Tibetan
བཅུ་བཞི་པ། རབ་འབྱོར་གྱི་ལེའུ། བཅུ་བཞི་པ། རབ་འབྱོར་གྱི་ལེའུ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་བ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ཆོས་འདི་དག་ལ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་རྟོག །ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་གང༌། ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་ནི་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རབ་འབྱོར་གྱིས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན། ཆོས་དེ་ལ་འདི་ལྟར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དེའི་ཚེ་འདི་ནི་གཟུགས་ཞེས་བགྱི་བར་གཟུགས་ལ་མི་དམིགས་ཤིང་མི་ལེན་མི་གནས་ཏེ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བགྱིད་ལ། འདོགས་པར་མི་བགྱིད་ དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་འབྲས་བུ་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་ཞིབ་ཏུ་བཤད་པའི་སྐབས་དབྱེ་བའི་ཕྱིར། ཤཱ་རིའི་བུས་རབ་འབྱོར་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། དོན་རྣམ་པ་གསུམ་དྲིས་པའོ། །དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པ་དང༌། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གྱིས་དེའི་ལན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཞིབ་ཏུ་བཤད་པ་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གང་འདི་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །བྱང་ཆུབ་དེས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་སྟེ། ཆོས་དེ་དག་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་སེམས་པ་དེས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཇིག་རྟེན་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཤེས་ལ། དོན་དམ་པར་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་ཆོས་དེ་དག་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཆོས་གང་གི་རྣམ་པ་ཤེས་ཤེ་ན། གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཤེས་ཏེ། དེ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་
Chinese
第十四品，饶益品。 第十四品，饶益品。 此后，具寿舍利弗子对具寿饶益说道：“具寿饶益，菩萨摩诃萨在修习般若波罗蜜多时，如何如实通达这些法？具寿饶益，何为菩萨，何为般若波罗蜜多？何为如实通达？”这是之前饶益对薄伽梵所说：“薄伽梵，何时菩萨摩诃萨修习般若波罗蜜多时，如是通达此法，彼时，称此为色，不缘色，不取，不住，不执著，不系缚”等，为了区分详细阐述不分别之果的场合，舍利子向饶益询问了何为菩萨，何为般若波罗蜜多，何为如实通达，这三个问题。 如是说后，具寿饶益对具寿舍利弗子说道，等等，这是饶益的回答，详细阐述了何为菩萨等等。具寿舍利弗子，你所说的何为菩萨，是因为众生是菩提，所以称为菩萨，这是因为一切众生都是法身的菩提之自性，所以称为菩萨。菩提也了知一切法的相状，对这些法没有执著，这是说，具有菩提自性的心，在世俗中也了知世间和出世间一切法的体性，在胜义中，通达一切法为空性，因此对这些法没有执著，是菩萨。 了知何法的相状呢？了知色的相状，对此没有执著。
English
Chapter Fourteen, The Chapter on Benefit. Chapter Fourteen, The Chapter on Benefit. Then, the Venerable Sharadvatiputra said to the Venerable Subhuti: "Venerable Subhuti, when a Bodhisattva-Mahasattva practices Prajnaparamita, how does he truly understand these dharmas? Venerable Subhuti, what is a Bodhisattva, what is Prajnaparamita? What is true understanding?" This is what Subhuti said to the Bhagavan earlier: "Bhagavan, when a Bodhisattva-Mahasattva practices Prajnaparamita, how does he truly understand this dharma? At that time, calling this form, not focusing on form, not taking, not dwelling, not clinging, not binding," etc., in order to distinguish the occasion for elaborating on the fruit of non-discrimination, Shariputra asked Subhuti three questions: What is a Bodhisattva, what is Prajnaparamita, and what is true understanding? After saying this, the Venerable Subhuti said to the Venerable Sharadvatiputra, etc. This is Subhuti's answer, elaborating on what a Bodhisattva is, etc. Venerable Sharadvatiputra, what you said about what a Bodhisattva is, is because sentient beings are Bodhi, so they are called Bodhisattvas. This is because all sentient beings are the nature of the Dharmakaya's Bodhi, so they are called Bodhisattvas. Bodhi also knows the characteristics of all dharmas, and has no attachment to these dharmas. This means that the mind with the nature of Bodhi also knows the nature of all worldly and transcendental dharmas in the mundane, and in the ultimate, it understands that all dharmas are emptiness, so there is no attachment to these dharmas, and it is a Bodhisattva. What dharma's characteristics are known? The characteristics of form are known, and there is no attachment to this.
