསལ། །འབྱེད་པར་གྱུར་པའི་གང་ཟག་དེ། ང་ཡི་འཁོར་དུ་ཇི་སྟེ་རིགས། །དེ་བས་འོད་གསལ་སྟོང་བ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པ་མེད་པ་སྣང་ཙམ་ཉིད་ན་སྟོང་པས་ན་ཡུལ་མི་དམིགས་ཏེ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་མི་དམིགས་པས་ན་དམིགས་བྱ་དམིགས་བྱེད་གཉི་ག་ལ། གྲུབ་པ་གནས་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པའི་འདུ་ཤེས་རབ་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་སྐབས་ཀྱི་ཚིག་གི་བསྒོམ་པའི་དངོས་པོ་དེས་འཆི་ཀ་མའི་ཚེ་ཞེས་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བར་རིག་པར་བྱའོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་འཆི་ཁ་ཁོ་ན་བསྒོམ་གྱི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། །དེའི་རྒོལ་བ་ལ་སྐབས་མེད་དེ། འཆི་ཁ་ཞེས་པ་ནི་དངོས་པོ་དད་དུས་ལ་ངེས་པར་གཟུང་བ་མེད་དེ། དབུ་མ་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ལས། །མི་རྟག་འགྱུར་ལ་གནས་དང་དུས། །གང་འདི་ཡོད་པར་ངས་མ་མཐོང༌། །དེ་བས་སྐྱེས་པ་ཁོ་ན་ནས། །འཆི་བདག་ཁ་ན་གནས་པ་ཡིན། །ཞེས་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་གསུངས་པ་དང༌། ནམ་ཞིག་སངས་རྒྱས་མ་གཏོགས་པར། །མི་རྟག་ལ་སོགས་གནས་པ་ཡིན
Chinese
应当进入，如是说。因此，词义容易理解，所以没有过多阐述。这样遮止了断见等之后，现在讲解对实际意义，即一切显现之法性的意义进行修习：一切法自性光明，因此应当修习无所缘之觉受，如是教导。也就是说，显现于自身的这些法，全部于本体上远离分别，因此没有遮蔽之物。譬如虚空自性清净一般。因此，一切法光明，譬如太阳的光芒一般。对此，有些人说，你的比喻有损害，虚空清净时，太阳显现，光芒虽然明亮，但如果有云等遮蔽，就不明亮，因此比喻不成立，有损害。答：这没有损害，太阳的光芒，无论何时都有遮蔽而不明亮，或者没有遮蔽而明亮等等，因为是对共同有情之显现而显现。因此，诸法之自性光明，没有遮蔽，不光明，没有遮蔽，因此是对有情之显现而言。即使烦恼的遮蔽等显现，法的本体也没有显现，没有遮蔽而不显现。又，于《中观理智分析》中说：法的实物存在时，时间和大小，明与不明，成为区分之人，怎能成为我的眷属？因此，光明是空性。如是说。因此，对事物没有执着，仅仅是显现之时即是空性，因此所缘不执着，能执着的识也不执着，因此能缘所缘二者，由于成立无处可住，因此应当精勤修习无所缘之觉受。而且，应当明白，通过此时的词语之修习对象，将“临终之际”与一切结合。那么，如果仅仅是临终修习，其他时候不修习吗？对于这种反驳没有机会，因为“临终”并非对事物和时间有确定的执着。《中观大成就法》中说：无常变化，处所和时间，我未曾见有此。因此，仅仅从出生之时起，死主就安住在口边。如是龙树论师所说。何时除了佛陀之外，无常等都存在。
English
It should be entered, as it is said. Therefore, the meaning of the words is easy to understand, so there is not much elaboration. Having thus prevented nihilistic views and the like, now explaining the actual meaning, which is to meditate on the meaning of the nature of all appearances: All dharmas are naturally luminous, therefore one should meditate on the perception of non-objectification, as taught. That is, all these dharmas that appear to oneself are free from conceptualization in their essence, so there is nothing to obscure them. For example, like the sky is naturally pure. Therefore, all dharmas are luminous, like the rays of the sun. To this, some say that your analogy is flawed, because when the sky is clear, the sun appears, and although the rays are bright, if there are clouds or other obscurations, they are not clear, so the analogy is not established, it is flawed. Answer: This is not flawed, the rays of the sun are always obscured and unclear, or clear without obscuration, etc., because it appears to the common sentient beings. Therefore, the nature of dharmas is luminous, without obscuration, and not luminous, without obscuration, so it is in the appearance of sentient beings. Even if the obscuration of afflictions and the like appear, the essence of the dharma is not clear, and there is no obscuration and no non-appearance. Also, in the Madhyamaka Reasoning Analysis it is said: When the real object of dharma exists, time and size, clarity and non-clarity, the person who becomes the distinction, how can he be my retinue? Therefore, luminosity is emptiness. As it is said. Therefore, there is no attachment to things, and it is empty at the moment of appearance, so the object is not attached, and the consciousness that can be attached is also not attached, so both the object and the subject, because the establishment is nowhere to be found, therefore one should diligently meditate on the perception of non-objectification. Moreover, it should be understood that through the object of meditation of the words at this time, the phrase "at the time of death" is combined with everything. Then, if one only meditates at the time of death, and not at other times? There is no opportunity for such a rebuttal, because "at the time of death" does not have a definite attachment to things and time. In the Great Accomplishment of Madhyamaka it is said: Impermanent change, place and time, I have not seen this to exist. Therefore, only from the time of birth, the Lord of Death dwells at the mouth. As said by Master Nagarjuna. When, except for the Buddha, impermanence and the like exist.