Tibetan
་བའི་ཕྱིར་དང༌། སྙིང་པོ་འདི་ལན་ཅིག་བརྗོད་པས་ཀྱང་སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་བསྲེག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པས་ན། བཟླས་པ་ནི་སྒྲིབ་པ་ཟད་པར་བྱེད་ལ། དེ་ཟད་པ་ན་དེའི་སེམས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་སྟེ། དེ་བས་ན་བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་འཇུག་པའི་ཡོན་ཏན་འགྲུབ་པོ། །ཐུགས་ལ་གནས་པས་ནི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྔགས་པ་དག་གི་ཐུགས་ལ་སྦྱོར་བ་ནི། དུས་དང་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བར་བལྟ་བ་དང༌། མི་འབྲལ་བར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། མང་དུ་སྨྲ་བ་ནི་འདིར་ཅི་དགོས། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་དེ་ཉིད་ནི། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་གང་གང་དམིགས། །དེ་དང་དེར་ནི་སྒྱུ་མར་བལྟ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བར་བལྟ་བ་དང༌། མ་བྲལ་བས་ ཉོན་མོངས་པ་ཚེགས་མེད་པར་སྤོང་བ་དང༌། དགེ་བ་ལ་རློམ་སེམས་ལ་སོགས་པ་འདོར་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མ་ལུས་པ་ཐོབ་པས་ན་ཐུགས་ལ་གནས་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་འཐོབ་བོ། །དེ་ལྟ་ན། དེ་ཉིད་དབུ་མ་དག་ཀྱང་འདོད་པ་ཉིད། །བདག་ནི་མཉམ་པར་གཞག་ཅེའམ་ལངས་ཞེས་རློམ་སེམས་མེད། །ཅེས་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་དུག་དང་འདྲེས་པའི་ཁ་ཟས་བཟང་ཟ་བ། །དཀར་པོའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའང་རྒྱལ་བས་དེ་འདྲར་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དུས་དང་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བར་བལྟ་བར་གསུངས་ཀྱི་དེ་ལས་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་ལམ་དེར་ནི་སྔོམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་བལྟས་ན་སྡོམ་པ་འདི་ཉམས་པ་ཞེས་མ་བཞག་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ད་དག་ཤིན་ཏུ་གཡེལ་བས་བརྒྱ་ལམ་ན་ཤེས་པ་དེ་འབྱུང་བ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ལ། ལམ་འདིར་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ལས་ཤེས་པ་དེ་དང་མ་བྲལ་ན་ཐུགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ལས་ཉམས་པར་བཞག་པས་ན་དམ་ཚིག་ཉམས་པས་འཇིགས་པ་བསྐུལ་ཏེ། རྟག་ཏུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དང་འབྲལ་བར་མི་བྱེད་ཅིང་བྲལ་བར་སྤྱད་པས་ནི་ཡང་བག་ཡོད་པས་སྡོམ་ཞིང་འཆགས་པ་ལ་ཡང་སྦྱོར་བ་ན་རྟག་ཏུ་མི་འབྲལ་བ་སྟེ། དེ་བས་ན་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་དངོས་པོར་འཛིན་པ་ལས་རྟག་པར་དབེན་པ་ལྟར་སྔགས་པའི་ཤེས་པ་ཡང་རྟག་པར་དངོས་པོར་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་ཞིང་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བར་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ལས་མི
Chinese
为了（清净）的缘故，并且（经中）说：“仅仅念诵此心髓一次，也必定焚烧一切罪业。”等等。因此，念诵能使障碍止息，障碍止息后，智慧自然在心中生起。因此，能成就自然而然地进入无我之义的功德。安住于心中能生起一切功德，而咒师们安住于心中的方法是：无论何时何地，都将一切法视为如幻如化，并且不分离地安住。如经中所说：“多说何用？金刚乘的实相是，瑜伽士所观想的任何事物，都将其视为幻化。”如此，对于一切杂染和清净之法，都视为如幻如化，并且不分离，从而毫不费力地舍弃烦恼，舍弃对善行的骄慢等。仅仅依靠它，就能获得世间和出世间的一切圆满，因此能获得安住于心中的功德。如果这样，那么中观宗也同样认可。如（经中说）：‘我入定或起立，都没有骄慢。’以及‘如同食用混有毒药的美味食物，诸佛也说观想白法也是如此。’等等。因此，经中说无论何时何地，都要将一切杂染和清净之法视为如幻如化，除此之外别无他法。如果有人这样问。虽然这是真实的，但是在那条道上，是以守护誓言为前提的。如果不这样看待，就不会安立为破戒。仅仅因为这样，现在（的人们）非常散乱，就像在十字路口突然产生觉知一样。而在这条道上，如果（行者）的觉知不离开身语意的誓言，就会被安立为违犯意誓言，因此违犯誓言会引发恐惧。所以，不要总是与那个三摩地分离，并且要通过不分离的行持，再次以谨慎来守护和积聚（资粮），并且也要勤奋修持，这样才能恒常不分离。因此，就像如来佛的心总是远离对实有的执着一样，咒师的觉知也应该总是从对实有的执着中解脱出来，并且与幻化具有相同的自性，而不是...
