Tibetan
འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཚུལ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པ། ཛྙཱ་ན་མི་ཏྲ། འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཚུལ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པ། ཛྙཱ་ན་མི་ཏྲ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱཪྻ་པྲཛྙཱ་པཱ་ར་མི་ཏ་ན་ཡ་ད་ཤ་ཊཱི་ཀཱ། བོད་སྐད་དུ། འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཚུལ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པ། གསུང་རབ་འདིའི་ལོ་རྒྱུས་བཤད་ན། སྔོན་སངས་རྒྱས་མི་ཡུལ་ན་ལོ་བརྒྱད་ཅུ་བཞུགས་པའི་ཚེ་ན། སརྦ་བུདྡྷ་ས་མ་ཡོ་ག་དང༌། གུཧྱ་ས་མཉྩ་ལ་སོགས་པས་འདུལ་ཞིང་ཐེག་པ་དེ་དག་གི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་མི་ཡུལ་ན་མེད་པས་རྒྱལ་ཆེན་རིས་བཞི་དང་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དང༌། དགའ་ལྡན་ལ་སོགས་པའི་གནས་ན་ལྷ་རྣམས་དང་བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་སྣོད་དུ་གྱུར་ནས་དེའི་ཚེ་མདོ་སྡེ་དེ་ནི་བཞུགས་སོ། །སླད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་ཟ་ཧོར་གྱི་རྒྱལ་བོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ངོ་མཚར་དུ་ཆོས་ལ་དད་པ་དག་ཅིག་འདུག་པ་ཐེག་པ་དེའི་འདུལ་སྐལ་དུ་གྱུར་ཅིང་སྣོད་དུ་གྱུར་ནས། སརྦ་བུདྡྷ་ས་མ་ཡོ་ག་ལ་སོགས་པ་སྡེ་ཆེན་པོ་བཅོ་བརྒྱད་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ཟ་ཧོར་གྱི་ཡུལ་དུ་གཤེགས་པ་དང༌། ཟ་ཧོར་གྱི་རྒྱལ་པོ་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏི་ས་མདོ་སྡེ་དག་བལྟས་ན་བརྔ་མ་ཕྲད་ནས་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ན་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཐོབ་པས་བལྟས་ན་ཡུལ་གྱི་དབུས་ཡུལ་མ་ལ་པ་ན་ཨཱ་ཙཱ་ཪྻ་ཀུ་ཀུ་ར་ཉིན་ཞིང་ཁྱི་སྟོང་ཙམ་ལ་ཆོས་འཆད། མཚན་ཞིང་ནི་ཁྱི་དེ་དག་ལ་དམ་ཚིག་ལོངས་སྤྱོད་མཛད་པ་ཁྱིའི་སློབ་དཔོན་མཛད་པ་ཞིག་བཞུགས་པ་དེ་ཐེག་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་ལ། བདག་གི་འདུལ་སྐལ་དུ་གྱུར་པ་ཡང་འདྲ་ནས་རྒྱལ་པོས་ཕོ་ཉ་བཏང་སྟེ་སློབ་དཔོན་གཤེགས་སུ་གསོལ་བ་དང༌། སློབ་དཔོན་དེ་ཡང་སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ན་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་དང་ལྡན་ནས། རྒྱལ་པོ་དེ་བདག་གི་འདུལ་སྐལ་དུ་འབབ་བ་མ་མི་འབབ་མདོ་སྡེ་དེ་དག་གི་སྣོད་དུ་བདག་གྱུར་རམ་མ་གྱུར་བརྟགས་ན། བདག་གི་འདུལ་སྐལ་དུ་ཡང་འབབ། བདག་ཀྱང་མདོ་སྡེའི་སྣོད་དུ་ཡང་གྱུར། རྒྱལ་པོའི་ཐེ་ཚོམ་ཡང་སེལ་བར་འགྱུར་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་མདོ་སྡེ་དག་སྔར་མ་བལྟས་ན་བརྒྱ་ལ་རྒྱལ་པོའི་ཐེ་ཚོམ་དག་མ་སོལ་བར་གྱུར་ན་ཤིན་ཏུ་མ་ལེགས་པས་ཕོ་ཉ་ལ་སླར་སྤྲིང་བ། མདོ་སྡེ་དག་ཁོ་བོས་སྔར་བལྟ་འཚལ་གྱིས་ཚུར་བསྐུར་ཅིག་ཅེས་སྤྲིང་བ་དང། དེ་ནས་མདོ་སྡེ་དག་པས་གཤེགས་ཏེ་བལྟས་ན་མགོ་མཇུག་གར་ལྟ་བའི་ཆམ་མཆིས་ན་དེ་ཉིད་དུ་ལུས་བརྡབས་ཏེ་མགོན་མེད་དོ། །སྐྱབས་མེད་དོ་ཞེས་བོས་པ་དང་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་མངོན་བར་གཤེགས་ཏེ་ཁྱོད་ཅི་འདོད་ཅེས་དྲིས་པ་དང༌། བདག་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་འདི་བལྟས་པ་ ཙམ་གྱིས་ཤེས་པར་འདོད་ཅེས་གསོལ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་གནང་ངོ་ཞེས་གསུངས་ནས་དེ་ནས་སརྦ་བུདྡྷ་ས་མ་ཡོ་ག་ལ་སོགས་པའི་གླེགས་བམ་རྣམས་མ་ཕྱེ་བར་དེ་དག་གི་དོན་ཡིད་ལ་མངོན་སུམ་དུ་གསལ་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་སློབ་དཔོན་དེ་ཟ་ཧོར་གྱི་ཡུལ་དུ་གཤེགས་ནས་རྒྱལ་པོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་རྣམས་ལ་དྷརྨཱ་དེ་དག་བཤད་དེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་ལུང་བསྟན་ནས་རྒྱལ་པོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་རྣམས་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟར་སྒོམ་དུ་སྩལ་ཏེ་དབུས་སུ་རྒྱལ་པོ་ཉིད། བཙུན་མོ་དམ་པ་བཞི་ཡུམ་གྱི་སར་བཀོད། བློན་པོ་བཞི་རིགས་བཞིའི་སར་བཀོད། སྲས་མོ་རྣམས་ནང་གི་ལྷ་མོའི་སར་བཀོད། བཙུན་མོ་ཕལ་པ་རྣམས་ཕྱིའི་ལྷ་མོའི་སར་བཀོད། བློན་པོ་ཕལ་པ་རྣམས་སྒོ་སྲུང་བཞི་དང༌། བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྟར་བཀོད་པ་དང༌། རྒྱལ་པོས་བསམས་པ་བདག་ཅག་འཁོར་དང་བཅས་པ་རིག་འཛིན་གྱི་གནས་སུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་དམ་པའི་ཆོས་འདི་མི་ནུས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྲས་ཤ་ཀྲ་བུ་ཏི་རྒྱལ་ཚབ་ཏུ་དབང་བསྐུར་ནས། ཨཱ་ཙཱ་ཪྻ་ཀུ་ཀུ་པས་ལུང་དང་མན་ངག་བསྟན་པ་རྒྱལ་བུ་དེ་ལ་བསྟན་ཏེ་བཞག་ནས་བསྒོམས་པ་དང༌། རྒྱལ་པོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་སྟོང་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིག་འཛིན་དུ་གྲུབ་བོ། །དེའི་སྲས་ཤ་ཀྲ་པུ་ཏིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམས་པ་དང༌། འཁོར་སྒོམ་པ་བདུན་བརྒྱ་དང་ཡང་རིག་འཛིན་གྱི་གནས་གྲུབ་པོ། །ཡང་རྒྱལ་བུ་ཤ་ཀྲ་པུ་ཏིས་སྲས་ནི་ཆུང་སྟེ་སྲས་མོ་གོ་བ་དེ་བྱི་ལ་དཔལ་དམ་པའི་ནང་ནས་ཚུལ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་བཀོད་དེ་བཤམས་ནས་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏིའི་ལུང་དེ་སྲས་མོ་ཡུལ་དང་ས་འཛིན་དུ་སྩལ་དེ་ལ་བསྟན་པ་ལས་སྲས་མོ་དེ་ཡང་འཁོར་དང་བཅས་པ་བརྒྱ་དང་ཡང་རིག་འཛིན་དུ་གྲུབ་བོ། །དེ་ནས་སྲས་མོ་དེས། རྒྱལ་བུ་ལ་ལུང་དང་མན་ངག་བཞག་པ་ལས་འཕེལ་བ་ནི་དེང་དུ་འདི་དག་ལགས་ཏེ། མདོ་ལ་འདི་དེ་རྣམས་བསྒྲུབ་སྟེ་ཚུན་ཆད་ནི་གསུང་རབ་འདི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་ཏེ། བསྒྲུབ་པས་སྔོན་ཆད་གྲུབ་པ་ཡང་གྲངས་མེད་ཕྱིན་ཆད་ཀྱང་ནན་ཏན་ཆེར་བྱས་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་གྲུབ་པར་གཞུང་འདི་ཉིད་ཀྱི་ནང་ནས་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞུང་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱུང་བ་ནི།
Chinese
འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཚུལ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པ། ཛྙཱ་ན་མི་ཏྲ། འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཚུལ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པ། ཛྙཱ་ན་མི་ཏྲ། 印地语：阿雅般若波罗蜜多那亚达舍提卡。 藏语：འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཚུལ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པ། 如果要讲述这部经文的历史， 过去，当佛陀在人间住了八十年的时候，萨瓦布达萨玛瑜伽（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，一切佛陀瑜伽），古赫亚萨玛扎（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，秘密集会）等等调伏，那些成为法器的宗派在赡部洲的人间没有，所以在四大天王和三十三天以及兜率天等地方，诸神和贤劫的菩萨等成为法器，那时经藏就在那里。后来，佛陀涅槃后，扎霍尔的国王和他的随从们对佛法非常虔诚，他们成了那个宗派的调伏对象和法器。萨瓦布达萨玛瑜伽（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，一切佛陀瑜伽）等十八个大部，在金刚手菩萨的加持下，来到了扎霍尔地区。扎霍尔国王因陀罗菩提看到这些经藏时，就像遇到了干草一样，由于前世的业力，他获得了神通，看到该地区中心马拉帕纳阿阇梨库库拉，白天向大约一千只狗说法，晚上与这些狗一起享用誓言物，他是一位狗的导师，他是那个宗派的法器，似乎也是我的调伏对象。国王派使者去邀请导师前来，那位导师也由于前世的业力，具有五种神通。他心想，那位国王是否会成为我的调伏对象，我是否会成为那些经藏的法器？经过观察，他发现国王会成为他的调伏对象，而他也会成为经藏的法器，国王的疑虑也会消除。然而，如果不先看那些经藏，国王的疑虑就无法消除，这非常不好。因此，他再次给使者送信说：“我需要先看那些经藏，请把它们送回来。”之后，使者带着经藏离开了，当他看到经藏的开头和结尾时，
