Tibetan
ན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འདིར་ནི་སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་རྒྱ་ཆེར་མི་སྟོན་ཏེ། དེ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་བརྗོད་པས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནས་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པའི་བར་ལ་བདག་སྤྱོད་དོ་སྙམ་པའི་འདུ་ཤེས་ནི་ཆགས་པའ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །འདིར་ཆགས་པ་མང་དུ་གསུངས་ཤིང་འདི་ཙམ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཆགས་པ་གསུངས་ན། ཇི་ལྟར་ཆགས་པ་དེ་མ་གསུངས་ཏེ། དེ་བས་ན་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་དྲིས་པ་ནི་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྣམ་གྲངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པས་སོ། །འདི་ནི་དེའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཆགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའོ། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྡོའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཆགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའོ། །དེ་གཉིས་ཇི་ལྟར་ཆགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། སེམས་འདས་པ་དེ་ནི་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། མ་འོངས་པ་ནི་མ་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །གལ་ཏེ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་རྟག་ཏུ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པ་ལ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྡོ་བ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་ཇི་ ལྟར་ཆགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྔར་བསྟན་ཏོ། །ཐོས་པ་བྱས་པས་ཆགས་པ་དེ་དག་སྤོང་བ་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ལས། སྦྱིན་ལ་སོགས་ལ་ངར་འཛིན་མེད། །གཞན་དག་དེ་ལ་སྦྱོར་བྱེད་པ། །འདི་ནི་ཆགས་པའི་མཐའ་འགོག་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྦྱིན་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ངར་འཛིན་མེད་པ་སྔར་ཤུགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །གཞན་དེ་དག་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ཆགས་པ་རྣམ་པར་སྤོང་བར་བྱེད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དག་ལ་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་སོ། །ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་མ་ཐོས་པ་དག་ལ་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་དག་པར་འཛུད་པར་བྱེད་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཡང་དག་པར་འཛིན་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད་པ་ནི་སེར་སྣ་ཅན་སྤྲོ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །རབ་ཏུ་དགའ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་རྣ
Chinese
如是宣说了名为那波夏日子的等等。世尊母，在此并不广示行持的觉知，而是以近似的譬喻来表达，从而可以理解。从“布施波罗蜜多”到“智慧波罗蜜多”之间，以及从“正念近住”到“八支圣道”之间，认为“我正在行持”的觉知，就像是执着。此处多次宣说了执着，并且以“仅此而已”等等来宣说执着。然而，并没有说明执着是如何产生的。因此，天帝因陀罗所提问的，就是宣说了名为圣者善现等等。所谓“名目”，就是以各种方式。这所谓的“这是他的第一菩提心”，就是执着的第一个分别念。这所谓的“完全归于菩提”，就是执着的第二个分别念。如果问这二者是如何产生执着的，那是因为过去的心已经灭尽，而未来的心尚未产生。如果说心的自性是恒常存在的，那么就宣说了“心的自性”等等。所谓“不能”，是因为对于恒常的事物来说，归属是不合理的。因此，这二者都是不真实的遍计所执。其余的，就像之前所说的那样，执着是如何产生的。通过听闻而舍弃这些执着，是间接显示的。因此，在论典中说：“布施等无我执，他人于彼作结合，此乃断除执着边。”等等。之前已经间接显示了布施等等没有我执。所谓“他人于彼作结合”，就是宣说了“因此”等等。所谓“因此”，就是通过舍弃自己的执着。所谓“如是”，就是在向他人展示等等的时候。所谓“如实地展示”，就是使先前未听闻者具有听闻。所谓“如实地引入”，就是使修行者如实地领受。所谓“如实地赞叹”，就是使吝啬者生起欢喜。所谓“极度欢喜”，就是发起精进者们。
English
Thus, it was spoken, including those named Napa Shariputra and others. The Bhagavati-mother, here, does not extensively show the awareness of conduct, but it is understood through expressing approximate metaphors. From "the perfection of generosity" to "the perfection of wisdom," and from "mindfulness" to "the noble eightfold path," the awareness of thinking "I am practicing" is like attachment. Here, attachment is spoken of many times, and attachment is spoken of with "just this much" and so on. However, it is not explained how attachment arises. Therefore, what was asked by the Lord of the Gods, Indra, was the speaking of the noble Subhuti and so on. The term "enumeration" is in various ways. This so-called "This is his first bodhicitta" is the first conceptualization of attachment. This so-called "completely gathered into bodhi" is the second conceptualization of attachment. If asked how these two give rise to attachment, it is because the past mind has ceased, and the future has not yet arisen. If it is said that the nature of mind is always existent, then "the nature of mind" and so on are spoken. The so-called "cannot" is because it is unreasonable to attribute permanence to what is constant. Therefore, both are unreal pervasive conceptualizations. The remainder is as previously shown, how attachment arises. Abandoning these attachments through hearing is indirectly shown. Therefore, in the treatise it says, "No self-grasping in giving and so on, others combine with that, this is the cessation of the extreme of attachment." and so on. It has already been indirectly shown that there is no self-grasping in giving and so on. The so-called "others combine with that" is the speaking of "therefore" and so on. The so-called "therefore" is through abandoning one's own attachment. The so-called "thus" is at the time of showing to others and so on. The so-called "showing correctly" is to make those who have not heard before have hearing. The so-called "introducing correctly" is to make practitioners receive correctly. The so-called "praising correctly" is to make the miserly generate joy. The so-called "utterly delighting" is those who have initiated diligence.
