Tibetan
གསུམ་པ། ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་སྐབས་སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལེའུ། གསུམ་པ། ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་སྐབས་སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལེའུ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བཤད་པ། ད་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་མཐའ་ལ་མིན། །དེ་དག་བར་ན་མི་གནས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཚུ་རོལ་གྱི་མཐའ་མ་ལགས་གཉིས་ཀ་ལས་གཞན་དུའང་མི་དམིགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འདུ་ཤེས་དང་དམིགས་པ་བཀག་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མི་དམིགས་པའང་གང་གི་ཕྱིར། དུས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དུས་གསུམ་པའི་ཆོས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། འབྲས་ཡུམ་ལ་རིང་བ་བཤད་པ། ཐབས་མ་ཡིན་པས་རིང་བ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ཐབས་མི་མཁས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་པར་བགྱིད་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་འདོར་བར་འགྱུར། རིང་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་དང་ཕྱི་མའི་ཚེ་ལ་ལྟོས་ནས་ཚིག་གཉིས་སོ། །ཐབས་མ་ཡིན་པའང་གང་ཞེ་ན། དེ་ནི་མཚན་མར་དམིགས་སྒོ་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རབ་འབྱོར་མིང་ལས་ཀྱང་ཆགས་སོ། །རབ་འབྱོར་མཚན་ལས་ཀྱང་ཆགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མཚན་མ་མེད་པ་མིང་མེད་པའོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། འབྲས་ཡུམ་ལ་ཉེ་བ་བཤད་པ། དེ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིས། །ཡང་དག་དགེ་བ་ཉིད་དུ་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལེགས་པར་བཤད་པ་དང༌། ལེགས་པར་མཐར་ཕྱུང་བའི་བར་ནི་ངོ་མཚར་རོ་ཞེས་བྱ་བས། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པ་ཉི་ཚེ་བ་དང་བཟློག་པས་མཐར་ཐུག་པར་སོང་བ་དེ་ལ་ལེགས་པར་བཤད་པ་དང་ལེགས་པར་མཐར་ཕྱུང་བར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་། གཉེན་པོ་བཤད་པ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་དང༌། །དུས་གསུམ་གཏོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌།
Chinese
第三，关于通达一切时所行持差别的章节。 第三，关于通达一切时所行持差别的章节。 依于不住于轮回和涅槃而宣说。 现在将要宣说通达一切之智。其中，首先依于不住于轮回和涅槃而说。“此岸彼岸边非有，彼等之间亦不住。”这样说了。世尊，菩萨的般若波罗蜜多不是此岸的边，也不是两者的其他，不可得见，因为极其清净的缘故等等，凡是遮止了轮回和涅槃的观念和所缘而说的内容。其中，不可得见又是为了什么？“知晓诸时平等性，是故称般若波罗蜜。”这是因为三时的诸法是平等性的缘故。这是以这样的理由所说的内容。 宣说远离果母。 “非以方便故远离。”这指的是，世尊，如果菩萨乘的种姓之子或种姓之女，不善巧方便，以执着的方式来了解这般若波罗蜜多，那么就会舍弃这般若波罗蜜多，变得疏远了，这是所说的内容。这是考虑到今生和来世而说的两个词。什么是不方便呢？“彼以相执之门故。”这样说了。 善现，也会执着于名字。善现，也会执着于相。那是什么原因呢？善现，一切法是无相无名的，这是所说的内容。 宣说亲近果母。 “彼以善巧方便力，说为真实之善妙。”这指的是，世尊，对这般若波罗蜜多善说和善终之间是奇妙的，以声闻等有限的证悟和相反的方式达到究竟，对于那善说和善终是所说的内容。 宣说相违品和对治品。 相违品是：色等蕴的空性，以及属于三时的诸法。
English
Third, the chapter on the distinctions of conduct when all is known. Third, the chapter on the distinctions of conduct when all is known. Explaining based on not abiding in samsara and nirvana. Now, the knowledge of knowing all will be explained. Here, for now, based on not abiding in samsara and nirvana, it is said: "Not on this shore, the other shore, or the edge, nor abiding in between them." Thus it was said. O Bhagavan, the Prajnaparamita of the Bodhisattva is not the edge of this shore, nor is it seen as other than both, because it is utterly pure, etc., whatever was said by blocking the notions and objects of samsara and nirvana. Why is it that it is not seen? "Knowing the equality of all times, therefore it is called Prajnaparamita." This is because the dharmas of the three times are of the nature of equality. This is what was said with such reasoning. Explaining being distant from the fruit-mother. "Distant due to not having means." This refers to: O Bhagavan, if a son or daughter of a lineage of the Bodhisattva vehicle, unskilled in means, understands this Prajnaparamita in a clinging manner, then this Prajnaparamita will be abandoned, it will become distant, this is what was said. These are two words considering this life and the next. What is not a means? "That is through the door of clinging to signs." Thus it was said. Subhuti, one also clings to names. Subhuti, one also clings to signs. Why is that? Subhuti, all dharmas are signless and nameless, this is what was said. Explaining being close to the fruit-mother. "That, through skillful means, is said to be truly virtuous." This refers to: O Bhagavan, between the well-spoken and the well-concluded of this Prajnaparamita is wondrous, with the limited realization of the Hearers and the like, and in the opposite way, having gone to the ultimate, that is what was said about the well-spoken and the well-concluded. Explaining opposing factors and antidotes. The opposing factors are: the emptiness of the aggregates such as form, and the dharmas belonging to the three times.
