Tibetan
་བྱ། །སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱི་སེམས་ལ་མངོན་སྣང་ཕྱི་ནང་གྲགས་པའི་ཆོས་འདི་ནི། །འཛིན་པ་དྲུག་གི་ཇི་ལྟར་མཐོང་ཞིང་བརྟགས་པ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་འཁྲུལ། །རང་གི་རྟོག་པས་མྱོས་ཤིང་གཟུང་བ་དེ་བཞིན་བདེན་གྱུར་ན། །དེ་དག་དངོས་པོ་མེད་རྟོགས་དགྲ་བཅོམ་འདྲ་བར་གྲོལ་འགྱུར་པ་ཡི་རིགས། །དེ་དག་དུས་དགྲས་འཇོམས་དང་སྡུག་བསྔལ་ཉེན་ལས་དེས་འཁྲུལ་མངོན་པར་འགྱུར། །གཞན་དུ་སྐྱེ་མཆེད་སྒོ་ནས་རིག་པ་དེ་དག་ཚད་མར་གྱུར་ན་ནི། །དེ་ཉིད་ཚད་མར་གྱུར་པས་འཕགས་པའི་ལམ་དེ་སུ་ལ་དགོས་མི་འགྱུར། །ལམ་དེ་རྣམ་གྲོལ་ལམ་དུ་བ་སྟན་ཅིང་དབང་པོའི་ཤེས་པས་མི་ཐར་ཏེ། །སྡུག་བསྔལ་འགའ་ཡང་མི་འཇིལ་རྣམ་རིག་ཤེས་ཏེ་ཉོན་མོངས་འབྱུང་བའི་གནས། །དེ་ཕྱིར་སྐྱེ་བོས་མཐོང་བ་དེ་དག་འཁྲུལ་པར་མངོན་ཞེས་རྒྱལ་བས་གསུངས། །དེ་ན་དེ་ལས་འདི་དག་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་ཇི་ལྟར་སྣང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། །ཀུན་དུ་རྟོག་ཅན་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ཀུན་དུ་རྟོག་པས་རྩོལ་མེད་ཉམས། །བློ་གྲོས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་ཅིང་མ་རིག་རྐྱེན་གྱི་དབང་སོང་བས། །སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དེ་ཉིད་ལུས་གསུམ་དོན་དུ་སྣང་བ་ཡིན། །འདུ་བྱེད་སྣ་ཚོགས་དག་གིས་བག་ཆགས་བསགས་ལས་གང་གོམས་མཐུ་བརྟས་ཚེ། །སེམས་ཉིད་ཡུལ་དང་ལུས་འདྲར་སྣང་བ་རུས་བས་གང་བ་བཞིན་དུ་སྣང༌། །བག་ཆགས་བསགས་པའི་རྒྱུན་ལ་དམིགས་སྐྱེས་ཡིད་ལ་བརྟགས་པའི་བདག་མེད་པ། །འདུ་བྱེད་མཐུ་ཡིས་བསྒྲིབས་ཤིང་ཕྲ་བ་མ་མཐོང་དེ་ལས་རྣམ་རིག་སྐྱེ། །རྒྱུན་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཀྱི་མཐུ་ནི་མ་རྟོགས་རྟོག་པའི་རྗེས་འབྲངས་ནས། །དེ་ལས་ཟག་བཅས་རང་བཞིན་རྟོག་པས་བདག་དང་ཆོས་རྣམས་རྒྱས་པར་བྱེད། །ལྡན་པར་འབྱུང་བ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བར་རྒྱུ་བ་དེ་ནི་མ་མཐོང་ལས། །བདག་ཏུ་ལྟ་ལ་སོགས་པ་མུ་སྟེགས་ལྟ་བ་སྣ་ཚོགས་སྐྱེ་ཞིང་ཐར་པ་རྟོག །སེམས་འདི་ལས་རྣམས་མཐའ་ཡས་གནས་གྱུར་བག་ཆགས་མཐའ་མེད་ངེས་པ་མེད། །བག་ཆགས་བརྟས་ཤིང་སད་པར་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཡང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཏེ། །རྐྱེན་འགས་བག་ཆགས་འགའ་ཞིག་སྨིན་ནས་མི་ཡི་རྒྱུད་ཀྱི་ལུས་སྣང་བ། །རྐྱེན་གཞན་དག་གིས་བག་ཆགས་གཞན་སད་བྱས་ཚེ་འགྱུར་བའི་མཐུ་མཐོང་ནས། །དབང་ཕྱུག་ལ་ སོགས་བྱེད་པར་འདོད་དེ་ཉེས་པ་ལམ་དེ་མི་ཞི་གྲོལ་མི་འགྱུར། །རྣལ་འབྱོར་ལམ་སླད་ཐེ་ཚོམ་རྒྱུན་འདི་ཕྲ་བ་མ་རྟོགས་སྐྱེས། །བདག་ཏུ་བརྟགས་བས་བསྒྲིབས་ཏེ་འཕགས་པའི་རིགས་དང་རྣམ་པར་བྲལ། །ཆོས་སུ་བཏགས་པས་སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་ཞིང་ངན་སོང་སྲིད་པར་འགྱུར། །རྣམ་ཤེས་དེ་ཡང་འདུ་བྱེད་རྒྱུན་ལ་མཚན་མ་ཐ་དད་འཛིན་པས་ན། །ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དག་གིས་བརྒྱང་དུ་སྣང་གི་རིགས་ལ་ཐ་དད་མེད། །དེ་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་དེ་ལ་ལུས་དང་ཆོས་ཀུན་གནས། །དེ་ལ་བསམ་པ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་ན་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་དེ་ལ་སྣང༌། །རང་སེམས་