Tibetan
རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ། རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། རཏྣ་མཱ་ལི་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཁྱབ་བདག་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ལ། །བཏུད་དེ་གྲུབ་མཐའ་རིམ་བཞིན་བཤད། །རྒྱང་པན་དཔྱོད་པ་གྲངས་ཅན་དང༌། །བྱེ་བྲག་གཅེར་བུ་སངས་རྒྱས་པ། །བསྟན་བཅོས་དེ་དྲུག་ཡིན་ཞེས་གྲགས། །རིམ་བཞིན་གོང་མ་གོང་མ་ཡིས། །འོག་མ་འོག་མ་སུན་ཡང་འབྱིན། །དེ་ཉིད་ས་ཆུ་མེ་རླུང་བཞི། །ཤི་ནས་རྟེན་ལུས་ཞིག་པ་ན། །མར་མེ་ཤི་བ་འོད་མེད་བཞིན། །སེམས་ཀྱང་གཞན་དུ་སྐྱེ་མེད་འདོད། །སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་མེད་པས་ན། །སྒྲིབ་སྤངས་ཚོགས་བསགས་མེད་འཕགས་པའི། །སྐྱེ་བ་དུ་མས་བསྒྲུབས་པ་ཡི། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་དེས་གསུངས་པའི། །ཆོས་ཀྱང་མེད་ཅིང་དེ་སྒྲུབ་པའི། །དགེ་འདུན་མེད་ཅེས་རྒྱང་པན་ཟེར། །རྒྱུ་མེད་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་ཡོད་དམ་མེད་པར་ཐལ། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རེས་འགའ་ཞིག །འབྱུང་བ་ལྟོས་དང་བཅས་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མེད་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་ཕྱིར། །སྐྱེ་བ་ཐོག་མ་མེད་པར་གྲུབ། །རིམ་དང་ཅིག་ཅར་མི་སྲིད་ཕྱིར། །རྟག་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་ཕྱིར་དང༌། །མི་མཐུན་ཉེར་ལེན་རྒྱུས་བསྐྱེད་ན། །ཀོ་ཏྲ་པ་ལས་འབྲས་སྐྱེར་ཐལ། །དེ་ཕྱིར་འབྱུང་ཆེན་ལ་སོགས་ལས། །སེམས་ཅན་སྐྱེ་བར་མི་བརྗོད་དོ། །ནུས་པ་ཐོགས་མེད་རྒྱུ་ལས་ནི། །མ་འོངས་པ་ཡི་འབྲས་བུ་འགྲུབ། །རྒྱུ་ཚོགས་པ་ལས་འབྲས་སྐྱེ་བར། །འབྱུང་རུང་མ་འོངས་སྒྲུབ་བྱེད་པའོ། །གང་དང་གང་དེ་གོམས་པ་ལས། །བསྒོམས་པའི་སྟོབས་དེ་རྫོགས་ཙམ་ན། །དེ་གསལ་མི་རྟོག་བློ་འབྲས་བུ། །འདོད་དང་མྱ་ངན་མི་སྩོགས་བཞིན། །ཡང་དག་དོན་ནི་རབ་གོམས་ལས། །འབྱུང་རུང་རང་བཞིན་གཏན་ཚིགས་སོ། །བདེན་བཞི་གསུང་བ་སངས་རྒྱས་ཏེ། །གཞན་ལ་དེ་ནུས་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཚངས་སྩོགས་ཤེ་ན་དེ་སངས་རྒྱས། །ཁོ་བོ་མིང་ལ་ག་ལ་རྩོད། །དེ་ཕྱིར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་གྲུབ། །བདག་མེད་བདེན་བཞི་གཙོ་དོན་ལ། །མི་བསླུའི་ཕྱིར་ན་ས་སོགས་གྲུབ། །རིག་བྱེད་སོགས་ལ་ཕྱོགས་འགར་ནི། །མཐོང་བས་སྒྲུབ་པར་འདོད་ཅེ་ ན། །གཙོ་བོ་བདག་དང་རྟག་སོགས་ལ། །སླུ་ཕྱིར་གཞན་ལ་དེ་བཞིན་ནོ། །དཔྱོད་པ་པ་ནི་འདོད་ཆགས་སྩོགས། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཡིན་པས། །མེ་ལ་ཚ་བ་ཇི་བཞིན་དུ། །གོམས་ཀྱང་སྤང་དུ་མི་རུང་ཟེར། །དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་སྩོགས་ཀྱང་མེད། །སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱིའི་རྒྱུ་འབྲས་དང༌། །ད
Chinese
名为《宝鬘论》。 名为《宝鬘论》。 印度语：Ratnamali Nama。藏语：名为《宝鬘论》。顶礼圣妙吉祥！ 敬礼遍主智慧萨埵，依次宣说各宗派的见解。 顺世外道、数论派、胜论派、裸形外道、佛教徒，这六种被称为论典。 依次，后者驳斥前者。 他们认为，地、水、火、风这四者，死亡后，所依之身体坏灭时，就像灯熄灭后没有光一样，心识也不会转生到其他地方。 由于没有前世后世，因此没有断除烦恼、积聚资粮，没有圣者以无数世修成的佛陀，也没有他所说的法，也没有实证法的僧伽，顺世外道如是说。 因为无因，不依赖于他者，所以应是恒常存在或不存在。 事物有时产生，是因为依赖于因缘。 因为无因而不会产生果，所以成立了没有最初的生。 因为不可能同时或次第产生，并且恒常的事物没有产生，如果由不相同的近取因产生，那么应从柯札树产生芒果。 因此，不应说众生是从四大等产生。 从具有无碍能力的因中，会产生未来的果。 从因的集合中产生果，是未来产生的证明。 无论什么，从串习中，当修习的力量圆满时，就会显现不分别的智慧果，就像欲望和痛苦等一样。 从对真实义的极度串习中，会产生可能产生的自性因。 宣说四谛的是佛陀，因为其他人没有这种能力。 如果说是梵天等，那么他就是佛陀，我为何要争论名字呢？ 因此，成立了三宝。 在无我的四谛主要意义上，因为不欺骗，所以成立了地等。 吠陀等在某些方面，认为可以通过所见来证明，如果这样说，因为在主我和常等上会欺骗，所以在其他方面也是如此。 数论派认为，贪欲等是心的自性法，就像火的热性一样，即使串习也不能断除。 因此，没有佛陀等，没有前世后世的因果，并且
