Tibetan
།གཞན་ན་གྲུབ་ན་བྱ་ཅི་དགོས། །མ་བྱས་ན་ནི་རྟག་པར་ཐལ། །དེ་ཕྱིར་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡང༌། །རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འདོད་པའོ། །མདོ་ སྡེ་པ་ཡི་གྲུབ་མཐའ་ནི། །དེ་ཉིད་ཕུང་པོ་ལྔ་ཉིད་ཙམ། །འདས་དང་མ་འོངས་འགག་མ་སྐྱེས། །མེད་དེ་ད་ལྟ་རྫས་སུ་ཡོད། །རིག་བྱེད་མ་ཡིན་གཟུགས་མི་འདོད། །སྡོམ་སྩོགས་འདུ་བྱེད་སེམས་པ་ནི། །གྲོགས་དང་བཅས་པ་ཡིན་པར་འདོད། །མི་ལྡན་འདུ་བྱེད་གཟུགས་སེམས་དང༌། །སེམས་བྱུང་གནས་སྐབས་གདགས་པར་འདོད། །འདུས་མ་བྱས་བཞི་མེད་པར་འདོད། །འགགས་མ་ཐག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས། །དེ་མ་ཐག་པའི་འབྲས་བུར་འདོད། །རྡུལ་ཕྲན་འདུས་སོགས་གཟུང་ཡུལ་གྱི། །རྒྱུར་འདོད་འཛིན་པ་ལས་སྔར་འདིར། །རྣམ་འཇོག་སྐྱེད་བྱེད་ཡུལ་དུ་འདོད། །བདེན་བཞི་གཟུང་ཡུལ་མི་རྟག་སྩོགས། །རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གོམས་བྱས་པས། །ཉོན་མོངས་བག་ཆགས་བཅས་པ་སྤོང༌། །མཁའ་ལ་སྤྲིན་ནི་དེངས་པའམ། །མཚོ་ལ་འཁྱག་པ་ཞུ་བ་བཞིན། །མར་མེ་ཤི་བའི་རྣམ་པ་ལྟར། །དེ་ཡི་སེམས་ནི་རྣམ་པར་ཐར། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་པར་འདོད། །མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་བདག་མེད། །རྒྱུ་དང་ཀུན་འབྱུང་རབ་སྐྱེ་རྐྱེན། །ལམ་དང་རིགས་སྒྲུབ་ངེས་པར་འབྱིན། །འགོག་ཞི་གྱ་ནོམ་ངེས་པར་འབྱུང༌། །འབྱུང་ཆེན་ལ་སོགས་གཟུགས་ཕུང་རྣམས། །དྲུག་གིས་ཅིག་ཅར་སྦྱར་བ་ན། །རྡུལ་ཕྲན་ཕྱོགས་ཆ་དྲུག་ཏུ་ཐལ། །དྲུག་པོ་ལ་སོགས་གོ་གཅིག་ན། །གོང་བུ་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་ཐལ། །ཤེས་པ་ཆ་མེད་རང་བཞིན་ལ། །ས་བོན་ཆ་ནས་དབང་པོ་རྣམས། །སྣང་བའི་ཆ་ནས་ཡུལ་དུ་བཤད། །རིག་པའི་ཆ་ནས་རྣམ་ཤེས་བཤད། །རང་རྒྱལ་རྣམས་ཀྱིས་གྲུབ་མཐའ་ནི། །གཟུང་བར་རྟོག་པ་སྤངས་ཕྱིར་དང༌། །འཛིན་པ་མ་སྤངས་ཕྱིར་དང་ནི། །གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་པར། །བདེན་བཞི་རྟེན་འབྲེལ་རྟོགས་ནས་སྒོམ། །འབྲས་བུ་མདོ་སྡེ་པ་དང་མཐུན། །གཟུང་བ་མེད་པ་དེ་འཛིན་མེད། །ཚུ་རོལ་མེད་པའི་ཕ་རོལ་བཞིན། །རྣམ་པ་སྒོང་གཤགས་ལྟ་བུར་ནི། །སྨྲ་བའི་སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་ནི། །བྱེ་བྲག་པ་དང་ཆོས་མཐུན་ཏེ། །གཟུང་བ་ཡི་ནི་རྣམ་པ་དང༌། །འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཐ་དད་ལ། །ཅེར་ མཐོང་འདོད་དེ་སྒྲོ་འདོགས་ཡིན། །དུས་མཉམ་པ་ལ་ཕན་འདོགས་མེད། །སྔ་ཕྱི་བ་ལ་དེ་འཛིན་མེད། །ཕན་འདོགས་མེད་པར་འཛིན་ན་ནི། །མིག་གིས་ཀྱང་ནི་སྒྲ་ཤེས་ཐལ། །དོན་མེད་སེམས་ཀྱི་དངོས་ཉིད་ཙམ། །དཀར་དམར་ལ་སོགས་སྣང་ན་ཡང༌། །དོན་དམ་གཉིས་མེད་སེམས་ཙམ་ཡིན། །དེ་ལ་གཟུང་འཛིན་ཐ་དད་ལ། །གློ་བུར་འཁྲུལ་སྣང་འཁོར་བ་
Chinese
若他成立有何用，若未成立则成常，是故涅槃亦，欲其相续不断绝。经部宗之宗义者，谓彼唯是五蕴性，过去未来已灭未生，无，然现在实有。不许非能作色，律仪等行心者，许为有伴侣。不相应行色心与，心生安立为假有。不许四有为法，以是才灭之因故，许为彼之无间果。极微积聚等所取境之，许为因，于能取前此，安立为生境处。四谛所取境无常等，串习十六相，能舍烦恼及习气。如空中云雾消散，如海中冰雪融化，如灯火熄灭之相，彼之心即得解脱，许为获得涅槃。无常痛苦空无我，因与集生增上缘，道与能证决定出，灭寂丰饶决定生。四大等色蕴等，若以六者一时合，则极微应成六分。六者等若成一体，则聚应成极微量。识为无分自性者，就种子分而言诸根，就显现分而言为境，就智分而言说为识。自利者之宗义者，以舍弃所取之分别故，以未舍弃能取故，不由他者所教，了知四谛缘起后修。果与经部相同。无所取则无能取，如无此岸之彼岸。如剖卵之相者，说唯识宗之真实有。与毗婆沙部法相同，然所取之相与，能取之相各异，欲现见，是为增益。同时者无有利益，先后者无有执持，若无利益而执持，则眼亦应能知声。无义唯是心之自性，虽现白红等，然胜义无二唯是心。于彼所取能取各异，乃是忽然而生之错觉轮回。
English
