Tibetan
དེ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པའི་འགྲེལ་པ། དཔལ་གྱི་སྦས་པ། དེ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པའི་འགྲེལ་པ། དཔལ་གྱི་སྦས་པ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཏ་ཏྭཱ་བ་ཏཱ་ར་པྲྀཏྟི། བོད་སྐད་དུ། དེ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པའི་འགྲེལ་པ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་གིས་དམ་པའི་དོན་དུ་ན། །འགྲོ་ཀུན་རང་བཞིན་མེད་གསུངས་པ། །ཀུན་མཁྱེན་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །དེ་ཉིད་ལ་ནི་འཇུག་པ་བཤད། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྔོན་དུ་བཏང་བ་ནི། ངེས་པར་ལེགས་པ་དང་མངོན་པར་མཐོ་བ་ཐོབ་པས་ན་དེ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །ཕྱི་རོལ་ནང་ན་གནས་འདི་ཀུན། །ཡང་དག་ཏུ་ནི་རང་བཞིན་མེད། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་ཉིད། །བྲལ་བའི་ཕྱིར་ན་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །གང་ཞིག་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་དེ། དཔེར་ན་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་དང་ནང་ན་གནས་པའི་དངོས་པོ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བས་ན་རང་བཞིན་མེད་དོ། །མ་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། བསྩགས་མི་རུང་ཕྱིར་རྡུལ་གཅིག་མིན། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གཅིག་པུ་དེ་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་ཡུལ་གཅིག་ན་གནས་ པས་ན་བསྩགས་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་གཞན་གྱིས་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དུ་མ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་དུ་ཟད་མོད་ཅེ་ན། དེ་མེད་ཕྱིར་ན་གཞན་ཉིད་མིན། །དུ་མ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་མང་པོའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་དེ་མེད་ན་འདི་ཡང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགལ་བའི་ཕྱིར་ནི་རྣམ་པ་གཞན། །ཡོད་པར་ཡང་ནི་མི་འཐད་དོ། །འགལ་བ་དག་ནི་གཅིག་ཉེ་བར་གཟུང་བ་ཅིག་ཤོས་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་མེད་ན་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་གཞན་མི་སྲིད་དོ། །དེ་ལྟ་རྩོམ་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར། །རྫས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་བསལ། །དེ་ལྟ་བུར་རྡུལ་ཕྲན་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་དེ་མངོན་སུམ་དང༌། གཞན་དུ་བརྩམས་པ་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་དང་དེ་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་དང༌། ལས་དང༌། སྤྱི་ལ་སོགས་པའང་རིང་དུ་སྤངས་པ་ཁོ་ནའོ། །རྡུལ་ཕྲན་བསགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས། །གཟུགས་སོགས་མིག་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་བསགས་པའི་ངོ་བོ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྡུལ་ཕྲན་སོ་སོར་མེད་ན་བསགས་པའང་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སྙམ་དུ་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་འཁྲུགས་པའི་དབང་གིས་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ
Chinese
彼入之释，吉祥隐。 彼入之释。 吉祥隐。 印度语：Tattvāvatārapr̥tti。藏语：彼入之释。 顶礼曼殊室利童子！ 何以于胜义谛中， 说一切众生无自性。 顶礼一切智者， 宣说彼之入理。 正见先行， 定获善妙与增上， 故略摄而安立之。 外内所住一切， 真实无有自性。 一与多之自性， 离故如影像。 若离一与多之自性，彼即胜义谛中无自性，譬如影像。 外内所住之诸事物，一切皆离一与多之自性，故无自性。 不成立者非也， 如此。 不可积聚故，非一微尘。 极微非唯一， 以唯一自性显现， 处于一处， 故不可积聚。 非以他性显现， 以成多体之过故。 若谓定是如此， 彼无故，非异体。 亦非多体， 以一多之体性， 彼无则此亦不成立故。 相违故，异相， 亦不应有。 相违者，以一近取，一者全舍，若无则无故，异蕴不成立。 如是无作者故， 舍弃物质等一切。 如是极微无自性故，彼现量及， 他所造作之有支分之物质，及依彼者， 功德及， 业及， 总相等亦唯远离。 以微尘积聚之自性， 色等眼亦如是。 以极微积聚之体性，色蕴亦不合理，以极微一一若无，则积聚亦不可能故。 如是思念，以无明习气扰动之力，而成为二取之识
English
The commentary on Entering into Thatness, The Glorious Hidden One. The commentary on Entering into Thatness. The Glorious Hidden One. In Sanskrit: Tattvāvatārapr̥tti. In Tibetan: The commentary on Entering into Thatness. Homage to Mañjuśrīkumārabhūta! By what, in the ultimate meaning, Is it said that all beings are without inherent existence? Homage to that all-knowing one, I will explain the entering into thatness. Having put correct view first, Because one obtains definite goodness and higher states, Therefore, it is briefly summarized and established. All that dwells outside and inside, Is truly without inherent existence. Because it is separate from the nature of one and many, It is like a reflection. Whatever is separate from the nature of one and many is without inherent existence in the ultimate sense, like a reflection. All these things that dwell outside and inside are also without inherent existence because they are separate from the nature of one and many. It is not unestablished, like this. Because it cannot be accumulated, it is not a single atom. The subtle atom is not a single entity, because it manifests as a single nature, and because it dwells in one place, therefore it cannot be accumulated. It is also not manifested by another nature, because it would become many. If it is said that it is definitely so, because that does not exist, it is not different. It is also not many, because it is the nature of one and many, and if that does not exist, this is also impossible. Because of contradiction, another aspect is also not appropriate to exist. Because contradictions are such that if one is taken, the other is completely abandoned, and if there is no other, then another aggregate is not possible. Therefore, because there is no creator, all substances and so forth are eliminated. Because the atom is inherently nonexistent in this way, therefore, that which is manifest and created by others, the substance with limbs and that which depends on it, qualities, actions, universals, and so forth are also completely abandoned. By the nature of the accumulation of atoms, forms and so forth, and also the eye, are the same. The nature of the accumulation of subtle atoms, the aggregate of form, is also not logical, because if the individual atoms do not exist, then accumulation is also impossible. Thinking thus, the consciousness that knows as two by the power of the disturbance of the habitual tendencies of ignorance