English
Commentary on the One Hundred and Fifty Ways of the Holy Perfection of Wisdom. Jñānamitra. Commentary on the One Hundred and Fifty Ways of the Holy Perfection of Wisdom. Jñānamitra. In Sanskrit: Āryaprajñāpāramitānayadaśatīkā. In Tibetan: Commentary on the One Hundred and Fifty Ways of the Holy Perfection of Wisdom. To explain the history of this scripture, In the past, when the Buddha was residing in the human realm for eighty years, Sarvabuddhasamāyoga (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Union of all Buddhas), Guhyasamāja (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Secret Assembly), etc., were used to tame beings. Since those vehicles, which became vessels, were not present in the human realm of Jambudvīpa, the gods in the realm of the Four Great Kings, the Thirty-three, and Tuṣita, etc., and the bodhisattvas of the Good Kalpa, etc., became vessels, and at that time, the sutras were there. Later, after the Buddha passed away, the king of Zahor and his retinue, who were extraordinarily devoted to the Dharma, became the objects of taming and vessels of that vehicle. Sarvabuddhasamāyoga (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Union of all Buddhas), etc., the eighteen great sections, through the blessings of Vajrapāṇi, went to the land of Zahor. When the king of Zahor, Indrabhūti, saw these sutras, it was like encountering hay. Due to the power of past karma, he gained clairvoyance and saw in the center of the country a teacher named Malapana Ācārya Kukuraja, who preached the Dharma to about a thousand dogs during the day and enjoyed samaya substances with those dogs at night. He was a dog teacher and had become a vessel for that vehicle. It seemed that he was also an object for my taming. The king sent a messenger to invite the teacher to come. That teacher, also due to the power of past karma, possessed five kinds of clairvoyance. He thought, "Will that king become an object for my taming, or will he not? Have I become a vessel for those sutras, or have I not?" After examining, he realized that the king would become an object for his taming, and he would also become a vessel for the sutras, and the king's doubts would also be dispelled. However, if he did not see those sutras beforehand, the king's doubts would not be dispelled, which would be very bad. Therefore, he sent a message back to the messenger, saying, "I need to see those sutras first, please send them back." After that, the messenger left with the sutras, and when he saw the beginning and the end of the sutras,
Chinese