རྒྱུན་ལས་འཕགས་པ་སྐྱེ་བོ་ཆོས་ནི་གཞན་ན་ཡོད་མ་ཡིན། །རྒྱུད་དྲུག་རིགས་ལས་དེ་ཡང་སྣ་ཚོགས་དེ་དང་རང་གི་ཏིང་འཛིན་ནོ། །སེམས་རྒྱུན་དེ་ལས་ཕྱོགས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་མེད་པས་གཅིག་ལ་བརྟེན་མེད་དེ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་མེད་ཕྱིར་ན་མཐའ་ཡས་ཞིང་རྣམས་བདག་གི་ལུས། །བདག་གི་ལུས་ནི་མཐའ་ཡས་ཞིང་དང་སྐྱེ་བོའི་ལུས་སུ་རབ་སྣང་ཡང༌། །སེམས་དང་བག་ཆགས་གཅིག་མིན་ཐ་དད་མ་ཡིན་བརྟག་པར་རབ་ཏུ་དཀའ། །འདི་ཀུན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཚུལ་ཏེ་སྐྱེ་དང་འགག་པར་འགྱུར་ཞེས་པ། །ཚིག་པའི་ས་བོན་བཞིན་དུ་མེད་ལས་མེད་པ་མི་འབྱུང་རྒྱུ་འབྲས་མེད། །དངོས་པོར་ཞེན་ཅིང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་རྟོག་པའི་སེམས་ཉིད་ནི། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དུ་སྣང་སྟེ་དེ་གཉིས་མེད་ཕྱིར་སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་མེད། །སྐྱེ་འཇིག་མེད་ཕྱིར་བདག་གཞན་མེད་དེ་འཆི་འཕོ་མེད་ཕྱིར་རྟག་ཆད་མེད། །དེས་ན་འཁྲུལ་འཁོར་མེད་ཅིང་མྱ་ངན་འདས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མངོན། །གནས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ནམ་ཡང་མི་འབྲས་དེ་ཚེ་མཉམ་འགྱུར་དེ་མེད་མེད། །ཡང་དག་མ་ཡིན་རྟོག་པས་བསྐྱེད་ཕྱིར་བག་ཆགས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་དང༌། །སྤྱོད་ཡུལ་མེད་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་མེད་ཅིང་རྣམ་རིག་དེ་ཡང་མེད་པ་བཞིན། །ཕྱོགས་རྣམས་མེད་ཅིང་དམིགས་དང་གནས་མེད་རྣམ་པར་རིག་པ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ། །དེ་ཕྱིར་སེམས་འདི་ཡོད་མེད་མཐའ་ལས་འདས་ཤིང་གཅིག་དང་དུ་མར་བྲལ། །བདེ་གཤེགས་བྱང་ཆུབ་མེད་ཕྱིར་དེ་ཡི་རྫུ་འཕྲུལ་སྒྱུ་འདྲ་འཁྲུལ་ལ་སྣང༌། །དེ་བཞིན་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་དག་ཤིན་ཏུ་དགེ་བའི་རྒྱུན་ཉིད་དང༌། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ལ་ནི་དེ་དག་དམིགས་ཤིང་སྐྱེ་བར་བརྟགས་པ་ཡང༌། །རྡོ་རྗེའི་གནས་མེད་ཕྱིར་ན་ མཉམ་གནས་རང་བཞིན་འདྲར་འགྱུར་དང༌། །ཆོས་དབྱིངས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་དེ་དག་ཕྱོགས་ཉིད་མེད་པས་སྐད་ཅིག་མིན། །དག་པའི་དགེ་རྩ་གཟུགས་བརྙན་མེད་པས་འཇིག་རྟེན་ཡེ་ཤེས་ཡོད་མི་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་མ་ཆུབ་མཚན་ཉིད་མེད་པར་གཅིག་པས་བླང་དོར་མེད། །དོན་དེའི་ཚུལ་གྱིས་དོན་དམ་རྣམ་གྲངས་སྐྱེ་འགག་མེད་དང་མཉམ་ཉིད་དང༌། །གཉིས་མེད་བསམ་འདས་ཆོས་དབྱིངས་བརྗོད་དང་ཐ་སྙད་བྲལ་ལ་སོགས། །བ་
Chinese
此乃（བྱ།）。 眾生心中顯現之外內名聲之法，以六識執著所見所察，皆非如是，乃為錯謬。 若以自之妄念而迷醉，執取為真，則彼等了悟無實，如阿羅漢般得以解脫。 彼等為時之敵所摧，或因痛苦危難而顯現錯謬。 若以生處之門而識知，則彼等成為量。 既已成量，何需聖者之道？ 此道乃為解脫之道，然感官之識不能解脫，痛苦亦無法平息，識乃煩惱之源。 是故，勝者言，眾生所見皆為錯謬。 既是如此，則此等如何因錯謬之故而顯現？ 遍計所執非為支分，遍計所執無勤而衰。 智慧顛倒，為無明之緣所控，心與心所，顯現為三身之義。 諸多行蘊積累習氣，若何者串習力增，心即顯現為境與身，如充滿骨骸。 於積累習氣之流，緣起於意，於意所測之無我，為行蘊之力所蔽，微細不可見，由此生起識。 恆常之心力，不悟而隨逐妄念，由此，以有漏之自性，妄念增長我與法。 伴隨生起，極其微細流動，因未見之故，生起我見等外道見解，並執著解脫。 此心所造之業無量，處所轉變，習氣無盡，亦無定準。 增長並喚醒習氣之緣亦有多種。 某些因緣成熟某些習氣，顯現人之血統之身。 其他因緣喚醒其他習氣，見及轉變之力，欲為自在等，然此過患之道不得平息，亦不得解脫。 為瑜伽之道，此疑慮之流，因未悟微細而生。 因執著於我而蔽障，與聖者種姓相違。 因執著於法，則生起種種痛苦，墮入惡
