Tibetan
་གི་དོན་དུ་འདི་སྐད་དུ། འདི་དག་བདག་གིས་བཤད་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང༌། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་རབ་འབྱོར་དེ་ནི་འདིར་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལ་ནི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན། མི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་གཟུང་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་བརྗོད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་བཏགས་པ་ཉན་ཐོས་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཤེས་པ་དང༌། མཐོང་བ་དག་གིས་རྟོགས་པར་མི་བྱ་བ་དང༌། རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན། བྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་འདུལ་བ་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་དང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན། བྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྟོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་གཟུགས་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ། ཐོགས་པ་པ་མེད་པ། འདི་ལྟར་མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་གཟུགས་མེད་པ་དང༌། བསྟན་དུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་དང༌། བསྟན་དུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ལྡན་པ་དང་བྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ འཐད་པས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་འདིར་གཟུགས་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ། ཐོགས་པ་མེད་པ། མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལས་འདའ་བར་བྱ་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད་པ། གཟུགས་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ། ཐོགས་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ལ་ཡང་བསླབ་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་སྔོན་མཚན་ཉིད་མེད་པར་གྱུར་པ་དེ་ཕྱིས་མཚན་ཉིད་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པས་མཚན་ཉིད་དང༌། མཚན་ཉིད་མེད་པར་བསླབ་པ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་མ་བྱུང་ཡང་རུང་སྟེ། མཚན་ཉིད་མེད་པའི་དབྱིབས་འ
Chinese
为了这个意义，这样说到：这些是我所说的，为了让你们了解。对于不相符的方面和对治的方面产生邪见，就是指善男子，从“在这里，什么是色”开始，直到“一切种智”为止的那些法，对于这些圣者的法和律来说，既不是相应的，也不是不相应的。为了摄受众生，用世间的名言来表达。那些被假立的声闻和一切种智的知者和见者，不应该去证悟，或者说应该去证悟。从“不是具有贪欲，也不是没有贪欲”开始，调伏烦恼就是所谓的圣者法和律。从“不是具有四禅，也不是没有四禅”开始，对于所有证悟的法，既不是相应的，也不是不相应的。为什么呢？因为，所有那些法都是无色、不可见、无碍的，这样，以无相为相，它们是相同的。那些无色、不可见等等，以及无色、不可见等等，与它们在一起，既不是相应的，也不是不相应的，这是因为这个道理。对于相的邪见，就是指在这里，无色、不可见、无碍，以无相为相，在唯一的般若波罗蜜多中学习之后，因为所有法的相都是不可得的，所以如果学习所有法的相，那么声闻等的行为就无法超越了。所有法都是无相的，也不应该以无色、不可见、无碍的相来学习无相。为什么呢？如果先前是无相的，后来就变成有相的，这是不可能的。因为这个道理，禁止了学习相和无相。为什么呢？如来出现也好，如来不出现也好，无相的体性
English
For the sake of this meaning, it is said thus: These are what I have spoken, so that you may understand. Having wrong views about the discordant aspects and the opposing aspects, that is, noble son, starting from "Here, what is form?" and up to "all-knowingness," all those dharmas, for these noble dharma and discipline, are neither corresponding nor non-corresponding. In order to gather sentient beings, they are expressed by worldly terms. Those who are designated as hearers and knowers and seers of all-knowingness, should not realize them, or rather, should realize them. Starting from "not having desire, nor being without desire," subduing afflictions is what is called the noble dharma and discipline. Starting from "not having the four dhyanas, nor being without the four dhyanas," for all the dharmas of realization, they are neither corresponding nor non-corresponding. Why is that? Because, all those dharmas are formless, invisible, unimpeded, thus, with signlessness as their sign, they are the same. Those formless, invisible, and so on, and formless, invisible, and so on, together with them, are neither corresponding nor non-corresponding, this is because of this reason. Having wrong views about characteristics, that is, here, formless, invisible, unimpeded, with signlessness as their sign, after studying in the unique Prajnaparamita, because the characteristics of all dharmas are unobtainable, so if one studies the characteristics of all dharmas, then the actions of hearers and so on cannot be transcended. All dharmas are signless, and one should not study signlessness with the characteristics of formlessness, invisibility, and unimpededness. Why is that? If what was previously signless, later becomes signed, that is not possible. Because of this reason, the study of signs and signlessness is prohibited. Why is that? Whether the Tathagatas appear or not, the nature of signlessness
Tibetan
