Tibetan
་ཁོ་ན་ཀུན་དུ་སྣང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་དེ་ནི་མི་རུང་སྟེ། དེ་ཡང་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་ཉིད་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ། རྣམ་པ་ཐ་དད་མ་ཡིན་རྣམས། །སྣ་ཚོགས་ཕྱིར་ན་སེམས་གཅིག་མིན། །ཤེས་པ་གཅིག་པུ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྣམ་པ་དུ་མ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་ཆོས་འགལ་བར་གནས་པ་གཉིས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ན་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ལ་སྐུར་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འོ་ན་སེམས་ཀྱང་རྣམ་པའི་གྲངས་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་དུ་མའི་ཕྱོགས་བསགས་པ། །མི་རུང་ཕྱིར་ན་འཐད་པར་དཀའ། །ཅིག་ཅར་དུ་ཤེས་པ་དུ་མ་ཁས་ལེན་ན། རྣམ་པ་རྣམས་རྡུལ་ཕྲན་བཞིན་དུ་བསགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་རྟག་ཏུ་བསྒྲུབས་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་རྣམས་བདེན་པ་མ་ཡིན་པ་ ཉིད་ཁས་བླངས་ན་འདི་ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་སྨྲས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། རྣམ་རྣམས་མི་བདེན་ཉིད་ཡིན་ན། །ཧ་ཅང་ཐལ་འགྱུར་བ། གལ་ཏེ་ཉམས་སུ་མྱོང་ན་འདི་དག་ཀྱང་མི་བདེན་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡང་དེར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ལ་གནོད་སྲིད་ན། ཐམས་ཅད་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་སྣང་འགྱུར། གཞན་ཡང་བརྫུན་པ་རྣམས་དང་ཤེས་པར་མ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ངེས་པ་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དོན་བདག་འདི་འདོད་ན། །དེ་ལ་ངས་ཅི་བྱ་སྙམ་ན། །རྟོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང༌། །སྨྲ་བ་ལ་ནི་སུ་ཞིག་འགོག །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ །དེ་ལྟ་མིན་ན་བདེན་པ་ཉིད། །ངེས་པར་སྣང་བའི་དབང་གིས་འབྲེལ་པར་ཁས་ལེན་ན་ནི་བདེན་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། གཞན་དུ་ན་དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་བྱུང་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ནི་འབྲེལ་ཞེས་མི་འཐད་ན། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རྣམ་པ་བདེན་པར་ཁས་བླང་བའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་དང་བྲལ་མི་འཐད་དོ། །གནོད་པར་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །གཉིས་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཤེས་བྱར་གནས། །གནོད་པ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས། །གཉིས་མེད་ཤེས་པ་འཁྲུལ་པ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ །འོན་ཏེ་བདེན་ན་གོ །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་ཡིན། འོན་ཏེ་གཉིས་ལས་ངེས་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ན། དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ན་ཤེས་པ་ཡིན། འོན་ཏེ་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་སུ་མེད་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བརྟགས་ན་ཡང་དག་མིན། །རིག་བྱ་དང་རིག་པ་པོའི་དངོས་པོར་བརྟག་པ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །རིག་བྱ་མེད་ཕྱིར་གཞན་མི་རིག །གཉིས་སུ་མེད་ཕྱིར་བདག་ཉིད་མིན། །བརྟགས་ན་ཡང་དག་ཉིད་མི་འགྱུར། །རྣམ་པ་གཞན་གང་ཡིན་པ་སྨྲོས། །གལ་ཏེ་གནས་སྐབས་དེ་བསྟན་པར། །བྱ་མིན་ཞེ་ན་རྐང་བརྐྱང་སྟེ། །གྲགས་པས་དད་པ་བསྐྱེད་པ་ཡི། །དད་ལྡན་རྣམས་ལ་མཛེས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ནི་དེ་ལྟར་ མེད་པའི་ཕྱིར། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་བསལ། །དེ་ལྟར་ན་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་པའི་ཕྱིར། སེམས་མེད་ན་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་སླ་བ་ཉིད་དོ། །ཡང་དག་པར་ན་དངོས་མེད་པར། །སྐད་ཅིག་པ་ཉིད་ཅི་ལ་བརྟེན། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་རྣམས་ཡང་དག་པར་མེད་པ་ཡིན་ན། སྐད་ཅིག་ལ་འཇིག་པ་ཉིད་གནས་པ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །དངོས་ཡོད་ན་ནི་དེར་བསྟན་པའི། །ཆོས་དེ་དག་གི་དེ་བསམ་གྱི། །མོ་གཤམ་བུ་ལ་གཏོང་བ་ཡི། །ངང་ཚུལ་ཅན་དུ་འགས་མི་རྟོགས། །རིམ་དང་རིམ་མིན་འགལ་བའི་ཕྱིར། །རྟག་པ་དོན་བྱེད་རུང་མ་ཡིན། །དུས་དང་ཕྱོགས་དང་བདག་དང་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