Tibetan
འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་དཀའ་འགྲེལ་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་དཀའ་འགྲེལ་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨཱཪྻ་མཉྫུ་ཤྲཱིནཱ་མསྡགཱི་ཏི་པཉྫིཀ་སཾ་གྲ་ཧ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པའི་དཀའ་འགྲེལ་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀུན་གྱི་དངོས། །འཇམ་མཆོག་མགོན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རྒྱུད་རྣམས་ཀུན་ལས་ངེས་པའི་དོན། །དེ་ཡི་ལུང་བསྟན་བྲི་བར་བྱ། །དེ་ལ་ལུང་བསྟན་པའི་ཚིག་གང་ཞེ་ན། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་མཚན་བསྟན་པ། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀུན་གྱི་བདག །ཡན་ལག་བཅུ་ལྡན་སྒྲུབ་པ་པོས། །སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །དེ་ལྟ་བུའི་ལུང་བསྟན་པའི་ཚིག་དེ་ལ་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཟབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བྱ། རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་ལ་བྱ། །མཚན་བསྟན་པ་ནི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་ན་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་མཚན་དུ་མ་གྱུར་པ་མེད་ལ། རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་མམ་ལྔ་ལ་བྱ་ལ། ཡེ་ཤེས་ནི་ལྔའམ་གཅིག་གིས་བསྡུས་སོ། །ཡན་ལག་བཅུ་ལྡན་སྒྲུབ་པ་བོས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ཡན་ལག་དང༌། སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། གཞིའི་ཡན་ལག་དང༌། ལྟ་བའི་ཡན་ལག་དང༌། སྒོམ་པའི་ཡན་ལག་དང༌། ལྟ་སྟངས་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། བརྡའི་ཡན་ལག་དང༌། བསྡུས་ པའི་ཡན་ལག་དང༌། སྦྱོར་བ་དྲུག་གི་ཡན་ལག་དང༌། བར་མདོའི་ཡན་ལག་སྟེ་ཡན་ལག་བཅུ་པོ་དེ་དང་ལྡན་པའི་སྒྲུབ་པ་པོས། སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་བྱ་སྟེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དྲ་བའི་ལེའུ་འདི་ཉིད་ནི། གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ན་ཚིགས་བཅད་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས་རྣམས་དང༌། ཡོན་ཏན་བརྒྱ་དང་ལྔ་བཅུའི་གཞུང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་མོད་ཀྱིས་ཀྱང་དགོས་པ་མེད་ན་མི་འཇུག་པས། ཉན་པ་པོ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དང་པོར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག །འབྲེལ་པ་ནི་ཅི། དགོས་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ། དགོས་པའི་དགོས་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་སྙམ་དུ་རྟོག་ན། དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་སྐུ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་བཅས་པ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་སྒྲའི་ཚོ
Chinese
《圣妙吉祥真实名经》略释 《圣妙吉祥真实名经》略释 印度语：阿雅曼殊师利那玛桑吉地班智卡桑札哈纳玛。 藏语：《圣妙吉祥真实名经》略释。顶礼圣妙吉祥童子！ 身与智慧一切之本体，顶礼妙吉祥怙主！ 一切续部之中确切义，彼之授记将书写。 其中，授记之词为何？ 甚深且广大的名号宣说，身与智慧一切之主宰，具足十支的修行者，获得正觉无疑虑。 如是授记之词，如何随顺显示呢？所谓“甚深”，是指无二智慧的真如。“广大”，是指功德。所谓“名号宣说”，是指若能完全了解自性，则无不成为圣妙吉祥之名。所谓“因”，是指三或五。智慧则以五或一概括。具足十支的修行者，是指加持之支、身与智慧之支、基础之支、见解之支、禅修之支、见地之支、手印之支、摄集之支、六合之支、中间之支，即具足此十支的修行者，获得正觉无疑虑。此即三摩地网之品。若归纳为一，则有一百六十二偈颂，以及一百五十种功德之论典，是为总摄宣说一切如来之身与功德之名的意义。虽然如此，但若无必要则不会介入，为了使听者能够进入，首先要说明的是什么？关联是什么？必要性如何？必要的必要性又是如何？如此思索，则显示这些意义，即一切如来之自性，圣妙吉祥之身，以及智慧功德等，是所要宣说的。而能显示此的语词之聚
English
Abridged Commentary on the Noble Mañjuśrīnāmasaṃgīti Abridged Commentary on the Noble Mañjuśrīnāmasaṃgīti In Indian language: Āryamañjuśrīnāmasaṃgītipañjikasaṃgrahanāma. In Tibetan: Abridged Commentary on the Noble Mañjuśrīnāmasaṃgīti. Homage to the Noble Mañjuśrī Kumārabhūta! The essence of all bodies and wisdoms, I pay homage to the supreme, gentle protector! From all tantras, the definitive meaning, I shall write down its prophecy. What is the word of prophecy in that? The profound and vast declaration of names, the lord of all bodies and