Tibetan
་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སྒོ་ནས་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱུང་ཆུབ་ཏུའོ། །འདི་སྐད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཡུལ་དུ་མ་བྱས་པར་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་མི་སྲིད་ལ་དེར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་དུས་སྔ་མ་པ་ཡིན་པས་དེ་ཞིག་ན་ཡང་དག་པར་ན་དེའི་དམིགས་པར་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་འཇིག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སྒོ་ནས་ནི། ཆོས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཡང་དག་པར་ན་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱིས་ཆོས་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་ཡང་མཚན་མར་མི་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་མཚན་མ་མེད་པའི་བསྔོ་བ་ནི། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་མཚན་མ་ཡང་ཁ་ཟས་བཟང་པོ་དུག་དང་འདྲེས་པ་ཟ་བ་ལྟ་བུར་མཐར་གནོད་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་དུག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྒྱལ་བས་གནང་བའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཁོ་ན་མཆོག་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གནང་བའི་བསྔོ་བ་སྟེ། དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་རྒྱལ་བས་མཁྱེན་པ་དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བ་དེ་ཞེས་བྱ་བར་སྙག་གོ །དེ་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་པ་ཡང་རྣམ་ པ་དང་རྒྱུ་དང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚུལ་དེ་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་མི་སྤོང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་བས་གསུངས་པ་སྨྲ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེས་གནང་བའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་མཚུངས་པ་མེད་པས་བསོད་ནམས་ཆེན་པོའི་བསྔོ་བ་སྟེ་ལྔ་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་ཅན་ཐམས་ཅད་དོ། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་དང་རྣམ་པར་དག་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་པོ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་དམུས་ལོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དམུས་ལོང་སྨོས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རང་དབང་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་གཞན་ནི་སྔོན་གོམས་པས་ཀྱང་ལམ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །མིག་མེད་ཅེས་པ་ནི་མིག་མེད་པ་དག་སྟེ། དངོས་གཞིའི་གནས་སྐབས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་བུ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་གི་གནས་སྐབས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་དམིགས་བུ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་སྐབས་གང་ནའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་རབ་ཏུ་ཟིན་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་པོ་བདག་གིར་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །འདིའི་མིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བའི་མིག་ཅེས་བྱ་བར་སྙག་གོ ། དེ་མེད་ན་རི་མོའི་ལས་བཞིན་དུ་རྙེད་པ་ཕུན་དུམ་ཚོགས་པའི་མཆོག་མེད་པས་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་དོན་གོ་བར་ཟད་དོ། །དེ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པའི་རྣམ་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ནི་གང་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་འདུས་བྱས་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པ་དང་འགལ་བས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དབེན་པར་སྤྱོད་ཡུལ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་ངོས་དང་འདྲ་བ་ཐུགས་སུ་ཆུད་དོ། །རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་ནི་ཐམས་ཅད་སྦྲུལ་པ་ལྟ་བུའི་བར་དུ་གཟིགས་སོ་ཞེས་གང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་སྙིང་བརྩེ་བ་ཡང་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པས། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་གོ་བར་སླའོ། །ད་ལྟར་སྒྲུབ་བ་ནི་རིམ་གྱིས་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་གཉིས་པའོ། །དེ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ཡང་རིགས་མཐུན་པ་ལས་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པས་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །སྔོན་ཆད་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚེ་སྔ་མ་ལའོ། །སོམ་ཉི་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བློ་གྲོས་སོམ་ཉི་མེད་པ་ཁོ་ནར་གྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཐོས་མ་ཐག་ཏུ་ཞེས
Chinese
以不颠倒的方式，说了“如果”等等。 “当”是指菩提。 如此说，如果不对境进行分别，则不可能回向于菩提，而且在那里分别也是较早的时候，如果那消失了，那么真正地，作为那所缘的菩提也会毁灭，因为与那无有差别。这是所说的。 以对法不颠倒的方式，说了“法的”等等。 因为一切法不是互相执取等等，而且真正地是不生的，是这样想的。如经中广说“法不能知法”。 不颠倒也具有不对无生作相，因此无相的回向是，说了“如果”等等。 法的相也像吃混有毒药的美食一样，最终会造成损害。因此说了“如何毒药”等等。 因此，只有胜者所赐的回向才是殊胜的，即佛所赐的回向，说了“那是那样”等等。 “如何”是指，如何胜者所知，那样随喜和回向。 “那”是指，将善根归于那。 为了显示那完全了知也是从相、因和体性的角度，说了“什么是相”等等。 “那样”是指，如果那样，就是不舍弃佛的因。 说了“说胜者所说”，是指因为具有他所赐的回向。 因此，因为福德的积聚是无与伦比的，所以是大的福德的回向，即第五个，说了“那样回向”等等。 “一切”是指，一切有相的。 其余的是容易理解的。 清净世间道的修习已经说完。 超世间道是从修和极清净的现观的差别分为两种。 其中，第一个现观是到彼岸
