Tibetan
རྣམ་བཞི་སྟེ། །འབྲས་བུ་རྒྱུ་དང་སྦྱོར་སོགས་དང༌། །ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་དབྱེ་བས་སོ། །དེ་ལ་གསུམ་ནི་ལས་དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །བཞི་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆའི་གནས་སྐབས་སོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་སོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་ནི་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དང་པོ་མགོན་པོ་ཡིས། །གསོལ་བའི་རྣམ་པ་ཡང་དག་བཤད། །གཉིས་པ་སྦྱིན་སོགས་ལ་འཇུག་པ། །འཇུག་པའི་རྣམ་པ་རབ་ཏུ་བསྒྲགས། །གསོལ་བའི་སེམས་ ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་གསུམ་སྟེ་དེ་ཡང་སྔར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འཇུག་པའི་རྣམ་པ་ནི་གང་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྡོམ་པ་འཛིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་ལ་འཇུག་པ་ནི་འཇུག་པའི་སེམས་སོ། །སྡོམ་པ་ཡང་བླ་མ་སྡོམ་པ་ལ་གནས་ཤིང་མཁས་པ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་ལས་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་མེད་ན་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་མདུན་དུ་བཞུགས་པར་ཡིད་ལ་བྱས་ལ་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང༌། སྦྱིན་སོགས་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བ། །ཐབས་མ་ཡིན་ཞིང་ས་མ་ཡིན། །དེ་བས་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་བྱ་ཞིང༌། །ཞི་གནས་ཀྱང་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱ། །ཤེས་རབ་མེད་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མིང་མི་ཐོབ་ཅིང་ཐབས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཤེས་རབ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་ཞི་གནས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འབད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ། གང་ཞིག་ཁྲིམས་ལྡན་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་ནུས་དང༌། །གང་ལ་བརྩོན་དང་བག་ཡོད་བརྟན་པ་འཆང༌། །གང་ཚེ་ཡང་དག་དང་ཡང་ལྡན་གྱུར་ཏེ། །དེ་ཡི་ཏིང་འཛིན་མྱུར་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར། །ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ལ་གནས་པས་ཡིད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་སྟན་བདེ་བ་ལ་འདུག་སྟེ་ལུས་དྲང་པོར་བཞག་ལ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ཏེ། སེམས་ཅན་མ་ལུས་པ་གདོན་པར་འདོད་པའི་བསམ་པས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་མན་ངག་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཁམས་སོགས་དབྱེ་བ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ། །ཡང་དག་དམིགས་དེ་ཇི་སྲིད་མཉམ་གཞག་ཐོབ། །དེ་སྲིད་ཡིད་ནི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་གཞུག །དང་པོར་རེ་ཞིག་རྣལ་འབྱོར་པས་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་དབྱེ་བས་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་རྒྱ་ཆེར་རྣམ་པར་དཔྱད་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་འདི་ཙམ་དུ་ཟད་དོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ངེས་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་སྐད་ཅིག་མས
Chinese
有四种，即果、因和结合等，以及道的阶段的区分。其中三种是最初行者的阶段，第四种是决定的部分的阶段。以布施等波罗蜜多的心是因的阶段，与神通等阶段同时存在的八者是果的阶段所遍及的。其中第一，怙主以祈请的方式如实宣说；第二，进入布施等，进入的方式极善宣说。祈请的心的相是三种，那也是之前说过的。进入的相是从哪里开始呢？以持戒为先导，进入布施等的集合是进入的心。戒律也应从安住于戒律的、精通且有能力的上师处受取。如果没有，就观想佛和菩萨们在面前而受取。那也是，布施等离智慧，不是方便也不是地。因此应生起智慧，也应生起止。没有智慧，布施等就得不到波罗蜜多的名称，也不是方便。因此，为了生起智慧和为了生起止，应当努力。其中，谁具戒律能忍受痛苦，谁有精进和谨慎持稳固，谁时时与正见相应，他的禅定迅速圆满。止的集合，安住于戒律等三者，在与心相顺的一方，安乐地坐于座上，身体正直而坐，大悲现前，以欲度脱一切有情之想，生起心一境性的禅定。其中诀窍是：界等差别一切事物上，如实缘彼直至得止观，如是心于刹那一一注。首先，瑜伽士应以界等形相的差别，对一切事物广为分别观察，并确定一切法仅止于此，然后，又以心的相续的刹那
English
