English
The reason why wisdom makes the knowledge of the path complete, and that by this order, after attaining complete enlightenment, it becomes a source of sustenance for all sentient beings like a fruit, and thus, all sentient beings enjoy the cause of approaching the fruit as it should be, that is the meaning of this. With the thought of different paths such as the Shravakas, please ask about the complete knowledge of the path, and understand all the aspects, signs, and characteristics of the path completely. Speaking and teaching them to others, etc., the knowledge of the path is the path itself. All sentient beings in the three thousand great thousand worlds can understand, and the wisdom of truly knowing the language, symbols, sounds, and echoes that follow, arises, so it knows the meaning of the excellent means of accomplishing the benefit of others. After completely knowing the aspects of the path, by knowing the thoughts of all sentient beings, one knows the actions of others' grasping. Knowing the paths and fruits of each of the evil destinies such as hell, starting from reversing their causes and effects, and knowing the paths and fruits of the gods of the realm of neither perception nor non-perception, etc. Knowing the aspects of enlightenment and so on up to great compassion, and placing sentient beings in the fruit as they should be on the path. Why is that? Therefore, it is because he is very skilled in the faculties of men. The meaning of being very skilled is the meaning of knowing well by distinguishing the types. By mentioning men, women can also be understood, men are those who are with women, which is the rule of words. Those faculties are also faith and so on, and those and the Dharma of enlightenment and its branches are neither existent nor non-existent, formless, invisible, unobstructed, without characteristics, with the nature of being without characteristics, please ask, what is the Dharma that accomplishes enlightenment? Thus, it is said that it is taught for the benefit of sentient beings who do not understand.
Tibetan
མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་ལ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་དང་ཞེད་བྱ་བ་ནས་བརྩམ་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་ཆོས་གང་ཡིན་ པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་འདི་ལ་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་མེད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་གཟུས་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་དེ་དག་གདགས་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ད་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དག་ཤེས་པ་དང༌། མཐོང་བ་དག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམ་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་འདུལ་པ་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་དང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་ལྡན་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བྱ་བ་ནས་བརྩམ་ཏེ། རྟོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་གཟུགས་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ། ཐོག་པ་མེད་པ། མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ལ། གཟུགས་མེད་པ་དང་བསྟན་དུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཟུགས་མེད་པ་དང་བསྟན་དུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མཚན་ཉིད་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི། འདིར་གཟུགས་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ། ཐོག་པ་མེད་པ། མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མི་དམིགས་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད་བ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ཉན་རྟོགས་ལ་སོགས་པའི་ས་ལས་འདའ་བར་བྱ་བ་མེད་པར་འགྱུར་བ་དན། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད་པ། གཟུགས་མེད་པ། བསྟན་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ། ཐོག་པ་མེད་པ། མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་ཉིད་ལ་སློབ་པ་མེད་པ་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་སྔར་ཉིད་ཡོད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་དེ་ཕྱིས་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་ཅེས་བྱ་བའི་འཐད་པ་དང༌། མཚན་ཉིད་དང་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ལ་སློབ་པ་བཀག་པ་དང༌། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་དེ་ བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་མ་བྱུང་ཡང་རུང་སྟེ། མཚན་ཉིད་མེད་པའི་དབྱིངས་འདི་ནི་ངས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པས་གང་གསུང་པ་ཡིན་ནོ། །གོམས་པ་ལ་སོག་པར་མཚན་ཉིད་ག
Chinese
于顺品与违品颠倒执著：饶益复次，从何者为色乃至一切相智之间，所有之法，彼等一切于此圣法毗奈耶中，非有亦非无有，无有故，为利乐有情，于世间名言中安立彼等，及声闻等及一切相智等，由智与见等现证，及从非有贪欲亦非无有乃至调伏烦恼是圣法毗奈耶，及从非有具足四禅亦非无有乃至一切证法，非有亦非无有。何以故？如是彼等一切法，无色、无示现、无障碍、无相，以一相为相，即无相。无色与无示现等，与无色与无示现等，非俱有亦非不俱有。以如是道理而宣说。于相颠倒执著：此处，于无色、无示现、无障碍、无相，以一相为相之般若波罗蜜多修学者，若知一切法之相皆不可得，及若应修学一切法无相，则无有能超声闻等之地。一切法无相、无色、无示现、无示现、无障碍、以无相为一相，故无有于相修学。何以故？若先有者，则彼后变为无相，以如是道理，遮止于相与无相修学。何以故？如来出世与否，此无相之法界自性清净。以如是道理而宣说。于串习等相
English
Misconceptions about favorable and unfavorable aspects: Furthermore, Rabjor, starting from whatever is form and fear, up to what is called all-knowingness, all those dharmas are neither present nor absent in this noble Dharma Vinaya. Because they are not absent, for the sake of benefiting sentient beings, they are established in worldly terms, such as hearers and all-knowingness, to be directly realized by knowledge and vision. And from being neither with desire nor without desire, up to the subduing of afflictions is the noble Dharma Vinaya, and from being neither with the four dhyanas nor without them, up to all the dharmas of realization, they are neither present nor absent. Why is that? Like this, all those dharmas are formless, invisible, unobstructed, and without characteristics, with one characteristic, that is, without characteristics. Formlessness and invisibility, etc., are neither together nor not together with formlessness and invisibility, etc. This is what is taught by such reasoning. Misconceptions about characteristics: Here, those who train in the Prajnaparamita that is formless, invisible, unobstructed, and without characteristics, with one characteristic, if they know that the characteristics of all dharmas are unattainable, and if they should train in the characteristiclessness of all dharmas, then there will be no way to transcend the grounds of hearers, etc. All dharmas are characteristicless, formless, invisible, unmanifest, unobstructed, and with characteristiclessness as one characteristic, therefore there is no training in characteristics. Why is that? If something existed before, then it would later become characteristicless, by such reasoning, the training in characteristics and characteristiclessness is prohibited. Why is that? Whether the Tathagatas appear or not, this essence of characteristiclessness is naturally pure. This is what is taught by such reasoning. Characteristics of familiarity, etc.