Tibetan
མས་ལ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་སྦྱིན་པའོ། །ཡང་དག་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་ནི་ཆགས་པ་སྤངས་པའོ། །ཡང་དག་པར་འཛུད་པ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ་དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གནོད་པར་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་གནོད་པར་མི་བྱེད་པའོ། །རང་ཉིད་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཕན་ཡོན་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་ངར་འཛིན་པ་མེད་པ་དང༌། གཞན་དག་དེ་ལ་སྦྱོར་བ་རྣམས་འདི་གཉིས་ནི་ཆགས་པའི་མཐའ་རགས་པ་འགོག་པའོ། །དེ་ནས་བསྟན་བཅོས་ལས། རྒྱལ་ལ་སོགས་ལ་ཆགས་པ་ཕྲ། །ཞེས་བཤད་པ་ལ་གང་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆགས་པ་དེ་ནི་ཕྲ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྡོ་བར་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གསུམ་ཡོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཚན་མར་བྱར་མི་རུང༌། དམིགས་པར་མི་རུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་མ་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་མཐོང་བ་དང༌། ཐོས་པ་དང༌། རྟོགས་པ་དང༌། རྣམ་པར་རིག་པ་མ་ཡིན་པ་མིག་དང༌། རྣ་བ་དང༌།སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་དང༌། ཡིད་ཀྱིས་ ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ་གོ་རིམས་བཞིན་ཏེ། ཟབ་པ་ནི་དབེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་གྱིས་ཟབ་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱག་འཚལ་བར་འོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རན་བཞིན་གྱིས་དབེན་པ་སྟེ་གང་དེ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པ་ཉིད་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་མ་བྱས་པར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གང་ཡང་མེད་དེ་འདིའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མེད་དོ། །གང་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་ནི་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཏེ་འདི་ལྟ་སྟེ། མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཆགས་པའི་མཐའ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་བར་དུ་མེད་པ་དེ་ནི་བསམ་པ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ལྷག་མ་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །མཐོང་བ་དང་ཐོས་བ་དང༌། རྟོགས་པ་དང་རྣམ་པར་རིག་པ་ཡང་མེད་པ་ནི་ཇི་སྐད་བསྟན་པའོ། །འདིར་བསྟན་བཅོས་ལས། ཆོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས། །དབེན་པའི་
Chinese
给予“善哉”之语是布施。如实证悟即是断除贪执。为了开示他人之义而如实引入，宣说了“如是”等语。所谓“不损害”即是不损害佛。如实证悟自身的利益，宣说了“种姓之子”等语。对于布施等不执著我，以及其他与之结合者，此二者是遮止粗大贪执之边。之后论典中说：“对国王等贪执微细。”其中对于佛等贪执是微细的。即从“世尊”等语开始宣说，所谓“能够完全征服”是因为会导致三时存在之过。不应作为相，不应作为所缘，是因为以前未曾出现过，并且难以证悟。因为那不是见、闻、觉、识，而是眼、耳、鼻、舌、身、意所知，次第如是。甚深是因为寂静之故。自性甚深是因为自性寂静之故。因此值得顶礼。一切法也自性寂静，凡是那些自性寂静的，即是般若波罗蜜多。因为世尊是不作而现证菩提，所以是现证菩提。因为那自性什么也没有，此的自性是什么，那是不存在的。凡是无自性的，即是它们的自性，例如，以无相而相一之故。如是则能无余断除贪执之边。所谓不可思议，即是从色到佛法之间不存在，因为是超越思虑的。其余容易证悟。没有见、闻、觉、识，如前所说。此处论典中说：“以法之道之自性，寂静的。”
English
Giving the word "Excellent!" is generosity. Truly realizing is abandoning attachment. To introduce correctly for the sake of showing others the meaning, words like "Thus" are spoken. "Not harming" means not harming the Buddha. The benefit of truly realizing oneself is spoken of with words like "Son of good family." Not clinging to the self in giving, etc., and others who associate with it, these two prevent the gross extremes of attachment. Then the treatise says, "Attachment to kings, etc., is subtle." Attachment to the Buddha, etc., is subtle. From then on, the Blessed One, etc., is spoken. "Able to completely subdue" means that it would be absurd to have three times. It should not be made a sign, it should not be made an object, because it has not happened before, and because it is difficult to realize. Because it is not seeing, hearing, perceiving, or knowing, but because it is known by the eye, ear, nose, tongue, body, and mind, in that order. Profound because it is solitary. Profound by nature because it is solitary by nature. Therefore, it is worthy of prostration. All dharmas are also solitary by nature, and whatever is solitary by nature is the perfection of wisdom. Because the Blessed One awakened to complete enlightenment without doing anything, therefore it is complete enlightenment. Because it is naturally nothing, whatever its nature is, that does not exist. Whatever is without nature is their nature, for example, because of being one in characteristic without characteristic. In this way, the extremes of attachment will be completely abandoned. "Inconceivable" means that there is nothing from form to the Dharma of the Buddha, because it is beyond thought. The rest is easy to realize. There is no seeing, hearing, perceiving, or knowing, as has been shown. Here in the treatise it says, "By the nature of the path of Dharma, solitary."