English
For the sake of (purification), and (it is said in the scriptures), "Even reciting this essence once will surely burn away all sins," and so on. Therefore, recitation eliminates obscurations, and when obscurations are eliminated, wisdom naturally arises in the mind. Therefore, the merit of naturally entering into the meaning of selflessness is accomplished. Abiding in the mind generates all merits, and the method for mantra practitioners to abide in the mind is to view all phenomena as illusory at all times and in all circumstances, and to abide without separation. As it is said in the scriptures, "What is the use of saying much? The reality of the Vajrayana is that whatever a yogi visualizes, he views it as an illusion." Thus, all defiled and purified dharmas are viewed as illusory, and without separation, one effortlessly abandons afflictions and abandons pride in virtuous deeds, etc. By relying solely on this, one can obtain all the perfections of the mundane and supramundane, and thus one can obtain the merit of abiding in the mind. If so, then the Madhyamikas also agree. As (it is said in the scriptures), 'I have no pride whether I am in meditation or standing up.' And 'The Buddhas have said that contemplating white dharmas is like eating delicious food mixed with poison.' etc. Therefore, the scriptures say that at all times and in all circumstances, all defiled and purified dharmas should be viewed as illusory, and there is no other way. If someone asks this. Although this is true, on that path, it is based on guarding vows. If one does not view it in this way, it will not be established as a broken vow. Just because of this, people are now very distracted, like a sudden awareness arising at a crossroads. But on this path, if the (practitioner's) awareness does not depart from the vows of body, speech, and mind, it will be established as a violation of the mind vow, and therefore violating the vow will cause fear. Therefore, one should not always be separated from that samadhi, and by practicing without separation, one should again guard and accumulate (merit) with diligence, and one should also diligently practice, so that one can always be inseparable. Therefore, just as the mind of the Tathagata is always free from clinging to reality, the awareness of the mantra practitioner should also always be liberated from clinging to reality, and have the same nature as illusion, and not...
Tibetan
་ཕྱེད་པས་འདི་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ཞེས་བྱ་ལ། ལམ་གཞན་པས་མྱུར་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་ནི་དབང་པོ་རྣོན་པོའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། རྒྱལ་བའི་གཞི་རྣམས་མ་ཐོབ་ཀྱང༌། །ཡིད་བརྟན་པར་ནི་འགྱུར་མ་ཡིན། །ཇི་སྲིད་ས་བརྒྱད་ལ་གནས་པར། །ཐེག་པ་དམན་འཇིགས་དེ་ལ་ཡོད། །གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་འདིར། །རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་རབ་ངེས་ན། །ཡིད་ངེས་པར་ནི་གྱུར་པ་ཡིས། །ཐེག་ པ་ཆེ་ལ་གཞོལ་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །སྤྱོད་པ་བླ་ན་མེད་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་སྤྱོད་པ་གསུམ་སྤངས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ནུས་པ་ཆུང་བར་བྱེད་པའི་སྤྱོད་པ་ནི། དཀའ་ཐུབ་སྡོམ་པ་མི་ཟད་པ། །བསྟེན་པས་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་གྱི། །འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ལ། །བརྟེན་ནས་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་སྟེ། ལུས་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་གསོས་ཤིང་སྟོབས་ཡོད་པར་བྱས་ལ་ཡིད་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་བྱས་ཏེ། དེ་ནས་དེ་གཉིས་ཤིན་ཏུ་དྲག་པར་དགེ་བ་སྤྱད་པས་ཚར་གཅད་ཀྱིས། ལུས་ཉམ་ཆུང་བ་དང་ཡིད་མི་དགའ་བས་ནི་རྣལ་འབྱོར་ག་ལ་འགྲུབ། བློའི་སྟོབས་ཆུང་བ་དག་ནི་ལུས་ཤིན་ཏུ་གསོས་ཤིང་སྟོབས་ཅན་དུ་བྱས་ཀྱང་དགེ་བས་ཚར་གཅོད་པར་མི་ནུས་ཀྱི། འདོད་ཆགས་ཀྱི་མཐའ་ལ་སོགས་པར་གྱུར་དུ་དོགས་ནས་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པ་བསྟེན་པར་གསུངས་སོ། །འདིར་ནི་བློའི་སྟོབས་ཡོད་པ་དག་ལ་དགོངས་པས་ལོངས་སྤྱོད་ཉིད་གནང་ངོ༌། །དགེ་བས་ཚར