Tibetan
། །ཡུལ་ཐ་དད་ན་ནི་འདི་ཡང་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པས་གཅིག་པུས་ཁྱབ་པ་ཉིད་ག་ལ་ཡོད། །སྣ་ཚོགས་འདི་དག་ཅིག་ཤོས་གཏོང༌། །གཅིག་དང་དུ་མ་ཉིད་སྤངས་ཤིང༌། །ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་ མ་ཁྱབ་པའང༌། །མ་ཡིན་ཞེས་ནི་བྱ་བར་གནས། །མ་བརྟགས་གཅིག་པུ་ཉམས་དགའ་སྟེ། །དེ་འདྲ་ལས་བྱུང་དེ་བཞིན་ནོ། །དངོས་པོ་དེ་དག་དེ་ལྟ་བུའི། །དོན་བྱ་དེ་དང་དེ་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཕྱི་རོལ་དང་ནང་ན་སྣང་བའི་དངོས་པོ་བརྟག་པའི་སྤུངས་མི་བཟོད་པ་རང་དང་མཐུན་པའི་རྒྱུས་བསྐྱེད་པ་འདི་དག་ནི་གང་ལས་ཐ་སྙད་འདིར་འགྱུར་བ་དོན་བྱ་བ་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བ་ཉིད་དེ་དང་དེར་ཉེ་བར་བྱེད་དོ། །དམ་པའི་དོན་དུ་གཅིག་པ་དང༌། །དུ་མ་ལ་སོགས་དངོས་དང་བྲལ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་བྱས་ན། །ཉམས་དགའ་བ་ཡི་ངོ་བོར་སྣང༌། །ཕྱི་ནང་གནས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས། །འཇིག་རྟེན་སྤྱོད་པ་འདི་བྱེད་གང༌། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་དེ་དག་རྣམས། །མོ་གཤམ་བུ་དང་མཚུངས་བ་ཉིད། །གལ་ཏེ་མེད་ན་ཇི་ལྟ་བུ། །སྣང་བ་འགྱུར་སྙམ་སེམས་ན་ནི། །གལ་ཏེ་སྣང་བ་འདི་འདོད་ན། །དེ་ལ་ཁོ་བོས་ཅི་བྱར་ཡོད། །ཡང་དག་ལྟ་བས་ཕྲ་རབ་ཀྱི། །ངོ་བོ་ཡང་ནི་མི་ཤེས་སོ། །དེ་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་སྨྲ་ཡི། །སྣང་བ་བསལ་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཀུན་རྫོབ་པའི། །དངོས་པོ་རྣམ་པར་གནས་བའི་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་རྣམ་གཞག་སོགས། །སྨོས་ཤིག་སུ་ཞིག་འགོག་པར་བྱེད། །དེ་ལྟར་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་འཁོར་ལོ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་མེད་པ་སྣང་བའི་ཕྲེང་བ་ལ་སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་རབས་གཞན་དུ་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་པ་འབད་མི་དགོས་པ་ཁོ་ནའོ། །དངོས་པོར་ཞེན་པའི་དབང་གིས་སྐྱེ། །དེ་ཡོད་ན་ནི་རྒ་ལ་སོགས། །ལས་དང་དེ་ཡི་འབྲས་འབྲེལ་པ། །ཀུན་རྫོབ་པ་ནི་མ་བཀག་གོ །དེ་ཕྱིར་སྡིག་ལ་དགའ་བྲལ་བྱ། །དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འབད་པར་བྱ། །སྣང་བའི་ཕྲེང་བ་འདི་གནས་ཏེ། །རང་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་རབ་སྐྱེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ །འགའ་ཞིག་སྒོམ་པ་གོམས་པ་ཡི། །མཐུ་ཡིས་ཆོས་ཀུན་ངོ་བོ་ཉིད། །མེད་པ་ཡི་ནི་བདག་ཉིད་དུ། །འགྱུར་ཏེ་དངོས་པོ་མཐོང་བ་བཞིན། །གང་ཞིག་ཇི་ལྟར་གོམས་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་སྒོམ་པ་འཕེལ་བ་ཁྱད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལྟ་བུའོ། །འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཆོས་ ཐམས
Chinese
在不同的地方，這也是唯一，所以怎麼會有單一的遍在呢？捨棄這些多樣性吧！捨棄一和多，不是遍在也不是不遍在，安住在「不是」之中。不觀察的唯一令人愉快，從那樣產生就是那樣。那些事物就是那樣的，要做的事情就是那個和那個。因此，外在和內在顯現的事物，無法忍受觀察的堆積，這些由與自己相符的因所產生，從何處轉變為此處的名稱？如果不觀察要做的事情，令人愉快，就會接近那個和那個。在勝義諦中，一和多等與事物分離，如果不作分別，就會顯現為令人愉快的本質。外內存在的諸事物，做著這個世間的行為，那是如何像太監和兒子一樣呢？如果沒有，會想像是如何轉變的呢？如果想要這個顯現，我對此有什麼可做的呢？以正確的見解，也無法知道極微的本質，因此我說無自性，不是為了消除顯現。這些是中間的偈頌。因為因和果是世俗的事物，所以說世界和來世的建立等，誰會阻止呢？因此，對於依賴於緣起之輪，沒有生滅的顯現之流，那些心顛倒的人們，來世的連接等的建立，是不需要努力的。由對事物的執著而生，如果那存在，就會有老等，業和它的果的關聯，世俗諦是不會被否定的。因此，要遠離對罪惡的喜愛，要努力於善法，這個顯現之流存在，會產生與自己相符的殊勝果。這些是總結的偈頌。有些人藉由習慣禪修的力量，一切法的本質，會轉變為無有的自性，就像看到事物一樣。無論如何習慣，由於禪修增長而變得特殊，就會轉變為那樣的自性，例如對事物有強烈的執著。有些人也對一切法
English