Tibetan
།སྦྱིན་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་རྣམས་ལ། །སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ལ། ཐབས་མི་མཁས་པས་དེ་གཟུགས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་ནི་ཆགས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉེན་པོ་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་ལ་བར་འཛིན་མེད། །ཅེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཤཱ་རིའི་བུ་ཐབས་མཁས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འདི་སྙམ་དུ་གཟུགས་ལ་གཟུགས་ཞེས་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བདག་གིས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། འདི་ལྟ་སྟེ། ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གསུངས་པ་ནི། ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་སེམས་སུ་ཤེས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཆགས་པ་དེ་དག་ལ་ཆགས་པར་གྱུར་ན་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སྤྱོད་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་གྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་མི་ནུས་སོ། །གཉེན་པོ་ནི། གཞན་དག་དེ་ལ་སྦྱོར་བྱེད་པ། །དེ་ནི་ཆགས་པའི་མཐའ་འགོག་པས། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལ་ང་རྒྱལ་བཀག་པ་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་ཆགས་ པའི་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་བྱེད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང༌། བག་མེད་པ་དང༌། ཀུན་ཏུ་ཞུམ་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་ལན་དུ་འཇུག་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བྱེད་པ་རྣམས་གོ་རིམས་བཞིན་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གཞན་ཡང༌། རྒྱལ་ལ་སོགས་པ་ཆགས་པ་ཕྲ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཚན་མར་ཡིད་ལ་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང༌། དེའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་རྣམས་ནི་ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ཆགས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་ལམ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས། །དབེན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཟབ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན
Chinese
对于布施等菩提方面，行为的认识不一致方面。如是所说，以不善巧方便，从名为色空开始，到色等空性，以及过去等诸法，从波罗蜜多到一切种智之间，行为的认识就是贪执。对治是：布施等没有间隔执着。如是所说，舍利子，善巧方便的菩萨是这样想的，不会认识到色就是色，从我应当获得一切种智这样想都没有，就像一切都是空性一样，以这样的理由所说的。又说不一致的方面是：乔尸迦，对于菩萨乘的种姓之子或种姓之女心中知道等，如果对那些贪执产生贪执，就不能行持没有贪执的般若波罗蜜多。那是什么原因呢？因为不能将色到一切种智之间的自性完全回向。对治是：其他人对它进行结合，那就是阻止贪执的边际。如是所说，对于那本身，通过显示阻止我慢等，使其他人舍弃一切贪执而说的。对于那些完全愚昧、放逸、完全沮丧和真正进入的人，要按照顺序进行真正的显示、真正的回答、真正的赞扬和真正的欢喜。另外，国王等是微细的贪执。意思是说，善现，如果菩萨以如来为相作意，那么如来和他的善根以及完全回向等，就是所说的微细贪执。这些是贪执的原因是什么呢？法的道路自性是寂静的，所以它是深奥的。如是所说，世尊，般若波罗蜜多。
English
Regarding the aspects of enlightenment such as generosity, the aspects of inconsistent perception of conduct. As it is said, due to unskilled means, starting from what is called form emptiness, up to the emptiness of form and so on, and the dharmas such as the past, from the perfections to all-knowingness, the perception of conduct is attachment. The antidote is: there is no intervening clinging to generosity and so on. As it is said, Shariputra, a Bodhisattva with skillful means thinks like this, he will not recognize that form is form, and he will not even think that I should attain all-knowingness, just like everything is emptiness, as it is said with such a reason. Furthermore, what is said to be the inconsistent aspect is: Kaushika, for a son or daughter of a lineage of the Bodhisattva vehicle, knowing in the mind, etc., if attachment arises to those attachments, then one cannot practice the Prajnaparamita without attachment. What is the reason for that? Because one cannot completely dedicate the nature from form to all-knowingness. The antidote is: others combine with it, that is, it prevents the edge of attachment. As it is said, for that very self, by showing the prevention of pride and so on, it is said that others abandon all attachments. For those who are completely ignorant, negligent, completely discouraged, and truly entered, one should apply true display, true answer, true praise, and true joy in order. Furthermore, kings and so on are subtle attachments. It means, Subhuti, if a Bodhisattva focuses on the Tathagata as a sign, then the Tathagata and his roots of virtue and complete dedication, etc., are the subtle attachments that are spoken of. What is the reason why these are attachments? The path of Dharma is naturally peaceful, so it is profound. As it is said, Bhagavan, Prajnaparamita.
