Tibetan
གསུམ་པ། ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་སྐབས། གསུམ་པ། ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་སྐབས། འཁོར་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ། ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་བཤད་ནས་ད་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་འཁོར་བ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་མཐའ་ལ་མིན། །དེ་དག་བར་ལ་མི་གནས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པ་ལ། ཇི་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ན་ཚུ་རོལ་གྱི་འགྲམ་མམ། ཕ་རོལ་གྱི་འགྲམ་མམ། གཉིས་ཀའི་དབུས་ན་མི་དམིགས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་བ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འདུ་ཤེས་སུ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དེ་གཉིས་ཇི་ལྟར་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་དུ་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་མི་དམིགས་པས་རབ་འབྱོར་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉེ་བར་གཟུང་བ་གསུངས་པ་ནི་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། ། འབྲས་ཡུམ་ལ་རིང་བའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ། ཐབས་མ་ཡིན་པས་རིང་བ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཐབས་མ་ཡིན་པ་གང་ཞེ་ན། དེ་ནི་མཚན་མར་དམིགས་སྒོ་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གང་མིང་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རིང་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ལས་བཟློག་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྟེ། དེ་དང་ཉེ་བ་ཉིད་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །གང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པ་ལས་བཟློག་པའི་སྦྱོར་བས་ནི་དེ་དག་རྟོགས་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས་དེ་དག་ནི་མ་ལུས་པ་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ཞིང༌། ཉེ་བར་བཟུང་ནས་དེའི་ལམ་ལེགས་པར་བཤད་ཅིང་ལེགས་པར་མཐར་ཐུག་པར་བསྟན་ཏོ། ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་དང༌། །དུས་གསུམ་གཏོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། །ཟག་བཅས་ཟག་པ་མེད་ཆོས་དང༌། །སྦྱིན་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་རྣམས་ལ། །སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །ཞེས་སྨོས་པ་ལ། གང་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པས་གཟུགས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བར་འདུ་ཤེས་ཤིང་དེས་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་སུ་འདུ་ཤེས་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། གང་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་འདུ་ཤེས་ཤིང༌། དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉི
Chinese
第三，一切智之品。 第三，一切智之品。 于不居轮回涅槃而作分别解说。 既已宣说道智，今当陈述一切智。其中，暂且于不居轮回与涅槃而作主宰。非此岸，非彼岸，不居于其间。如是宣说。如是说，若菩萨摩诃萨行于般若波罗蜜多，则于此岸之边，或彼岸之边，或二者之中皆不可得，以其极度清净之故。遮止于轮回与涅槃之想中执着。又，彼二者如何不可得耶？以知三时平等性故。是名般若波罗蜜多。如是说。如是说，以其不可得故，善现！三时即是平等性。如是宣说执取，是为应理。 于果母遥远之分别解说。 以无方便故而遥远。如是说。何为无方便耶？即由执着相状之门。如是说。何以仅以名言即令般若波罗蜜多遥远耶？如是显示。反之，善巧方便者，当观其与彼接近。何以由背离声闻等之证悟之修习，则彼等之证悟乃为片面耶？如是说，故彼等非为无余究竟，执取之后，善说其道，且善为究竟显示。 于相违品之分别解说。 于相违品而作主宰。色等蕴空性，以及三时所摄之诸法，有漏无漏之法，布施等菩提分诸法，于彼等行持之想，是为相违品。如是说。何以由不善巧方便故，于色为空性生起执着，且于过去等法生起执着。如是 从初发心而执取，于布施波罗蜜多生起执着。如是于菩提之分等乃至一切种智。
English
Third, the chapter on omniscience. Third, the chapter on omniscience. Explaining by empowering non-dwelling in samsara and nirvana. Having explained the knowledge of the path, now I will speak of omniscience. For that, for a moment, by empowering non-dwelling in samsara and nirvana. Not the near shore, not the far shore, not dwelling in between them. Thus it is taught. As it is said, if a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he does not perceive the edge of the near shore, or the edge of the far shore, or in the middle of both, because it is extremely pure. It is the prevention of clinging to the perception of samsara and nirvana. Furthermore, how are those two not perceived? Because of knowing the equality of the three times. It is considered the Perfection of Wisdom. Thus it is said. As it is said, because it is not perceived, Subhuti! The three times are equality. It is reasonable that the grasping of it is spoken. Explaining the distance from the fruit mother. It is distant because of the lack of means. Thus it is said. What is the lack of means? It is through the door of focusing on characteristics. Thus it is said. How does the Perfection of Wisdom become distant by name only? Thus it is shown. The opposite of that is being skilled in means. It should be seen as being close to it. How is it that the realization of those who turn away from the realization of the Hearers and others is one-sided? Thus it is said, therefore they are not completely ultimate, and after grasping, the path is well explained and well shown to be ultimate. Explaining the opposing side. Empowering the opposing side. Form, etc., the aggregates are emptiness, and all the dharmas belonging to the three times, the dharmas with and without defilements, the dharmas of giving, etc., the aspects of enlightenment, the perception of practicing them is the opposing side. Thus it is said. How is it that by not being skilled in means, one perceives form as emptiness and perceives it as a dharma of the past, etc.? Likewise, From the first generation of mind, grasping, perceiving the perfection of generosity. Likewise, from the aspects of enlightenment, etc., to all-knowingness.
