Tibetan
་ལྟར་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དོན་ཆེན་པོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྩ་བ་ནི་མོས་པ་སྟེ། དེའི་རྒྱུ་གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་བསྟེན་དང་སྦྱིན་སོགས་དང༌། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་གང་ཡིན་པ། །འདི་ལ་མོས་པའི་རྒྱུ་དག་ཡིན། །འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལའོ། །སངས་རྒྱས་བསྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་བཅུ་དག་གི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དག་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ནས་འདིར་འོངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། འདིར་སྐྱེས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སངས་རྒྱས་བསྟེན་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་སོགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་གོང་ཡན་ཆད་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བརྩོན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པའོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོའི་ལག་ཏུ་སོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པར་འགྱུར་བའི་ལས་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པའི་རྒྱུ་དག་ནི། །བདུད་ཀྱིས་ཐིབས་ཀྱིས་ནོན་པ་དང༌། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་མ་མོས་དང༌། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་མངོན་ཞེན་དང༌། །སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཟིན་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པའི་རྒྱུ་ནི་བཞི་སྟེ། བདུད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་དང༌། ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་མོས་པ་མེད་པ་དང༌། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལ་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩས་ཏེ། དྲན་པ་ཉམས་པ་དང་ཤེས་བཞིན་དང་མི་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པའི་རྒྱུ་དག་གོ །རྣམ་པར་དག་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་ནི། །འབྲས་བུ་དག་པ་གཟུགས་ལ་སོགས། །དག་པ་ཉིད་དེ་གང་གི་ཕྱིར། །དེ་གཉིས་ཐ་དད་མ་ཡིན་ཞིང༌། །གཅ
Chinese
以如是不缘之方式证得菩提，故名大义。显现成办已示竟。超离世间的修道和见道的根本是信乐，其因是什么呢？亲近佛陀及布施等，善巧方便为何者，此乃信乐之因。此乃指般若波罗蜜多。亲近佛陀是指对十方一切圆满正等觉佛陀作供养，由此而来。从“何处具寿舍利子”开始，到“生于此处”为止，讲述了亲近佛陀。布施等是指从“舍利子”开始，到“具寿善现对世尊”之前，如实地行持布施等。从“具寿善现对世尊如是请问”开始，到“精进”为止，是善巧方便。善现复次菩萨乘之，到“堕入恶友之手”为止，是为法所乏之业。为法所乏之因是：魔所压伏及，不信甚深法及，执著蕴等及，为恶友所摄。其中，为法所乏之因有四：为魔加持及，不信甚深法及，于蕴等显现执著及，为恶友所摄。其中，善现复次菩萨之，到“不可量者将摄持”为止，是为法所乏。善现之请问，到“失念且不具正知”为止，是为法所乏之因。当宣说清净，其中，彼之相是：果清净色等，即是清净，何以故？彼二非异，一
English
It is called the great meaning because it enables one to attain enlightenment in a way that does not focus on appearances. The manifestation of accomplishment has been shown. The root of the path of meditation and the path of seeing, which transcend the world, is faith. What is its cause? Serving the Buddhas and giving, etc., and whatever is skillful in means, these are the causes of faith. "This" refers to the Perfection of Wisdom. "Serving the Buddhas" means that one has come here after honoring the perfectly complete Buddhas of the ten directions. From "Where, son of Śāradvatī, endued with long life," up to "born here," it is said that one has served the Buddhas. "Giving, etc." means that from "son of Śāradvatī," up to before "Then the venerable Subhūti said to the Blessed One," one has perfectly cultivated giving, etc. From "Then the venerable Subhūti said to the Blessed One, 'Thus I ask,'" up to "strives," is skillful in means. Again, Subhūti, from the bodhisattva's vehicle, up to "will fall into the hands of evil friends," is the action of being deprived of the Dharma. The causes of being deprived of the Dharma are: being oppressed by the hordes of demons, not having faith in the profound Dharma, being attached to the aggregates, etc., and being seized by evil friends. There are four causes of being deprived of the Dharma: being blessed by demons, not having faith in the profound Dharma, being manifestly attached to the aggregates, etc., and being completely seized by evil friends. Again, Subhūti, from the bodhisattva, up to "immeasurable ones will be taken," is being deprived of the Dharma. From Subhūti's question, up to "lacking mindfulness and not possessing awareness," are the causes of being deprived of the Dharma. Purity is to be explained. Its characteristic is: the fruit is pure, form, etc., is pure. Why? These two are not different, one.