If it is established by others, what is the use? If it is not established, it becomes permanent. Therefore, nirvana is also desired to be continuous and uninterrupted. The tenet of the Sutra School is that it is only the nature of the five aggregates. The past and future are extinguished and not born, and do not exist, but the present is substantial. They do not accept non-cognitive form. Mental activities such as vows are considered to have companions. Non-associated activities, form, mind, and mental events are considered to be nominal. They do not accept the four conditioned phenomena. Because it is the cause of immediate cessation, it is considered to be the immediate result. Atoms and aggregates are considered to be the cause of the object of apprehension. Before apprehension, it is established as the object of generation. By practicing the sixteen aspects of the four noble truths, such as impermanence, the afflictions and habitual tendencies can be abandoned. Like clouds clearing in the sky, or ice melting in the sea, or like the appearance of a extinguished lamp, their mind is liberated and nirvana is attained. Impermanence, suffering, emptiness, selflessness, cause and origin, arising and condition, path and attainment, definite emergence, cessation, peace, abundance, definite arising. Material aggregates such as the great elements, if combined by six at once, then the atom should be divided into six parts. If the six are in one place, then the aggregate should be as small as an atom. Consciousness is indivisible in nature. From the aspect of seeds, the sense faculties; from the aspect of appearance, they are explained as objects; from the aspect of intelligence, they are explained as consciousness. The tenet of the self-realized ones is that they abandon the conceptualization of the apprehended, and because they do not abandon the apprehender, they cultivate after realizing the four noble truths and dependent origination without being taught by others. The result is the same as the Sutra School. Without the apprehended, there is no apprehender, like the other shore without this shore. Like the appearance of a cracked egg, the Mind-Only school speaks of true reality. It is similar to the Vaibhashika school, but the appearance of the apprehended and the appearance of the apprehender are different, and wanting to see them directly is an imputation. There is no benefit in simultaneity, and no holding in sequence. If there is holding without benefit, then the eye should also be able to know sound. Meaningless, only the nature of the mind itself, although white, red, etc. appear, the ultimate is non-dual, only mind. In that, the apprehended and the apprehender are different, which is a sudden and illusory samsara.
