Tibetan
མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ། ད་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང༌། གཉེན་པོར་བཅས་པ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འཇུག་པ་དང་ནི་ལྡོག་པ་ལ། །གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་སོ་སོར་ཏེ། །དགུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མ་ལུས་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་དང་པོ་ནི། གང་གཉིས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དེ་ལྟ་བུས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པར་ངེས་པར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །མ་ལུས་པ་ལས་ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་རྣམ་པ་གཉིས་ནི། གང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་རྒྱུ་གང་གིས་དེ་དག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བསྟན་ཅེ་ན། གང་གི་ཕྱིར། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡུལ་མིན་བདག །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོག་པས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་རྫས་དང་བཏགས་ཡོད་པར། །རྣམ་རྟོག་འཛིན་པ་དག་ཏུ་འདོད། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་འཕགས་དབྱེ་བས། །སོ་སོར་དེ་དག་དགུ་དག་ཉིད། །ཅེས་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་ནི་གང༌། ཀྱེ་མ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་ འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་གང་སྙིང་པོ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབེན་པར་བཤད་པ་ལ་མི་ཞུམ། ཡངས་སུ་ཞུམ་པར་མེ་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པས། སྐྱེས་བུ་རྫས་ཡོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའི་ཤེས་པ་འདི་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྐབས་སུ་བཞག་པ་དང་པོ་འདི་ནི་ཁྱད་པར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉི
Chinese
观道的释义 观道的释义 现在是为了说明观道的不顺品和对治品等四种，以及所取和能取的分别念，因此说：入与还灭中，所取各别念，是为九自性。 其中，所取的分别念有两种。第一种是完全进入方面的所依，即：凡是生起远离二取和无二取之想的心，像这样为了必定结合于无上正等菩提而完全回向。这是所要说明的。第二种是完全从其中还灭方面的所依，即：凡是具寿舍利子，行于般若波罗蜜多是无分别，乃至行于无分别的般若波罗蜜多，现证无分别的菩提之间，是为了遮止清净之境的分别念。这是所要说明的。又问：以何因缘而称这些为分别念呢？答：因为说了“不如实境非我”，由于颠倒分别，所以称为分别念。为了说明能取的两种分别念，说了：有情实事与假立，许为能取分别念，异生圣者分差别，各自彼等实为九。 其中，异生实有的所依，第一种能取的分别念是：奇哉具寿善现，菩萨摩诃萨行于般若波罗蜜多，是行于何心要？乃至对于宣说直至一切智的诸法皆空性，不畏惧，不广大畏惧等，是为了遮止士夫实有的所依之分别念。这是所要说明的。此诸法无我的智慧，由于异生也有，如果说：在能取的分别念之时，所安立的这第一种没有差别。答：那些的真如。
English
Explanation of the Path of Seeing Explanation of the Path of Seeing Now, in order to explain the four aspects of the unfavorable factors and antidotes of the Path of Seeing, as well as the conceptualizations of what is grasped and what grasps, it is said: "In entering and reversing, the conceptualizations of what is grasped are distinct, and are said to be of nine natures." Among these, there are two types of conceptualizations of what is grasped. The first, which is the support for the aspect of completely entering, is: "Whatever generates a mind that is free from the notions of duality and non-duality, in order to definitely connect with the unsurpassed, perfectly complete enlightenment by dedicating it completely." This is what is to be explained. The second, which is the support for the aspect of completely reversing from it, is: "Whatever, O Shariputra, endowed with life, practices the Perfection of Wisdom is non-conceptual," starting from there, "By practicing the non-conceptual Perfection of Wisdom, one will realize the non-conceptual perfect enlightenment," up to the point of preventing the conceptualizations of the purified object. This is what is to be explained. Furthermore, if asked, "By what cause are these called conceptualizations?" The answer is: "Because it is said, 'The object is not the self as it is,' it is called conceptualization because of inverted conceptualization." In order to explain the two conceptualizations of what grasps, it is said: "Sentient beings, real entities, and imputations are considered to be grasping conceptualizations. By distinguishing between ordinary beings and noble ones, each of them is truly nine." Among these, the first conceptualization of what grasps, which is the support for the real existence of ordinary beings, is: "O, venerable Subhuti, what is the essence of the practice of a Bodhisattva Mahasattva who practices the Perfection of Wisdom?" Starting from there, "Not being afraid of the emptiness of all phenomena up to omniscience, not being greatly afraid," and so on, is to prevent the conceptualizations of the support of the real existence of a person. This is what is to be explained. If it is said that this wisdom of the selflessness of all phenomena is not different because it is also present in ordinary beings, and that this first one established at the time of the conceptualization of what grasps has no distinction, the answer is: "The suchness of those..."
