Tibetan
ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་དང་ལྔ་པ་ཞེས་བྱ་བ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་དང་ལྔ་པ་ཞེས་བྱ་བ། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་སྙིང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས། །རེ་བའི་དཔེ་ནི་སེར་སྐྱ་འདྲ། །དོག་པ་རྒྱལ་བུ་གཞོན་ནུ་སྟེ། །གཞན་དུ་འཛིན་པ་སྨིག་རྒྱུ་ཆུ། །བདག་འཛིན་ཕུང་བྱེད་ཉི་ཟེར་གཟུགས།། སྣང་བ་གཉིས་ལྡན་ནེ་ཙོའི་བྱ། །དོར་བ་ཐུར་མ་འཁྲུལ་པའི་གཟུགས། །ལྟ་བས་ང་རྒྱལ་ཆོས་ཀྱི་ཝ། །སྒོམ་ལ་དེར་འཛིན་ཨ་ནུ་ལྟ། །སྤྱོད་པས་ང་རྒྱལ་འཛིན་ན་པ། །དཀའ་བས་རློམ་སེམས་བཟང་སྐྱོང་བུ། །དབང་གི་བུ་གྲོལ་འདོད་ཀོས་ལ། ། རྟོགས་པས་ཆོག་ཟེར་དཔལ་གྱི་བུ། །བླ་མ་བླ་བྲལ་བླ་མེད་གངྒཱ་མོ། །བཀའ་ལ་སྐུར་འདེབས་ཀྲྀཥྞ་པ། །བདེ་བས་གྲུབ་འདོད་ཐངས་བཟངས་གླུ། །སྟོང་པས་དེ་བཞིན་གདོལ་པ་ཛ། །དེ་རྣམས་བྲལ་བའི་ཤེས་པ་ནི། །ནོར་བུ་རིན་ཆེན་ཐོབ་པ་འདྲ། །སྔོན་ཡུལ་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་ཁྱིམ་བདག་པྲ་མོ་ཧ་དང༌། །སེར་སྐྱ་མོ་གྲུ་སྤྱན་མོ་གཉིས། །ཆུ་བོ་ནཻ་རཉྫ་ནའི་འགྲམ་ནེའུ་སིང་པོས་ངད་ཅན་དུ་དུས་བྱས་པ་ལས། མོས་ཉིན་མཚན་ལྔ་ཞིག་ཏུ་བསྡད་ཀྱང་འོངས་པར་མ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཡི་མུག་སྟེ་མའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པ་དང༌། མས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་བུ་མོ་མདངས་རབ་ཏུ་ཞུམ་པར་གྱུར་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དང༌། བུ་མོས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མཚན་མོ་གཉིས་དང་གཉིས་གསུམ་བར། །ཁྱིམ་བདག་གཞོན་ནུ་ལ་བསྡད་པས། །ཡིད་གདུངས་པས་ནི་ཡི་ཆད་གྱུར། །ཟས་དང་བྲལ་བ་ལྟོ་བ་ལྟོགས། །ཞེས་ཟེར་བ་ལ། མས་འབྲས་ཆན་པ་ན་ལི་གང་བྱིན་པས། །མྱུར་དུ་ཟོས་པས་གློ་བའི་སུལ་དུ་སོང་ནས་མགོ་འཁྲུགས་སོ། །དེ་ནས་སྨན་པ་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་ལ་བལྟས་པ་དང༌། །འདི་དག་ནི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེས་པ་དང༌། གོང་གི་ཚུལ་བཤད་དོ། །སྨན་པས་སྨྲས་པ། གང་གིས་གང་ལ་རེ་བ་ནི། །ཞི་བར་མི་འགྱུར་བདེར་མི་འགྱུར། །སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་འཕེལ་བ་སྟེ། །རེ་བ་མེད་པས་བདེ་བའི་མཆོག །འདི་དག་ནི་རེ་བས་ཕུང་བར་འགྱུར་བ་བསྟན་པ་སྟེ། རེ་བ་མེད་པར་བྱ་བའི་མན་ངག་སྟེ་དང་པོའོ།། །།སྔོན་གྱི་དུས་ན་རྒྱལ་བུ་མགྲོན་བཟངས་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ལ། ཡབ་ཐུ་བོའི་སྟོབས་ཀྱི་རྒྱལ་རིགས་སྤྱི་བོ་ནས་དབང་བསྐུར་ཏེ། ཀྱེ་རྒྱལ་བུ་སྒོ་སྲུང་ལ་ནན་ཏན་གྱིས་ཤིག་ཁྲི་གཞན་ལ་མ་ཤོར་བར་བྱ་བ་ལ་བརྩོན་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་ནས་ཚེའི་དུས་བྱས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཆོས་སྦྱིན་བྱེད་པའི་དུས་སུ་བྲམ་ཟེ་མདུན་ན་འགྲོ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་བྱུང་བ་ལ་ཁྲི་ཕྲོགས་ཀྱིས་དོགས་ཏེ་ལངས་ནས་སྒོར་བྱ་བ་ལ་ཕྱིན་པ་དང༌། ནུ་བོ་འགྲོ་བས་རྟེན་པས་ཁྲི་ཕྲོགས་སོ། །དེ་ནས་སེར་སྐྱ་མས། ཁྱོད་འོ་ན་འབད་པར་འགྱུར་བ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དང༌། རྒྱལ་པོ་ནས་བབས