Tibetan
།ཕུང་པོ་ལ་སོགས་བསྟན་པ་ཀུན། །འདུལ་བར་བྱ་བ་དག་གི་ངོར། །དགོས་པའི་དབང་གིས་གསུངས་པ་སྟེ། །དཔེར་ན་བདག་ཅེས་བརྗོད་པ་བཞིན། །གདུལ་བའི་སྐྱེ་བོའི་ངོར་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ཏེ། བདག་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ཡིན་ནོ། །གདུལ་བའི་རྗེས་སུ་ཐུབ་བ་ཡི། །གང་ཟག་ཞལ་བཞེས་ཅི་འདྲ་བ། །དེ་འདྲ་སྐྱོབ་པས་ཕུང་པོ་དང༌། །སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་རྣམས་རབ་ཏུ་བཤད། །དེ་བཞིན་རྣམ་རིག་བསྟན་པ་ཡང༌། །དངོས་འཛིན་ཐོག་མ་ཡོད་མིན་པ། །ཡུན་རིང་གནས་པ་སྤང་དཀའ་བ། །རིམ་གྱིས་དྲང་ཕྱིར་མཛད་པ་ཡིན། །ཆོས་རྣམས་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རང་བཞིན་མེད་ཉིད་བསྟན་གང་ཡིན། །དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་གཅེས་པ་ཡིན། །དེ་ནི་དབང་ཕྱུག་སེང་གེའི་སྒྲ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ །སླུ་བ་མཐོང་ཕྱིར་མ་བརྟགས་ན། །ཉམས་དགའ་བ་ཡི་ཚད་མ་ཡིད། །དེ་ཡི་གཞལ་བྱ་རྣམ་གཞག་ན། །འཇིག་རྟེན་སྤྱོད་པ་སྐྱོབ་པར་འགྱུར། །མངོན་པར་འདོད་པའི་སྣང་བས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཚད་མས་གཞལ་བྱ་རྣམ་པར་གཞག་ན། ཐ་སྙད་འཇལ་བས་འདི་ལ་ཅིས་ཀྱང་མི་འབྲེལ་ལོ། །ལུང་གིས་བསྐྱེད་པས་འདུས་བྱས་པའི། །རྟོགས་པས་བསྐྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཉིད། །རྣམ་པར་བསལ་ནས་སྣང་རྣམས་ལ། །ངོ་བོ་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན། །གཞན་དུ་གཞི་རབ་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་འགྱུར། །དམིགས་པ་པ་རྣམས་འགལ་བ་ཡི། །ཡོན་ཏན་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ །ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཕྱིར་གནོད་པ་ཡི། །རྐྱེན་ལ་བརྟེན་པའི་ཁྱབ་པ་གྲུབ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་གཏན་ཚིགས་ལ། །འགལ་བ་དང་ནི་འཁྲུལ་པ་མེད། །རྣམ་པ་གཞན་མེད་པ་ཡི་ཕྱིར། །གཏན་ཚིགས་ དངོས་ལ་ཁྱབ་བྱེད་པ། །རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས། །འགལ་བ་དང་མ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་ག་ལ་འགྱུར། མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ནི་རྟག་ཏུ་གསལ་བ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ཉིད་ཕྱིར་ནི་གཟུགས་བརྙན་ལས། །སོགས་པའི་དཔེ་ནི་མ་གྲུབ་པོ། །རྩ་བའི་གཏན་ཚིགས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བྱིས་པས་གོ་བྱའི་ཕྱིར། །སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་བཤད། །འདི་ནི་འབྲེལ་པ་བརྗེད་པ་དྲན་པ་ཉེ་བར་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་སོགས་པས་བཀོད་དོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཅིར་ཡང་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེ་ལ་གཏན་ཚིགས་དངོས་པོ་དང༌། །དེ་དངོས་དེ་མི་ཤེས་ལ་བསྟན། །མཁས་པ་ལ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཉིད། །འབའ་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱ་བ་
Chinese
所有关于蕴等的教法，都是为了调伏众生而宣说的，譬如说“我”一样。为了调伏的众生而宣说蕴等，这是承认“我”的存在。为了随顺所化众生的意愿，佛陀所承诺的，就像救护众生那样，详细地解释了蕴、处、界。同样，宣说唯识，也是为了逐步引导那些最初没有实执，长期执着难以舍弃的众生。凡是宣说诸法皆无自性的，那就是佛法的精髓，那就是自在狮子的吼声。这些是中间的偈颂。为了见到虚假的显现而不去观察，那么令人愉悦的量识，以及它所衡量的对境的安立，将会保护世间的行为。如果以现欲之显现所能领悟的量来安立所量，那么用世俗的衡量标准来衡量它就毫无关系。由圣言所生，由和合所造作，由证悟所生的自性，在完全遣除之后，对一切显现，才能施设本体的作用。否则，由于根本的基地没有成立，这个论证也就无法成立。这将导致持实有宗的人们，成立与他们相违背的功德。这些是中间的偈颂。由于总摄一切，所以依仗于损害之因的周遍成立。因此，论证中没有相违和错乱。由于没有其他的体相，论证的本体是周遍的。由于自性本空，又怎么会陷入相违和不定呢？不成立本身总是显而易见的。因此，从影像等开始的例子是不成立的。正是这个根本的论证，也成立了影像等自性本空。这是为了让孩童也能理解，所以以前的论师们这样解释。这是为了生起对遗忘的关联的忆念，所以龙树论师等这样安排。如果不是这样，那将毫无必要。对于例子来说，论证的本体，以及它的真实性，都是为了那些不了解的人而展示的。对于智者来说，仅仅陈述论证就足够了。
English
All teachings about the aggregates and so on are spoken for the sake of taming beings, just like saying "I." For the sake of taming beings, the aggregates and so on are taught, which acknowledges the existence of "I." To follow the wishes of those to be tamed, the Buddha promised, just like protecting beings, to explain in detail the aggregates, sense bases, and elements. Similarly, the teaching of consciousness-only is also to gradually guide those who initially do not have a belief in reality, but have long-held attachments that are difficult to abandon. Whatever teaches that all phenomena are without self-nature, that is the essence of the Dharma, that is the roar of the lion of freedom. These are