Tibetan
ད་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ནི་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་པར་འདིར་བཤད་པའི་ཕྱིར་སྙིང་པོ་མེད་པའོ། །བརྟགས་པར་ཡོད་པ་འཕགས་པའི་གང་ཟག་གི་རྟེན་ཅན་གྱི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་ནི་གང་སེམས་ཞུམ་པ་དེའི་རྒྱུ་དྲིས་པ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གང་དུ་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། གཞན་དུ་འགྱུར་བར་མི་དམིགས་ན་སུ་ཞིག་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས་པར་འགྱུར། སུ་ཞིག་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས་ནས། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བའམ། ཆོས་སྟོན་པར་འགྱུར་ཞེས་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པའང་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་དེ། དགེ་སློང་དག་མཚན་མོ་འདས་ནས་ནང་པར་གྱི་དུས་སུ་ངས་སྲོག་ཆགས་ཅེ་སྦྱང་སྒྲ་འབྱིན་པའི་སྐད་ཐོས་སོ། །ད་བཞིན་དུ་ང་ནི་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་སུ་རི་དགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་ཡན་ལག་མ་སྨད་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་དེ་དག་ནི་ཐ་སྙད་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པས་སྙིང་པོ་མེད་དོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྐབས་སུ་བཞག་པར་གྱུར་པ་ནི་ཁྱབ་པ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདི་དག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། གང་གི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་གཟུང་དོན་དེ་བཞིན་མེད། །དེ་དག་གང་གིས་འཛིན་པར་འདོད། །དེ་ལྟར་དེ་དག་འཛིན་པ་ཡི། །ངོ་བོས་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་བཞི་ཡང༌། ། རེ་རེ་ཡང་རྣམ་པ་དགུ་དགུར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་དགུ་པོ་གང་ཞེ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་རིགས་དེ་དང་ནི། །ཀུན་ནས་ཡང་དག་བསྒྲུབ་པ་དང༌། །ཤེས་པའི་དམིགས་པ་མ་འཁྲུལ་དང༌། །མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོ་དང༌། །རང་གིས་རྟོགས་དང་བྱེད་པ་དང༌། །དེ་ཡི་ལས་བྱའི་འབྲས་བུ་ལ། །འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་གྱི། །རྟོག་པ་དེ་ནི་རྣམ་དགུར་འདོད། །ཅེས་བསྟན་པ་ལ། དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང༌། རབ་འབྱོར་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། ཁྱོད་ཀྱིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་དེ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་ངམ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཇི་ལྟར་དབེན་པས་དབེན་པ་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་འཚང་རྒྱ་བར་ཡང་མི་འཐད་པ་དང༌། རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་ཅི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་དབེན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ།
Chinese
因此，在此处说，忆念就是信解忆念，所以没有意义。如果可以考察，那么圣者的有境之能取分别第二种，就是询问使心灰心的原因。世尊说，因为一切法都不存在，从“何处生，何处住，何处变异都不可得，那么谁会安住于真如？谁安住于真如后，会现证无上正等菩提，或者说法”开始，说明了在一切圣者处都遮止了分别。圣者也有这样的例子：比丘们，夜晚过去后，在黎明时分，我听到了生物发出吱吱喳喳的声音。同样，我在那时那刻变成了名叫狮子肢体不全的兽王。这些话只是名言，不是胜义谛，所以没有意义。安立在能取分别的场合中，不是周遍性的。为什么这些被称为分别呢？因为，如果所取义不存在，那么想以什么来执取呢？因此，这些执取是自性空性的特征。因此，这四种分别，每一种都要了解为九种。那么，什么是第一种所取分别的九种呢？自性种类以及，完全如实地建立，以及了知的对境不颠倒，以及不相符和对治，以及自己证悟和作用，以及它的业果，进入的方面的有境之分别，被认为是九种。如是宣说。那么，什么是自性之分别呢？善现，你怎么想？你是否如实见到如幻的心？从“如何以寂静证得寂静”开始，直到证得也不合理，以及善现，就是这样。善现，你认为般若波罗蜜多非常寂静，从
English
Therefore, it is meaningless because it is said here that mindfulness is faith-mindfulness. If it can be examined, then the second kind of grasping-aspect conceptualization of the noble one, which has an object, is asking the reason for the disheartening of the mind. The Blessed One said, because all dharmas do not exist, starting from "Where is birth, where is dwelling, and where is change not found, then who will abide in suchness? Who, having abided in suchness, will manifest unexcelled, perfect, complete enlightenment, or teach the Dharma," it is shown that conceptualization is prevented in all noble ones. There is also such an example of a noble one: Monks, after the night had passed, at dawn, I heard the sound of creatures chirping. Likewise, at that time, at that moment, I became the king of beasts called the lion with incomplete limbs. These words are only nominal, not ultimate truth, so they are meaningless. Being placed in the context of grasping-aspect conceptualization is not pervasive. Why are these called conceptualizations? Because, if the object of grasping does not exist, then what do you want to grasp with? Therefore, these grasping are the characteristics of emptiness of self-nature. Therefore, these four conceptualizations, each one should be understood as nine kinds. So, what are the nine kinds of the first grasping-object conceptualization? Self-nature, kind, as well as, completely and truly establishing, as well as the object of knowledge not being inverted, as well as the incompatible and the antidote, as well as self-realization and action, as well as its karmic result, the conceptualization of the object of the aspect of entering, is considered to be nine kinds. Thus it is declared. So, what is the conceptualization of self-nature? Subhuti, what do you think? Do you truly see the mind like an illusion? Starting from "How does one attain peace with peace," until attaining is also unreasonable, and Subhuti, it is so. Subhuti, do you think that the Prajnaparamita is very peaceful, from