Tibetan
ཏེ། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དང་ཚུལ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ངོ་བོ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་ཡིན་པས། ཉོན་མོངས་རྟགས་དང་མཚན་མ་དང༌། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དག །དབེན་དང་དཀའ་དང་ངེས་པ་དང༌། །ཆེད་དུ་བྱ་དང་མི་དམིགས་དང༌། །མངོན་པར་ཞེན་པ་བཀག་པ་དང༌། །དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་གང་ཡིན་དང༌། །མི་མཐུན་ཐོག་པ་མེད་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་མི་དམིགས་དང༌། །ངོ་བོ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་བདག་ཉིད། །མཚོན་བྱ་ལྟ་བུར་མཚོན་པས་ན། །མཚན་ཉིད་བཞི་པར་བཞེད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཞེས་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཅེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་ལས་དབེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི། འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་རྣམ་པར་བསལ་བས་དབེན་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་བ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྟགས་ཀྱིས་དབེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་དབེན་པར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་མཚན་མས་དབེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་མས་དབེན་པའི་རང་བཞིན་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྟགས་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པའི་གནས་ངན་ལེན་ནོ། །མཚན་མ་ནི་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དག་གིས་དབེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི། །དེ་བཞིན་དུ་འདོད་ཆགས་དང༌། འདོད་ཆགས་མེད་པ་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང༌། གཏི་མུག་དང༌། གཏི་མུག་མེད་པས་དབེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་དང་ཚུལ་ཅན་ཉིད་དང༌། ལྷག་པར་མོས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཉེ་བར་བཀོད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བྱ་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་མེད་ པའི་ཕྱིར་དེ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཉ་ངན་ལས་འདས་པའི་གོ་ཆོག་བྱ་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྒོམ་པ་བྱ་དཀའ་བའི་དོན་དུ་སྟོན་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དེ་ལྟར་གོ་ཆ་བགོས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པར་ལྷུང་བའི་གནས་ཀྱི་གོ་སྐབས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྒོམ་པ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་སྟོན་པའི་དོན་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆེད
Chinese
如是，善现，所谓一切法是无上正等菩提之因，即是说一切法以一切相智而显现，是菩提萨埵为利益世间所说。作用之相已述竟。自性应宣说，即：烦恼、相、与特征，不顺品与对治品，寂静、艰难与决定，所为、无相与执著，遮止与所缘为何，无有不顺之障碍，以及真如无相性，此乃十六自性体。以譬喻方式来阐释，此乃四相之见解。如是说。如何说为十六自性呢？从烦恼中寂静之自性，即是说贪欲、嗔恚、愚痴完全消除，成为寂静之自性。以其相寂静之自性，即是说以贪欲等之相而寂静。以其特征寂静之自性，即是说以烦恼之特征而寂静。其中，相是指身体等之恶趣。特征是指不如理作意。以不顺品与对治品寂静之自性，如是贪欲与无贪欲，嗔恚与嗔恚，嗔恚与无嗔恚，愚痴与无愚痴，以寂静之自性，即是以一切相智之因性，以及对特别有信者，以安置禅修道之方式而说。行持艰难之自性，即是说一切法皆是极度空性，因此执持与之无关联性，一切有情完全从恶趣中解脱之机会，以行持艰难之方式，为了显示般若波罗蜜多之禅修是行持艰难之义而说。决定之自性，即是说如是分派机会，即是以无有堕入声闻等之地的机会，为了显示禅修完全是决定之义而说。为
English
Thus, Subhuti, the so-called cause of all dharmas being the unsurpassed perfect complete enlightenment is what the Bodhisattva speaks for the benefit of the world by showing all dharmas as all-knowing. The characteristics of the function have been explained. The nature should be declared, namely: Afflictions, signs, and characteristics, unfavorable aspects and antidotes, solitude, difficulty, and certainty, purpose, non-appearance, and attachment, the prohibition and what is called the object, without unfavorable obstacles, and suchness is non-appearance, these are the sixteen natures. By illustrating with metaphors, this is the view of the four characteristics. Thus it is said. How is it said to be the sixteen natures? The nature of solitude from afflictions is what is said to be the nature of solitude by completely eliminating desire, hatred, and ignorance. The nature of solitude by its sign is what is said to be solitude by the sign of desire and so on. The nature of solitude by its characteristic is what is said to be solitude by the characteristic of afflictions. Among them, the sign is the evil realms such as the body. The characteristic is non-virtuous attention. The nature of solitude by unfavorable aspects and antidotes, such as desire and non-desire, hatred and hatred, hatred and non-hatred, ignorance and non-ignorance, by the nature of solitude, that is, by the causal nature of all-knowing, and for those who are particularly faithful, it is said by arranging the path of meditation. The nature of difficult practice is what is said to show that the meditation of Prajnaparamita is the meaning of difficult practice by holding that all dharmas are extremely empty, therefore holding that there is no connection with it, and the opportunity for all sentient beings to be completely liberated from evil realms in a difficult way. The nature of certainty is what is said to show that meditation is completely certain by the fact that there is no opportunity to fall into the realm of hearers and so on by allocating opportunities in this way. For