་གཡུང་དྲུང་གང་དག་ཡིན་པ་འདི་དག་ནི་དོན་བྱེད་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་མེད་པ་ཉིད་འཐོབ་པར་སླ་བ་ཁོ་ནའོ། །འདི་དག་ནི་རིམ་གྱིས་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ནུས་པ་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཚོགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཚོགས་པ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་གནས་སྐབས་གཉིས་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་ཡོད་ན་ནི་གཞན་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་མི་བརྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིག་ཅར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་བྱ་བ་བྱས་ཟིན་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་མ་ཉམས་པའི་ཕྱིར། ཡང་བྱེད་པ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་བྱེད་ན་ནི་དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པས་རེ་ཞིག་གཞག་གོ །དེ་ཡི་མཐུ་དང་མ་བྲལ་ཕྱིར། །འདི་དག་རིམ་གྱིས་དོན་མི་བྱེད། །ཚོགས་རྣམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་བཞིན། །ཁྱད་པར་མེད་ཕྱིར་མི་འཐད་དོ། །ཁྱད་པར་ཡོད་ན་གཞན་ཉིད་འགྱུར། །བསྟན་པ་ཉིད་ནི་ཉམས་པར་འགྱུར། །འདི་དག་རིམ་མིན་བྱེད་ཡིན་ན། །དེ་ཡི་ངོ་བོ་ཡིན་ཕྱིར་ཏེ། །ཡང་བྱེད་འགྱུར་རོ་འོན་ཏེ་དེ། །སྔོན་བྱས་ཟིན་པས་མི་བྱེད་ན། །བྱེད་ཡིན་མི་བྱེད་ཡང་ཡིན་ཞེས། །བྱ་བའི་ཚིག་དེ་ཀྱེ་རེ་འབྲེལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ །ཐ་དད་ཡུལ་རྣམས་དང་འབྲེལ་ཕྱིར། །གཅིག་པུའི་ཁྱབ་པ་ཇི་ལྟ་བུ། །མང་པོ་དང་གཅིག་པུ་དང་ལྡན་ན་ཡུལ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ
Chinese
如果认为仅仅是如此显现，那是不行的。因为这也无法超出是一和多的自性。对此： 各种形象若非异， 因其繁杂心非一， 识亦非仅唯一， 因与众多相无别。 否则，相违之法二者将成异体。因此，这是对唯识的诽谤。如果说心也如形象的数量一样呢？那是不行的。 众多识的集合， 因其不可行故难以成立。 如果同时承认众多识， 形象们不会像微尘一样聚集， 就像恒常被驳斥的那样。 如果承认这些不是真实的， 那么说这一切不是很好吗？ 如果形象们不是真实的， 那就太过分了。 如果体验到，这些也不是真实的， 那么证悟的本体也会变成那样。如果对具有体性者造成损害， 那么一切都不可信赖。 因为不相关联的缘故。 怎么会显现变化呢？ 此外，由于虚假之物与识不相关联，所以显现不会具有确定性。 如果你想要这个实有之义， 想着我对此能做什么呢？ 证悟的自性， 对于言说，谁能阻止呢？ 这些是中间的偈颂。 如果不是那样，就是真实。 如果由于确定的显现而承认关联，那么就只会是真实。否则，不可能有它的自性和从它产生的事物。 如果说色不是关联，那是不合理的。 如果那样，由于承认形象是真实的，所以识与所取和能取分离是不合理的。 因为没有损害者。 二识不谬为所知， 乃是损害之因故， 无二之识乃是谬。 这些是中间的偈颂。 然而，如果是真实的。 那是如何成为识的呢？ 然而，如果一定从二者中解脱出来。 那又如何成为识呢？ 然而，如果是为了明智的缘故呢？ 那不是那样的。 因为无二是不可行的。 如果考察，也不是正确的。 在考察所知和能知的事物时
English
If one thinks that it only appears as such, that is not right. Because it cannot go beyond the nature of one and many. About that: Various forms are not different, Because of their variety, the mind is not one, Consciousness is not only one, Because it is not different from many forms. Otherwise, two contradictory dharmas would become different entities. Therefore, this is a slander of mere consciousness. If one says that the mind is also like the number of forms? That is not right. The collection of many consciousnesses, Because it is not feasible, it is difficult to establish. If one admits many consciousnesses at the same time, The forms will not gather like dust particles, Just as it is constantly refuted. If one admits that these are not true, Then isn't it good to say all this? If the forms are not true, That would be too extreme. If experienced, these are also not true, Then the essence of realization will also become like that. If it can harm those who have characteristics, Then everything is not trustworthy. Because of being unrelated. How can there be a change in appearance? Furthermore, since false things are not related to consciousness, appearance will not have certainty. If you want this real meaning, Thinking, what can I do about it? The self-nature of realization, For speech, who can stop it? These are intermediate verses. If it is not so, it is truth. If one admits connection due to definite appearance, then it will only be truth. Otherwise, it is impossible to have its self-nature and what arises from it. If it is said that form is not related, that is not reasonable. If so, since the