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། བདག་ལ་ཡབ་ཀྱིས་གདམས་པ་བཞིན། །ཁྲི་སྟན་ཤོར་གྱིས་དོགས་པ་ན། །སྒོ་ཡི་བྱ་བ་ལ་ཕྱིན་པས། །ནུ་བོས་བདག་གིས་བདེ་བ་ཕྲོགས། །ཞེས་པ་དང་བྲམ་ཟེས་སྨྲས་པ། དོགས་པ་དང་བཅས་སེམས་ཀྱིས་བདེ་མི་རྙེད། །ཉམ་ང་དང་བཅས་རྟག་ཏུ་བདེ་མི་འགྱུར། །གང་ལ་དོགས་ཡོད་དེ་འཇིག་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོགས་པ་སྤང་བར་བྱ། །དོག་པ་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་མན་ངག་སྟེ་གཉིས་པའོ།། །།སྔོན་རི་བྱ་རྐང་ལ། དགེ་སློང་སོག་མ་མེད་ཀྱིས་ཕྱིན་པ་དང༌། རབ་ཏུ་སྐོམ་གྱིས་གདུངས་པར་གྱུར་པ་ལ། སྨིག་རྒྱུ་ཞིག་ཆུ་རུ་འཁྲུལ་ཏེ། འཐུང་དུ་ཕྱིན་པ་དང༌། རབ་ཏུ་ངལ་བར་གྱུར་ནས་སྔོའི་ལྡུམ་བུ་ཟ་ཞིང་འདུག་པ་ལ། དྲང་སྲོང་རྐང་མིག་གིས་སྨྲས་པ། བགྲོད་དཀའ་འཁོར་བའི་ཐང་ཆེན་ལ། །གཞན་དུ་བཙལ་འདོད་མི་དག་ནི། །ཉོན་མོངས་ཐོ་བས་གདུངས་འགྱུར་ཏེ། །སྐོམ་པ་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་འཚོལ་འདྲ། །ཞེས་སོ། །དེ་དག་ནི་བསྒོམ་བྱ་སྤང་པར་བྱ་བའི་མན་ངག་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །།སྔོན་རྒྱལ་པོ་བརླ་སྐྱེས་ལ། བཙུན་མོ་ལྔ་བརྒྱ་ལ་བུ་སྟོང་ཡོད་དེ། སྲས་ནམ་ག་རུ་དྲང་སྲོང་དཔལ་དགའ་མོ་བསླངས་ཏེ། །དེ་གཅིག་བུ་མེད་པས་རབ་ཏུ་གཅེས་པར་བྱས། །རྒྱལ་བུ་ཡང་བདག་ལ་ནི་གཅེས་པ་མེད་དེ། བདག་ལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཟུག་རྔུ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་བྱུང་བར་ཕངས་པས། བདག་ཚོའི་དུས་བྱས་ན་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཕུང་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་སེམས་སོ། །དེ་ནས་ནང་པར་ཞིག་ཁྲུས་བྱས་ཏེ། ཁང་བཟངས་ཀྱི་རྩེ་མོར་ཁ་ཤར་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་ཏེ། ཉི་ཟེར་ལ་མིག་ཅུང་ཟད་བཙུམས་ནས་བསྡད་པ་དང༌། ཉི་ཟེར་གྱི་གྱ་གྱུ་ལ་དུར་ཁྲོད་བྱུང་བར་མཐོང་ནས། བདག་ལ་དྲི་མས་གོས་པར་འགྱུར་སྙམ་ནས་བྲོས་པ་དང༌། ཁང་བཟངས་ཀྱི་རྩེ་མོ་ནས་ལྟུང་སྟེ། ཚེའི་དུས་བྱས་སོ། །དེ་ནས་དགེ་བསྙེན་བློ་གྲོས་བཟང་པོས་སྨྲས་ པ། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཆེས་པས་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་སྟེ། །བདག་བདེ་འདོད་པས་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་བྱུང༌། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡོངས་སུ་ངོར་བྱས་ནས། །སེམས་ཅན་ཀུན་ཀྱང་སྨན་པ་བཞིན་དུ་བྱ། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་མན་ངག་སྟེ་བཞི་བའོ།། །།སྔོན་ཛེ་ཏའི་ཚལ་དུ་རྒྱལ་བུ་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་དང༌། བདུད་ནག་པོ་ལྷ་སྦྱིན་གཉིས་བྱ་ནེ་ཙོའི་ལུས་གཅིག་ལས། མགོ་བོ་གཉིས་སུ་གྱེས་པ་ཅིག་
Chinese
名为《偈颂半与五》。 名为《偈颂半与五》。 出自学师龙树心之口：希望之譬如似黄叶，猜疑好比少年王子。视他为有如幻阳焰水，我执乃是坏聚日光身。显现二相好比鹦鹉鸟，抛弃犹如倒置错觉形。以见生慢法之崖，于禅修执彼似阿努，以行生慢执那巴，以难生慢善护子。以权之子欲脱果，以证悟说足哉吉祥子。上师离上师无上恒河母，谤法诋毁黑天众。以乐欲成汤桑歌，以空性如是旃陀罗种。离彼等之觉性，如获珍宝一般。 往昔于瓦拉纳西（古印度地名）地方，有户主名为帕拉摩哈，以及黄叶女名为船眼女二人。于尼连禅河边，新生的青草茂盛之时去世，她守候了五日夜，亦未到来。之后心生厌倦，前往母亲处，母亲说道：唉！女儿啊，为何容光如此憔悴？女儿说道：唉！两夜又两夜三夜间，与年轻户主相处，内心苦闷而灰心，不食不饮，饥肠辘辘。说完，母亲给了她一捧米饭，她迅速吃下，米饭进入气管，导致头晕。之后去看望医生大善知识，问及这是怎么回事，她便讲述了上述情况。医生说道：以何对何生希望，不会寂静，不会安乐，种种痛苦增长，无希望乃安乐之极。这些是显示因希望而毁灭，乃无希望之诀窍，此为第一。 往昔之时，有王子名为善客，其父以强大的王族血统，从头顶灌顶，说道：唉！王子啊，要严守门卫，努力不让王位落入他人之手啊！说完便去世了。之后在行布施之时，有婆罗门走在前方来到王宫，王子因害怕被夺走王位，便起身...
