Tibetan
སྣང་བའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། སྣང་བའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱ་ལོ་ཀ་མཱ་ལ་པྲ་ཀ་ར་ཎ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། སྣང་བའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། མི་ཤེས་གསུམ་ནི་སྤང་བའི་ཕྱིར། །རང་བཞིན་གསུམ་ནི་བསྒོམས་པ་ཡིས། །གང་གིས་སེམས་ཙམ་དུ་གསུངས་པ། །ཐུབ་དབང་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྲིད་གསུམ་མཐའ་རུ་བྱོན་པས་སྤྲོས་གསུངས་པ། །བསྡུས་ནས་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ། །གལ་ཏེ་དེ་དག་སེམས་ལས་མ་ལུས་སྤངས། །ཡང་སྲིད་འཆིང་བའི་སྐྱེ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །སྲིད་དང་ཐར་པ་ཡོངས་ ཤེས་པས། །དེ་སྤངས་ཐོབ་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང༌། །བློ་གྲོས་བཟང་པོ་ཐམས་ཅད་ནི། །ནང་སེམས་པ་ལ་བརྩོན་པ་ཡིན། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་དྲིར་བཅས་སེམས། །འཁོར་ཡིན་དེ་ལས་དབེན་པ་ཉིད། །སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་རྒྱལ་བ་ཡིས། །བསྡུས་ནས་ཐར་པ་ཡིན་པར་གསུངས། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་ནི། །ལུས་ཅན་རང་སེམས་རྟོག་པ་ཡིན། །གང་ཞིག་ཆོས་ནི་གཞན་དག་ཀྱང༌། །བྱིས་པས་བརྟག་པ་བརྫུན་བདག་ཉིད། །དམ་པའི་དོན་གྱི་རྟོག་པ་ལའང༌། །མཁས་པ་དེ་ཡིས་གནས་མི་བྱ། །དགེ་བའམ་མི་དགེ་བ་ཡི་ཡང༌། །རྟོག་ལ་བྱེ་བྲག་ཅི་ཞིག་ཡོད། །བརྟེན་ཅིང་དབྱེ་བ་ལ་བརྟེན་པའི། །མེས་སྲེག་ཉིད་དུ་བྱེ་བྲག་མེད། །ཙན་དན་གྱི་ནི་མེ་འདིས་ཀྱང༌། །རེག་པ་ཙམ་གྱིས་སྲེག་པ་ཉིད། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆུང་ངུ་ཡང༌། །ཐམས་ཅད་ཉིད་དུ་སྤང་བར་བྱ། །འཁྲུལ་པའི་ངོ་བོ་རྣམ་རྟོག་གིས། །སེམས་ནི་མངོན་པར་བསླད་པ་ཡིན། །འཁྲུལ་པ་ཡང་ནི་མ་དག་ཕྱིར། །མིག་འཕྲུལ་གྱི་ནི་རྣམ་འཕྲུལ་ཡིན། །མིག་འཕྲུལ་ཡང་ནི་ཤེས་བྱ་སྟེ། །སེམས་ཀྱི་ཡང་ནི་རྣམ་འཕྲུལ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་དེ་དང་དེ། །འཁྲུལ་པར་གཉིས་སུ་མེད་པ་བལྟ། །དབུ་མའི་ལམ་ནི་དེ་ཉིད་དེ། །དེ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ། །ཡང་དག་མཐའ་ཡང་དེ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་སྟོང་ཉིད། །ཆོས་རྣམས་མཉམ་ཉིད་དེ་གྲོལ་ཉིད། །དེ་ཉིད་རྣམ་པར་རིག་ཙམ་ཉིད། །ཆོས་ཀུན་ནང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར། །རིང་བ་མ་ཡིན་ཉེ་བའང་མིན། །དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་དཀའ་བས་ན། །འདི་ཡི་ངོ་བོ་དཔྱད་མི་ནུས། །རང་རིག་དེ་ཡང་ཕྲ་བའི་ཕྱིར། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཕྲ་བ་གཟིགས། །རང་ལ་གནས་ཀྱང་བདག་འདྲ་བས། །རྩིང་བའི་ཕྱིར་ནི་མཐོང་བ་མེད། །ནམ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་རིག་པ་ཡིན། །ཐར་པ་རིང་སྙམ་མི་བསམ་སྟེ། །བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད། །རང་དངོས་མཐོང་བས་མྱ་ངན་འདས། །ཉི་ཆུ་རབ་རིབ་རྨི་ལམ་དང༌། །བྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པ། །འཁྲུལ་པ་ཡིས་ཀྱང་དགོས་བྱེད་དོ། །འཁྲུལ་པ་གཞན་དག་བཟློག་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་དུ་ཀུན་བརྟགས་དེ་དང་དེས། །སད་པ་འཁྲུལ་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི། །རྨི་ལམ་བལྟན་པའང་དེ་ཡི་ཤུགས། །མི་བཟད་པ་ཡི་བག་ཆགས་དུག ། ཨེ་མའོ་བརྫུན་པའི་རྣམ་རྟོག་གི །རྒྱུན་ནི་ཤིན་ཏུ་མཐུག་པ་སྟེ། །རྨི་ལམ་ལས་ཀྱང་རྨི་ལམ་གཞན། །ཆུ་བུར་སྟེང་དུ་ཆུ་བུར་བཞིན། །ཡང་དག་མ་ཡིན་དོན་སྣང་བས། །ཡང་དག་དོན་ནི་བསྒྲིབས་ནས་གནས། །མ་རིག་པ་ཡིས་བསྐྱེད་པ་ཉིད། །མིག་སེར་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པ་བཞིན། །ཐ་དད་མིན་པའང་ཐ་དད་དང༌། །ཕྱི་རོལ་མིན་པའང་ཕྱི་རོལ་དུ། །ཡུལ་གྱི་རྣམ་པའི་རྙོག་པ་ཡིས། །སེམས་ནི་རྣམ་པ་དུ་མར་སྣང༌། །ཉི་མ་ཟླ་བ་ནམ་མཁའ་དང༌། །སྐར་མའི་ཚོགས་དང་ས་རྣམས་དང༌། །ཆུ་བོའི་རྒྱ་མཚོ་ཕྱོགས་དང་ནི། །འདི་དག་སེམས་ཀྱི་སྤྲུལ་པའོ། །སྲིད་པའི་རྩེ་མོས་ཡོངས་བཅད་པ། །ཁམས་གསུམ་པོ་ནི་འདི་དག་པར། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཐམས་ཅད། །རྣམ་ཤེས་དུག་གི་ཐིག་ལེ་ཡིན། །གལ་ཏེ་སྣང་ན་ཇི་ལྟར་མེད། །སྣང་བ་ཇི་ལྟར་མེད་དངོས་ཡིན། །སྣང་ཕྱིར་ཡོད་པ་སྣང་མ་ཡིན། །ཅི་ག་རྨི་ལམ་མི་སྣང་ངམ། །ལྷག་པའི་དྲི་མ་སྐྱེས་པ་ཡིས། །རང་གི་ངོ་བོ་ངེས་རྟོགས་བསྒྲིབས། །གཞན་གྱི་ངོ་བོ་སྣང་བ་སྟེ། །བློ་རྣམས་ཤེལ་དང་འདྲ་བ་ཡིན། །རང་བཞིན་ཉིད་ནི་མི་སྣང་བའམ། །དུས་ཀྱི་བརྩེགས་པ་ཐོབ་པ་ཡིས། །འདུ་བྱེད་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྒོས་པས། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣང་བར་འགྱུར། །སེམས་ནི་རྣམ་པར་བསླད་པའི་ཕྱིར། །གཅིག་ཉིད་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཡིན། །གཟུང་དང་འཛིན་པའི་དབྱེ་བ་ལ། །ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་ཅིས་མ་ཡིན། །གཟུང་བའི་རྣམ་པ་མི་གཡོའི་ཕྱིར། །ཕྱི་རོལ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་གནས། །འཛིན་པའང་སྲོག་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། །ནང་ནི་གཡོ་བ་ལྟ་བུ་ཉིད། །འདིར་ནི་ཕྱི་ནང་ཅུང་ཟད་མེད། །ཕན་ཚུན་དག་ནི་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། །བར་ན་མ་ཡིན་མེད་མིན་ཏེ། །སེམས་ཙམ་དུ་ནི་གནས་ཕྱིར་རོ། །དབང་པོའི་གྲོང་དུ་འདོད་ཆགས་མེད། །དོན་རྣམས་ལ་མིན་སེམས་ལ་མིན། །བདག་ལ་གནས་མིན་གཞན་གནས་མིན། །དེ་ནི་ཡོད་མིན་མེད་པའང་མིན། །མ་བརྟགས་འབྲེལ་བའི་རྒྱུ་ཡིས་ནི། །སེམས་ནི་འཁྲུལ་པར་གྱུར་ལས་ཡིན། །ག་ལ་ཡིན་ཡང་སྤྲིན་ནང་ནས། །གནམ་ལྕགས་འབབ་པར་འགྱུར་བ་བཞིན། །དེ་བཞིན་ཞེ་སྡང་གཏི་མུག་དང༌། །ཉོན་མོངས་རིགས་གཞན་གང་ཡིན་པའང༌། །ཁམས་གསུམ་དུ་ནི་ ཁྱབ་བྱེད་པ། །རྟོག་པའི་དུག་ལས་ཀུན
Chinese
སྣང་བའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། སྣང་བའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། 印度语：Ālokamālāprakaraṇanāma。 藏语：སྣང་བའི་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། 不知三者为断故，三自性者以修习，何者唯心而宣说，胜者彼前我敬礼。 三有边际所出故，说为戏论所摄略，唯是心之分别相，设若彼等离心已，更无系缚有生者。 知晓有寂一切故，彼断获得之果生，所有一切善慧者，内向心性而精进。 贪等垢染所染心，乃是轮回离彼性，断除诸障胜者说，摄略即是解脱也。 贪嗔痴者乃有情，自心分别之所现，若有其他诸法者，凡愚所测虚妄性。 圣者义之分别中，智者彼亦不住留，善或不善之分别，分别有何差别耶？ 依于所依及差别，火之焚烧无差别，旃檀之火亦如是，仅以触碰而焚烧。 微小分别亦应当，一切悉皆而断除，错乱自性乃分别，心为明显所欺诳。 错乱亦是不净故，如幻术之幻变也，幻术亦是所知故，心之幻变亦如是。 是故心之此与彼，观为错乱无二别，中观之道即此也，此即诸法无我性。 真实边际亦是此，此即如是性空性，诸法平等即解脱，此即唯是识之性。 诸法皆摄于内故，非远非近亦非遥，此性极难证悟故，此之自性不能析。 自知亦是极微故，诸佛观见极微细，虽住自身如我故，粗大之故不能见。 何时瑜伽乃觉性，莫思解脱是遥远，所测自性即空性，见自真性即涅槃。
