Tibetan
་ཅན་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་བཀོད་པ་བས། སེམས་ཅན་གཅིག་ཅིག་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ དམ་པ་ལ་བཞག་ན་འདི་ཉིད་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་འཕེལ་བར་གསུངས་པས་སོ། །བསྔགས་པའི་དགུ་ཚན་ལས་དང་པོ་ནི་ཕྱིར་འོང་བའི་དཔེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་དཔེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའི་དཔེས་སོ། །བཞི་པ་ནི་རང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དཔེས་སོ། །ལྔ་པ་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་ཅིག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་བསྐུལ་བ་བས། སེམས་ཅན་ཅིག་ཅིག་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་བཀོད་པ་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་བའི་དཔེས་སོ། །དྲུག་པ་ནི་གླིང་བཞི་པའི་སེམས་ཅན་དཔེ་དེ་ལྟར་ཉེ་བར་བཟུང་བས་སོ། །བདུན་པ་ནི་སྟོང་སྤྱི་ཕུད་ཀྱི་སེམས་ཅན་དཔེ་དེ་ལྟར་ཉེ་བར་བརྗོད་པས་སོ། །བརྒྱད་པ་ནི་སྟོང་གཉིས་པ་བར་མ་དང་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དང་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་དཔེ་སྔ་མ་དང་སྦྱར་བས་སོ། །དགུ་པ་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཕྱོགས་བཅུའི་ཕྱོགས་རེ་རེ་ཞིང་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་འདི་དག་མ་ལུས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་བཀོད་པ་བས་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་གང་ཞིག་མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་འདི་སྟོན་པར་བྱེད་ན་ཆེས་དེ་ཉིད་བསོད་ནམས་མང་བར་བསྟན་པས་སོ། །བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བ་འདི་དག་འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་ཡུལ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་སྦྱར་བ་དང༌། ཚོགས་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་པོ་འདི་དག་གིས་བདག་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བསྔོ་བར་བྱ་བ་བཅུ་གཉིས་སུ་ཡང་སྦྱར་རོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་གོ་སླའོ། །སྐབས་གཉིས་པའི་འགྲེལ་བཤད་རྫོགས་སོ།། །། སྐབས་གཉིས་པའི་འགྲེལ་བཤད།
Chinese
如果将所有具有这种状态的众生安置于入流果位，不如将一个众生安置于不退转的圣位，因为据说这样做功德更为增长。九种赞叹中，第一种是以一来果为例。第二种是以不来果为例。第三种是以阿罗汉为例。第四种是以独觉为例。第五种是如果劝导赡部洲的所有众生证得无上圆满正等觉，不如将一个众生安置于不退转地，这是功德更为增上的例子。第六种是以四大部洲的众生为例，如是类比。第七种是以小千世界的众生为例，如是陈述。第八种是将中千世界和三千大千世界的众生，以及十方世界的众生，与之前的例子相结合。第九种是从赡部洲开始，十方每一方都有恒河沙数的世界，将这些世界中的所有众生都安置于不退转地，不如为了使不退转者迅速现证圆满菩提而宣讲此佛母，这表明这样做功德更为广大。所谓的回向作意，是将这些善根回向于十二种不同的境，并以这十二种集合使我成为正法之王，也回向于十二种所应回向之处。其余部分容易理解。第二品释完毕。 第二品释
English
If all sentient beings with such a state are placed in the fruit of stream-entry, it is not as good as placing one sentient being in the noble state of non-retrogression, because it is said that doing so increases merit even more. Among the nine praises, the first is an example of the once-returner. The second is an example of the non-returner. The third is an example of the Arhat. The fourth is an example of the Pratyekabuddha. The fifth is if one encourages all sentient beings in Jambudvipa to attain unsurpassed, perfect and complete enlightenment, it is not as good as placing one sentient being in the ground of non-retrogression, which is an example of greatly increasing merit. The sixth is taking the sentient beings of the four continents as an example, making such an analogy. The seventh is taking the sentient beings of the thousand-fold world as an example, stating it in this way. The eighth is combining the sentient beings of the intermediate two-thousand world and the great three-thousand world realms, and the sentient beings of the ten directions, with the previous examples. The ninth is starting from Jambudvipa, each of the ten directions having world realms as numerous as the sands of the Ganges River, placing all these sentient beings in the ground of non-retrogression is not as good as teaching this Mother of the Buddhas in order to quickly manifest perfect enlightenment for a non-returner, which shows that doing so is even more meritorious. The so-called dedication and mental application is to dedicate these virtues to twelve different objects, and with these twelve collections, may I become the king of Dharma, and also dedicate to twelve places where dedication should be made. The remaining parts are easy to understand. The explanation of the second chapter is complete. Explanation of the Second Chapter