forms are admitted to be true, it is unreasonable for consciousness to be separated from the object and the subject. Because there is no harmer. Dual consciousness is not mistaken as the knowable, Because it is the cause of harm, Non-dual consciousness is mistaken. These are intermediate verses. However, if it is true. How is that knowledge? However, if it is certainly liberated from the two. How is that knowledge? However, if it is for the sake of intelligence? That is not so. Because non-duality is not feasible. If examined, it is also not correct. When examining the objects of knowledge and the knower
Chinese
因此，它不会成为真如。因为没有所知，所以不是他者。因为没有二元性，所以不是自性。如果进行分析，它不会变成真实。说出还有什么其他的形态？如果说要展示那个状态是不可能的，那就伸出脚吧。对于那些因名声而产生信仰的信徒来说，这是美好的。这被称为中间的偈颂。 因为心是如此的不存在，所以由心所生的事物也被排除。这样，因为成就和快乐是一体的，所以如果心不存在，那么由心所生的事物也不存在，这很容易理解。实际上，如果事物不存在，那么刹那性又依赖于什么呢？如果事物实际上不存在，那么刹那的毁灭就是没有存在的。如果事物存在，那么所显示的那些法，他们的想法就像是把女儿嫁给寡妇一样，没有人会理解这种状态。因为次第和非次第是矛盾的，所以常法不可能起作用。时间和方向、自我和虚空等等，这些永恒的事物，因为不可能起作用，所以很容易获得不存在。这些不是次第产生的，因为它们与它的力量没有分离。如果说它们产生集合，那是不对的，因为集合和另一者的状态没有区别。如果有区别，那么因为产生了其他的，所以是不稳定的。也不是同时产生，因为即使所做的事情已经完成，自己的本质也没有消失，所以会导致再次做。如果不做，那么因为它不是它的自性，所以暂时搁置。因为它与它的力量没有分离，所以这些不是次第起作用的。就像产生集合一样，因为没有区别，所以是不合理的。如果有区别，那么就会变成其他的。所显示的本身就会消失。如果这些是非次第起作用的，那是因为它是它的本质。要么再次做，要么它之前已经做完了所以不做。说是做，又说是不做，这样的说法真是可笑。这被称为中间的偈颂。 因为与不同的境相关联，怎么会只有一个周遍呢？如果与众多和一个相关联，那么就会变成一个境。
English
Therefore, it will not become Suchness. Because there is no object of knowledge, it is not other. Because there is no duality, it is not self. If analyzed, it will not become truth. Tell me, what other form is there? If it is said that it is impossible to show that state, then stretch out your foot. For those faithful who generate faith through fame, it is beautiful. This is called an intermediate verse. Because the mind is so non-existent, the phenomena arising from the mind are also eliminated. Thus, because accomplishment and happiness are one, if the mind does not exist, then the phenomena arising from the mind also do not exist, which is easy to understand. In reality, if things do not exist, then what does momentariness depend on? If things are actually non-existent, then the destruction of the moment is simply non-existent. If things exist, then those dharmas that are shown, their thoughts are like marrying a daughter to a widow, no one will understand this state. Because sequence and non-sequence are contradictory, permanent things cannot function. Time and direction, self and space, etc., these eternal things, because it is impossible to function, it is easy to obtain non-existence. These are not produced sequentially, because they are not separated from its power. If it is said that they produce a collection, it is not right, because there is no difference between the collection and the state of the other. If there is a difference, then because it produces others, it is unstable. It is also not simultaneous, because even if the thing to be done has been completed, its own essence has not disappeared, so it will lead to doing it again. If it does not do it, then because it is not its nature, it is temporarily put aside. Because it is not separated from its power, these do not function sequentially. Just like producing a collection, because there is no difference, it is unreasonable. If there is a difference, then it will become other. The shown itself will disappear. If these function non-sequentially, it is because it is its essence. Either do it again, or it has already been done before so it does not do it. Saying it does, and saying it does not, such a statement is ridiculous. This is called an intermediate verse. Because it is related to different objects, how can there be only one pervasion? If it is related to many and one, then it will become one object.