English
That which is called 'The Precious Garland'. That which is called 'The Precious Garland'. In the language of India: Ratnamali Nama. In the Tibetan language: That which is called 'The Precious Garland'. Homage to the noble Manjushri! Having paid homage to the all-pervading Lord of Wisdom, I will explain the tenets in order. The Lokayata, the Samkhya, the Vaisheshika, the Nirgrantha, and the Buddhists, these six are known as treatises. In order, the higher ones refute the lower ones. They believe that when these four, earth, water, fire, and wind, die, when the body that is relied upon is destroyed, just as when a lamp dies there is no light, so too, consciousness does not transmigrate elsewhere. Because there is no previous or future life, therefore there is no abandoning of obscurations, no accumulation of merit, no Buddha accomplished by the many lives of the noble ones, no Dharma spoken by him, and no Sangha that realizes the Dharma, so say the Lokayatas. Because there is no cause, not relying on others, it follows that it is either always existent or non-existent. Things sometimes arise because they depend on conditions. Because there is no cause, no effect arises, therefore it is established that there is no beginning to birth. Because it is impossible to arise simultaneously or sequentially, and because there is no birth for the permanent, if it is produced by dissimilar proximate causes, then mangoes should arise from the Kotra tree. Therefore, it should not be said that sentient beings arise from the great elements and so forth. From a cause with unimpeded power, the future effect will arise. The arising of an effect from a collection of causes is proof of future arising. Whatever it may be, from habituation, when the power of meditation is perfected, the fruit of non-conceptual wisdom will appear clearly, just like desire and suffering and so forth. From extreme habituation with the true meaning, the nature cause that can arise will arise. The one who speaks the Four Noble Truths is the Buddha, because others do not have that ability. If it is said to be Brahma and so forth, then he is the Buddha, why should I argue about names? Therefore, the Three Jewels are established. On the main meaning of the selfless Four Noble Truths, because it does not deceive, therefore earth and so forth are established. The Vedas and so forth, in some aspects, believe that it can be proven by what is seen, if it is said like that, because it deceives on the chief self and the permanent and so forth, so it is the same for others. The Samkhya believes that desire and so forth are the nature of the mind, just like the heat of fire, even if habituated, it cannot be abandoned. Therefore, there is no Buddha and so forth, no cause and effect of previous and future lives, and
