Tibetan
ཉི་ཤུ་གསུམ་པ། སྐུ་གདུང་གི་ལེའུ། ཉི་ཤུ་གསུམ་པ། སྐུ་གདུང་གི་ལེའུ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀཽ་ཤི་ཀ་ ཁྱོད་ཀྱིས་འཛམ་བུའི་གླིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གདུང་གིས་བྱུར་བུས་གང་བ་ཞིག་ཀྱང་རྙེད། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་གླེགས་བམ་དུ་བྲིས་པ་ཞིག་ཀྱང་ལ་ལས་བྱིན་ན། དེ་ལས་གང་བླང་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གདུང་འདི་དག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བྱུང་བ་ལགས་པས་ན། ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་རིམ་གྲོར་བགྱི་བ་ལགས། བཀུར་སྟིར་བགྱི་བ་ལགས། ཕུ་དུད་དུ་བགྱི་བ་ལགས། མཆོད་པར་བགྱི་བ་ལགས། བསྲུང་ཞིང་རིམ་གྲོ་དང་བཀུར་སྟི་དང་ཕུ་དུད་དང༌། མཆོད་པར་བགྱིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གདུང་གིས་གང་བ་རྙེད་དེ། དེ་ལ་མཆོད་ཅིང་བཀུར་སྟི་ལ་སོགས་པ་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་གླེགས་བམ་དུ་བྲིས་པ་ལ་མཆོད་ཅིང་བཀུར་སྟི་ལ་སོགས་པ་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་ཆེ་བ་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གདུང་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་གྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གདུང་རྣམས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་སྐུ་གདུང་བས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་གདམས་པ་བསྟན་པའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་གོང་དུ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་འཛམ་བུའི་གླིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གདུང་གིས་གང་བ་བས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གླེགས་བམ་གདམས་ལ། དོན་དམ་པར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ལ། བཟང་ངན་དུ་འབྱེད་ཅིང་བླང་དོར་མེད་པ་ལས། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བླང་དོར་ཅན་གྱི་ཆོས་སུ་བྱས་པ་མི་རིགས་པར་གལ་བཟུང་ནས། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བླང་དོར་ཅན་དུ་སེམས་ཞེས་དྲིས་པའོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་གཉིས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་ བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྦྱིན་
Chinese
第二十三品，舍利之品。 第二十三品，舍利之品。 此后，世尊告语帝释天， कौशिका（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）： कौशिका，Kauśika，kaushika，憍尸迦 你即使能找到充满如来舍利的赡部洲，或者有人布施书写于书本中的般若波罗蜜多，从那之中应该取何者呢？如来舍利是从般若波罗蜜多所生，因此，天、人以及阿修罗等世间众生应当恭敬供养，应当尊敬，应当顶礼，应当供奉，应当守护，恭敬供养，尊敬，顶礼，供奉。乃至找到充满如来舍利的赡部洲，对其供养尊敬等所获得的福德，也比不上对书写于书本中的般若波罗蜜多进行供养尊敬等所获得的福德更大。如来舍利并非成办一切佛法的因，般若波罗蜜多是成办一切佛法之因的主要因素。因为如来舍利也是从般若波罗蜜多所生，因此，帝释天被教导说般若波罗蜜多比舍利更重要。之后，具寿舍利弗对帝释天说道，乃至证得一切智智并非难事。之前，帝释天认为赡部洲充满如来舍利不如般若波罗蜜多的书本重要，实际上，般若波罗蜜多的自性，不分别好坏，没有取舍，但帝释天却将其视为有取舍的法，认为这是不合理的，因此问道：为何如此执着于取舍之心？帝释天回答说：尊者舍利弗，确实如此，确实如此。乃至布施波罗蜜多不应被理解为二元对立，布施
English
Chapter Twenty-Three: The Chapter on Relics Chapter Twenty-Three: The Chapter on Relics Then, the Blessed One said to Indra, Lord of the Gods: Kauśika, Even if you were to find the Jambudvipa filled to the brim with the relics of the Tathagata, or if someone were to give a written text of the Perfection of Wisdom, which of these should be taken? Since these relics of the Tathagata arise from the Perfection of Wisdom, the world with its gods, humans, and asuras should attend to them, honor them, revere them, worship them, protect them, attend to them, honor them, revere them, and worship them. Even finding the Jambudvipa filled with the relics of the Tathagata, and the merit of worshiping and honoring them, etc., is shown to be less than the merit of worshiping and honoring the written text of the Perfection of Wisdom. The relics of the Tathagata are not the cause for accomplishing all the Buddha's teachings, but