དི་ནི་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་ནི་གང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཡིན་ན་ནི་དེ་བསྒོམས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པར་མི་འཐད་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལས་འདས་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་དང༌། མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཀ་བཀག་བས་དེ་ལྟར་བསྒོམ་པ་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞུས་པའོ། །གཟུགས་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་བསྒོམ་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང༌། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ས་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་དྲུག་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང༌། དེའི་ཡན་ལག་མྱ་ངན་ལ་སོགས་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་དང༌། སྤང་བའི་མཚན་ཉིད་བླང་བ་ དང། དོར་བ་དང༌། དང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བསམ་གཏན་རྣམས་དང༌། བྱམས་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་དང༌། རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་ནས་བཟུང་སྟེ། ཐབས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་རྣམས་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། བདག་དང༌། སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་དང༌། རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། མ་ཞི་བའི་འདུ་ཤེས་དང༌། དྲན་བ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་རྣམས་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐར་པ་བརྒྱ་དང༌། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་དང༌། རྟོག་པ་དང་བཅས། དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་དང། རྟོག་པ་མེད་ཅིང་དཔྱོད་པ་ཙམ་དང༌། རྟོག་པ་མེད་ཅིང་དཔྱོད་པ་ཡང་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་དང༌། ཟད་པ་དང༌། མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་དང༌། ཆོས་དང༌། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང། ཀུན་རྫོབ་དང༌། འདྲིས་པ་དང༌། སྒྲ་ཇི་བཞིན་ཤེས་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང༌། མངོན་བར་ཤེས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་རྣམས་དང༌། སྟོབས་དང༌། མི་འཇིགས་པ་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་དང༌། གཟུངས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་ཐམས་ཅད་དང༌། བྱམས་པ་ཆེན་པོ་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་དང༌། རང་བྱང་ཆུབ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང༌། བག་ཆགས་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་བསྒོམ་པ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པ་སྨོས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་མདོར་བསྡུས་པ་དང༌། རྒྱས་པའི་མངོན་བར་རྟོགས་པའི་དབང་ དུ་མཛད་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་སྨོས་པ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་མང་པོ་སྨོས་པ་ནི་སྔར་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཡུལ་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆེད་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན་ཞེས་དྲིས་པ་ལ་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་བག་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བསྒོམ་པ་མེད་པ་ཡིན་པས་དངོས་པོ་མེད་པ་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་དངོས་པོའི་འདུས་ཤེས་ཅན་ལ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་ལ་ནི་བདག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་མཐའ་གཉིས་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པས་སོ། །གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པ་མེད་པ་ལ་དངོས་པོ་ཡོད་པ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཞུས་པ་ལ། གཉིས་པོ་དེ་དག་ལ་ནི་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་དང༌། གཉིས་དང་གཉིས་མ་ཡིན་པ་ཞུས་པ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ནས་འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་བར་དུ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གཉིས་དང་གཉིས་མེད་པ་བསྟན་ནས། ཇི་ཙམ་དུ་གཉིས་པ་དེ་ཙམ་དུད་ངོས་པོའོ། །ཇི་ཙམ་དུད་ངོས་པོ་ཡོད་པ་དེ་ཙམ་དུ་འདུས་བྱས་སོ། །ཇི་ཙམ་དུ་འདུས་བྱས་པ་དེ་ཙམ་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལས་མི་འགྲོལ་ལོ། །གཉིས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཅན་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དངོས་པོ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ལ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པར་འགྱུར་བས། རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན
Chinese
这表明，这是因为“安住于如是”的理由。关于修道之道的错误观念是，如果一切法都是无自性的，具有单一自性，那么修习它就不适合修习般若波罗蜜多，超越声闻等，并且不会进入菩萨的无过失境界等。由于单一自性和多种自性都被否定，因此如此修习就是无自性的，这已经表明了。如果问“如何？”，这是所提出的问题。观修色蕴的观修本身就是般若波罗蜜多，同样，受等，色等，眼识等，它们的聚集所产生的触等，由其因缘所产生的受等，地等六界，缘起，及其支分苦等，修习和断除的自性，取舍，以及初禅等禅定，慈爱，悲悯，喜悦，舍，以及无色界的等至，从六随念开始，直至方便随念，无常，痛苦，无我之想，我与有情等之想，常与无常，乐与苦，寂静与不寂静之想，四念住等，菩提分法，空性，无相，无愿，百种解脱，九次第住等至，有寻有伺，无寻唯伺，无寻无伺之等持，四圣谛，苦，集，灭，道，知尽与不生，法，随行，世俗，串习，如其声而知，以及波罗蜜多等，一切空性，神通，等持，陀罗尼门，力，无畏，以及各别