་གཅོད་པར་མི་ནུས་པ་ནི་སྔགས་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །ལོངས་སྤྱོད་ཀྱང་མ་གནང་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཡེང་བར་བྱེད་པའི་སྤྱོད་པ་ནི། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་འདོད་ན། །གླེགས་བམ་བཀླག་པར་མི་བྱ་ཞིང༌། །མཆོད་རྟེན་བསྐོར་བ་མི་བྱའོ། །བྱས་ན་བྱང་ཆུབ་རྙེད་པར་དཀའ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདོད་པའི་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པ་ལ་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ནི། སེམས་ཡིན་པས་དང་པོར་ནི། སེམས་ཚར་གཅད་ཅིང་བྱ་བ་གཞན་གཙོར་མི་བྱའོ། །སེམས་ལ་དབང་མ་ཐོབ་པ་དག་ནི་གླེགས་བམ་བཀླག་པ་ལ་སོགས་པ་ལུས་དང་ངག་གི་བྱ་བ་སྤྱོད་པ་ན་སེམས་གཡེང་བར་འགྱུར་བས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བཏང་སྟེ། ཅི་བདེར་གནས་པས་སེམས་ལེགས་པར་བལྟ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཐོབ་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རགས་པ་གཅོད་པའི་དབང་ཐོབ་པ་ན་བྱ་བ་ཕྱི་རོལ་པ་སྤྱད་པའམ། ཡང་ན་སེམས་སྟོང་པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་བསྒོམ་པས་ཆོག་གི་ལུས་དང་ངག་གི་བྱ་བ་ནི་དགོས་ཏེ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལས། མཚན་མར་བ
Chinese
一半故，此名金刚乘，以其他道更快。因此，此大乘是为利根者所设。为此而说：虽未得胜者之基，然不生起坚信。如是住于八地时，于彼有畏惧下乘。于此秘密大坛城中，若能定解胜者之子，由生起坚信，乃趋入大乘。如是。无上行是舍弃三种不合之行，其中令能力变小之行是：无尽苦行禁戒，依之不能成就，依于一切欲乐受用，乃能迅速成就。如是说。此身应极滋养且具力，心应极欢喜，之后以二者极猛烈地行善而调伏之。以身衰弱及心不悦则瑜伽如何能成？智慧弱小者，虽极滋养身体且具力，亦不能以善调伏之，恐成贪欲之边等，故说应依于净治之功德等。此处是就具智慧者而说，故允许受用。不能以善调伏者，亦非是咒师，亦未允许受用。散乱之行是：若欲殊胜菩提，不应读经卷，不应绕佛塔，若作则难得菩提。如是等说。欲得之果菩提，其因之主要者是心，故首先应调伏心，不应以其他事为主。未得心之自在者，若行读经卷等身语之业，则心会散乱，故应舍弃一切事，安住于适意处，善观心，得心之所缘后，得断除粗猛烦恼之自在时，可行外事，或唯修心之空性即可，身语之业是需要的。如《毗卢遮那现证菩提经》中，以相
English
Because of the half, this is called the Vajrayana, and it is also faster than other paths. Therefore, this Mahayana is designed for those with sharp faculties. Therefore, it is said: Even if the basis of the victors is not obtained, firm belief does not arise. As long as one dwells on the eighth ground, there is fear of the lower vehicle for them. In this great secret mandala, if the son of the victor is well ascertained, by generating firm belief, one enters the Mahayana. Thus it is. The supreme conduct is abandoning the three incompatible conducts, among which the conduct that makes the ability small is: endless ascetic vows, which cannot be achieved by relying on them, but by relying on all sensual enjoyments, one can quickly achieve it. Thus it is said. This body should be extremely nourished and powerful, and the mind should be extremely happy. Then, by practicing virtue with great intensity, subdue them. How can yoga be accomplished with a weak body and an unhappy mind? Those with weak intelligence, even if they nourish their bodies extremely and are powerful, cannot subdue them with virtue. Fearing that they may become attached to the extremes of desire, etc., it is said that they should rely on the merits of purification, etc. Here, it is said for those with intelligence, so enjoyment itself is allowed. Those who cannot be subdued by virtue are not even mantra practitioners, nor is enjoyment allowed. The conduct of distraction is: If you desire supreme enlightenment, you should not read scriptures, you should not circumambulate stupas, if you do, it will be difficult to obtain enlightenment. Thus it is said, etc. The main cause for achieving the desired result of enlightenment is the mind, so first one should subdue the mind and not make other things the main thing. Those who have not attained mastery over the mind, if they engage in physical and verbal activities such as reading scriptures, the mind will be distracted, so they should abandon all activities and abide in a comfortable place, observe the mind well, and after obtaining the object of the mind, when they have the freedom to cut off coarse afflictions, they can engage in external activities, or they can simply meditate on the emptiness of the mind, but physical and verbal activities are necessary. As in the "Vairochana Abhisambodhi Sutra", with characteristics