如果生起见解的疾病，就立即倒地，呼喊“我无依怙啊！我无救护啊！”这时，吉祥金刚萨埵显现，问道：“你想要什么？”（他）祈请说：“我想要仅仅看一眼就能明白这深奥的经部。”（金刚萨埵）回答说：“如你所愿。”之后，甚至没有打开《一切佛陀瑜伽》等经卷，那些经卷的意义也清晰地显现在心中。之后，那位阿阇黎前往扎霍尔地区，为国王及其眷属宣讲那些佛法。金刚萨埵授记后，国王及其眷属被赐予像金刚界坛城一样观修，中央是国王本人，四位高贵的王妃被安置在四位佛母的位置上，四位大臣被安置在四种姓的位置上，公主们被安置在内妃的位置上，普通的妃子们被安置在外妃的位置上，普通的大臣们被安置在四门卫的位置上，像贤劫的菩萨一样安置。国王心想：为了我们及其眷属成就持明者的果位，并且为了不使这神圣的佛法衰败，将儿子夏卡拉布底立为王位继承人。阿阇黎咕咕巴所传授的口诀和密诀传授给那位王子，让他修习。国王及其眷属成就了安住于空性的菩萨持明者。他的儿子夏卡拉布底也同样修习，七百眷属也成就了持明者的果位。而且王子夏卡拉布底的儿子年幼，将女儿果瓦安置在比拉巴拉达玛的百五十种仪轨中，并将因陀罗菩提的口诀赐予女儿，让她治理国家和土地，并传授给她，那位公主也和一百眷属一起成就了持明者。之后，那位公主将口诀和密诀传给王子，由此发展至今。对于经部，修持这些，直到能够通达这部经典的意义。通过修持，过去成就者无数，未来如果精进修持，毫无疑问也会成就，这是从这部经典中了解到的。经文中说“顶礼薄伽梵母般若波罗蜜多”
English
If the disease of views arises, immediately fall to the ground and cry out, "I have no protector! I have no refuge!" At that moment, glorious Vajrasattva appears and asks, "What do you desire?" (He) prays, "I wish to understand this profound Sutra Pitaka by merely looking at it." (Vajrasattva) replies, "As you wish." Thereafter, without even opening the scriptures such as the Sarva Buddha Samayoga, the meaning of those scriptures becomes clearly manifest in his mind. Then, that Acharya goes to the land of Zahor and teaches those Dharmas to the king and his retinue. After Vajrasattva prophesies, the king and his retinue are granted to meditate like the Vajradhatu mandala, with the king himself in the center, the four noble queens placed in the positions of the four mothers, the four ministers placed in the positions of the four castes, the princesses placed in the positions of the inner goddesses, the ordinary consorts placed in the positions of the outer goddesses, the ordinary ministers placed in the positions of the four gatekeepers, and arranged like the Bodhisattvas of the Good Aeon. The king thinks, "In order for us and our retinue to attain the state of vidyadhara, and in order to prevent this sacred Dharma from declining, I will enthrone my son Shakrabuddhi as the heir apparent." The oral instructions and secret instructions taught by Acharya Kukupa are taught to that prince, and he is made to practice. The king and his retinue attain the vidyadhara of the Bodhisattva abiding in emptiness. His son Shakrabuddhi also practices in the same way, and seven hundred of his retinue also attain the state of vidyadhara. Moreover, Prince Shakrabuddhi's son is young, so he places his daughter Gowa in the one hundred and fifty rituals of Bila Paladama, and bestows the oral instructions of Indrabhuti to his daughter, letting her govern the country and land, and teaches her, and that princess also attains the vidyadhara with one hundred of her retinue. Then, that princess passes on the oral instructions and secret instructions to the prince, and from this it has developed to the present day. For the Sutra Pitaka, practice these until you can understand the meaning of this scripture. Through practice, countless have attained accomplishment in the past, and if you practice diligently in the future, you will undoubtedly attain accomplishment, as is known from within this scripture itself. The scripture says, "Homage to the Bhagavati Mother Prajnaparamita."