English
This is it (bya). The phenomena of outer and inner fame manifested in the minds of all beings, as seen and examined by the six consciousnesses, are not as they are, but are mistaken. If one is intoxicated by one's own delusions and clings to them as true, then those who realize the absence of reality will be liberated like arhats. They are destroyed by the enemy of time, or their delusions are manifested by the dangers of suffering. If those cognitions from the gateways of birth become valid, then who needs the path of the noble ones if it is valid? This path is the path to liberation, but sensory consciousness cannot liberate, and suffering cannot be pacified, for consciousness is the source of affliction. Therefore, the Victorious Ones say that what beings see is a delusion. Since this is the case, how do these things appear due to the power of delusion? The imputational is not a limb, and the imputational declines effortlessly. Intelligence is perverted, and controlled by the cause of ignorance, so that mind and mental factors appear as the meaning of the three bodies. When various volitional activities accumulate habitual patterns, and whichever one is familiar becomes stronger, the mind itself appears as an object and a body, as if filled with bones. In the stream of accumulated habitual patterns, the arising of objects is based on the mind, and the selflessness that is examined in the mind is obscured by the power of volitional activities, and the subtle is not seen, from which consciousness arises. The power of the continuous mind, not understanding, follows after thoughts, and from this, with the nature of contaminated, thoughts increase the self and phenomena. The arising of association is extremely subtle and flowing, and because it is not seen, various non-Buddhist views such as the view of self arise, and liberation is grasped. From this mind, actions are limitless, places change, habitual patterns are endless, and there is no certainty. The conditions that increase and awaken habitual patterns are also various. Some conditions mature some habitual patterns, and the body of the human lineage appears. When other conditions awaken other habitual patterns, the power of change is seen, and one desires to be independent, etc., but the path of this fault is not pacified, and one is not liberated. For the sake of the path of yoga, this stream of doubt arises from not understanding the subtle. Obscured by clinging to self, it is separated from the lineage of the noble ones. By clinging to phenomena, various sufferings arise, and one falls into evil.
