Tibetan
། །ཆོས་དང་ཆོས་མིན་ཤེས་པ་དང༌། །འདུ་བྱེད་ཡོན་ཏན་ཉི་ཤུ་བཞི། །བརྐྱང་དང་བསྐུམ་དང་འདེགས་དང་འཇོག །འགྲོ་དང་ལྔ་པོ་ལས་ཡིན་ནོ། །སྤྱི་རྣམ་གཉིས་ཏེ་ཆེན་པོ་དང༌། །ཆུང་ངུ་ཡོད་ཉིད་སྤྱི་ཆེན་ཡིན། །འབའ་ཞིག་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་བྱ་དང༌། །རྗེས་སུ་འགྲོ་སྩོགས་སྤྱི་ཆུང་ཡིན། །ཁྱད་པར་དུ་ཡང་བརྗོད་པ་དང༌། །རྟག་པའི་རྫས་ལ་འཇུག་པ་ཡིས། །ཐ་དད་འདི་ནི་ཁྱད་པར་ཡིན། །ཡུལ་ནི་ཁྱད་པར་མ་ཡིན་ལ། །སྣལ་མ་འདི་ལས་སྣམ་བུ་སྩོགས། །རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་བློ་སྐྱེ་བ། །འདུ་བའི་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདོད་སྤངས་དབང་ཕྱུག་རྒྱུར་སྨྲ་སྟེ། །དེ་ཡི་དབང་གིས་རབ་བརྟགས་ཏེ། །བྱེད་པོ་ཟ་བ་འཛིན་པར་འདོད། །བདག་གི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ། །སྡུག་བསྔལ་གོམས་པས་ཆགས་བྲལ་ནས། །འགྲོ་བ་ཉིད་ན་ཐར་པར་འགྱུར། །རིགས་པ་ཅན་ཡང་དེ་སྨྲ་སྟེ། །རྫས་ནི་ཡན་ལག་ཅན་འདོད་ལ། །གཅིག་ན་གཡོ་དང་མི་གཡོ་དང༌། །བསྒྲིབས་དང་མ་བསྒྲིབས་མེད་པར་ཐལ། །ཐ་དད་ན་ནི་རྫས་གཅིག་མེད། །རྫས་མེད་ན་ནི་ཡོན་ཏན་སྩོགས། །དེ་ལ་བརྟེན་ཕྱིར་སྤངས་པའོ། །འགྲོ་བའི་བྱེད་པོ་དབང་ཕྱུག་མིན། །རྟག་ལ་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་གྱིས། །དོན་བྱེད་ནུས་པ་རུང་མ་ཡིན། །རྟག་ན་རྟག་ཏུ་བདེ་བ་དང༌། ། ཡང་ན་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་ཐལ། །རྟག་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཡོད་ན་དེ་ནི་མི་རྟག་འགྱུར། །གཅེར་བུ་པ་ནི་དེ་ཉིད་བདུན། །དཀའ་ཐུབ་སྡོམ་དང་ཉོན་མོངས་དང༌། །བཅིངས་པ་དང་ནི་གྲོལ་བ་དང༌། །སྲོག་དང་སྲོག་མིན་གཉིས་ཏེ་བདུན། །སྔ་མའི་དཀའ་ཐུབ་གདུངས་པས་ཟད། །སྡོམ་པས་ལས་གཞན་མ་བྱས་པས། །སྐྱེ་དགུ་ལས་ཀུན་ཟད་པས་ན། །བཅིངས་པ་གྲོལ་བ་ཐར་པར་འདོད། །འདི་ནི་ཤིང་ལ་སེམས་ཡོད་དང༌། །ཀུན་དང་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་འདོད། །དཀའ་ཐུབ་གདུངས་པས་ལས་འཛད་ན། །དམྱལ་སྩོགས་གྲོལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ལས་དང་གདུང་བ་འགལ་མེད་ཕྱིར། །མི་འགལ་ན་ཡང་བསལ་བྱ་དང༌། །སེལ་བྱེད་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་པོ། །སྡོམ་སྩོགས་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ན། །དེས་འཛད་པ་རུ་ཇི་ལྟར་འགལ། །རྟག་ཕྱིར་བཅིངས་དང་གྲོལ་བ་མེད། །ཡོད་ན་མི་རྟག་པ་རུ་གྲུབ། །སངས་རྒྱས་པ་ནི་རྣམ་བདུན་ཏེ། །བྱེ་བྲག་སྨྲ་དང་མདོ་སྡེ་པ། །རང་རྒྱལ་རྣམ་བཅས་རྣམ་མེད་དང༌། །སྒྱུ་མ་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ། །གཞི་ལྔ་དུས་གསུམ་འདུས་མ་བྱས། །རྫས་ཡོད་རྣམ་མེད་དུས་མཉམ་འཛིན། །གཟུགས་ནི་དབང་པོ་ལྔ་དང་དོན། །རྣམ་རིག་བྱེད་མིན་རྒྱུ་གཟུགས་བཞི། །ཡུལ་ལ་རྣམ་ཤེས་རྣམ་རིག་དྲུག །རྣམ་མེད
Chinese
。 法与非法知晓， 造作功德二十四， 伸与屈和举与放， 行与五者即于此。 总相有二即大与， 小有自性总大是， 唯一行境名为及， 随行等类总小是。 差别之中亦说及， 常有事物所行故， 各别此即是差别， 境非差别然此等。 麻缕之中生布等， 所依能依生起智， 积聚关系如是说。 离欲自在说为因， 以彼自在而观察， 作者食者执持欲， 我之受用及诸余。 痛苦串习离贪后， 于诸有情得解脱， 具理者亦如是说， 事物欲为具支分。 一则动与不动及， 覆与不覆应皆无， 各别则无一事物， 事物若无功德等， 依彼之故应舍弃。 有情作者非自在， 常有次第与同时， 成办义利不能容， 常则恒常安乐及， 抑或应成痛苦性， 常有无有差别故， 若有彼则成无常。 裸形外道彼体七， 苦行律仪与烦恼， 系缚以及解脱及， 命与非命二者七。 前者苦行以苦尽， 律仪不作余业故， 生世间业皆尽故， 系缚解脱许为脱。 此谓树木有心识， 一切及一切自性， 苦行以苦尽诸业， 地狱等亦成解脱。 业与苦楚无相违， 纵不相违当除及， 除灭彼性不能成， 律仪等为业因者， 彼尽灭除云何违， 恒常之故无系脱， 若有则成无常性。 佛教有七种， 有部与经部， 自部有相与无相， 幻化极不住。 五基三时与无为， 实有无相同时执， 色者五根与对境， 非表色因四大， 境上识与表识六， 无相。