Tibetan
བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་འཇིག་རྟེན་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་གང་དང་གང་གི་རྣམ་པ་ཤེས་ཤིང༌། དེ་དག་ལ་མངོན་པར་མ་ཆགས་པ་བསྟན་པའོ། །སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྨོས་པ་ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་བཤད་པའི་སྐབས་དབྱེ་བའི་ཕྱིར། ཤཱ་རིའི་བུས་རབ་འབྱོར་ལ་དྲིས་པའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ། རྣམ་པ་གང་དང༌། ཚུལ་གང་དང༌། མཚན་མ་གང་གིས་ཆོས་རྣམས་རྣམ་པ་ཡོད་པར་བྱ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་རྣམས་རྣམ་པ་དང༌། ཚུལ་དང་མཚན་མ་གང་གིས་འདི་ནི་གཟུགས་སོ། །འདི་ནི་སྒྲའོ། །འདི་ནི་དྲིའོ། །འདི་ནི་རོའོ། །འདི་རེག་གོ །འདི་ནི་ཆོས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཆོས་རྣམས་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་པ་ལས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཤེས་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་བ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གང་ཡང་འདི་སྐད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ཡིན་ཞེས་གོང་དུ། ཤཱ་རིའི་བུས་རབ་འབྱོར་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པའི་དོན་བཤད་པ་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤྭ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གང་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་རིང་དུ་སོང་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ་ལ་རིང་དུ་སོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་རིང་དུ་སོང་པ་ཞེ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ། ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་རིང་དུ་སོང་བས་ན། དེའི་ཕྱིར་རིང་དུ་སོང་བ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང༌། ལྟ་བའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། འགྲོ་བ་རྒྱུད་དྲུག་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་དང༌། དོན་དམ་པར་ཤེས་པའི་མཐར་ཕྱིན་ཅིང་ཆོས་དེ་དག་ལམ་ཆགས་ཏེ། ཆོས་དེ
Chinese
等等是色等等，直到十八不共佛法，通达世间和出世间一切法的相状，并且显示对这些法没有执着。 说道：具寿善现，什么是诸法之相？上面说已经了知诸法之相，又说对它没有执着，这是为了在解释诸法之相时进行区分，舍利子问善现。 善现说：具寿舍罗多之子，以何种相、何种方式、何种特征使诸法显现有相？等等是说，以何种相、方式和特征，使有为法和无为法显现为：这是色，这是声，这是香，这是味，这是触，这是法？因此，对于一切内外之法，在世俗谛中，如实了知诸法各自的体性，由此显示了知诸法之相。 具寿舍罗多之子，无论谁说般若波罗蜜多是什么，等等是说，上面舍利子问善现般若波罗蜜多是什么，这是在解释这个问题。 具寿舍罗多之子，所谓般若波罗蜜多，那是走得很远的，等等是说，对于世间和出世间的一切法，通达世俗谛和胜义谛的一切体性，达到究竟，这叫做走得很远。 为什么说走得很远呢？ 具寿舍罗多之子，因为从蕴中走得很远，所以叫做走得很远，等等是说，从蕴、界、处、烦恼等等，以及一切见解之相，六道轮回，六度波罗蜜多，十八空性等等，直到一切相智，通达世间和出世间的一切法在世俗谛和胜义谛中的究竟，并且对这些法
English
Et cetera refers to form, et cetera, up to the eighteen unshared qualities of a Buddha, understanding the aspects of all worldly and transworldly phenomena, and demonstrating non-attachment to them. It is said: 'Venerable Subhuti, what is the aspect of all phenomena?' It was stated above that one knows the aspect of all phenomena, and then it was said that there is no attachment to it. This is to distinguish the occasion when explaining what the aspect of all phenomena is, which is why Shariputra asked Subhuti. Subhuti said: 'Venerable Sharadvatiputra, by what aspect, what manner, and what characteristic are phenomena made to appear as having aspects?' Et cetera means, by what aspect, manner, and characteristic do conditioned and unconditioned phenomena appear as: 'This is form, this is sound, this is smell, this is taste, this is touch, this is dharma?' Thus, for all internal and external phenomena, in conventional truth, one knows the individual characteristics of phenomena without error, and from this, it is shown that one knows the aspect of phenomena. 'Venerable Sharadvatiputra, whoever says, "What is the Prajnaparamita?"' Et cetera means that above, Shariputra asked Subhuti what the Prajnaparamita is, and this is explaining that question. 'Venerable Sharadvatiputra, that which is called Prajnaparamita is that which has gone far away,' et cetera means that for all worldly and transworldly phenomena, having fully understood all the characteristics of conventional and ultimate truth, that is called having gone far away. Why is it said to have gone far away? 'Venerable Sharadvatiputra, because it has gone far away from the aggregates, therefore it is called having gone far away,' et cetera means that from the aggregates, elements, sense sources, afflictions, and all aspects of views, the six realms of existence, the six perfections, the eighteen emptinesses, and so forth, up to the omniscience itself, having fully understood all worldly and transworldly phenomena in conventional and ultimate truth, and not being attached to those phenomena,
