Tibetan
མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་བཤད་པ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་བཤད་པ། ད་ནི་ལོག་པར་རྟོག་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེས་ན། འདི་ལ་ནི། རབ་ཏུ་སྨྲ་རྣམས་བརྒྱུད་མར་རྒོལ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གནས་འདི་ལ་རབ་ཏུ་སྨྲ་བར་ལོག་པར་ཞུགས་ལ་རྣམ་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་རྩོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་རྣམ་པར་སྤེལ་པ་སྤྱོད་པ་སེལ་བ་ཙམ་གྱི་སྨྲ་བ་སྤོང་བ། ངག་གི་བརྗོད་པའི་ལམ་མཐར་ཐུག་པ་མེད་བ་རྒོལ་བ་བརྒྱུད་མ་ཆེན་པོ་རྩོམ་པར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་འདི་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པ་འཐད་དང་དེ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ངེས་གཟུང་བ་དང༌། །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དང༌། །དམ་པའི་དོན་དང་ཀུན་རྫོབ་དང༌། །སྦྱོར་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་དང༌། །ཐབས་བཅས་ཐུབ་པའི་རྟོགས་པ་དང༌། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་ལམ་བཅས་དང༌། །གཉེན་པོ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དག་དང༌། །མཚན་ཉིད་དང་ནི་སྒོམ་པ་ལ། །སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལོག་རྟོག་པ། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་རྟེན་ཅན། །རྣམས་པ་བཅུ་དྲུག་དག་ཏུ་བཞེད། །ཅེས་གསུང་སྟེ། བཅུ་དང་དྲུག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པའི་དམིགས་པ་འཐད་པ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དེ་ཉིད་ནས་བརྩམས་ཏེ། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རིགས་པ་བཀོད་པ་ལ་གཞན་གྱིས་དེ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པ་དྲིས་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་རྣམ་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདུས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྟན་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་ པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་ཡང་དེ་རྣམས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ངོ་བོས་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་བར་མེད་པར་ཞུས་པ་དང༌། རབ་འབྱོར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཉིད་བྱང
Chinese
关于对立面和对治品的错误理解的阐述。 关于对立面和对治品的错误理解的阐述。 现在要阐述错误理解，因此，对此有：智者们世代争论。如是说。在此处，精通辩论者陷入歧途，从一种观点到另一种观点，各种争论的繁琐细节被广泛传播，仅仅是为了消除行为而放弃言语。他们发起无休止的口头表达方式的辩论，从而创作出伟大的传承。如何理解呢？因此，要阐述以下内容：目标是合理的，并且是真实的。自性被确定地把握，以及遍知智慧，胜义谛和世俗谛，结合和三宝，以及具方便的能仁之证悟，颠倒与道俱，对治品与对立面，以及特征和禅修。论者们对这些的错误理解，依赖于遍知，被认为是十六种。如是说，这就是十六的含义。其中，依赖于遍知之境的合理目标之错误理解是：从遍知之境所要了解的对象开始，有为法和无为法的界，也是无实有。为什么呢？因为它们是无自性的。当其他人问及无实有自性时，他们会根据无实有自性来解释。正如所说：世尊，为何遍知之境是无实有自性？世尊根据所显示的由聚合而生的无自性，阐述一切法皆是无实有自性。对目标的自性的错误理解是，它们，如真如等，本质上是无实有。如果是这样，从菩萨的波罗蜜多行，到获得遍知之间，没有被询问。以及，善现，对一切无实有自性的法完全熟悉，这本身就是菩
English
Explanation of Misconceptions Regarding Opponents and Antidotes. Explanation of Misconceptions Regarding Opponents and Antidotes. Now, since misconceptions are to be explained, regarding this, it is said: "The learned continuously debate." It is said that here, those skilled in debate go astray, and from one viewpoint to another, various elaborations of arguments are widely propagated, merely abandoning speech to eliminate actions. They initiate endless debates on verbal expressions, thus composing great lineages. How is it understood? Therefore, this is to be explained: The object is reasonable, and it is so. Self-nature is definitely grasped, as well as omniscient wisdom, ultimate truth and conventional truth, union and the Three Jewels, and the Thus-Gone One's realization with skillful means, reversal with the path, antidotes and opposing sides, as well as characteristics and meditation. The debaters' misconceptions about these, relying on omniscience, are considered to be sixteen types. It is said, this is the meaning of sixteen. Among these, the misconception of the reasonable object relying on the state of omniscience is: starting from the object to be known of the state of omniscience, the realms of conditioned and unconditioned are also without substance. Why is that? Because they are without self-nature. When others ask about the self-nature of non-substantiality, they explain it according to the self-nature of non-substantiality. As it is said: "Venerable One, why is the state of omniscience the self-nature of non-substantiality?" The Venerable One, based on the shown self-nature arising from aggregation, elucidates that all phenomena are the self-nature of non-substantiality. The misconception of the self-nature of the object is that they, such as Suchness, are essentially non-substantial. If so, from the bodhisattva's pāramitā practice to the attainment of omniscience, there is no being asked. And, Subhuti, being completely familiar with all phenomena of non-substantial self-nature, this itself is Bo-