Tibetan
་གོང་དུ་མངོན་པར་འཕེལ་བས་ན་རིགས་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་མོ། །རང་གི་ངོ་བོར་བསྟན་པར་འདོད་པས་ཕྱོགས་སྔ་མ་དགོད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སོ་སོར་ངེས་པ་ཉིད་དུ་འདི་ལ་གནས་ཏེ། དེ་ན་གལ་ཏེ་རྟེན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རིགས་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པ་སྲིད་པ་ནས་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དྲི་མས་སྦགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་གང་གིས་ཚོགས་སོགས་པ། རྟོག་པས་བྱས་པའི་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་རྣམ་དག་པ། །དེ་ནི་དྲི་བཅས་དྲི་མ་མེད། །ཆུ་ཁམས་གསེར་དང་ནམ་མཁའ་རྣམས། །དག་པ་བཞིན་དུ་དག་པར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གནས་སྐབས་བཅུ་གསུམ་གྱིས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དང༌། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དང་ལྡན་པར་བརྗོད་པ་ནི་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་དང་འབྲེལ་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སྒྲས་པ་རྗོད་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ། འཇིག་རྟེན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་བཞིས་སྦྱོར་བའི་ལམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དམིགས་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ན་སྤྱི་དང༌། ཁྱད་བར་གྱི་ངོ་བོས་དམིགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་གོ །སྦྱོར་ བ་རྣམས་ལ་འདི་སྒྲུབ་པས་ཆེད་དུ་བྱ་བས་ན་བསྒྲུབས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བའོ། །དེའང་རང་གི་དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་ལས། རང་གི་དོན་སྤངས་པ་དང་རྟོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེས་དེ་ལྟར་རྟེན་ལ་སོགས་པའི་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་གཉིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལས་དེ་རྣམས་ལ་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་དངོས་པོས་ཡུལ་དང་སྦྱོར་བ་གཉིས་ལ་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། དཀར་བའི་ཆོས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ལས་ཀྱི་དབྱེ་བས་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་བཞིར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་དང༌། རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དག་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བའི་སྦྱོར་བ་རྣམས་སུ་འདིས་གོ་ཆ་བགོ
Chinese
由于以上显现增长，所以种类有十三种。想要显示其自性，所以先提出的一方是，假设名为法界。一切佛法都各自确定地安住于此。那么，假设作为所依的体性的种类没有差别，即使那样，也由于从无始轮回以来就存在的对事物的显现执著的垢染所染污，依赖于结合等，由什么集合等，有分别所作的差别。如是说：一切烦恼完全清净，那是具垢与无垢，水界、黄金和虚空等，希望如清净般清净。如是说。以十三种状态作为所缘的对境有八种，以及具备自性三者，被说是作为修证的所依，如前所说。五蕴、四禅、近取蕴、念住、欲等界、真如以及与圣者相关的四禅、佛性，即善、不善、无记，所有能被言说的法，以世间等两种方式，通过结合道等来作为所缘。因此，以总相和别相的体性，所缘有十一种。在结合中，以此修证是特别要做的，所以所修证的果是特别要做的。那也有自利和他利两种，其中自利以舍弃和证悟的差别分为三种。因此，像这样完全了知作为所依等的六者的自性和详细的差别后，才能对它们进行修证。那也像以总相和别相的事物，对于境和结合两种，数量有多少一样，由于白法和六度随顺修证的自性之业的差别，果有四种不同。因此，为了显示其自性和详细的差别，如是宣说了“如是修证”等。以此在远离烦恼的结合中披甲。
English
Because of the above manifestation and increase, there are thirteen types. Wanting to show its own nature, so the first party proposed is, suppose it is called the Dharmadhatu. All Buddhist teachings are definitely settled here separately. Then, suppose the nature of the support has no difference in type, even so, it is polluted by the impurity of manifest attachment to things that have existed since beginningless samsara, depending on combination, etc., by what collection, etc., there are differences made by discrimination. It is said: All afflictions are completely purified, that is with defilement and without defilement, the water element, gold and space, etc., are desired to be as pure as pure. It is said. With thirteen states as the object of focus, there are eight kinds of objects, and possessing the three self-natures, it is said to be the basis for practice, as mentioned above. The five aggregates, the four dhyanas, the aggregates of clinging, mindfulness, the realms of desire, etc., Suchness, and the four dhyanas related to the noble ones, the Buddha-nature, namely