English
In an undeluded manner, it is said, "If," and so on. "When" refers to Bodhi. It is said that if one does not discriminate against objects, it is impossible to dedicate to Bodhi, and there, discrimination is also earlier, and if that disappears, then truly, the Bodhi that is the object of that will also be destroyed, because it is no different from that. This is what is said. In an undeluded manner with respect to the Dharma, it is said, "Of the Dharma," and so on. Because all Dharmas are not mutually grasping, etc., and truly are unborn, this is what is thought. As it is extensively said in the scriptures, "Dharma cannot know Dharma." Undeluded also has the quality of not making a sign of the unborn, therefore the dedication without signs is, it is said, "If," and so on. The sign of the Dharma is also like eating good food mixed with poison, which will eventually cause harm. Therefore, it is said, "How poison," and so on. Therefore, only the dedication given by the Victorious One is supreme, that is, the dedication given by the Buddha, it is said, "That is so," and so on. "How" refers to, how the Victorious One knows, thus rejoice and dedicate. "That" refers to, attributing the merit to that. In order to show that the complete knowledge of that is also from the perspective of aspect, cause, and nature, it is said, "What is the aspect," and so on. "Thus" refers to, if thus, it is the cause of not abandoning the Buddha. It is said, "Speak what the Victorious One has said," which refers to because it has the dedication given by him. Therefore, because the accumulation of merit is unparalleled, it is the dedication of great merit, that is, the fifth, it is said, "Dedicate thus," and so on. "All" refers to, all that has signs. The rest is easy to understand. The practice of the pure worldly path has been explained. The supramundane path is divided into two types by the difference of practice and the manifestation of perfect purity. Among them, the first manifestation is to the other shore.
Chinese
成为一切如来之眼，为了获得一切智，为了修持般若波罗蜜多。这就是所说的“盲人”等等。说盲人是为了显示极其不自由，否则其他人通过先前的习惯也能知道道路。所谓无眼，是指无眼者，因为在实际情况下没有智慧之眼。所谓无目标，是指在最后阶段缺乏智慧的目标。所谓何时，是指在任何时候。所谓以智慧完全掌握，是指与拥有五种般若波罗蜜多相结合。此处的眼是指智慧之眼。如果没有智慧之眼，就像绘画的工作一样，无法获得圆满的功德，因此说了譬如等等，意义仅在于理解。由于它也是非目标的自性，为了确立非目标之相的相，因此说了何时等等。为什么呢？说了虚空等等。因为般若波罗蜜多与执着于有为法等等相违背，所以在一切方面都是寂静的，因为其行境是唯一的。这显示了它与世间清净的不同。它的行境是因为一切法仅仅是显现，通过无分别的智慧，一切法都像虚空的表面一样被领悟。从随后的获得来说，就是所说的看到一切都如幻象一般。这样，由于执着的目标和慈悲也是错误的，因此说了如果等等，很容易理解。现在的修持是通过逐渐远离障碍而获得的第二种证悟。为了显示它接近，因为它具有从同类中产生的因，因此为了显示它，说了菩萨是哪一位等等。所谓先前修持之时，是指前世。所谓无犹豫，是指智慧成为唯一的无犹豫之意。一听到。
English
Having become the eye of all Tathagatas, in order to attain omniscience, in order to practice the Perfection of Wisdom. This is what is said as "blind person" and so on. Saying "blind person" is to show extreme lack of freedom, otherwise others can also know the path through previous habits. "Without eyes" means those without eyes, because in the actual situation there is no eye of wisdom. "Without an object" means that in the final stage there is a lack of an object of wisdom. "When" means at any time. "Completely grasped by wisdom" is to be combined with having the five perfections of wisdom. The "eye" here refers to the eye of wisdom. If there is no eye of wisdom, just like the work of painting, there is no supreme gathering of perfect merits, so it is said, for example, and so on, the meaning is only to be understood. Since it is also the nature of non-object, in order to establish the aspect of non-object, therefore it is said, when, and so on. Why is that? It is said, space, and so on. Because the Perfection of Wisdom is contrary to attachment to conditioned things, and so on, it is solitary in all respects, because its field of activity is unique. This shows its difference from worldly purity. Its field of activity is because all phenomena are merely appearances, and through non-conceptual wisdom, all phenomena are understood to be like the surface of the sky. From the subsequent attainment, it is said that everything is seen as an illusion. In this way, since the object of attachment and compassion are also mistaken, therefore it is said, if, and so on, it is easy to understand. The present practice is the second realization obtained by gradually separating from obscurations. To show that it is close, because it has the cause of arising from the same kind, therefore, to show it, it is said, which Bodhisattva, and so on. "When practicing in the past" means in the previous life. "Without doubt" means that wisdom becomes the only meaning of without doubt. Immediately upon hearing.