English
Titled "Half and Five Verses". Titled "Half and Five Verses". From the mouth of the master Nagarjuna's heart: The example of hope is like a yellow leaf, suspicion is like a young prince. Seeing others as real is like mirage water, self-grasping is the destroyer, like a body of sunlight. Appearance of duality is like a parrot, abandonment is like an inverted, mistaken form. Pride from view is the cliff of Dharma, clinging to it in meditation is like Anu, pride from conduct is clinging to Napa, pride from difficulty is the well-cared-for son. The son of power desires liberation, saying enough with realization, auspicious son. Lama beyond lama, unsurpassed Ganges mother, slandering the Dharma, Krishna's crowd. Desiring accomplishment through pleasure, Thangsa's song, emptiness is like a Chandala seed. The wisdom that is free from these is like obtaining a precious jewel. In the past, in the land of Varanasi, there were two people: a householder named Paramoha, and a yellow-leaf woman named Boat-Eye. By the bank of the Nairanjana River, when the new grass was lush, he passed away. She waited for five days and nights, but he did not come. Then, becoming weary, she went to her mother, who said: Alas! Daughter, why is your complexion so withered? The daughter said: Alas! For two nights and two or three nights, I stayed with the young householder, my heart was distressed and discouraged, without food or drink, my stomach was hungry. After she said this, her mother gave her a handful of rice, which she quickly ate, but it went into her trachea, causing her to become dizzy. Then she went to see the great physician, a great spiritual friend, and asked what was happening. She told him the above situation. The doctor said: Hoping for what with what, will not be peaceful, will not be happy, various sufferings will increase, absence of hope is the supreme of happiness. These show that one is destroyed by hope, which is the key to being without hope, this is the first. In the past, there was a prince named Gönzang. His father, with the powerful lineage of the royal family, enthroned him from the crown of his head, saying: Alas! Prince, be diligent in guarding the gate, strive to prevent the throne from falling into the hands of others! Having said this, he passed away. Then, at the time of giving alms, a Brahmin came forward to the royal palace, and the prince, fearing that the throne would be taken away, stood up...