wisdoms, By the practitioner who possesses the ten limbs, there is no doubt that Buddhahood will be attained! How is such a word of prophecy followed and shown? "Profound" refers to the suchness of non-dual wisdom. "Vast" refers to qualities. "Declaration of names" means that if one fully understands the nature, there is nothing that does not become the name of Noble Mañjuśrī. "Cause" refers to three or five. Wisdom is summarized by five or one. "By the practitioner who possesses the ten limbs" refers to the limb of blessing, the limb of body and wisdom, the limb of the base, the limb of view, the limb of meditation, the limb of perspective, the limb of mudra, the limb of collection, the limb of six unions, and the limb of the intermediate state, that is, the practitioner who possesses these ten limbs will undoubtedly attain Buddhahood. This is the chapter of the Net of Samādhi. If summarized into one, there are one hundred and sixty-two verses, and the treatise of one hundred and fifty qualities, which is the meaning of summarizing the true declaration of the names of the body and qualities of all the Thus-Gone Ones. Although this is the case, one would not engage in it without a need. In order to allow the listener to enter, what should be explained first? What is the connection? What is the necessity? What is the necessity of the necessity? Thinking in this way, the meaning of these is shown, that is, the nature of all the Thus-Gone Ones, the body of Noble Mañjuśrī, and the qualities of wisdom, etc., are what are to be declared. And the collection of words that can show this
Tibetan
གས་དང་འབྲེལ་པ་ནི་འབྲེལ་པའོ། །དགོས་པ་ནི་སོ་སོའི་དངོས་པོའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་བཟློག་ནས་རྣམ་པར་དག་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་སྐུ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པའོ། །དགོས་པའི་དགོས་པ་ནི་དེ་ཇི་ལྟ་བར་རང་གི་སྟོབས་སུ་གྱུར་པའོ། །ཡང་ན་འདི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ་ཞེས་ཡོན་ཏན་ལ་དེ་སྐད་དུ་གསུང་ངོ༌། །ཡང་ན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཅིས་མངོན་ཞེ་ན། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་མཆོག །དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་འཛིན། །སྐྱེ་མེད་ཆོ་ས་ཏེ་སྣ་ཚོགས་སྟོན། །མི་འགྱུར་ཀུན་འགྲོ་ཁྱབ་པ་པོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་པ་ཡང་དགོས་འབྲེལ་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་དགོས་པའི་དོན་དང་བསྡུས་པའི་དོན་བརྗོད་ནས། ད་ནི་ཚིག་གིས་མཚམས་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་བཀྲ་ཤིས་པ་ལ་སོགས་པ་མང་དུ་འཇུག་མོད་ཀྱི། སྡུད་པ་པོའི་ཚིག་ཏུ་ བསྟན་པར་བྱའོ། །དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རང་གི་ལག་གིས་གསོར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཞུ་བ་པོའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །ཁྲོ་གཉེར་རིམ་པར་ལྡན་ལ་སོགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རང་གི་ལག་གིས་གསོར་བྱེད་བ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ཞུ་བ་པོ་འཁོར་གྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །སྙིང་རྗེ་ཆེ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ལུས་བཏུད་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་གཉི་གའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས། །ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྤྱན་སྔར་འདུག་སྟེ་འདི་སྐད་གསོལ། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཞུས་པའི་ཚུལ་བསྟན་པའོ། །ཁྱབ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཅི་ནས་བདག་ཐོབ་མཛོད། །ཅེས་པའི་བར་གྱིས་བདག་དོན་དུ་ཞུས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པས་ནི་སེམས་དཀྲུགས་ཤིང། །བྱ་བ་ནས། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བཤད་པར་འཚལ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ཡར་དྲངས་ཏེ་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་གཞན་དོན་དུ་ཞུས་པའོ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས། །བྱ་བ་ནས། དབང་པོ་བསམ་པ་མཁྱེན་མཆོག་གིས། །ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་སྟོན་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྐུ། །བྱ་བ་ནས། ཐོག་མ་བར་དང་མཐར་དགེ་བ། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའོ། །འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམ
Chinese
因是关系，关系即是关系。必要是各自的事物显现执着遣除后，清净道的自性身和智慧的本体，知晓为圣者文殊的自性。必要的必要是如其一般成为自己的力量。或者说这个应该说的是，无二的智慧，对功德是那样说的。或者说应该说的是，所有事物的自性要证悟为圣者文殊，那又如何显现呢？万物自性胜，万物自性执，无生处所，示现种种，不变周遍普。如是说。这样，稳定和变动的所有事物，圣者文殊的自性之智慧，也要知晓为必要关系的支分。这样说了必要的意义和总摄的意义后，现在为了用词语连接，吉祥等等虽然加入了很多，但要显示总摄者的词语。从具德金刚持开始，到用自己的手抚慰为止，显示了请问者的特征。从忿怒皱纹依次具备等开始，到用自己的手抚慰者，之间的部分，显示了请问者眷属的特征。从大悲心等开始，到与身体弯曲者们一起，之间的部分，显示了两者的特征。如来薄伽梵，从这开始，到在佛前坐着这样祈请，之间的部分，显示了请问的方式。从遍主开始，到如何使我获得菩提，之间的部分，是为了自己而请问。烦恼扰乱心，从这开始，到祈请为众生宣说，之间的词句提前，用两个偈颂为了他人而请问。圆满正等觉薄伽梵，从这开始，到以胜妙的智慧了解根器和想法，之间的差别，显示了导师的差别。薄伽梵的智慧身，从这开始，到初始、中间和结尾都善妙，之间的部分，显示了正法的差别。过去诸佛
English
The cause is relationship, and relationship is relationship. The necessity is that after repelling the attachment to the appearance of individual things, one knows the nature of the pure path, the self-nature body, and the essence of wisdom as the self-nature of the noble Manjushri. The necessity of the necessity is that it becomes one's own strength as it is. Or, what should be said is that the non-dual wisdom is spoken of in that way for qualities. Or, what should be said is that the self-nature of all things should be realized as the noble Manjushri. How does that manifest? The self-nature of all things is supreme, the self-nature of all things is held, the unborn place shows various things, unchanging, all-pervading, and omnipresent. Thus it is said. In this way, all stable and moving things, the wisdom of the self-nature of the noble Manjushri, should also be known as a branch of the necessary relationship. Having thus spoken of the meaning of necessity and the meaning of summary, now, in order to connect with words, although many auspicious things and so on are added, the words of the compiler should be shown. From the glorious Vajradhara onwards, up to the point of caressing with one's own hands, the characteristics of the questioner are shown. From having wrathful wrinkles in order, etc., up to the point of caressing with one's own hands, the characteristics of the retinue of the questioner are shown. From great compassion, etc., up to together with those who bow their bodies, the characteristics of both are shown. The Tathagata Bhagavan, from this onwards, up to sitting before the Buddha and requesting in this way, the manner of questioning is shown. From the all-pervading lord onwards, up to how to enable me to attain enlightenment, the part in between is asking for one's own sake. Afflictions disturb the mind, from this onwards, up to requesting to explain to sentient beings, the words are brought forward, and with two verses, one asks for the sake of others. The perfectly complete Buddha Bhagavan, from this onwards, up to knowing the faculties and thoughts with supreme wisdom, the difference in between shows the difference of the teacher. The wisdom body of the Bhagavan, from this onwards, up to being virtuous in the beginning, middle, and end, the part in between shows the difference of the sacred Dharma. Past Buddhas