the intermediate verses. If one does not examine in order to see the deceptive appearances, then the delightful valid cognition, and the establishment of its measurable object, will protect worldly behavior. If the measurable is established by the valid cognition that can be realized by the appearance of manifest desire, then measuring it with worldly standards has nothing to do with it. The nature that is born from scripture, created by combination, and born from realization, after completely eliminating it, can then apply the function of the entity to all appearances. Otherwise, since the fundamental basis is not established, this argument cannot be established. This will lead those who hold to reality to establish qualities that contradict them. These are the intermediate verses. Because it encompasses everything, the pervasiveness that relies on the cause of harm is established. Therefore, there is no contradiction or confusion in the argument. Since there is no other form, the essence of the argument is pervasive. Since self-nature is empty, how could it fall into contradiction and uncertainty? Non-establishment itself is always obvious. Therefore, the examples starting from images and so on are not established. It is this fundamental argument that also establishes that images and so on are empty of self-nature. This is so that even children can understand, so the previous teachers explained it this way. This is to generate the recollection of forgotten connections, so teachers like Nagarjuna arranged it this way. If it were not so, it would be completely unnecessary. For examples, the essence of the argument, and its reality, are shown to those who do not understand. For the wise, it is enough to simply state the argument.
Tibetan
ཡིན། །ཞེས་གང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གནོད་པའི་རྐྱེན་ཕྱིར་བསྒྲུབ་བྱ་ཡི། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལས་གཏན་ཚིགས་ལྡོག །དེ་ཡི་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དང་ནི། །འགལ་བ་ཉིད་དག་གནས་མེད་དོ། །ཡང་དག་གཏན་ཚིགས་འདི་ཡིས་ནི། །གཉི་ག་ལ་བརྟེན་དཔེ་ཡང་གྲུབ། །དྲན་སྨོས་མཉམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུར། །སྔ་མ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ །གལ་ཏེ་དངོས་སུ་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་དམ་བཅས་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ། །རུང་བ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་ཉིད། །བྲལ་བས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད། །དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་རུང་བ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་ཁོ་ན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཏན་ཚིགས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཀུན་གཟོད་མ་ནས། །མ་སྐྱེས་ཞེས་ནི་བྱ་བར་གནས། །ནང་དང་ཕྱི་རོལ་འདི་དག་ནི། །འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཞིག་རབ་ཏུ་སྣང༌། །དེ་བས་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གཟོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་དང༌། ནང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་འཁྲུལ་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །སྣ་ཚོགས་འདི་ནི་ འཁྲུལ་ཙམ་ན། །མ་འཁྲུལ་ཅི་ཞིག་ཡིན་པ་སྨྲོས། །འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཞིག་ཡོད་ཤེས་པ། །མ་འཁྲུལ་ཡིན་པར་ངེས་པར་བཟུང༌། །སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པའམ། །མཐའ་གཉིས་ཀྱི་ནི་རྣམ་སྤངས་པ། །འདི་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་པར། །སེང་གེའི་ང་རོས་བསྟན་པ་ཡིན། །འགྲོ་བ་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱབ་ཕྱིར་ཐུགས་རྗེས་གཞན་གྱི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་ཕན་གདགས་ལ། །ཕྱོགས་པའི་བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱིས་ཚད་མ་དང་ལྡན་ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་འདི་བསྟན་པ། །གང་ཡིན་དེ་ལ་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་ཉོན་མོངས་ཆུ་བོ་སྟོང་འཁྲུག་མཐར་བགྲོད་པར། །མངོན་སུམ་དག་ཏུ་བྱ་ཕྱིར་དེང་སང་མཁས་རྣམས་སེམས་མཉམ་གཞག་པར་གྱིས། །ཡང་དག་རྟོག་ལ་བརྩོན་པ་ཡི། །བློ་ལྡན་སྐྱེ་བོས་གང་བརྩམས་པའི། །བསྟན་བཅོས་ཟབ་མོའི་གཞུང་འདི་ལ། །དོན་བཞིན་མ་ནོར་རྟོགས་དཀའ་ཡང༌། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སྙེགས་དང༌། །བདག་པས་དམན་ཞིང་རྨོངས་རྣམས་ལ། །ཕན་འདོགས་སྙམ་པའི་རྣམ་རྟོག་གིས། །དེ་ཉིད་བརྗེད་བྱང་འདི་བརྩམས་སོ། །བདག་གི་ནུས་པ་ལ་ལྟོས་ནས། །དད་བྱས་གུས་པས་བརྩམས་པས་ན། །གཞུང་དང་མི་མཐུན་འགལ་སྨྲས་རྣམས། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཟོད་པར་མཛོད