Tibetan
ད་དུ་མེད་པས་དག་པར་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ་རབ་འབྱོར་གཟུགས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་རྣམ་པར་དག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དག་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ཐ་དད་པ་མེད་ཅིང་གཅད་དུ་མེད་པ་སྟེ། གཉིས་སུ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་མཚན་ཉིད་འདིས་དག་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་དག་པ་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་སྐད་དུ་འདི་ཉིད་འདི་ལྟར་གཟུགས་རྣམ་པར་དག་པ་དང་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་དེ་དེ་དག་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ནི་དེའི་དམིགས་པ་དང་དེའི་འབྲས་བུ་ རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ཏེ། གང་རབ་འབྱོར་གཟུགས་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་གོང་ཡན་ཆད་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ། གཉིས་སུ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པའོ། །སོ་སོ་མ་ཡིན་ཐ་མི་དད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་པ་སྟེ། འདི་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེའི་དབྱེ་བ་ཡང་བཞི་སྟེ། ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱ་ལམ་གསུམ་གྱིས། །ཉམས་ཕྱིར་སློབ་མ་བསེ་རུ་དང༌། །རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་དག་པ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་རྣམ་ཀུན་ཤིན་ཏུ་བ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སློབ་མ་ནི་ཉན་ཐོས་སོ། །བསེ་རུ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་སོ། །རྒྱལ་བ་དག་གི་སྲས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ་དེ་དག་གི་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། ལམ་གསུམ་པོ་དག་ལ་སྲིད་པ་མི་ཤེས་པ་ནི་ལམ་གྱི་སྟེ། ལམ་གསུམ་གྱིས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ། འདིའི་ཤིན་ཏུ་བའོ། །མཐའ་ནི་མཚམས་དང་སྐབས་ཡིན་པ་དེ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་བ་སྟེ། བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལ་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་བཞི་པོ་དག་གིས་བདག་དང་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །དེ་ནས་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་རང་རྒྱལ་བའི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །དེ་ནས་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །རྣམ་པ་ཀུན་དུ་ཞེས་
Chinese
因为没有，所以称为清净。如是说，善现，从色乃至菩提之间，凡是清净的，那也就是果清净。因为那二者没有差别，且不可分割。无二，即是不可作二之异名。如是，以这个体性称为清净。何者的清净呢？是般若波罗蜜多，即是修道之义。如是说，此即是说，色清净与果清净及般若波罗蜜多清净，是无二的，即是那些不可作二。般若波罗蜜多清净本身，就是它的所缘和它的果 清净。从善现，色清净开始，到善现，再者为止所说的，无二，即是不可作二，这是教示。各各非异，没有差别，这是解释。这是清净的体性。它的分类也有四种：烦恼所知及三道，损减故，声闻缘觉与，菩萨之清净，佛陀一切极清净。如是说。声闻是弟子。缘觉是独觉。诸佛之子是菩萨，他们的清净，依次是烦恼和，所取的分别念和，对于三道不了解存在，这是道的，因为由三道所断除的缘故。佛陀是薄伽梵，这是极清净。边际是界限和时机，从那之上极度超脱就是极清净，因为断除了包含习气的一切障碍的缘故。一切种类，就是以一切方式。
English
Because there is none, it is called purity. Thus it is said, Subhuti, whatever is pure from form to enlightenment, that itself is the purity of the fruit. Because those two are without difference and cannot be separated. Non-duality is another name for that which cannot be made into two. Thus, it is called purity by this characteristic. What is the purity of? It is the Prajnaparamita, which means the path of meditation. Thus it is said, this is to say, form purity and fruit purity and Prajnaparamita purity are non-dual, that is, those cannot be made into two. Prajnaparamita purity itself is its object and its fruit purity. Starting from what Subhuti calls form purity, up to what Subhuti calls again, non-duality, that is, cannot be made into two, is the teaching. Each is not different, there is no difference, this is the explanation. This is the characteristic of purity. Its divisions are also four: Afflictions, knowable objects, and the three paths, are diminished, hence the purity of disciples, Pratyekabuddhas, and Bodhisattvas, the Buddhas are all extremely pure. Thus it is said. Disciples are Sravakas. Pratyekabuddhas are solitary realizers. The sons of the Buddhas are Bodhisattvas, their purity, in order, is afflictions and, the conceptualizations of what is grasped and, not understanding existence in the three paths, this is the path, because it is abandoned by the three paths. Buddhas are the Bhagavan, this is the extremely pure. The edge is the boundary and the occasion, being extremely beyond that is the extremely pure, because all obscurations including habitual tendencies are abandoned. All kinds, that is, in all ways.