In different places, this is also the only one, so how can there be a single pervader? Abandon these diversities! Abandoning one and many, neither pervading nor non-pervading, abide in "not being." The unexamined oneness is delightful; arising from that is just like that. Those things are just like that; the things to be done are that and that. Therefore, the phenomena appearing outside and inside, unable to bear the accumulation of examination, these generated by causes in accordance with oneself, from where do they transform into the names here? If the things to be done are not examined, it is delightful, and one approaches that and that. In the ultimate sense, one and many, etc., are separate from things; if no distinctions are made, it appears as a delightful essence. The phenomena existing outside and inside, doing these worldly actions, how are they like eunuchs and sons? If they do not exist, how do you think appearances transform? If you want this appearance, what can I do about it? With correct view, even the essence of the subtle cannot be known; therefore, I speak of no self-nature, not to eliminate appearances. These are the intermediate verses. Since cause and effect are conventional things, who would prevent the mention of the establishment of the world and the afterlife, etc.? Therefore, for the wheel of dependent arising, the stream of appearances without arising and ceasing, for those with inverted minds, the establishment of connections in future lives, etc., requires no effort. Born from the power of attachment to things, if that exists, there will be aging, etc.; the connection of actions and their results, the conventional truth is not denied. Therefore, abandon delight in evil, strive in virtuous Dharma; this stream of appearances exists, and excellent results in accordance with oneself will arise. These are the concluding verses. Some, through the power of habituating meditation, the very nature of all dharmas, transforms into the nature of non-existence, just like seeing things. Whatever one habituates, due to the increase of meditation becoming special, it transforms into that nature, like having strong attachment to things. Some also to all dharmas
Tibetan
་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་གོ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཐམས་ཅད་རིག་པ་སྲིད་པ་ཞེས་འཆད་དེ། འདི་ལྟར་དངོས་པོར་འཛིན་པ་དང༌། །ཅིག་ཤོས་ཀྱང་འགལ་ལ། འགལ་བ་གཉིས་ཀྱང་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་འཕེལ་ན་ཅིག་ཤོས་འགྲིབ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ན་འགལ་བ་དང་མ་ངེས་པ་དག་མ་ཡིན་ནོ། །སྣང་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད། །མངོན་དུ་རིག་པས་ཐམས་ཅད་རིག །བདེན་པར་འཛིན་པ་ལོག་ན་ནི། །དངོས་པོ་མ་སྐྱེས་སྟོན་པ་ཡིན། །མ་བརྟགས་ཉམས་དགའ་ཉིད་གནས་ན། །གང་ལ་གང་གིས་སེམས་ཅན་དོན། །ཇི་ལྟར་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ། །བརྒལ་བ་འདི་ནི་ཇི་ཞིག་ཡིན། །རང་དགས་འཇུག་པ་བསྐྱེད་པ་ཡིས། །སྣང་བ་རྣམས་ནི་ག་ལ་ཟད། །དེས་ན་སེམས་ཅན་དོན་བྱ་སྩོགས། །འདི་ཀུན་ལེགས་པར་གནས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ །བདེན་པ་འཛིན་པའི་དབང་གིས་སྐྱོན། །ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ། །དགྲ་རྣམས་རབ་འབྱུང་དེ་ལྡོག་ན། །དེ་རྣམས་འབྱུང་བར་ག་ལ་འགྱུར། །ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ནི། །ཡང་དག་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་རབ་ཏུ་ཞི་ན་ཡང༌། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བར་ག་ལ་འགྱུར། །བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པས་ཆགས། །དེར་གནོད་པ་ལ་ཞེ་སྡང་ངོ༌། །དེ་ལས་ཉེས་ཚོགས་སྐྱེ་དེ་ལས། །སྐྱེ་བོ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་བསྟེན། །འཁྲུལ་པ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། །མ་འཁྲུལ་རིམས་ནད་མེད་པའི་ཐབས། །ཐོབ་པར་གྱུར་ནས་ཅི་ཡི་ཕྱིར། །ཉོན་མོངས་གློ་བུར་ཉམ་ངར་ལྷུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ །སེམས་ཅན་གྱི་ནི་དོན་མཛད་ཐབས། །རྣམ་རྟོག་ཡེ་ཤེས་མངའ་བ་ན། །དེ་ཡི་ཀུན་མཁྱེན་རྩོམ་པ་ནི། །དེ་དོན་ཡིན་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད། །དེ་ནི་བྱང་གྲོལ་ལ་སོགས་པ་ལུང་འབོགས་པའི་རྒྱུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མངའ་བ་ནི། ཉེས་པ་ལ་བརྟེན་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་གདགས་པའི་ཆེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ཡོད་ན་ཀུན་མཁྱེན་ལ། །དོན་ནི་གསལ་བར་སྣང་བར་འགྱུར། །ནོར་པ་ཙམ་ལ་གཞི་མེད་ ཕྱིར། །གསལ་དང་མི་གསལ་སུ་ཞིག་སེམས། །རྣམ་རྟོག་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ལ། །དོན་སྣང་གསལ་བ་མ་ཡིན་ཞེས། །བྱ་བ་ཕྱི་རོལ་ལྟ་བས་གསུངས། །གང་ཡིན་དེ་འདིར་སྐབས་མེད་དོ། །དེ་བས་དོན་ཀུན་སྟོང་པ་ཉིད། །ཐུབ་པས་ཀུན་རྫོབ་བརྗོད་པ་ན། །རྟོག་བཞིན་དུ་ཡང་སེམས་ཅན་དོན། །མཛད་དང་ལྡན་ན་ཅི་ཞིག་ཉེས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ
Chinese
说“一切皆为空性”是指一切皆为识。如此执着于事物，与另一面相矛盾。如果两种矛盾中的任何一种增长，另一种就会减少。因此，它们不是矛盾和不确定的。显现的自性，通过显现的智慧来认知一切。如果执着于真实是错误的，那就是显示事物不生。如果未经考察的喜悦存在，谁以何物利益众生？应该如何，像什么样？这种辩论是什么？通过产生自足的进入，显现的事物怎么会穷尽？因此，利益众生等，这一切都很好地存在。这些是中间的偈颂。由于执着于真实而产生的过失，贪婪和嗔恨等等，这些敌人会产生，如果它们消失，它们怎么会产生？一切过患的产生，是因为对真实的显现执着在先，如果这些完全平息，贪婪等怎么会产生？执着于我和我所而产生贪婪，对那里的损害产生嗔恨。从那产生罪恶的集合，从那众生依赖烦恼。因为仅仅认识到是错觉，获得了不迷惑、没有瘟疫的方法，既然已经获得，为什么会突然陷入烦恼的痛苦？这些是总结的偈颂。具有分别智慧者利益众生的方法，他的全知著作，因为是为了那个目的，所以没有过失。那是解脱等等的根源，具有分别智慧者，不应依赖过失，因为他的自性是为了利益众生。如果事物存在，对于全知者来说，意义会清晰地显现。因为仅仅是错误没有基础，谁会思考清晰与不清晰？说与分别念相连，意义的显现不清晰，是外道的观点。那是什么，在这里没有机会。因此，一切事物的空性，当能仁说世俗谛时，即使像分别念一样，如果具有利益众生的能力，有什么过失？这些是中间的偈颂。
English
Saying "all are devoid of inherent existence" means that all are consciousness. Thus, clinging to things contradicts the other side. If any of the two contradictions increases, the other decreases. Therefore, they are not contradictions and uncertainties. The very nature of appearance, through manifest wisdom, knows all. If clinging to truth is wrong, then it shows that things are unborn. If unexamined joy remains, who benefits sentient beings with what? How should it be, what is it like? What is this debate? By generating self-sufficiency, how can appearances be exhausted? Therefore, benefiting sentient beings, etc., all of this exists well. These are the intermediate verses. Due to the fault of clinging to truth, greed and hatred, etc., these enemies will arise, and if they disappear, how will they arise? The arising of all faults is because clinging to the appearance of truth comes first, and if these are completely pacified, how will greed, etc., arise? Clinging to self and what belongs to self generates greed, and harm to that generates hatred. From that arises a collection of sins, and from that beings rely on afflictions. Because it is only realized as illusion, having obtained the method of non-delusion and freedom from epidemics, since it has been obtained, why suddenly fall into the suffering of afflictions? These are the concluding verses. The method of benefiting sentient beings by those with discriminating wisdom, his omniscient works, because it is for that purpose, there is no fault. That is the root of liberation, etc., those with discriminating wisdom should not rely on faults, because his very nature is for the benefit of sentient beings. If things exist, for the omniscient, the meaning will clearly appear. Because mere error has no basis, who would think about clarity and non-clarity? Saying that the appearance of meaning is not clear in connection with conceptual thought is the view of outsiders. What is that, there is no opportunity here. Therefore, the emptiness of all things, when the Sugata speaks of conventional truth, even if it is like conceptual thought, if it has the ability to benefit sentient beings, what fault is there? These are the intermediate verses.