Tibetan
་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པ་ཙམ་ཁོ་ན་སྟེ། ཚེ་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ། །སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྱུར་རོ། །དེ་སྤོང་བའི་རྒྱུ་སེལ་བའི་སྒོ་ནས་ནི། སྔོན་སྤྱོད་ཚེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བསྙེན་བཀུར་བྱས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མ་ཡིན་ནོ། །སྤོང་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པ་ཤེས་རབ་ལ་མོས་པ་མེད་པ་ནི་དེ་ལ་མོས་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱབས་མེད་གྱུར་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྤོང་ན་བསོད་ནམས་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མོས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ དེ་དང་རིགས་མཐུན་པ་ལས་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་ཅན་ཡིན་པས། དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ལེགས་པར་དོན་དུ་གཉེར་བདེ་སྤོང་བ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཚོང་པ་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དུ་འགྲོ་བ་རང་གི་ཟོང་ཟད་པ་བཞིན་དུ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ངོན་མེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བས། དཔེར་ན་ཚོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། ། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པའི་དཀའ་འགྲེལ།
Chinese
所谓“行”仅仅是听闻而已。“于此生中”等是剩余的词句。所谓“生起导师之想”，应与“于此般若波罗蜜多”等连用。所谓“彼”，应与“彼菩萨将证悟”等连用。因为其必将证得圆满菩提，且因具足顺缘，故而信奉真如。“将”即是“将要”。从遣除舍弃之因的角度来说，已经宣说了“于先前行持之时”等。即使已经承侍供养等，也是剩余的词句。所谓“舍弃者”，即是供养善逝却不信奉智慧，因为这不是信奉智慧之因。所谓“成为无依者”，即是若舍弃真如，则已舍弃一切福德。圆满信奉真如， 是因为其能从同类中极佳地生起。因此，才说了“是故”等。善于求取、具足舍弃安乐，譬如商人前往珍宝岛，耗尽了自己的货物一般，供养善逝等也将变得毫无意义。譬如商人等即是如此说的。 道之诸相知之难解
English
The so-called "action" is merely hearing. "In this life" and so on are the remaining words. The so-called "generating the thought of the teacher" should be used in conjunction with "in this Prajnaparamita" and so on. The so-called "he" should be used in conjunction with "that Bodhisattva will realize." Because he will surely attain perfect Bodhi, and because he possesses favorable conditions, he believes in Suchness. "Will" means "will be." From the perspective of eliminating the cause of abandonment, it has been said, "At the time of previous practice," and so on. Even if one has served and made offerings, etc., these are remaining words. The so-called "abandoner" is the one who makes offerings to the Sugata but does not believe in wisdom, because this is not the cause of believing in wisdom. The so-called "becoming helpless" means that if one abandons Suchness, one has abandoned all merit. Perfect faith in Suchness is because it can arise excellently from the same kind. Therefore, "therefore" and so on are mentioned. Being good at seeking and possessing the abandonment of happiness is like a merchant going to a treasure island and exhausting his own goods. Offering to the Sugata and so on will also become meaningless. For example, the merchant and so on are mentioned in this way. A Difficult Explanation of Knowing the Aspects of the Path