the Perfection of Wisdom is the main cause for accomplishing all the Buddha's teachings. Since the relics of the Tathagata also arise from this Perfection of Wisdom, Indra was taught that the Perfection of Wisdom is more important than the relics. Then, the venerable Sharadvatiputra said to Indra, Lord of the Gods, from then on. It is not difficult to achieve omniscience. Previously, Indra had chosen the book of the Perfection of Wisdom over the Jambudvipa filled with the relics of the Tathagata. In reality, the nature of the Perfection of Wisdom does not distinguish between good and bad, and there is no acceptance or rejection. However, Indra considered it a dharma with acceptance and rejection, which was deemed unreasonable. Therefore, he asked, "Why do you cling to a mind of acceptance and rejection in this way?" Indra replied, "Venerable Sharadvatiputra, it is indeed so, it is indeed so." Even the perfection of generosity should not be understood as dualistic, generosity
Tibetan
པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་མི་གཉིས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་གོང་དུ་ཤཱ་རིའི་བུས་དོན་དམ་པར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆོས་གང་ལ་ཡང་བཟང་ངན་མི་ཕྱེད་ཅིང༌། བླང་དོར་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་ཚིག་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བཟླས་ཏེ། དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་དོན་དམ་པར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཅར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་དེ་བཟད་ངན་དབྱེ་ཞིང་བླང་དོར་ཅན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གནང་སྟེ། ཀཽ་ཤི་ཀ་ལ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་ནི་འདི་ལྟར་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་དེ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བཟང་ངན་དུ་དབྱེར་མེད་པ་དང༌། བླང་དོར་མེད་པའི་དོན་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བཤད་པ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བསྟོད་ནས་དེའི་དོན་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དབྱིངས་རྣམས་ལ་གཉིས་སུ་དབྱེར་མེད་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཅར་ལ་ཡང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་བླང་དོར་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་བརྣན་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ལྷ་དང་མི་དང་ལྷ་མ་ཡིན་དུ་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཕྱག་བགྱི་བར་འོས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ལྟར་གོང་དུ་སྨོས་པའི་རིམ་པས་དོན་དམ་པར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བླང་དོར་དང་བཟང་ངན་དུ་འབྱེད་པ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དུས་གསུམ་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་ པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་སྟན་ལ་ལྷ་རྣམས་མཆོད་ཅིང་རིམ་གྲོ་བྱེད་དུ་འོང་བའི་དཔེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་གང་ན་བྲིས་ཤིང་འཆང་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པའི
Chinese
直到“般若波罗蜜多是无二”之间，是先前舍利子在胜义中，对于般若波罗蜜多，无论什么法都不分好坏，百施以没有取舍的功德来宣说的词语重复说诵，说“是这样的，是这样的”，从而在胜义中，般若波罗蜜多等六度皆为空性一味，无有二元，不是要知道区分好坏和具有取舍。然后，世尊对天王帝释说“善哉”，对 कौशिका (kauśika) 说“善哉，善哉，是这样的，是这样的，如所说的那样”，从“那为什么呢？ कौशिका (kauśika)，是这样的，布施波罗蜜多和不可思议的法界，是无二的，是不可作二的”之间，是对于般若波罗蜜多没有好坏之分，帝释所说的没有取舍之义，世尊赞叹“是这样的，是这样的”，为了让眷属们知道宣说那个意义，法界和真如以及真实的边际和不可思议的法界等，没有二元之分，空性一味，同样地，般若波罗蜜多等六度也因为没有二元所以没有取舍，这是世尊亲自强调宣说的。然后，天王帝释对世尊这样禀告：“世尊，这个般若波罗蜜多是天、人和阿修罗等世间所应敬礼的”，等等，是像那样以上面所说的次第，在胜义中，般若波罗蜜多没有取舍和好坏之分，即使已经确定，但在世俗中，如果修学般若波罗蜜多，菩萨们将在三时中现证圆满成佛，并且以诸天供养和侍奉天王帝释的座位的例子，说明这个般若波罗蜜多无论在哪里书写和受持等
English