Tibetan
ད་ཀྱི་བར་དུ་འདུ་ཤེས་པ་ནི་ཆགས་པའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །གཉེན་པོ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེན། སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་ངར་འཛིན་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གཞན་ཡང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་བར་གྱུར་པས་གཟུགས་ལ་གཟུགས་སུ་འདུ་ཤེས་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བདག་གི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བསྟན་པ་ལས་བཟློག་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་གཟུང་པ་ནི་འཐད་པ་ཡིན་ཏེ། ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཆགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་སོ། །ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་གང་ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཆགས་པ་གང་གིས་ཆགས་པ་མེད་པར་མི་ནུས་ན་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་བསྟན་བ་ཡིན་ནོ། །ཆགས་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ངར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། ། གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ནི། གཞན་ཡང་དེ་ལ་སྦྱོར་བྱེད་ཅིང༌། །དེ་ནི་ཆགས་པའི་མཐའ་འགོག་པ། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གཞན་དག་དེ་ཉིད་དུ་ངར་འཛིན་པ་བཀག་པ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པར་བྱ་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བར་བྱ་བ་དང༌། ཡང་དག་པར་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་རྣམས་ཆགས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། བག་མེད་པ་ཀུན་དུ་ཞུམ་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་ཞུམ་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ་དང༌། ཡང་དག་བར་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་དགའ་བ་བསྐྱེད་པ་རྣམས་ གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང༌། རྒྱལ་ལ་སོགས་ལ་ཆགས་པ་ཕྲ། །ཞེས་བསྟན་པ་ནི་གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ཞིང་ཡང་མཚན་མར་བྱེད་པ་ནི་ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་དེ་ལ་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་ལམ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས། །དབེན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཟབ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སྨོས་ཏེ། གང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱི
Chinese
到目前为止，已经说明了执着就是贪着。那么对治是什么呢？就是布施等没有我执。如是说，如经所说：还有，具寿舍利子！菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多时，以善巧方便，对色不执着于色，乃至不思念获得一切智智。从显示不相顺品中，遮止一切分别。为什么呢？因为执取一切空性是合理的，以善巧方便故，没有贪着。又，不相顺品是，何者，憍尸迦！菩萨于心执着，乃至以何贪着不能无贪着，若非行于无贪着之般若波罗蜜多。已经显示了贪着的体相是：为什么呢？因为从色乃至一切智智，遮止没有我执的分别。 对治的解释。 对治品是：还有，于彼作加行，彼能遮止贪着边。如是显示，如经所说：其他于彼遮止我执，应作如实开示，应作如实劝勉，应作如实引发欢喜，是为舍弃一切贪着边。于彼，随烦恼及放逸，普遍怯弱，及趣入如实怯弱者，应作如实开示，应作如实劝勉，应作如实引发欢喜，应作如实生起欢喜。 应知次第配合。如是显示。又，对王等贪着微细。如是显示，即随喜彼等如来之善根而作回向，又作意于相，是为微细贪着。又，为什么对那种相称为贪着呢？因为，法的道是自性，以寂静故，彼甚深。如是说，即一切法自性
English
Up to now, it has been shown that clinging is attachment. What is the antidote? It is giving, etc., without self-grasping. It is said, as the sutra says: Furthermore, Shariputra, the son of good fortune! When a Bodhisattva Mahasattva practices the Prajnaparamita, with skillful means, he does not cling to form as form, and does not even think of attaining all-knowingness. From showing the non-concordant aspects, all discriminations are prevented. Why? Because it is reasonable to grasp all emptiness, because with skillful means, there is no attachment. Also, the non-concordant aspect is, whoever, Kausika! A Bodhisattva clings to the mind, and with what attachment can he not be without attachment, if he does not practice the Prajnaparamita of non-attachment. It has been shown that the characteristic of attachment is: Why? Because from form to all-knowingness, it is prevented that there is no discrimination of self-grasping. Explanation of the antidote. The antidote aspect is: Furthermore, one should apply effort to that, which can prevent the extreme of attachment. It is shown as follows, as the sutra says: Others should truly show the prevention of self-grasping in that, should truly encourage, should truly generate joy, which is to abandon all extremes of attachment. In that, afflictions and carelessness, universal timidity, and those who enter into true timidity, should be truly shown, should be truly encouraged, should truly generate joy, should truly generate joy. It should be known that the order should be matched. It is shown as such. Also, attachment to kings, etc., is subtle. It is shown that following the good roots of those Tathagatas and dedicating them, and also focusing on the characteristics, is subtle attachment. Also, why is that characteristic called attachment? Because the path of Dharma is by nature, because of tranquility, it is profound. It is said that all Dharmas are by nature