Chinese
是。所说即是如此。因为有害的缘故，所立宗的，从不相顺品方面，因相违背。它的错乱以及，相违本身都不存在。以这个正确的因相，依赖二者，比喻也成立。为了忆念和陈述平等安住的缘故，是先前诸位所说的。这些是总摄的偈颂。如果实际上因为与所要成立的事物无差别，因而因是所立宗的一个部分，则不然，在无自性的名言中，成为容许的来成立。一和多的自性，因为分离而无自性。对于显现为实有的执着，成立一切法在无我的名言中是容许的，但并非一切法仅仅是无我，因为因成立本身就成立了它。因此，一切法从原始以来，安住于未生之说。这些内外，仅仅是错乱的显现。因此，一切事物从原始以来就是未生的，而内外的一切显现，都仅仅是错乱。这个安住是存在的。各种各样的这些仅仅是错乱，那么请说，什么是不错乱的呢？知道仅仅是错乱的存在，就确定为是不错乱的。舍弃增益和诽谤，或者说，舍弃两种边，这就是中观之道，这是以狮子吼宣说的。为了救护众生的痛苦，以慈悲心为了以他力利益有情，趋向的善逝们，已经宣说了具有正量和智慧的这个。无论是什么，为了使在轮回的海洋中，烦恼的河流千涛万浪的尽头，能够显现，现在贤哲们请平等安住于心。对于精勤于正确思择的，具有智慧的士夫所造的，这部甚深论典，如实无误地理解虽然困难，但以追随贤者们，以及为了利益不如自己和愚昧的人们的心念，因此造了这个笔记。依靠自己的能力，以信心和恭敬而造，如果说了与论典不符的相违之语，请贤者们宽恕。
English
It is. What is said is like that. Because of the cause of harm, the reason is reversed from the opposite side of what is to be established. Its confusion and contradiction themselves do not exist. With this correct reason, relying on both, the example is also established. For the sake of remembering and stating equal abiding, it is said by the former ones. These are the summarized verses. If, in reality, because it is not different from what is to be established, the reason is only one part of what is vowed, then it is not so. In the designation of no self-nature, it is made to be permissible to establish. The nature of one and many, because of separation, is without self-nature. For the attachment to what appears as real, it establishes that all dharmas are permissible in the designation of no-self, but it is not that all dharmas are only no-self, because the establishment of the reason itself establishes it. Therefore, all dharmas from the beginning abide in the saying of unborn. These inner and outer are only a manifestation of confusion. Therefore, all things are unborn from the beginning, and all appearances of inner and outer are only confusion. This abiding exists. These various kinds are only confusion, then tell me, what is not confusion? Knowing that there is only confusion, it is determined to be not confusion. Abandoning addition and slander, or abandoning the two extremes, this is the Middle Way, which is proclaimed with the lion's roar. In order to save beings from suffering, with compassion, in order to benefit sentient beings by the power of others, the Sugatas who have approached have proclaimed this very wisdom that possesses valid cognition. Whatever it is, in order to make manifest the end of the ocean of samsara, the river of afflictions with a thousand waves, now, wise ones, please abide equally in your minds. Although it is difficult to understand correctly and without error this profound treatise composed by the wise person who is diligent in correct discernment, but with the intention of following the wise and benefiting those who are inferior to myself and the ignorant, therefore, this note was composed. Relying on my own ability, having composed with faith and reverence, if I have said contradictory words that do not agree with the treatise, please forgive me, wise ones.
Tibetan
། །དེ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པའི་འགྲེལ་པ་སློབ་དཔོན་དཔལ་སྦས་ཀྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། དེ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པའི་འགྲེལ་པ། དཔལ་གྱི་སྦས་པ།
Chinese
། །如是入之释，导师吉祥隐所造完毕。 如是入之释，吉祥隐。
English
། །The commentary on Entering into Thatness, composed by the teacher Pal Sbas, is complete. The commentary on Entering into Thatness, Palgyi Sbaspa.