Tibetan
ན་པར་འཐད་པའི་ལན་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་རེ་རེ་ཞིང་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་དགུར་འགྱུར་བ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་འཛིན་པ་དང་ནི་འདོར་བ་དང༌། །ཡིད་ལ་བྱེད་དང་ཁམས་རྣམས་ནི། །གསུམ་པ་ཉེ་བར་འབྲེལ་པ་དང༌། །གནས་དང་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། །ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོར་བཏགས་པ་དང༌། །ཆགས་པ་དང་ནི་གཉེན་པོ་དང༌། །ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་འགྲོ་ཉམས་ལ། །འཛིན་པ་དང་པོར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལ་འཛིན་པ་དང་འདོར་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་གང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། གཏོང་པར་བགྱིད་པ་ལགས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་བཏང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བར་གང་གསུངས་པ་དང༌། རབ་འབྱོར་གང་གི་ཚེ་གཟུགས་ཡིད་ལ་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏ། དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམ་པར་འཕེལ་ཞིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ པ་ཉིད་ཀྱི་བར་རྗེས་སུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པའི་ལན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁམས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་འབྲེལ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཁམས་གསུམ་དང་མ་འབྲེལ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གནས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་མི་གནས་པར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ནི་དེ་ལ་མི་གནས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་བརྟགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འདི་སྙམ་དུ་གང་དེ་ལྟར་སྒོམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ཀྱང་འདོགས་པར་མི་མཛད་ན་ཞེས་བྱ་བའི་བར
Chinese
是说回答符合道理。现在要说执著的分别念这两种各自的差别会变成九种。其中，首先是执著和舍弃，以及作意和诸界，第三是亲近联系，安住和现前耽著，以及对法的实物进行假立，贪著和对治，以及随心所欲地行走的过失，首先要了解执著。就像这样。其中，执著和舍弃的分别念是，世尊，什么才是对般若波罗蜜多的法完全执著和舍弃的行为呢？这是您所说的话。作意的分别念是，从色到一切种智之间，因为不作意，所以没有完全执取和舍弃，仅仅通过作意，善根才能增长，波罗蜜多才能圆满，以及证得一切种智不会成为不可能，这是您所说的话。以及，善现，什么时候色不会被作意呢？从这个问题开始，那时菩萨摩诃萨的善根会增长，并且会逐渐获得一切种智。
English
It is said that the answer is reasonable. Now, let's talk about how the two types of clinging conceptualizations each turn into nine types of distinctions. Among them, first, there is clinging and abandoning, as well as attention and the realms. The third is close connection, abiding and manifest attachment, as well as the imputation of dharma as a real object, attachment and antidote, and the fault of going as one pleases. First, one must understand clinging. Like this. Among them, the conceptualization of clinging and abandoning is: World Honored One, what is the act of completely clinging to and abandoning the Dharma of Prajnaparamita? This is what you said. The conceptualization of attention is: From form to all-knowingness, because there is no attention, there is no complete grasping and abandoning. Only through attention can the roots of virtue increase, the paramitas be perfected, and the attainment of all-knowingness not become impossible. This is what you said. And, Subhuti, when will form not be attended to? Starting from this question, at that time, the roots of virtue of the Bodhisattva Mahasattva will increase, and he will gradually attain all-knowingness.