Tibetan
་པ་ཟབ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རབ་བཞིན་གྱིས་དབེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པར་ནི། །ཤེས་པས་ཆགས་པ་སྤོང་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་གཉིས་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་གཅིག་ཏུ་ཟད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་སྟོན་པ་ཆགས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤོང་བའི་དོན་ཅན་གྱི་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཟད་པ་ཉིད་ནི་གང་གི་ཕྱིར། །མཐོང་བ་ལ་སོགས་བཀག་པ་ཡིས། །དེ་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་བར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། མཐོང་བ་དང༌། ཐོས་པ་དང༌། ངེས་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཀག་པས་ན་དེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྔོན་དུ་སྟོན་ པར་བྱེད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་རྒྱུ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར། གཟུགས་ལ་སོགས་པར་མི་ཤེས་ཕྱིར། །དེ་ནི་བསམ་མི་ཁྱབ་པར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་འདིའི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཤེས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན། དེ་ལྟར་ཀུན་ཤེས་ཉིད་ལུགས་ལ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དག །རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་མ་ལུས་པ། །ཇི་སྐད་བཤད་པ་འདིར་ཤེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། སྦྱོར་བ་བཤད་པ། ད་ནི་སྦྱོར་བ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེའང་རྣམ་པ་བཅུར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར། གཟུགས་སོགས་དེ་མི་རྟག་སོགས་དང༌། །དེ་མ་རྫོགས་དང་རབ་རྫོགས་དང༌། །དེ་ལ་ཆགས་པ་མེད་ཉིད་ལ། །སྤྱོད་པ་བཀག་པས་སྦྱོར་བ་དང༌། །མི་འགྱུར་བྱེད་པོ་མིན་ཉིད་དང༌། །སྦྱོར་བ་བཀག་པ་རྣམས་གསུམ་དང༌། །སྐལ་བ་ཇི་བཞིན་འབྲས་ཐོབ་པས། །འབྲས་ཡོད་འདོད་པའི་དེ་དང་ནི། །གཞན་ལ་རག་ལས་མིན་གང་དང༌། །སྣང་བ་རྣམ་བདུན་ཤེས་བྱེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ནི། གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་སྤྱོད་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་སྤྱོད་པ་བཀག་པ་དང༌། སྤྱོད་པ་དེ་རྗེས་སུ་གནང
Chinese
名为甚深之品，以及，善现，一切法以胜义谛而空。如是等等所说。又如何能舍弃一切贪执？法性一味故，以知舍贪执。如是说。善现，如此，法的自性不是二，法的自性唯是一。法的自性为何，即是非自性。如是等等，作为所知和能知而完全显示，具有完全舍弃一切贪执边际之义的所说。何故灭尽性，以见等遮止故，说是极难证。如是说。以遮止见、闻、觉、识，彼色等极难现证，先前作为能知和所知平等性而显示。因此而说。又，般若波罗蜜多如此难以证悟之因是什么？何故，不识色等故，彼是不可思议。如是说。因不识色乃至十八不共佛法，故此不可思议性，作为能知平等性而显示。如是作已，如是于一切智性之理，不顺品与对治品，完全分别无余，如所说此应知。如是说。 修习之说 现在当说修习。彼亦变为十种相，因此，色等彼无常等，彼不圆满与极圆满，于彼无贪执性，以遮止行而修习，不变作者非有性，遮止修习三者，如其分位而得果，彼与欲求果者，以及不依赖于他者，了知七种显现。如是说。彼中，色等之修习是：若于色等行，即是行于般若波罗蜜多。如是乃至行于一切相智之间，遮止行，以及随许彼行。
English
That which is called the Profound Chapter, and, Subhuti, all dharmas are empty by means of ultimate truth. Thus and so forth it is said. And how does one abandon all attachments? Because the nature of dharmas is of one taste, attachment is abandoned by knowing. Thus it is said. Subhuti, thus, the nature of dharmas is not two, the nature of dharmas is only one. What is the nature of dharmas, that is non-nature. Thus and so forth, as knowable and knowing, it is completely shown, having the meaning of completely abandoning all extremes of attachment. Why is it that the nature of cessation, because of the prevention of seeing and so forth, it is said to be extremely difficult to realize. Thus it is said. By preventing seeing, hearing, awareness, and consciousness, it is extremely difficult to directly realize those forms and so forth, previously showing as the equality of knowable and knowing. Therefore it is said. Moreover, what is the cause of the Prajnaparamita being so difficult to realize? Why, because of not knowing form and so forth, that is considered inconceivable. Thus it is said. Because of not knowing form up to the eighteen unmixed Buddha dharmas, therefore this inconceivability, as the equality of knowing, is shown. Having done so, thus, according to the principle of all-knowingness, unfavorable qualities and antidotal qualities, completely distinguishing without remainder, as it is said, this should be known. Thus it is said. Explanation of Practice Now, practice should be explained. That also changes into ten aspects, therefore, form and so forth, that impermanent and so forth, that incomplete and extremely complete, in that non-attachment nature, practice by preventing conduct, unchanging agent non-existence, preventing practice these three, obtaining results according to their divisions, that and the one desiring results, and that which does not depend on others, knowing the seven appearances. Thus it is said. Among them, the practice of form and so forth is: if one practices form and so forth, then one practices the Prajnaparamita. Thus, up to practicing all aspects of knowledge, preventing conduct, and allowing that conduct.