English
Knowing dharma and non-dharma, The twenty-four qualities of conditioning, Stretching, contracting, lifting, and placing, Going and the five are from this. General characteristics are two, great and, Small, existence itself is the great general, The sole object of experience is called, and, Following and so on are the small general. In particular, also speaking of, Applying to permanent substances, This difference is the distinction, Objects are not distinctions, but these. From this hemp fiber, cloth and so on, The mind of dependence and support arises, The relationship of aggregation is thus spoken. Desireless, the powerful one is said to be the cause, By his power, it is thoroughly investigated, The maker, eater, holder is desired, My enjoyment and so on, By habituation to suffering, freed from attachment, In beings themselves, there is liberation. Those with reason also say this, Substances are desired to have limbs, In one, movement and non-movement, and, Concealed and unconcealed, should all be absent. In difference, there is no one substance, If there is no substance, then qualities and so on, Because they depend on it, they are abandoned. The maker of beings is not the powerful one, For the permanent, gradually and simultaneously, The ability to accomplish purpose is not possible, If permanent, then always happiness, and, Or else it should become suffering itself, Because the permanent has no difference, If it exists, then it becomes impermanent. The naked ones are seven in number, Asceticism, discipline, afflictions, and, Bondage and liberation, and, Life and non-life, two are seven. The former asceticism is exhausted by suffering, By discipline, no other actions are done, Because all the actions of beings are exhausted, Bondage and liberation are considered liberation. This is said to be that trees have consciousness, and, All and the nature of all is desired, If asceticism exhausts actions by suffering, Then hell and so on should become liberation itself. Because action and suffering are not contradictory, Even if not contradictory, what should be removed and, The nature of removing cannot be accomplished, If discipline and so on are the cause of action, How does it contradict that it is exhausted by it? Because it is permanent, there is no bondage or liberation, If it exists, then it becomes impermanent. The Buddhists are of seven kinds, The Vaibhashikas and the Sutrantikas, Solitary realizers with and without aspects, and, The illusory, extremely non-abiding. Five bases, three times, and the unconditioned, Substantially existent, without aspects, holding simultaneously, Form is the five senses and objects, Non-manifesting form, the four great elements are the cause, On the object, consciousness and manifesting consciousness are six, Without aspects.