good, non-good, and unspecified, all the dharmas that can be spoken of, in two ways such as worldly, are used as objects of focus through the combination of paths, etc. Therefore, with the nature of general and specific characteristics, there are eleven kinds of objects of focus. In combination, this practice is especially to be done, so the fruit of what is practiced is especially to be done. There are also two kinds of self-interest and other-interest, among which self-interest is divided into three kinds by the difference of abandonment and realization. Therefore, in this way, after fully knowing the self-nature and detailed differences of the six as the basis, etc., one can practice them. That is also like the things of general and specific characteristics, for the two kinds of realm and combination, how many quantities are the same, because of the difference of the nature of the white dharma and the six perfections following the practice of karma, the fruits are four different kinds. Therefore, in order to show its self-nature and detailed differences, it is said, "Thus practice," etc. With this, put on armor in the combination free from afflictions.
Tibetan
ས་པས་ན་འདིའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཡིན་ལ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དྲུག་ཚན་དྲུག་གི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་སྟེ་དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཡང་ངོ༌། །འདི་ལྟར་བསམ་པ་ཡིན་ཏེ་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་རང་བཞིན་རྟོགས་པ་ན། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ས་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི་ཚོགས་བསགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་གྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པས་ན་བྱ་བ་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་པོ་འདིའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་བསྐྱད་པ་ན་དེ་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལས་གདམས་ངག་བཟུང་སྟེ། སྦྱོར་བ་རྩོམ་པའི་དུས་སུ་རང་གི་གནས་སྐབས་དང༌། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་རྣམ་པར་ལྟ་བ་ན་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཆེད་དུ་བྱས་ནས་གོ་ཆ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པ་སྤྱོད་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་པ་བཞིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །དེས་ན་དོན་བཅུ་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྐབས་དང་པོའོ།། །། སྐབས་དང་པོ།
Chinese
因此，此处的自性是精进，因为是布施等六度六组，所以详细区分是三十六，同样对于其他也是如此。这样思考，以加行道证悟六度的自性时，安住于见道地的菩萨以修道现前慈悲等相，从积累资粮中获得殊胜道的为了三种等事业，因此成为已作事业。是这样说的。这第一现观的意义是：如理生起两种菩提心时，为了使之达到究竟，从善知识处接受教诫后，在造作加行之时，观察自己的情况和诸法的自性，为了自他之利而行，以成办盔甲等四种行相的自性，现前一切法的全部相。因此，这十种意义总摄了一切相，是这样说的。第一品完。 第一品。
English
Therefore, the essence here is diligence, because it is six sets of six perfections such as generosity, so the detailed distinction is thirty-six, and so on for others as well. Thinking like this, when the nature of the six perfections is realized through the path of application, the Bodhisattva who abides on the ground of the path of seeing manifests aspects such as compassion through the path of meditation, and from accumulating merit, obtains three kinds of activities for the sake of the extraordinary path, so it becomes an accomplished activity. That is what is said. The meaning of this first Abhisamaya is this: When the two kinds of Bodhicitta are generated as they should be, in order to bring them to the ultimate end, after receiving instructions from a virtuous friend, when engaging in the practice, observing one's own situation and the nature of all phenomena, acting for the benefit of oneself and others, with the nature of accomplishing armor and other four aspects, manifests all aspects of all phenomena. Therefore, these ten meanings encompass all aspects, that is what is said. End of the first chapter. First chapter.