Up to the point of "the Perfection of Wisdom is non-dual," it is as before when Śāriputra, in the ultimate sense, did not differentiate between good and bad in any dharma of the Perfection of Wisdom, and Indra repeated the words that showed the qualities of non-acceptance and rejection. Saying, "It is so, it is so," thus, in the ultimate sense, the six perfections, including the Perfection of Wisdom, are all of one taste in emptiness, without duality, and it is not to be known as distinguishing between good and bad and having acceptance and rejection. Then, the Blessed One gave the word "Good, good" to the Lord of the Gods, Indra, saying, "Good, good, Kauśika, it is so, it is so, as it is said." From "Why is that? Kauśika, it is like this, the Perfection of Giving and the inconceivable realm are non-dual, they cannot be made into two," there is no distinction between good and bad in the Perfection of Wisdom, and the Blessed One praised Indra's explanation of the meaning of non-acceptance and rejection, saying, "It is so, it is so." In order for the retinue to understand that the meaning is being taught, the realm of dharma, suchness, the ultimate limit, and the inconceivable realm are all without duality. Just as they are of one taste in emptiness, so too, the six perfections, including the Perfection of Wisdom, are without acceptance and rejection because they are without duality. This is what the Blessed One himself emphasized and taught. Then, the Lord of the Gods, Indra, said to the Blessed One, "Blessed One, this Perfection of Wisdom is worthy of being revered by the world with gods, humans, and asuras," and so on. It is like that, in the order mentioned above, in the ultimate sense, there is no acceptance or rejection and no distinction between good and bad in the Perfection of Wisdom, even if it has been determined. But in the relative sense, if one trains in the Perfection of Wisdom, the Bodhisattvas will manifest complete enlightenment in the three times, and with the example of the gods worshiping and serving the seat of the Lord of the Gods, Indra, wherever this Perfection of Wisdom is written and held, etc.
Tibetan
་ཕྱོགས་དེར་ཕྱོགས་བཅུའི་ལྷ་དང་ཀླུ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལས་བྱུང་ལ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེ་བའི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལས་བྱུང་ངོ་ཞེས་ནས་མཆོད་ཅིང་ཕྱག་འཚལ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གདུང་རྣམས་ལ་མཆོད་པར་འོས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་མཆོད་པར་འོས་པར་གྱུར་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་པར་གྱུར་པ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་བསླབས་པ་ལས་གྱུར་བའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་བྲིས་ཤིང་བཅངས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱ་བ་དང༌། མཆོད་ཅིང་རིམ་གྲོ་ལ་སོགས་པ་བྱ་བར་རིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་བས་ན་ཆ་དེ་གཉིས་ལས་བདག་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཉིད་ལེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་འཛམ་བུའི་གླིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གདུང་གིས་བཀང་བ་ཞིག་ཀྱང་རྙེད་ལ། ལ་ལ་ཞིག་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་གླེགས་བམ་དུ་བྲིས་ཏེ་བྱིན་ན་དེ་གཉིས་ལས་གང་བླང་ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་མཇུག་བསྡུས་ཏེ། དེ་གཉིས་ལས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཉིད་ལེན་ཏོ་ཞེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་བྲིས་ཤིང་བཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས་བསོད་ནམས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་ཆེ་བའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གི་ཚེ་བདག་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་བླངས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་ཁ་ཏོན་བགྱིད་པ་དེའི་ཚེ་འཇིགས་པའམ་བག་ཚ་བའི་མཚན་མ་ཙམ་ཡང༌། ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་བླངས་ཏེ་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་དད་ཅིང་ཡིད་ཆེས་པའི་བསམ་པས་བཀླགས་ཤིང་ཁ་ཏོན་བྱས་ན་འཇིགས་ཤིང་བག་ཚ་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུའམ་མཚན་ མ་ཙམ་ཡང་མི་འབྱུང་བའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་འཇིགས་ཤིང་བག་ཚ་བ་ཙམ་ཡང་མི་འབྱུང་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་དོན་དམ་པར་མཚན་མ་དང༌། རྟགས་དང༌། བརྗོད་པ་དང༌། སྨོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་མཚན་མ་མེད་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་མེད་པ་ནི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བརྗོད་དུ་
Chinese
在那一方，十方之神和龙等，以及如来、声闻和独觉，也都是从这般若波罗蜜多中产生的。一切众生的所有安乐资具，也都是从这般若波罗蜜多中产生的，因此会进行供养和顶礼。同样，如来的舍利子之所以值得供养，也是因为它们是从般若波罗蜜多中产生的，所以才值得供养。菩萨们之所以证得一切智智，也是因为他们学习了这般若波罗蜜多，因此书写和受持这般若波罗蜜多等行为，以及供养和恭敬等行为，都显示了合理的理由。世尊，因此，在那两者之中，我将取舍般若波罗蜜多。这就像之前，即使找到了一个充满如来舍利子的赡部洲，或者有人将这般若波罗蜜多写在书本上给予，如果有人问应该取舍哪一个，这是总结了答案：在那两者之中，世俗谛上应该取舍般若波罗蜜多，因此书写和受持般若波罗蜜多等行为，显示了功德特别殊胜的利益。世尊，当我自己受持这般若波罗蜜多，并以属于佛法的意念来念诵时，甚至连恐惧或不安的迹象，也不会真实地显现。这等等，显示了如果受持这般若波罗蜜多，并以对甚深佛法具有信心和信任的意念来读诵和念诵，那么连恐惧和不安的因或迹象都不会产生的利益。像这样，连恐惧和不安的迹象都不会产生，是因为这般若波罗蜜多在胜义谛上没有相、没有记号、没有言说、没有陈述的缘故。其中，没有相，是因为它远离了一切分别的戏论。没有记号，是因为它远离了事物的自性特征。不可
English
In that direction, gods and nagas of the ten directions, as well as tathagatas, shravakas, and pratyekabuddhas, all arise from this Prajnaparamita. All the means of happiness for all sentient beings also arise from this Prajnaparamita, and therefore they will make offerings and prostrations. Similarly, the relics of the Tathagata are worthy of offerings because they arise from the Prajnaparamita, and therefore they are worthy of offerings. Bodhisattvas attain the wisdom of omniscience because they have learned this Prajnaparamita, and therefore activities such as writing and holding this Prajnaparamita, as well as making offerings and showing respect, demonstrate a reasonable basis. O Bhagavan, therefore, from those two choices, I will take this Prajnaparamita. This is like before, even if one were to find a Jambudvipa filled with the relics of the Tathagata, or if someone were to give this Prajnaparamita written in a book, if someone were to ask which of the two should be taken, this is a summary of the answer: from those two, conventionally, one should take this Prajnaparamita, and therefore activities such as writing and holding the Prajnaparamita demonstrate the benefit of particularly excellent merit. O Bhagavan, when I take this Prajnaparamita and recite it with a mind that belongs to the Dharma, even the slightest sign of fear or anxiety will not be truly seen. This, and so on, shows the benefit that if one takes this Prajnaparamita and reads and recites it with a mind of faith and trust in the profound Dharma, then even the cause or sign of fear and anxiety will not arise. In this way, even the slightest sign of fear and anxiety does not arise because this Prajnaparamita, in the ultimate truth, has no sign, no mark, no expression, and no statement. Among these, there is no sign because it is free from all the elaborations of conceptual thought. There is no mark because it is free from the characteristic nature of things. It cannot be