Tibetan
གེ་སྡིག་ཆོས་དང་ཆོས་མིན་རྣམས། །རིག་བྱེད་ཚད་མ་གྲུབ་པས་ཡོད། །འདི་ཡང་ཐ་སྙད་ཕལ་ཆེར་ནི། །བྱེ་བྲག་པ་དང་མཐུན་པ་ཡིན། །རང་བཞིན་ཡིན་ན་རྒྱུ་མེད་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་ཡོད་དམ་མེད་པར་ཐལ། །ཆགས་སྩོགས་རེས་འགའ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། །རང་བཞིན་མ་ཡིན་མི་རྟག་ཕྱིར། །སེམས་ནི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཏེ། །དད་ལ་སྩོགས་དང་ཆགས་ལ་སྩོགས། །ཉོན་མོངས་དགེ་ཆོས་གློ་བུར་བ། །ཆུ་ཁམས་གསེར་དང་ནམ་མཁའ་བཞིན། །དག་པ་བཞིན་དུ་དག་པར་འདོད། །གསེར་གཡའ་སྦྱངས་བཞིན་རྣམ་བྱང་སྲིད། །གྲངས་ཅན་དེ་ཉིད་ཉི་ཤུ་ལྔ། །རང་བཞིན་བློ་དང་ང་རྒྱལ་གསུམ། །སྔ་མ་ལས་ནི་ཕྱི་མ་བཞིན། །བློ་དབང་ལྔ་དང་ལས་དབང་ལྔ། །དེ་ཙམ་ལྔ་ཡི་ཡོན་ཏན་ནི། །བཅུ་དྲུག་དེ་དག་ང་རྒྱལ་ལས། །དེ་ཙམ་ལས་བྱུང་འབྱུང་ཆེན་ནི། །སྐྱེས་བུ་དང་ནི་ཉི་ཤུ་ལྔ། །སྐྱེས་བུ་གཅིག་པོ་ཟ་པོར་འདོད། །ཉི་ཤུ་བཞི་པ་ཡོན་ཏན་གསུམ། །མཉམ་དང་མི་མཉམ་ངོ་བོ་ཡིས། །རང་བཞིན་སྐྱེས་བུར་མ་ཕྱེ་འཁོར། །ཕྱེ་ན་ཐར་པ་ཡིན་པར་འདོད། །ཀུན་ནི་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་དང༌། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་པར་འདོད། །ཀུན་ཀྱང་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ན། །ཞོ་འཐུང་ཞེས་ནི་བརྗོད་པ་ལས། །ཅི་ཕྱིར་རྔ་མོ་ལ་མི་རྒྱུག །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་འདོད་ན། །རྩྭ་མཆོག་ཀྱང་ནི་གླང་སྩོགས་སུ། །ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་གནས་སྐབས་ན། །གནས་སྐབས་དང་ནི་རང་བཞིན་དག །གཅིག་ན་སྔ་མའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ། །ཐ་དད་རྒྱུ་འབྲས་གཅིག་པ་ཉམས། །སྐྱེས་བུ་རྟག་པ་ཟ་པོ་ན། །གཅིག་ཟ་ཐམས་ཅད་ཟ་བར་འགལ། །བདེ་བ་ཟ་བ་སྡུག་བསྔལ་མིན། །དེ་ཕྱིར་རྟག་ན་ཟ་བ་འགལ། །དབང་པོ་སྩོགས་ཀྱང་གཅིག་ཉིད་དང༌། །དུ་མ་བྲལ་ཏེ་གཡོ་མི་གཡོ། །བསྒྲིབས་དང་མ་བསྒྲིབས་གཅིག་ པར་འགལ། །གཅིག་མ་གྲུབ་ན་དུ་མ་མེད། །བྱེ་བྲག་པ་ནི་ཚིག་དོན་དྲུག །རྫས་དང་ཡོན་ཏན་ལས་དང་སྤྱི། །ཁྱད་པར་འདུ་བ་དྲུག་ཡིན་ནོ། །རྫས་ནི་རྣམ་པ་དགུར་འདོད་དེ། །ས་ཆུ་མེ་རླུང་རྣམ་བཞི་ནི། །རྟག་དང་མི་རྟག་གཉིས་སུ་དབྱེ།། རྡུལ་ཕྲན་རྣམས་ནི་རྟག་པ་སྟེ། །གཉིས་འདུས་ལ་སོགས་ཡན་ལག་ཅན། །མི་རྟག་གཞན་ཡང་ནམ་མཁའ་དང༌། །ཕྱོགས་དང་དུས་དང་ཡིད་དང་བདག །ལྔ་པོ་གཅིག་ཏུ་རྟག་པར་འདོད། །བདག་དང་ཡིད་ནི་ཕྲད་པ་ལས། །ཡོན་ཏན་དབང་པོ་ཕྲད་པས་ན། །དེ་དང་དོན་ཕྲད་ལ་སོགས་ལ། །གྲང་དང་ཚད་དང་ཐ་དད་དང༌། །འདུ་དང་འབྲེལ་དང་སྔ་ཕྱི་དང༌། །བློ་དང་སྡང་དང་འདོད་པ་དང༌། །འབད་དང་བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང༌། །གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་དང༌
Chinese
格西迪，法与非法等，以正量成立而存在。 此处的术语，大多数与胜论派相同。 如果是自性，则因为无因而，应恒常存在或不存在。 因为贪等偶尔显现之故，不是自性，故为无常。 心之自性为光明，信等与贪等，烦恼善法为突发性，如水界、黄金与虚空。 如同清净一般，认为清净，如炼金去垢一般，可能完全清净。 数论宗的自性二十五谛，自性、觉、我慢三者，前者生后者一般。 觉的五根与业根五者，彼量五者的功德，十六者从我慢生。 从彼量生大种，士夫与二十五谛。 士夫唯一被认为是享受者，二十四谛为三功德，以平等与不平等之体性。 自性与士夫未分而流转，若分则认为是解脱。 一切为一切之自性，认为因与果为一。 若一切为一切之自性，从说饮酪，为何不跑向母牛？ 若认为因与果为一，妙草也应变成象等，否则应成为灰烬。 若状态与自性为一，则有前述之过失。 若他体，则因果一体性丧失。若士夫恒常为享受者，则一者享受，一切享受相违。 享受乐不是痛苦，因此，若恒常则享受相违。 根等也为一，或多体，离散而动与不动，遮蔽与不遮蔽，一体相违。 若一不成，则无多体。胜论派的意义为六句义，实体、 गुण（藏文）、 कर्म（藏文）、 सामान्य（藏文）、 विशेष（藏文）、 समवाय（藏文）六者。 实体认为是九种，地水火风四者，分为常与无常二者。极微是常，二者聚合等为有支分。 其他无常者，还有虚空、方、时、意与我，五者一体而认为是常。 从我与意相合，功德根与相合，彼与境相合等，冷与热与他体，合与关联与先后，智与嗔与贪欲，勤奋与乐与痛苦，色声香味触等