English
The Treatise Called "A Garland of Appearances" The Treatise Called "A Garland of Appearances" In Sanskrit: Ālokamālāprakaraṇanāma. In Tibetan: The Treatise Called "A Garland of Appearances". I prostrate to the powerful one who taught only mind, in order to abandon the three ignorances, and through meditating on the three natures. Having transcended the limits of the three realms, he spoke of elaborations, summarized as mere mental discriminations. If those are completely abandoned from the mind, there will be no more births that bind to existence. By fully knowing existence and liberation, the fruit of abandoning and attaining them arises. All good wisdom is diligence in the inner mind. The mind stained with desires and so on is cyclic existence, separate from that is itself. The Victorious One who has abandoned obscurations has said that, in brief, it is liberation. Desire, hatred, and ignorance are the thoughts of embodied beings' own minds. Whatever other dharmas there are, are false natures speculated by children. Even in the discriminations of the meaning of the sacred, the wise do not abide. What difference is there in discriminations of virtue or non-virtue? Based on the basis and the distinction, there is no difference in the burning of fire. Even this fire of sandalwood burns by mere touch. Even small discriminations should be abandoned entirely. The nature of delusion is discrimination, the mind is clearly deceived. Since delusion is also impure, it is like the illusion of a magician. Illusion is also knowable, and so is the illusion of the mind. Therefore, see this and that of the mind as undifferentiated in delusion. The Middle Way is just that, that is the selflessness of dharmas. The true limit is also that, that is suchness and emptiness. The equality of dharmas is liberation, that is just the nature of consciousness. Since all dharmas are included within, it is not far, not near, nor distant. Since that nature is very difficult to realize, its nature cannot be analyzed. Self-awareness is also very subtle, the Buddhas see the subtle. Although it abides in oneself like oneself, it is not seen because of its grossness. Whenever yoga is awareness, do not think that liberation is far away, the nature of what is measured is emptiness. Nirvana is seeing one's own true nature.