English
This indicates that it is because of the reason of "abiding in suchness." The wrong notion about the path of meditation is that if all dharmas are without characteristics, having a single characteristic, then practicing it would not be suitable for practicing prajnaparamita, surpassing the shravakas, etc., and there would be no entering into the faultless state of a bodhisattva, etc. Since both the single characteristic and the multiple characteristics are negated, thus practicing in this way is without characteristics, which has been shown. If asked, "How is it?" this is the question posed. Meditating on the form aggregate, the meditation itself is prajnaparamita, and similarly, feelings, etc., forms, etc., eye consciousness, etc., the contact arising from their gathering, etc., the feelings arising from their causes, etc., the six elements of earth, etc., dependent origination, and its limbs, suffering, etc., the nature of practice and abandonment, taking and discarding, and the dhyanas such as the first dhyana, loving-kindness, compassion, joy, equanimity, and the formless absorptions, from the six recollections onwards, up to the expedient recollections, impermanence, suffering, the thought of no-self, the thought of self and sentient beings, etc., permanence and impermanence, pleasure and pain, peace and non-peace, the four mindfulnesses, etc., the limbs of enlightenment, emptiness, signlessness, wishlessness, the hundred liberations, the nine successive abidings, with investigation and analysis, without investigation but only analysis, and the samadhi without investigation and without analysis, the four noble truths, suffering, origin, cessation, path, knowing exhaustion and non-arising, dharma, following, conventional, familiarity, knowing according to the sound, and the paramitas, etc., all emptiness, superknowledges, samadhi, dharani gates, powers, fearlessnesses, and the individual
Chinese
又，如实证知，以及佛陀的不共之法等，总持，以及所有等持之门，大慈，以及大悲，入流等果，自菩提，以及一切种智，以及断除以习气连接的一切烦恼，观修，如理观修，即是观修般若波罗蜜多。说观修，是为了总摄一切种智三事，以及为了作广大现观之主。为了知如所说之观修道。说如理观修，是为了如实了知观修道的自性。说色等总相，以及自相的多种差别，是为了先前了知作为观修道的对境。如果问怎样，答复如所说的色等，以及一切种智，彼之不顺品习气等的无观修，因此是广为显示无实事。为何如此？因为，善现，于实事之想者，无有般若波罗蜜多之观修。为何如此？因为，如于实事则有我，以执著二边之理故。于所有对治品无观修，询问实事有与无之体相，显示彼二者是二之体相，以及询问二与非二，从色之想乃至有为与无为之界之想之间，依次显示二与非二之后，多少是二，则多少是实事。多少有实事，则多少是有为。多少是有为，则多少不能从有情之善根者的痛苦中解脱。具二之想者，则无有布施等一切清净之法。如果那样，则于无实事之想者，一切清净之法将不成立。善现，就是那样。
English
Furthermore, truly knowing, as well as the Buddha's unmixed dharmas, dharanis, and all the doors of samadhi, great love, and great compassion, the fruits such as entering the stream, self-enlightenment, and all-knowingness, as well as abandoning all afflictions connected by karmic imprints, meditating, and meditating thoroughly, is indeed meditating on the Prajnaparamita. The mention of meditation is to summarize the three aspects of all-knowingness, and to be the master of the extensive Abhisamaya. It is to know the path of meditation as taught. The mention of thorough meditation is to understand the nature of the path of meditation as it is. The mention of the general characteristics of form, etc., and the many distinctions of self-characteristics, is to know them as the objects of the path of meditation beforehand. If asked how, the answer is that the form, etc., as mentioned, and all-knowingness, the non-meditation of the opposing side's karmic imprints, etc., is thus extensively showing non-existence. Why is that? Because, Subhuti, for one who has the thought of real entities, there is no meditation on the Prajnaparamita. Why is that? Because, as in real entities, there is "I," due to attachment to the two extremes. There is no meditation on all the opposing sides, and when the characteristics of existence and non-existence are asked, it is shown that those two are the characteristics of duality, and when duality and non-duality are asked, from the thought of form to the thought of the realm of the conditioned and unconditioned, after showing duality and non-duality in order, as much as there is duality, that much is real entity. As much as there is real entity, that much is conditioned. As much as there is conditioned, that much cannot be liberated from the suffering of sentient beings who have roots of virtue. One who has the thought of duality does not have all the pure dharmas such as giving. If that is the case, then for one who has the thought of non-existence, all pure dharmas will not be established. Subhuti, it is just so.