Chinese
去办事的时候，弟弟因为有人依靠而篡夺了王位。然后，一位婆罗门问道： “你为什么要努力呢？”国王回答说：“正如父亲教导我的那样，我担心失去王位，所以去处理门口的事情，结果弟弟夺走了我的幸福。”婆罗门说：“心中有疑虑就找不到快乐，心中有恐惧就永远不会快乐。因为有疑虑，所以有毁灭。智者应该抛弃疑虑。这是远离疑虑的诀窍，第二个。” 从前在鸟足山，一位名叫索玛梅的僧人走着，非常口渴，把海市蜃楼误以为是水，前去饮用。他非常疲惫，正在吃绿色的草地休息时，仙人卡米格说道：“在难以穿越的轮回大地上，那些想在别处寻找纯净的人，会被烦恼的锤子折磨，就像口渴的人寻找海市蜃楼的水一样。”这些是关于修行和应该抛弃什么的诀窍，第三个。 从前，巴拉吉亚国王有五百个妃子和一千个儿子。儿子纳玛嘎请求圣者帕拉嘎莫。因为他没有儿子，所以非常疼爱他。王子也认为自己不被珍视，因为他害怕自己受到哪怕一点点的痛苦，他想，如果我们死了，所有的眷属都会毁灭。然后，第二天早上，他洗完澡，坐在宫殿的顶端，面朝东方，稍微闭上眼睛看着阳光。他看到阳光的闪烁中出现了墓地，他想，我会沾染污垢，于是逃跑，从宫殿的顶端掉下来，结束了生命。然后，居士洛珠桑波说： “因为执着于自我，所以产生痛苦。因为想要自己的快乐，所以给他人带来伤害。完全认识到自我执着之后，应该像医生一样对待所有的众生。这是远离自我执着的诀窍，第四个。” 从前，在杰塔林，王子一切目的都已实现，黑魔和提婆达多变成了一只鹦鹉的身体，却分出了两个头。
English
When going to do something, the younger brother usurped the throne because he had someone to rely on. Then, a Brahmin asked: "Why are you striving then?" The king replied, "As my father taught me, I was afraid of losing the throne, so I went to handle the affairs at the gate, and as a result, my brother stole my happiness." The Brahmin said, "With doubt in the heart, happiness cannot be found. With fear in the heart, one will never be happy. Because there is doubt, there is destruction. The wise should abandon doubt. This is the secret to being free from doubt, the second." Once upon a time, on Bird's Foot Mountain, a monk named Somame was walking, and he became extremely thirsty. He mistook a mirage for water and went to drink it. He became very tired and was eating green grass and resting when the sage Kamiga said, "On the great land of samsara that is difficult to traverse, those who want to seek purity elsewhere will be tormented by the hammer of afflictions, just like a thirsty person seeking the water of a mirage." These are the secrets about what to practice and what to abandon, the third. Once upon a time, King Bharadwaja had five hundred consorts and a thousand sons. The son Namaga requested the sage Palagamo. Because he had no son, he cherished him very much. The prince also felt that he was not cherished, because he was afraid of even a little bit of suffering happening to him, he thought, if we die, all the retinue will be destroyed. Then, one morning, he took a bath and sat on the top of the palace, facing east, slightly closing his eyes and looking at the sunlight. He saw a cemetery appearing in the shimmering of the sunlight, and he thought, I will be stained with dirt, so he ran away and fell from the top of the palace, ending his life. Then, the lay practitioner Lodro Sangpo said: "Because of clinging to self, suffering arises. Because of wanting one's own happiness, harm is done to others. After fully recognizing self-clinging, one should treat all sentient beings like a doctor. This is the secret to being free from self-clinging, the fourth." Once upon a time, in Jeta Grove, Prince All-Purposes-Accomplished, the Black Demon and Devadatta became one parrot's body, but separated into two heads.