Tibetan
སྟེ། །རྣམ་པ་དཀར་དམར་ཀུན་སྣང་ཡང༌། །གཟུང་འཛིན་རྟོག་དང་བྲལ་བའི་ཚེ། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ན། །མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་ཐོབ་འདོད། །རས་ཁྲ་ལ་སོགས་མཐོང་བའི་ཚེ། །དཀར་སོགས་ཐ་དད་མཐོང་སྙམ་པ། །རྟོག་བཅས་ཤེས་པས་བྱས་པ་སྟེ། །རྟོག་མེད་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་པས། །ཐ་དད་མེད་ཅིང་གཅིག་པར་འདོད། །ཁ་ཅིག་དཀར་སྩོགས་དུ་མར་འདོད། །ཤིང་ཤ་པ་ཡིས་ཤིང་བསྒྲུབ་བཞིན། །དུ་མ་དམིགས་ཕྱིར་གཅིག་ཡོད་ཟེར། །བདག་མེད་གཉིས་པོ་གོམས་བྱས་པས། །དེ་འགལ་བདག་འཛིན་མ་འགག །དེས་བསྐྱེད་ཐེ་ཚོམ་མཐར་འཛིན་དང༌། །ལྟ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་མཆོག་འཛིན་འགག །དེས་བསྐྱེད་ཆགས་དང་ང་རྒྱལ་ཁྲོ། །འགག་འགྱུར་སྙིང་རྗེ་གོམས་པ་ལས། །ཐུགས་ཀྱང་གསལ་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར། །བདག་ལྟའི་ས་བོན་སྤངས་པའི་ཕྱིར། །སླར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་ཕྱིར་རམ། །སྡུག་བསྔལ་བསྟེན་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །མཛེས་པར་གཤེགས་པ་ཉིད་ཕྱིར་རམ། །ཤེས་བྱའི་ཡུལ་ལ་མི་ཤེས་པ། །སྤངས་ཕྱིར་རྫོགས་པ་ཉིད་དུ་འདོད། །དཀར་སྣང་ཆ་ནས་དམར་སྣང་མིན། །ཡིན་ན་དཀར་པོ་དམར་པོར་ཐལ། །ཤར་སྣང་ཆ་ནས་ནུབ་སྣང་མིན། །ཡིན་ན་ཤར་སྣང་ནུབ་སྣང་ཐལ། །གཅིག་མ་གྲུབ་པས་དུ་མ་མེད། །རྣམ་མེད་དཀར་དམར་ལ་སོགས་ཀྱང༌། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རིགས་གནོད་ཕྱིར། །བརྫུན་ཏེ་ཤེས་པ་གཉིས་མེད་པ། །རྣམ་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བ་སྟེ། །དམིགས་མེད་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ ཐམས་ཅད་མེད། །གཉིས་སུ་འཁྲུལ་པའི་བདག་ཉིད་ཡོད། །དེ་ནི་སྟོང་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །ཀུན་བརྟགས་གཞན་དབང་ཡོངས་གྲུབ་རྣམས། །བརྟགས་དང་རྒྱུས་བསྐྱེད་མི་འགྱུར་བའོ། །ཕུང་པོ་ཁམས་སྩོགས་ཆོས་རྣམས་ནི། །གཉིས་མེད་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་ཕྱིར། །མྱོང་ཕྱིར་སེམས་པའང་དེ་རང་བཞིན། །མ་ཡིན་མྱོང་བ་མེད་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་ཡོད་དམ་མེད་ཐལ་ཕྱིར། །རྒྱུ་མེད་མ་ཡིན་རིམ་དང་ནི། །ཅིག་ཅར་གནོད་ཕྱིར་རྟག་པ་མིན། །དེ་ཕྱིར་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡོད། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་དེ་བློ་ལས། །ཐ་དད་མ་ཡིན་གཅིག་ཏུ་འབོད། །རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་མངོན་སུམ་སྟེ། །སྔོ་སྩོགས་བདག་ཉིད་དེར་འཁྲུལ་ཡིན། །མངོན་སུམ་དོན་དུ་ཞེན་འཁྲུལ་ཡིན། །མངོན་སུམ་ཕྱི་ཡུལ་མེད་ཕྱིར་དང༌། །སྒྲོ་བཏགས་མིན་ཕྱིར་རང་རིག་པ། །རྟོག་པའི་ངོ་བོར་གནོད་མེད་པ། །སྔོ་སྩོགས་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡིན། །ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་མེད་ཅེ་ན། །མངོན་སུམ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མེད། །ལས་འབྲས་དཀོན་མཆོག་མེད་ཐ
Chinese
即，种种白色红色皆显现，然于离能取所取分别之时，二无别智慧生起时，欲得不住涅槃。见花布等之时，思惟见白色等各异，乃有分别识所作，以无分别俱生定，谓无有各异且为一。有些则谓白色等为多，如以木材成立树木般，谓以多为对境故有一。修习二种无我故，彼相违我执不灭。由彼生起犹豫、边执，及见与戒律之胜执灭。由彼生起贪与慢、嗔，灭除转变，由修习慈悲，心亦至极清明。以舍弃我见之种子故，是否因不再退转之故？是否因不耽著痛苦之故？是否因美妙逝去之故？于所知之境不了解，以舍弃故谓为圆满。从白色显现之分而言非红色显现，若是，则白色应成红色。从东方显现之分而言非西方显现，若是，则东方显现应成西方显现。一不成故无有众多，无相之白色红色等，以能害一与多之理故，是虚妄，识为二无别，离一切相，从修习无相而生，是二无别智慧之行境。二之自性 一切皆无，有迷执为二之自性，彼乃空性之自性。遍计、依他、圆成等，不为所计及因所生所转变。蕴、界等诸法，以无二、离一与多故，以领受故，心亦彼自性，若非，则无领受故。恒常有或无则有过失故，非无因，次第与，同时相违故非恒常。是故有识之自性。蓝色等彼于心识，非各异，称为一。证悟之自性为现量，蓝色等自性于彼迷执。于现量执著为义迷执，以现量无外境且，非增益故为自证，于分别之体性无有损害，蓝色等与彼相违。若谓一切识皆无，则无现量、比量，无有业果、三宝