Tibetan
གསུངས་པ་དེ་ཉིད། ས་དགུ་ལ་ནི་ཆེན་པོ་ཡི། །གཉེན་པོའི་སྒོ་ནས་ཆུང་ངུ་ཡི། །ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ས་དགུ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་དང༌། བསམ་གཏན་དང༌། གཟུགས་མེད་པའོ། །དེ་དག་དག་པ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའོ། །དེའི་དོན་དུ་ས་དང་ས་ལ་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ། བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ནས་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའི་བར་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དྲི་མའི་ཉེས་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ནས་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའི་བར་གྱི་གཉེན་པོས་སོ། ། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣམ་པར་དག་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་ནི་ལམ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུའོ། །དེ་ནས་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་ནི་ཆུང་ངུའི་འབྲིང་ངོ༌། །དེ་ནས་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཟབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲིང་གི་ཆུང་ངུའོ། །ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུས་གསོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དག་པ་སྣང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲིང་གི་འབྲིང་ངོ༌། །ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་འཕོ་བ་མེད་ཅིང་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་པ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་འབྲིང་གི་ཆེན་པོའོ། །ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དག་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་ཆེན་པོའི་ཆུང་ངུའོ། །ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ཐོགས་པ་མེད་ཅིང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དག་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་ཆེན་པོའི་འབྲིང་ངོ༌། །ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་མངོན་པར་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དག་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའོ། །ཁམས་གསུམ་པོ་ཡི་གཉེན་པོ་ཉིད། །འཇལ་དང་གཞལ་བྱ་མཉམ་ཉིད་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་རང་བཞིན་གྱིས་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་ལམ་ཁམས་གསུམ་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་དོ། །གསོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པ
Chinese
所说即是，九地之中有大，以对治门有小，小等是道。如是说，九地是欲界、禅定和无色界。这些清净是应修习的。为此，地与地有九种相，修习道是从小小到大大，次第是从垢染的过患大大到小小之间的对治。其中，菩萨的清净，紧接着“善现，又”这句话，是道小小。从那以后，“善现，又”这句话，是小中。从那以后，两者是小大。从“那以后”开始，到一切种智之间，清净是名为甚深，是中小的。从舍利子请问开始，到一切种智之间，为了清净而显现清净，是中中。从舍利子开始，到一切种智之间，没有变动，没有自性连接，是名为清净之间，是中大。从舍利子开始，到一切种智之间，因为自性没有一切烦恼而清净，是大大。从舍利子开始，到一切种智之间，因为没有阻碍，没有现观而清净，是大大。从舍利子开始，到一切种智之间，因为没有现成而清净，是大大。三界之对治，能测与所测平等与，从“彼等”等开始，到无色界自性无有对境而清净，是无生之间，是道三界之对治。从请问开始，到一切法无有对境
English
That which was spoken is: Among the nine grounds, there is the great; through the door of antidotes, there is the small; the small and so forth are the path. Thus it was said. The nine grounds are the desire realm, meditative concentration, and the formless realm. The purification of these is what is to be cultivated. For that purpose, there are nine aspects to each ground. The path of cultivation is the antidote from the greatest of the great to the smallest of the small in order, from the greatest of the great faults of defilement to the smallest of the small. Among these, the purification of a Bodhisattva, immediately following the words, "Furthermore, Subhuti," is the path of the smallest of the small. From then on, the words, "Furthermore, Subhuti," are the middle of the small. From then on, the two are the great of the small. Starting from "From then on," up to the all-knowingness, the purification that is called profound is the small of the middle. Starting from the question of Sharadvatiputra, up to the all-knowingness, the appearance of purification for the sake of purification is the middle of the middle. Starting from Sharadvatiputra, up to the all-knowingness, the absence of change and the absence of connection of self-nature, which is called purification, is the great of the middle. Starting from Sharadvatiputra, up to the all-knowingness, the purification because there is no inherent affliction is the small of the great. Starting from Sharadvatiputra, up to the all-knowingness, the purification because there is no obstruction and no manifest realization is the middle of the great. Starting from Sharadvatiputra, up to the all-knowingness, the purification because there is no manifest accomplishment is the great of the great. The antidote to the three realms, the equality of the measurer and the measured, and so forth, starting from "Those and so forth," up to the purification because the formless realm is inherently without an object, which is unborn, is the antidote to the path of the three realms. Starting from the question, up to all phenomena being without an object