Tibetan
་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ཞིང་མེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་པར་བསླབ་ན་ཞེས་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་བསྟན། མཐོང་བའི་ལམ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ཤེས་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་མོ། །མཐོང་བའི་ལམ་ནི་བཟོད་པ་དང༌། ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དང༌། ཚེ་འདི་དང་ཕྱི་མའི་ཕན་ཡོན་དང་བཅས་པར་བསྟན་ཏེ། མདོའི་ཚིག །དེ་ནས་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ནས་བཙལ་བར་བྱ་ཞེས་པ་ནས། ཤེས་རབ་གང་བསྒོམ་པ་དེ་དག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ཏེ། མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྔོ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ཡན་ཆད་ལེའུ་ཉི་ཤུ་དྲུག་པའི་མཇུག་གི་བར་ཡང་ཆད་ཀྱིས་བསྟན། བདེན་པ་བཞི་ལ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་སྦྱར་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་བཞི་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། སངས་རྒྱས་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་མེད་པས་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་མི་གནས་པ་ནི་མདོའི་ཚིག །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དམིགས་སུ་མེད། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་དོ་ཞེས་པས་བསྟན། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆེན་པོ་ཉིད་དང་དེ་དག་ཚད་མེད་པ་ཉིད་དང༌། དེ་དག་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གསུམ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མདོའི་ཚིག །བཙུན་པ་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཆེ་བའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། འོག་ནས་གཏན་ཚིགས་དང་བཅས་པར་བསྟན། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་བཞི་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བར་བསྟན་པ་ནི་མདོའི་ཚིག །བཙུན་པ་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་མཐའ་ཡས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། འོག་ནས་གཏན་ཚིགས། ཀཽ་ཤི་ཀ་གཟུགས་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་བསྟན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་ནི་རྟག་ཆད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འཛིན་པ་ནི་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པའི་ཀླད་ནས་མདོའི་ཚིག །དེ་ནས་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལྷ་རྣམས་དང་ཞེས་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་བསྟན། དེ་བཞིན་དུ་དེ་ལ་གནས
Chinese
如是教导，如果不是为了完全掌握一切法，也不是为了消灭一切法而学。以下是见道。 见道： 了解佛陀的道有二：见道和修道。见道是指忍和智等自性，以及今生和来世的利益。经文：此后，天帝释对具寿舍利子说：“舍利子，般若波罗蜜从何处寻觅？”直到“凡所修习的智慧，都与一切众生共同，以不执著的方式回向于无上正等菩提。”第二十六品末尾也以间断的方式进行了阐述。将四谛分为十六种行相，即苦谛的四种行相是如实性。佛陀在胜义谛中无有事物，因此不以能依和所依的名义存在。经文：在如实性中，也没有如来可执著；在如来中，也没有如实性可执著。色等法界自性的大，以及它们的无量，以及它们的无数，依次是经文：尊者善现，例如，菩萨摩诃萨的般若波罗蜜是大的。等等，并在下面以理由进行了阐述。集谛的四种行相是，以色等无自性而远离常断二边。经文：尊者善现，菩萨 摩诃萨的般若波罗蜜是无边的。等等，并在下面有理由。乔尸迦，因为色是无边的等等，以下进行了阐述。安住于般若波罗蜜，以远离常断而确定色等为如来性，这是第二十五品的开头。经文：此后，与有权势的天神们等等，以下进行了阐述。同样地，安住于此。
English
Thus it is taught, if one learns not for the sake of completely grasping all dharmas, nor for the sake of annihilating all dharmas. The following is the Path of Seeing. Path of Seeing: Understanding the Buddha's path is twofold: the Path of Seeing and the Path of Meditation. The Path of Seeing refers to the nature of forbearance and wisdom, etc., and the benefits of this life and the next. Sutra text: Then, the Lord of the Gods, Indra, said to the venerable Shariputra: "Shariputra, from where should the Prajnaparamita be sought?" Until "Whatever wisdom is cultivated, it is shared with all sentient beings, and dedicated to the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment in a non-attached manner." The end of the twenty-sixth chapter is also explained in an intermittent manner. Dividing the four truths into sixteen aspects, the four aspects of the truth of suffering are suchness. The Buddha is without things in the ultimate truth, therefore it does not exist in the name of the dependent and the depended upon. Sutra text: In suchness, there is no Tathagata to be grasped; in the Tathagata, there is no suchness to be grasped. The greatness of the nature of the dharmadhatu such as form, and their immeasurable, and their countless, are in order the Sutra text: Venerable Subhuti, for example, the Prajnaparamita of the Bodhisattva Mahasattva is great. And so on, and below it is explained with reasons. The four aspects of the truth of origin are that they are separated from the extremes of permanence and annihilation by the selflessness of form and so on. Sutra text: Venerable Subhuti, the Bodhisattva The Prajnaparamita of the Mahasattva is infinite. And so on, and below there is reason. Kausika, because form is infinite, and so on, the following is explained. Abiding in the Prajnaparamita, by being separated from permanence and annihilation, it is determined that form and so on are the nature of the Tathagata, this is the beginning of the twenty-fifth chapter. Sutra text: Then, with the powerful gods, etc., the following is explained. Similarly, abide in this.