English
That is, all kinds of white and red appear, but when one is free from the grasping and clinging to duality, when non-dual wisdom arises, one desires to attain non-abiding nirvana. When seeing patterned cloth and so on, thinking that one sees white and other differences, is done by a discriminating consciousness. With non-discriminating co-emergent certainty, one considers there to be no difference and to be one. Some consider white and so on to be many, just as one establishes a tree with wood, they say that because many are the object, there is one. By familiarizing oneself with the two kinds of selflessness, the clinging to self, which is contrary to that, is not stopped. The doubt and clinging to extremes that it generates, and the clinging to the superiority of views and ethics, are stopped. The attachment, pride, and anger that it generates are stopped and transformed. From familiarizing oneself with compassion, the mind also becomes extremely clear. Because the seed of the view of self is abandoned, is it because one does not regress? Is it because one does not rely on suffering? Is it because one departs beautifully? Not understanding the object of knowledge, it is considered perfect because it is abandoned. From the aspect of white appearance, it is not red appearance. If it were, then white would become red. From the aspect of eastern appearance, it is not western appearance. If it were, then eastern appearance would become western appearance. Because one is not established, there are no many. The formless white, red, and so on, because they harm the reasoning of one and many, are false. Consciousness is non-dual, free from all appearances, arising from meditating on the formless, it is the realm of non-dual wisdom. The nature of two All is absent, there is the nature of being deluded into two, that is the nature of emptiness. The imputed, dependent, and perfect natures are not changed by what is imputed and caused. The aggregates, elements, and other phenomena, because they are non-dual, free from one and many, because they are experienced, the mind is also of that nature. If not, there is no experience. Because there would be a fault if it were always existent or non-existent, it is not without cause. Because sequential and simultaneous are contradictory, it is not permanent. Therefore, there is the nature of consciousness. Blue and so on, that in the mind, is not different, it is called one. The nature of realization is direct perception, the nature of blue and so on is mistaken there. Clinging to direct perception as meaning is mistaken clinging. Because direct perception has no external object and is not superimposition, it is self-awareness. There is no harm to the nature of discrimination, blue and so on are the opposite of that. If one says that all consciousness is absent, then there is no direct perception or inference, there is no karma, fruit, or Three Jewels.