Tibetan
་དུ་བྱ་བའི་དོན་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡ་ཤེས་ཀྱི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གོ་ཆ་བགོས་པས་ནི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལ་མི་འཁྲུལ་བར་བསྟན་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ཏུ་ཟབ་སྟེ། དེ་ནི་སུས་ཀྱང་བསྒོམ་པར་བགྱི་བ་མ་ལགས་སེ་ཞེས་བྱ་བས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང༌། སྒོམ་པ་པོ་དང༌། བསྒོམ་པ་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་བསྒོམ་པ་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱི་པ་སྒོམ་པ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བས་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་ཞེ་ན་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི། །རབ་འབོར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། འདི་བཤད་པ་ལ་མི་དང༌། ང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལམ་ཤེས་པའི་རྣམ་གྱིས་ལམ་ཤེས་པའི་རྣམས་པ་བསྒོམ་པ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་།བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་རྣམ་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་གཞོལ་བའི་བསམ་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་རྟོག་པ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རབ་འབྱོར་རྨི་ལམ་དང་སྤྲུལ་པ་ལ་གཞོལ་བའི་བསམ་པས་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་ལ་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་རྣམས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ཉེ་བར་དགོད་པ་དང༌། གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་ཡོང་རྟོག་པར་བྱེད་དམ་ཞེས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་དང༌། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་གསུངས་པའི་དམིགས་པ་སྒོམ་པ་འི་ཁྱད་པར་གྱི་ཞར་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་བསྒོམ་པའི་དོན་དྲིས་པ་དང༌། རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཱ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་གཟུགས་ནས་རྣམས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་རྟོག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ
Chinese
要做的意义的自性是，为了利益一切有情，为了获得一切相智的智慧，披上菩萨的盔甲，以不迷惑于所作之事的意义而宣说。无所缘的自性是：世尊，般若波罗蜜多甚深，谁也不应修习，从修习所修、修习者、修习无所缘之相开始，世尊，修习一切相智，这不是修习般若波罗蜜多之相，以一切智之相而修习。不执著的自性是：善现，不退转的菩萨摩诃萨应当以智慧彻底观察此甚深般若波罗蜜多，从不执著般若波罗蜜多而彻底了知开始，宣说此法时，人与我等以知道的相来修习知道的相。所缘的自性是：世尊，如何以专注于一切相智的意念，菩萨摩诃萨才能证悟般若波罗蜜多？从善现，以专注于梦境和幻化的意念，菩萨 摩诃萨才能证悟此甚深般若波罗蜜多到最后，安立一切相智之相的修习，以及从色法到一切相智之间是否会生起分别念，在一切智和道相智的场合所说的所缘修习的差别之际，询问修习一切相智所缘差别的意义，以及善现，菩萨摩诃萨不会从色法到一切相智之间生起分别念开始，一切相智的真如是什么，那就是诸佛之法的真如等等。
English
The nature of the meaning of what is to be done is that, in order to benefit all sentient beings and to attain the wisdom of all-knowingness, by donning the armor of a Bodhisattva, it is declared with the meaning of not being confused about what is to be done. The nature of non-objectification is: O Bhagavan, the Prajnaparamita is profound, and no one should practice it. Starting from practicing what is to be practiced, the practitioner, and practicing the aspect of non-objectification, O Bhagavan, practicing all-knowingness, is this not practicing the aspect of Prajnaparamita? It is said that one should practice the aspect of all-knowingness. The nature of non-attachment is: Subhuti, a non-returning Bodhisattva-Mahasattva should thoroughly examine this profound Prajnaparamita with wisdom. Starting from not being attached to Prajnaparamita and thoroughly understanding it, when explaining this Dharma, people and I, etc., practice the aspect of knowing the path with the aspect of knowing the path. The nature of the object is: O Bhagavan, how can a Bodhisattva-Mahasattva realize the Prajnaparamita with a mind focused on all-knowingness? From Subhuti, with a mind focused on dreams and illusions, a Bodhisattva- Mahasattva realizes this profound Prajnaparamita to the end, establishing the practice of the aspect of all-knowingness, and whether or not conceptual thoughts arise from form to all-knowingness. In the context of all-knowingness and the knowledge of the path, when discussing the difference between the object of meditation, the meaning of inquiring about the difference between the objects of all-knowingness is asked, and Subhuti, a Bodhisattva-Mahasattva does not generate conceptual thoughts from form to all-knowingness, and what is the suchness of all-knowingness, that is the suchness of the Dharmas of the Buddhas, etc.