Tibetan
་གཅེར་མཐོང་སེམས་ཀྱི་གཞི། །ཚོར་བ་ལ་སོགས་ལྔ་བཅུ་གཅིག །དོན་གྱི་ཁྱད་པར་རང་སྟོབས་ཀྱིས། །རེ་རེ་གཅོད་ལ་གཞན་སྟོབས་ཆུང༌། །སེམས་དང་ལྔ་མཚུངས་སེམས་ཀྱི་གཞི། །གཟུགས་མེད་བེམས་པོ་འདུས་བྱས་རྣམས། །བཅུ་བཞིའམ་བདུན་བརྒྱ་མི་ལྡན་གཞི། །འགོག་གཉིས་ནམ་མཁའ་འདུས་མ་བྱས། །བྱ་བ་བྱས་པ་འདས་པའི་རྫས། །མ་བྱས་མ་འོངས་བྱེད་ད་ལྟར། །སྐྱེ་གནས་མི་རྟག་བྲལ་བ་ཡི། །རྟག་པའི་རྫས་གསུམ་འདུས་མ་བྱས། །སྡུག་བསྔལ་གསུམ་ཞེས་དེ་ཡི་རྒྱུ། །ཀུན་འབྱུང་ལས་དང་ཉོན་མོངས་སྤོང༌། །ལས་ནི་སེམས་པ་བསམས་པའོ། །དགེ་དང་མི་དགེ་མི་གཡོ་གསུམ། །སྡོམ་དང་སྡོམ་མིན་བར་མ་གསུམ། །སྲིད་པའི་རྩ་བ་ཕྲ་རྒྱས་དྲུག ། ལྟ་བ་ལྔ་རུ་ཕྱེ་ན་བཅུ། །དེ་ཡང་བདག་མེད་གོམས་པ་ལས། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ་སྤངས་ཞི་བ་འགོག །བདེན་བཞི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཏུ། །གོམས་པས་མ་ཆགས་རིགས་སྟོབས་ཀྱིས། །ཉན་ཐོས་མྱུར་བ་སྲིད་པ་གསུམ། །བསེ་རུ་བསྐལ་པ་བརྒྱ་ཡིས་ཐོབ། །སྐྱོབ་པ་གྲངས་མེད་གསུམ་ཐོབ་འདོད། །སྟོན་པ་མྱ་ངན་མ་འདས་ན། །དགེ་ཅན་སྡིག་ཅན་ཀུན་གྱིས་མཐོང༌། །འདས་པའི་བྱ་ཞིག་མ་འོངས་པའི། །བྱ་བ་མ་བྱས་ད་ལྟར་གྱི། །བྱ་བ་རྒྱུན་ཆད་མྱང་འདས་འདོད། །ཆུ་ཆད་ཉ་བཞིན་བྱེ་བྲག་ལུགས། །བསྟན་མེད་ཐོགས་མེད་རྣམ་རིག་མིན། །དེ་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱིས་མི་གྲུབ། །ཕྱོགས་འགར་མ་གྲུབ་འབྲེལ་མི་འགྲུབ། །དེ་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པས་མིན། །སྒྲུབ་བྱེད་མེད་ལ་གནོད་མཐོང་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་རྣམ་རིག་མིན་གཟུགས་མེད། །སྡོམ་སྩོགས་འདུ་བྱེད་སེམས་པ་ཡིན། །གཟུགས་དང་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་གིས། །གནས་སྐབས་ལ་གདགས་མིན་ལྡན་མེད། །དེ་ལས་གཞན་ནམ་དེ་ཉིད་ཡིན། །དེ་ལས་གཞན་ན་མངོན་སུམ་སྩོགས། །སྒྲུབ་བྱེད་མེད་པ་གོང་བཞིན་ནོ། །མ་གྲུབ་པ་ལས་ཡོད་ཅེས་པའི། །ཐ་སྙད་མཁས་ལ་རུང་མ་ཡིན། །དེ་ཉིད་ཡིན་ན་ལོགས་བཤད་ཅིང༌། །འགོག་སྩོགས་འདུས་མ་བྱས་རྣམས་ནི། །རྒྱུ་མེད་ཕྱིར་ན་རྟ་རུ་བཞིན། །རྐྱེན་དང་མི་ལྡན་དངོས་པོ་ནི། །འགའ་ཡང་གང་ན་རུང་མ་ཡིན། །རྐྱེན་མེད་ཕྱིར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །སྤྱན་གྱིས་ཀྱང་ནི་གཟིགས་མི་རུང༌། །དོན་མི་བྱེད་ན་དེ་བརྟགས་ཅི། །མ་ནིང་གཟུགས་བཟང་མི་བཟང་ཞེས། །འདོད་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་ཅི་ཕན། །ཁ་དོག་ལས་གཞན་དབྱིབས་གྲུབ་མེད། །བྱ་བ་ལས་གཉིས་དེ་ཉིད་དམ། །གཞན་ཉིད་དུ་ནི་བརྟག་ཅེ་ན། །དེ་ཉིད་ཡིན་ན་བྱ་བ་ཡང༌། །གྲུབ་ན་འགྲུབ་པས་བྱ་བ་མེད། །རང་མ་གྲུབ་པས་བྱེད་པ་མེད།
Chinese
赤裸显见的心的基础，感受等五十一，意义的差别由自身力量，一一断除依靠他力小。心和五同等是心的基础，无色有为法等，十四或七百不具基础。二灭和虚空是无为法，作为是已逝之物，未作是未来，作是现在。生住无常分离的，常有之物三者是无为法。三苦之因是，集是业和烦恼断除。业是心和思，善和不善不动摇三，律仪和非律仪中间三。有之根本微细和广大六。 见解分为五则成十，那也是由习惯无我，断除痛苦之因寂灭是灭。四谛现为十六相，由习惯不贪著，由种姓之力。声闻快速三有，独觉百劫可得，救护者三无数劫欲得。导师若未涅槃，善者恶者皆可见。已逝之作，未来之，未作，现在之，断绝相续欲涅槃。如水断鱼般的差别宗派，无教无碍非识，因此现量不能成立。部分不成立，关系不能成立，因此比量也不行。因无成立，见有损害故，因此非识无色。律仪等是造作是心，色和心及心生起，于处境安立非有无。彼之外或彼即是，彼之外则现量等，无成立如前。从不成立而说有，此名称智者不应许。彼即是则成赘述，灭等无为法等，因无故如兔角。与缘不具之事物，任何处皆不应理。因无缘故，佛陀的，慧眼亦不能见。若无意义则观察彼何用？如男子阳具残缺，说容貌好不好，有欲者观察有何益？颜色之外形体不成立，作用之外二者是彼即或，若是他体则观察何用？若是彼即是则作用也，成立则因已成立故无作用，自身不成立故无作者。
English