English
Geshi Di, Dharma and non-Dharma, etc., exist because they are established by valid cognition. Here, most of the terms are the same as those of the Vaisheshika school. If it is nature, then because there is no cause, it should always exist or not exist. Because attachment, etc., appear occasionally, it is not nature, therefore it is impermanent. The nature of mind is luminosity, faith, etc., and attachment, etc., afflictions and virtues are adventitious, like the water element, gold, and space. Like purity, it is considered pure, like refining gold to remove impurities, complete purification is possible. The Samkhya school's twenty-five principles are nature, intellect, and ego, the former giving rise to the latter in general. The five faculties of intellect and the five faculties of action, the qualities of those five measures, the sixteen arise from ego. The great elements arise from those measures, the purusha and the twenty-five principles. The purusha alone is considered the enjoyer, the twenty-four principles are the three qualities, with the nature of equality and inequality. Nature and purusha revolve without being separated, if separated, it is considered liberation. Everything is the nature of everything, it is considered that cause and effect are one. If everything is the nature of everything, from saying "drinking yogurt," why not run to the cow? If it is considered that cause and effect are one, excellent grass should also become elephants, etc., otherwise it should become ashes. If the state and nature are one, then there is the fault of the aforementioned. If they are different, then the oneness of cause and effect is lost. If the purusha is permanent as the enjoyer, then one enjoying contradicts all enjoying. Enjoying pleasure is not suffering, therefore, if it is permanent, then enjoying is contradictory. The faculties, etc., are also one, or many, separated and moving or not moving, obscured and not obscured, one is contradictory. If one is not established, then there are no many. The meaning of the Vaisheshika school is six categories, substance, गुण (guna, quality), कर्म (karma, action), सामान्य (samanya, generality), विशेष (vishesha, particularity), समवाय (samavaya, inherence), these six. Substance is considered to be nine types, earth, water, fire, and wind, these four are divided into permanent and impermanent. Atoms are permanent, the aggregation of two, etc., has parts. Other impermanent things are also space, direction, time, mind, and self, these five are considered permanent as one. From the combination of self and mind, the combination of quality and faculty, the combination of that and object, etc., cold and heat and otherness, combination and relation and before and after, intelligence and anger and desire, diligence and pleasure and suffering, form, sound, smell, taste, and touch, etc.