Tibetan
སྐབས་གསུམ་པ། གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་འགྲེལ་པ། སྐབས་གསུམ་པ། གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་འགྲེལ་པ། ལམ་ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱང་གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ལ་རག་ལས་པས་དང་པོར་ཡང་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་གསུངས་པ། ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་མཐའ་ལ་མིན། །དེ་དག་པར་ན་མི་གནས་པས། །དུས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །དུས་གསུམ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཚུལ་རོལ་དང་ཕ་རོལ་གྱི་མཐའ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། དེ་དག་གི་བར་ན་ཡང་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་གཞི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་འདོད་དོ། །འདིས་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལ་དུས་རྣམ་པ་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་གི་རྟོགས་པ་ཙམ་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་ཟད་པས་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་ཏེ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྲིད་པ་དང་ཞི་བའི་མཐའ་ལ་གནས་པར་བསྟན་ཏོ། །གང་གིས་མི་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ལ་རིང་བ་དང་ཉེ་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་རང་གི་རྒྱུ་མཚན་གསུངས་པ། དེ་ནི་མཚན་མར་དམིགས་སྒོ་ནས། །ཐབས་མ་ཡིན་པས་རིང་བ་སྟེ། །དེ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིས། །ཡང་དག་ཉེ་བ་ཉིད་དུ་བཤད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེའི་ཚོགས་ཀྱིས་སྒྱུ་མའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཤེས་པས་ཡུལ་སོ་སོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་བྲལ་བས་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་མིང་དང་དོན་གྱི་མཚན་མར་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་མཚན་མ་མེད་པའི་ཡུམ་འདི་ལས་རིང་བར་གྱུར་ལ། སྒྱུ་མའི་མཁན་པོ་རང་ཉིད་བརྫུན་པའི་དོན་ཅན་གྱིས་ཡིད་རྨོངས་པར་མ་གྱུར་པས་རབ་ཏུ་མ་ཞེན་པ་བཞིན་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་དུས་ཡུན་རིང་མོ་ཞི་གནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མཁས་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡང་དག་པར་མགུ་བར་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐབས་མཁས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་བློ་གྲོས་ཟབ་མོས་དངོས་པོར་རྣམ་པར་འཁྲུལ་པའི་མཚན་མ་བསལ་བ་རྣམས་ནི་དོན་ཇི་ལྟ་བར་ཉེ་བར་གནས་པ་དང་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདི་ལ་ཡང་དག་པར་ཉེ་བར་གྱུར་པ
Chinese
第三品，一切智性之释。 第三品，一切智性之释。 通达一切道亦依赖于一切智性，故首先宣说具足真实特征之一切智性。此岸彼岸非边际，于彼真实不存住，为知诸时平等性，是故称为了知度。如是说。以证悟三时一切法自始无生之体性平等性，以智慧与慈悲之真实性，此岸与彼岸之轮回与寂灭，常与断之特征，以及不存于彼等之间，故称为了知真实性之一切智性的智慧度。此乃因声闻等不具知晓三时之平等性，仅以自身之证悟而穷尽于智慧度，故与智慧及慈悲分离，仅以执着于有实与无实，而示现安住于有寂之边际。何者为不住之特征，若问及智慧度于彼成为遥远或邻近耶？彼自说其理由。彼由执著名相门，非具方便故遥远，彼由善巧方便者，说为真实邻近性。如是说。如众多庸俗之辈，因未识幻化之缘起性，而对各自之境产生执着一般，声闻等因远离真实之善知识等善巧方便，由执着于诸法之名与义之名相门，而远离此无相之母。如幻术师自身未被虚假之义所迷惑，故不极度执着一般，菩提萨埵长时安住于寂止，因真实悦意于精通彼性之善知识等，具足善巧方便之特征，以听闻等甚深智慧遣除于事物上虚妄分别之名相者，以符合事物如实安住之方式，而真实邻近于此胜者之母。
English
Third Chapter: Explanation of the Nature of All-Knowingness. Third Chapter: Explanation of the Nature of All-Knowingness. Since the perfect understanding of all paths also depends on the nature of all-knowingness, the all-knowingness with the characteristics of truth is explained first. This shore, the other shore, not the edge, In that truth does not reside, In order to know the equality of all times, Therefore, it is considered to be the perfection of wisdom. This is what it says. By realizing the equality of all phenomena of the three times as being without origination from the beginning, with the truth of wisdom and compassion, the cycle of this shore and the other shore, and the characteristics of permanence and cessation of Nirvana, and because it does not reside between them, it is considered the perfection of wisdom of the all-knowingness of truth. This is because the Shravakas and others do not have the knowledge of the equality of the three times, and they are exhausted in the perfection of wisdom only by their own realization, so they are separated from wisdom and compassion, and only by focusing on existence and non-existence, they are shown to dwell on the edge of existence and peace. If one asks, what is the characteristic of non-dwelling, does the perfection of wisdom become distant or near to it? He himself states the reason. He is far away because of the door of focusing on characteristics, because he does not have skillful means, He is said to be truly close by those who are skilled in skillful means. This is what it says. Just as many ordinary people, because they do not know the suchness of the dependent arising of illusion, become attached to each object, the Shravakas and others, because they are separated from the skillful means of the true spiritual friend, etc., are far away from this mother of no characteristics through the door of focusing on the characteristics of name and meaning on things. Just as the magician himself is not deluded by the meaning of falsehood, so he does not cling to it extremely, the Bodhisattva dwells in peace for a long time, because he truly pleases the spiritual friend who is proficient in that nature, etc., who has the characteristics of skillful means, with the profound wisdom of hearing, etc., those who have removed the characteristics of false discrimination on things, in accordance with the way things truly abide, are truly close to this victorious mother.