Tibetan
་དག་ལས་རེང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ།། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་རྣམ་གྲངས་དེས་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་རིང་དུ་སོང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་མཐར་ཕྱིན་པ་དང༌། ཆོས་དེ་དག་ལ་མ་ཆགས་ཏེ་རིང་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གོང་དུ་སྨོས་པའི་དོན་མཇུག་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གང་ཡང་འདི་སྐད་དུ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་གང་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། གོང་དུ་ཤཱ་རིའི་བུས་རབ་འབྱོར་ལ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་ཞིབ་ཏུ་བཤད་པ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོགས་པས་དེ་དག་ལ་རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་དང་བདག་མེད་པ་དང༌། སྡུག་པ་དང༌། མི་སྡུག་པ་དང༌། སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པ་དང༌། མཚན་མ་ཡོད་པ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་ཡོད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དང་མ་ཞི་བ་དང༌། དབེན་པ་དང༌། མི་དབེན་ཞེས་བྱ་བའི་མཐའ་གཉིས་སུ་མི་འཛིན་ཅིང༌། མི་རྟོག་པ་ཉིད་ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཅིའི་ཕྱིར་ན། དེ་སྐད་དུ་གཟུགས་ཀྱི་མ་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུགས་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་མ་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་གོང་དུ་རབ་འབྱོར་གྱིས་གཟུགས་ཀྱི་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་གཟུགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པའི་དོན་ཞིབ་ཏུ་བཤད་པའི་སྐབས་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་ཤཱ་རིའི་བུས་རབ་འབྱོར་ལ་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དེ་རྣམས་ཀྱི་མ་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་ཞེས་དེའི་གཏན་ཚིགས་དྲིས་པའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལན་ པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། གང་སྟོང་པ་དེ་ནི་གཟུགས་མ་ཡིན་ཏེ་སྐྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུས་དྲིས་པའི་ལན་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཞིབ་ཏུ་བཤད་པ་སྟེ། གཟུགས་ནི་དོན་དམ་པར
Chinese
因为远离了那些，所以称为般若波罗蜜多，这是所要显示的。 具寿舍利子以这些方式说：般若波罗蜜多也是久远的，这是因为通达一切法究竟，并且不执着于这些法而远离，所以称为般若波罗蜜多，这是总结并显示了以上所说之义。具寿舍利子无论如何说“什么是完全的观察”等等，这是详细解释了之前舍利子问善现“什么是完全的观察”的答案：从五蕴等世间法，到六度等一切种智，世间出世间法，都如实了知其在胜义中无实有，因此不执着于它们的常与无常、乐与苦、我与无我、可爱与不可爱、空与不空、有相与无相、有愿与无愿、寂静与不寂静、寂静与不寂静、远离与不远离这两种边，并且如实地了知不分别的自性，这是所要显示的。说：具寿善现，为什么你这样说，从“色的无生是什么，那不是色”到“一切种智的无生是什么，那不是一切种智”之间，是为了区分详细解释之前善现所说的“色的无生不是色”等意义的场合，所以舍利子问善现，你为什么这样说，那些色等法的无生是什么，那不是色等，这是询问了其中的理由。善现说：具寿舍利子，色以色空，凡是空，那不是色，没有生等等，这是善现详细解释了舍利子所问的答案：色在胜义中
English
It is shown that it is called Prajñāpāramitā because it is far removed from those. Then, the venerable Śāradvatīputra said, "Thus, the Prajñāpāramitā is also far gone," which means that it is called Prajñāpāramitā because it has reached the end of knowing all dharmas and is far gone without being attached to those dharmas. This is a summary and explanation of the meaning mentioned above. The venerable Śāradvatīputra said, "Whatever is said to be completely examined," etc., is a detailed explanation of the answer to Śāriputra's question to Subhūti, "What is complete examination?" From the worldly dharmas such as the five skandhas to the all-knowingness such as the six pāramitās, the worldly and transcendental dharmas are truly understood to be without substance in the ultimate sense, so they are not grasped as being permanent or impermanent, happy or miserable, self or selfless, lovely or unlovely, empty or not empty, having signs or not having signs, having aspirations or not having aspirations, peaceful or not peaceful, secluded or not secluded. It is shown that the very nature of non-conceptualization is completely understood. He said: Venerable Subhūti, why do you say that, from "Whatever is unborn of form is not form" to "Whatever is unborn of all-knowingness is not all-knowingness"? In order to distinguish the occasion for explaining in detail the meaning of Subhūti's statement above, "The unborn of form is not form," etc., Śāriputra asked Subhūti, "Why do you say that whatever is unborn of those dharmas such as form is not form, etc.?" This is asking for the reason. Subhūti said: Venerable Śāradvatīputra, form is empty of form; whatever is empty is not form, it is unborn, etc. This is Subhūti's detailed explanation of Śāriputra's question: Form in the ultimate sense