There are four: result, cause, and combination, etc., and the distinction of the stages of the path. Among these, three are the stages of the initial practitioner, and the fourth is the stage of the definitive aspect. The mind of generosity and other perfections is the stage of the cause. The eight that exist together with the stages of clairvoyance and others encompass the stage of the result. Among these, first, the Protector accurately explains the manner of supplication; second, entering into generosity and so on, the manner of entering is well proclaimed. The aspect of the mind of supplication is threefold, and that has been explained before. From where does the manner of entering begin? Taking vows as a preliminary, entering into the collection of generosity and so on is the mind of entering. The vows should also be taken from a lama who abides in vows and is learned and capable. If that is not possible, one should visualize the Buddhas and Bodhisattvas in front and take them. That is also: generosity and so on, devoid of wisdom, are not skillful means, nor are they grounds. Therefore, wisdom should be generated, and calm abiding should also be generated. Without wisdom, generosity and so on do not obtain the name of perfection, nor are they skillful means. Therefore, one should strive to generate wisdom and to generate calm abiding. Among these, whoever possesses discipline, is able to endure suffering, whoever has diligence and mindfulness, holds steadfastness, whoever is always endowed with correct view, his samadhi will quickly be perfected. The collection of calm abiding, abiding in the three, such as discipline, sitting comfortably on a seat in a direction that is agreeable to the mind, keeping the body straight, bringing great compassion to mind, with the thought of wanting to liberate all sentient beings, one should generate the samadhi that is characterized by one-pointedness of mind. Among these, the instruction is this: On all things, the distinctions of elements and so on, accurately focus on that until you attain calm abiding, thus direct the mind to each moment. First, the yogi should widely analyze and observe all things with the distinctions of the forms of elements and so on, and determine that all phenomena are limited to this extent, then, again, with the moments of the continuum of mind.
Tibetan
་དེ་ཉིད་དུ་གཏད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཡིད་ནི་ཆགས་སོགས་ཀྱིས་གཡེངས་གྱུར། །མི་གཙང་ལ་སོགས་གཉེན་པོར་བསྒོམ་པ་ཡིས། །ཇི་སྲིད་དེ་ནི་བརྟན་པ་མ་ཐོབ་པ། །དེ་སྲིད་བློ་དང་ལྡན་པས་དེ་ཞི་བྱ། །ཡང་གང་གི་ཚེ་བར་སྐབས་སུ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པས་སེམས་གཡེངས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་མི་གཙང་བ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་ཞི་བར་བྱས་ལ་ སེམས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་དེ་ལ་གོང་ནས་གོང་དུ་གཏད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡུམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆེན་པོ་ལས་འདོད་ཆགས་རྣམ་པ་དགུ་ནི་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དབྱིབས་ལ་ཆགས་པ་དང༌། རེག་པ་ལ་ཆགས་པ་དང༌། ཙནྡན་ལ་སོགས་པས་བསྐུས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལུས་ཀྱི་དྲི་ལ་ཆགས་པ་དང༌། རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལུས་མཛེས་པ་ལ་ཆགས་པ་དང༌། ལུས་ཀྱི་ཁ་དོག་ལ་ཆག་པ་དང༌། ཤ་རྒྱས་པ་ལ་ཆགས་པ་དང༌། ལུས་དང་ཡན་ལག་གི་རྩེ་འཇོ་ལ་ཆགས་པ་དང༌། སོ་མཛེས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཆགས་པ་དང༌། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལ་ཆགས་པའོ། །དེའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་མི་གཙང་བ་ཡང་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ། དེ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དབྱིབས་ལ་ཆགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་ནི་རྣམ་པར་བམ་པའི་འདུ་ཤེས་སོ། །ལུས་ཀྱི་རེག་པ་ལ་ཆགས་པའི་ནི་འབུས་གཞིག་པའི་འདུ་ཤེས་སོ། །ལུས་ཀྱི་དྲི་ལ་ཆགས་པའི་ནི་རྣམ་པར་རུལ་པའི་འདུ་ཤེས་སོ། །ལུས་མཛེས་པ་ལ་ཆགས་པའི་ནི་རྣམ་པར་དམར་བའི་འདུ་ཤེས་སོ། །ལུས་ཀྱི་ཁ་དོག་ལ་ཆགས་པའི་ནི་རྣམ་པར་བསྔོས་པའི་འདུ་ཤེས་སོ། །ཤ་རྒྱས་པ་ལ་ཆགས་པའི་ནི་རྣམ་པར་ཟོས་པའི་འདུ་ཤེས་སོ། །ལུས་དང་ཡན་ལག་གི་རྩེ་འཇོ་ལ་ཆགས་པའི་ནི་རྣམ་པར་འཐོར་བའི་འདུ་ཤེས་སོ། །སོ་མཛེས་པ་ལ་ཆགས་པའི་ནི་རུས་གོང་གི་འདུ་ཤེས་སོ། །ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལ་ཆགས་པའི་ནི་རྣམ་པར་ཚིག་པའི་འདུ་ཤེས་སོ། །ཞེ་སྡང་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་གཉེན་པོར་ནི་བྱམས་པ་བསྒོམ་པའོ། །གཏི་མུག་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་གཉེན་པོར་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་བསྒོམ་པའོ། །གང་གི་སེམས་དེ་མངོན་པར་མི་དགའ་བར་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ་བསམ་པ་དང་མི་དགེ་བའི་སྐྱོན་ལ་བསམ་པ་དེ་ཡང་ཞི་བར་བྱའོ། །ཡང་གང་གི་གཉིད་དང་མུན་པ་ལས་སེམས་ཞུམ་པར་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་སྣང་བའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པ་དང་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཞུམ་པ་དེ་ཡང་ཞི་བར་བྱའོ། །ཡང་གང་གི་ཚེ་སྔོན་ད
Chinese
应当专注于此。如果心因贪欲等而散乱，就以不净观等对治法来修习。在尚未获得稳固之前，有智慧者应平息它。还有，当间隙时，如果贪欲等使心散乱，那么就通过修习不净观等来平息散乱， 并一次又一次地将心专注于此，越来越专注。然后，世尊又在《大般若波罗蜜多经》中将九种贪欲显示为非常重大，即：对形状的贪欲，对触觉的贪欲，对用旃檀等涂抹后产生的身体气味的贪欲，对用装饰品装饰后产生的身体美貌的贪欲，对身体颜色的贪欲，对肌肉丰满的贪欲，对身体和肢体的嬉戏的贪欲，对牙齿美观产生的贪欲，以及对颜色和形状的贪欲。作为其对治的不净观也有九种，即：对于形状的贪欲，其对治是肿胀观；对于身体触觉的贪欲，其对治是虫蚀观；对于身体气味的贪欲，其对治是腐烂观；对于身体美貌的贪欲，其对治是青瘀观；对于身体颜色的贪欲，其对治是脓烂观；对于肌肉丰满的贪欲，其对治是啖食观；对于身体和肢体的嬉戏的贪欲，其对治是离散观；对于牙齿美观的贪欲，其对治是白骨观；对于颜色和形状的贪欲，其对治是焚烧观。对于由嗔恨产生的散乱，其对治是修习慈爱。对于由愚痴产生的散乱，其对治是修习缘起。当看到心不欢喜时，也要平息对禅定的功德的思考和对不善的过患的思考。还有，当看到心因睡眠和黑暗而沮丧时，通过修习光明想和作意极大的欢喜，忆念佛陀等的功德，也要平息沮丧。还有，当
English
It should be focused on that. If the mind is distracted by attachment, etc., then cultivate the antidotes such as the contemplation of impurity. As long as it has not gained stability, the wise should pacify it. Also, when in the interval, if the mind becomes distracted by attachment, etc., then pacify the distraction by cultivating the contemplation of impurity, etc., and focus the mind on that again and again, becoming more and more focused. Then, the Bhagavan also showed in the Great Perfection of Wisdom Sutra that the nine types of attachment are very great, namely: attachment to shape, attachment to touch, attachment to the body odor arising from being smeared with sandalwood, etc., attachment to the beauty of the body arising from being adorned with ornaments, attachment to the color of the body, attachment to the fullness of flesh, attachment to the playfulness of the body and limbs, attachment arising from the beauty of teeth, and attachment to color and shape. The nine contemplations of impurity that are their antidotes are: for attachment to shape, the antidote is the contemplation of swelling; for attachment to the touch of the body, the antidote is the contemplation of being eaten by worms; for attachment to the odor of the body, the antidote is the contemplation of putrefaction; for attachment to the beauty of the body, the antidote is the contemplation of bluishness; for attachment to the color of the body, the antidote is the contemplation of pus; for attachment to the fullness of flesh, the antidote is the contemplation of being eaten; for attachment to the playfulness of the body and limbs, the antidote is the contemplation of scattering; for attachment to the beauty of teeth, the antidote is the contemplation of white bones; and for attachment to color and shape, the antidote is the contemplation of burning. For distraction arising from hatred, the antidote is the cultivation of loving-kindness. For distraction arising from delusion, the antidote is the cultivation of dependent origination. When the mind is seen to be displeased, the consideration of the qualities of samadhi and the consideration of the faults of unwholesomeness should also be pacified. Also, when the mind is seen to be depressed by sleep and darkness, the depression should also be pacified by cultivating the perception of light and by focusing on great joy, remembering the qualities of the Buddha, etc. Also, when