Chinese
如翳眩夢幻等，畢利耶底等城市，由錯亂亦能成辦，為遣除其他錯亂故。於境由彼等遍計，醒覺乃錯亂之自性，示現夢境亦彼之勢，不可愛樂之習氣毒。 噫戲！虛妄分別之相續，是極堅固，夢境復有其他夢，如水泡上復水泡。由非真實義顯現故，真實義乃被隱蔽而住，由無明所生者，如為黃疸病所染。非為異體亦為異體，非為外境亦為外境，由境之相狀雜染故，心乃顯現諸多相。日月虛空與，星宿之眾及諸地，河流海及方位，此等是心之幻變。以有頂而盡遮止，三界即此等處，此等如何顯現之一切，是為識毒之滴。若顯現云何非有耶？顯現云何非有實耶？顯現故有是為非顯，豈非夢境不顯現耶？由增上垢染生起故，自之體性決定了知隱蔽，他之體性是為顯現，諸慧如同明鏡也。自性本來不顯現耶？由獲得時之重疊，以串習習氣所薰染，而令分別顯現也。心乃為令遍染之故，一亦顯現為二也。於所取與能取之差別，云何非為極其善巧耶？所取之相狀不動搖故，安住如同外境一般。能取亦具有生命之故，內則如同動搖一般。於此內外少許皆無，由於互為成立之故。中間非有非非有，是故安住唯心之故。於諸根之城中無有貪欲，非於諸義非於心，不住於自性不住於他性，彼非是有亦非是無。由未觀察關聯之因緣，心乃是轉變為錯亂之因，於何處然於雲霧之中，如降冰雹一般。如是瞋恚愚癡與，煩惱其他任何種類，於三界中，是為遍及，一切皆從分別毒所生。
English
Like illusions, dreams, etc., and cities like Bhīlaya, even delusion can accomplish something, for the sake of dispelling other delusions. Through their conceptualizations of objects, wakefulness is the nature of delusion, and the manifestation of dreams is also due to its power, the poison of unbearable habitual tendencies. Alas! The continuum of false conceptualizations is extremely dense, with one dream upon another, like bubbles upon bubbles. Because of the appearance of unreal meanings, the real meaning remains obscured, born from ignorance, like being afflicted by jaundice. What is not different appears as different, and what is not external appears as external. Due to the impurity of the appearance of objects, the mind appears in various forms. The sun, moon, sky, constellations, and all the lands, rivers, oceans, and directions—these are all transformations of the mind. Completely cut off by the peak of existence, the three realms are in these places. All that appears in this way is a drop of the poison of consciousness. If it appears, how can it not exist? How can appearance be unreal? Because it appears, it exists, but it is not apparent. Does not a dream appear? Due to the arising of additional impurities, the definite understanding of one's own nature is obscured, while the nature of others appears. Wisdom is like a mirror. Is not one's own nature unapparent? By obtaining layers of time, and being influenced by the habitual tendencies of conditioning, conceptualization becomes apparent. Because the mind is completely defiled, one appears as two. In the difference between what is grasped and what grasps, why are you not extremely skilled? Because the aspect of what is grasped does not move, it remains as if it were an external object. Because what grasps is alive, it is like an internal movement. Here, there is neither inside nor outside, because they are mutually established. In between, it is neither existent nor non-existent, because it abides only in mind. In the city of the senses, there is no desire, neither in objects nor in the mind. It does not abide in self, nor does it abide in others. It is neither existent nor non-existent. Through the cause of unexamined connections, the mind is transformed into delusion. Wherever it may be, like hail falling from within the clouds. Likewise, anger, delusion, and any other kind of affliction, pervade the three realms, all arising from the poison of conceptualization.