Tibetan
་བཤད་དོ། །གང་གིས་རིང་བར་གྱུར་པའི་མཚན་མར་དམིགས་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་འདུ་ཤེས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གསུངས་པ། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་དང༌། །དུས་གསུམ་གཏོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། །སྦྱིན་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་རྣམས་ལ། །སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །ཞེས་བྱ་བའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་གཞན་གྱིས་ཀུན་བརྟགས་པའི་བདག་ལ་སོགས་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། འདས་པ་ལ་སོགས་པ་དུས་གསུམ་དུ་གཏོགས་པའི་ཆོས་ལ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཅིག་ཤོས་ལ་དེར་འདུ་ཤེས་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། བསམ་གཏན་དང༌། ཚད་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱོད་བར་འདུ་ཤེས་པ་ནི། །གཉེན་པོ་ཡིན་ན་ཡང་ཡུལ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །ཡང་གང་གིས་ཉེ་བར་གྱུར་པའི་མི་དམིགས་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་འདུ་ཤེས་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་གསུངས་པ། སྦྱིན་ལ་སོགས་ལ་དར་འཛིན་མེད། །གཞན་དག་དེ་ལ་སྦྱོར་བྱེད་གང༌། །དེ་ནི་ཆགས་པའི་མཐའ་འགོག་པ། །རྒྱལ་ལ་སོགས་ལ་ཆགས་པ་ཕྲ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་བྱ་བ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ལ་བདག་ཉིད་གནས་ཤིང་གཞན་དག་ཀྱང་ཚུལ་དེ་འདྲ་བ་ཁོ་ན་ལ་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པའི་ཚོགས་ཀྱི་མཐའ་ཐམས་ཅད་འགོག་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པར་འདུ་ཤེས་པ་མཐའ་དག་སྤང་བར་བྱ་བ་བརྗོད་པ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ ལ་བྱེད་པ་ཡང་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེར་འདུ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆགས་པ་ཕྲ་མོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ཞེ་ན། ཡུལ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ཕྲ་མོ་ལས་ཉེ་བར་འདས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གསུངས་པ། ཆོས་ཀྱི་ལམ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས། །དབེན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཟབ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིགས་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ནས་སྟོད་པ་ཟབ་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཆགས་པ་ཡང་ཉེ་བར་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་གསུངས་པ། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པར་ནི། །ཤེས་པས་ཆགས་པ་སྤོང་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཁོ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གཅིག
Chinese
已宣说。以何者成为长远的执著相，那是什么呢？如是宣说不顺品的觉知：色等蕴体性空性，三时所摄诸法，布施等菩提分诸品，行持之觉知不顺品。如是说。色等之蕴，觉知为由他所遍计之我等所空性，过去等三时所摄之法，觉知为有漏，另一者觉知于彼，布施，正念，禅定，无量等行持之觉知，虽为对治，然以于境执著相之故，是不顺品。又以何者成为亲近的不缘，那是什么呢？如是宣说觉知之对治品：布施等上无贪执，其他于彼作合者，彼乃断除贪边际，王等之上贪执微。如是说。以三轮清净之故，于布施等三者，了知无我与我所，安住于自性，其他亦于如是之理，如实作合，为断除显现贪著之聚边际之故，于一切品皆为对治。于布施等觉知一切应断说，如来等作意亦为福德之因之对治，然于彼觉知之故，以是微细贪著之自性之故，非不顺品。为何微细贪著是不顺品呢？宣说远离境之法性微细之理由：法之道自性，以寂静故彼甚深。如是说。何者一切法之体性，如虚空般，唯以自性赞叹为甚深，于彼，极微细之贪著亦非亲近安住。是故宣说断除彼等之对治：诸法自性一性，以知断除贪著也。如是说。唯以无自性之故，色等一切法自性一。
English
It has been explained. What is it that becomes the object of long-term attachment? What is that? Thus, it is said that the perception of the unfavorable side is: Form, etc., the aggregates are emptiness, The dharmas included in the three times, Generosity, etc., the aspects of enlightenment, The perception of practice is the unfavorable side. It is said thus. The aggregates such as form, perceiving them as empty of self, etc., which are imputed by others, and the dharmas included in the three times, such as the past, perceiving them as defiled, and perceiving the other in that, generosity, mindfulness, meditation, immeasurable, etc., the perception of practicing, although it is an antidote, it is an unfavorable side because it clings to the object as a sign. Again, what is it that becomes the close non-objectification? What is that? Thus, it is said that the antidote side of perception is: There is no attachment to generosity, etc., What others do to combine with that, That is to cut off the edge of attachment, Subtle attachment to kings, etc. It is said thus. Because of the purity of the three circles, understanding that there is no self or what belongs to self in the three, such as generosity, abiding in one's own nature, and others also truly combining with that same principle, in order to cut off all the edges of the collection of manifest attachment, it is an antidote in every way. Saying that all perceptions such as generosity should be abandoned, contemplating the Tathagata, etc., is also an antidote because it is the cause of merit, but because of perceiving it, it is not an unfavorable side because it is the nature of subtle attachment. Why is subtle attachment an unfavorable side? Explaining the reason for being far from the subtle nature of the object: The path of dharma is by nature, Because it is solitary, it is profound. It is said thus. The nature of all dharmas, like the sky, is praised as profound only by its own nature, and even the most subtle attachment does not abide closely to it. Therefore, the antidote that eliminates them is taught: By knowing that all dharmas are of one nature, attachment is eliminated. It is said thus. Only by the absence of self-nature, all dharmas such as form are of one nature.