Chinese
将要存在。 那个识也因对行蕴之流执持各种相， 因业的差别而显现，但种类上没有差别。 因此，心识的第一个刹那，身体和诸法都存在。 因为对它有思念执着，所以显现出后一个又一个。 从自心相续中超出的众生，法不在别处。 从六道种类中，那也是各种各样，那和自己的禅定一样。 从那个心识流中，连少许方分也没有，所以不依赖于一。 因为在那里没有方分，所以无边刹土是我的身体。 我的身体虽然显现为无边刹土和众生的身体， 心和习气不是一，不是他，极难观察。 这一切是缘起之理，说是生和灭。 如词语的种子一般，无中不会生出无，没有因果。 执着于事物，并思量因和果的心性， 显现为因和缘，因为那二者不存在，所以没有生和灭。 没有生灭，所以没有自他，没有死和转生，所以没有常断。 因此，显现为没有轮回，也没有涅槃。 住的刹那永远不结果，那时平等转变，那没有没有。 因为由非真实的分别产生，所以习气不是存在， 因为没有行境，所以没有阿赖耶识，那个名识也同样不存在。 没有方分，没有所缘和处所，识又如何产生？ 因此，此心超越有无之边，脱离一和多。 因为没有如来菩提，所以他的神变如幻，显现为错乱。 同样，清净的智慧，是极其善妙的相续， 对法界本身，那些也缘着并思量产生， 因为没有金刚处，所以变成平等安住自性相同， 法界金刚顶那些，因为没有方分，所以不是刹那。 因为清净的善根没有形象，所以世间智慧不会存在。 因此，没有成佛不成佛的体性，因为是一，所以没有取舍。 以那个意义的方式，胜义的异名，无生灭和等性， 无二离思法界，离言说和名相等。
English
Will exist. That consciousness also, because of holding various characteristics to the stream of formations, Appears to be stretched by the differences of actions, but there is no difference in kind. Therefore, in the first moment of consciousness, the body and all phenomena exist. Because of thinking and clinging to it, the later ones appear one after another. Beings who are superior to one's own mind stream, the Dharma is not elsewhere. From the six kinds of lineages, that is also various, that and one's own samadhi. From that mind stream, there is not even a little direction, so it does not depend on one. Because there is no direction there, the infinite realms are my body. Although my body appears as infinite realms and the bodies of beings, Mind and habit are not one, not other, it is very difficult to examine. All of this is the nature of dependent arising, which is said to be born and cease. Like the seed of a word, nothing does not arise from nothing, there is no cause and effect. The nature of the mind that clings to things and thinks of cause and effect, Appears as cause and condition, because those two do not exist, there is no birth and destruction. There is no birth and destruction, so there is no self and other, there is no death and transmigration, so there is no permanence and annihilation. Therefore, it appears that there is no cycle of existence, and there is no nirvana. The moment of dwelling never results, at that time it changes equally, that there is no no. Because it is produced by untrue discrimination, habit is not existent, Because there is no object of experience, there is no alaya, and that name consciousness is also non-existent. There are no directions, no object and no place, how does consciousness arise? Therefore, this mind transcends the extremes of existence and non-existence, and is separated from one and many. Because there is no Sugata enlightenment, his miraculous powers are like illusions, appearing as confusion. Similarly, pure wisdom is an extremely virtuous continuum, To the Dharmadhatu itself, those also focus on and contemplate arising, Because there is no vajra place, it becomes equal abiding, the same in nature, Those Dharmadhatu vajra peaks, because there is no direction, are not momentary. Because pure virtue has no image, worldly wisdom will not exist. Therefore, there is no nature of being enlightened or not enlightened, because it is one, there is no acceptance or rejection. In the manner of that meaning, the synonyms of ultimate truth, no birth and death and equality, Non-duality, beyond thought, Dharmadhatu, beyond words and names, and so on.