The basis of nakedly seeing mind, fifty-one including feelings, the differences in meaning are due to one's own power, cutting off each one relies little on the power of others. Mind and the five are equal, the basis of mind, formless compounded things, fourteen or seven hundred are not the basis. The two cessations and space are uncompounded. Action is the substance of the past, unmade is the future, making is the present. Birth, dwelling, impermanence, separation, the three permanent things are uncompounded. The cause of the three sufferings is, the origin is karma and afflictions are abandoned. Karma is mind and thought, virtue and non-virtue, the three unwavering, vows and non-vows, the three intermediate. The root of existence, subtle and vast, are six. If views are divided into five, they become ten, and that is also from habituating to selflessness, abandoning the cause of suffering, peace is cessation. The four truths appear as sixteen aspects, by habituation not clinging, by the power of lineage. Hearers quickly, the three existences, solitary realizers obtain in a hundred eons, protectors desire to obtain in three countless eons. If the teacher had not passed into nirvana, all virtuous and non-virtuous would see. The action of the past, of the future, unmade, of the present, desiring nirvana by cutting off the continuum. Like fish cut off from water, the different schools, without teaching, without obstruction, not consciousness. Therefore, it is not established by direct perception. In some aspects it is not established, the relationship is not established, therefore it is not by inference. Because there is no proof and harm is seen, therefore it is not consciousness, it is formless. Vows etc. are formations, it is mind, form and mind and mental events, in the situation it is established as non-existent. Other than that or is it the same, other than that then direct perception etc., without proof as before. From the unestablished saying there is, this term is not suitable for the wise. If it is the same then it is redundant, cessation etc. uncompounded things, because there is no cause like a rabbit's horn. An object without conditions, is not suitable anywhere. Because there is no condition, even the Buddha's, eye cannot see. If it does not do anything, then what is the use of examining it? Like a hermaphrodite with good or bad looks, what is the benefit of those with desire examining it? Shape is not established apart from color, apart from action are the two the same or, if it is other then what is the use of examining? If it is the same then the action also, if it is established then because it is already established there is no action, because it is not established itself there is no actor.