Tibetan
ལྟ་བ་ངན་པ་སེལ་བ་ཞེས་བྱ་བ།གཉིས་མེད་རྡོ་རྗེ། ལྟ་བ་ངན་པ་སེལ་བ་ཞེས་བྱ་བ། གཉིས་མེད་རྡོ་རྗེ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཀུ་དྲྀཥྚི་ནི་རྒ་ཏ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། ལྟ་བ་ངན་པ་སེལ་བ་ཞེས་བྱ་བ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སངས་རྒྱས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་ཞིག་འདི་ལ་གནས་གྱུར་ན། །རྒྱལ་བའི་གོ་འཕང་ཐོབ་འགྱུར་བ། །དང་པོ་ལས་ པའི་ཆོ་ག་ཉིད། །ལྟ་ངན་སེལ་བ་བཤད་བར་བྱ། །འདིར་ནི་སེམས་ཅན་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སློབ་པ་དང༌། མི་སློབ་པའོ། །དེ་ལ་ལྷག་པའི་བསམ་པས་མོས་པའི་སྦྱོར་བ་དང༌། ས་ལ་ཞུགས་པའི་སྦྱོར་བ་དང༌། ལྔ་ལ་དབང་ཐོབ་པར་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དུ་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་ལ་གནས་པའི་སློབ་པ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ལས་དང་པོའི་ཆོ་གས་ཚོགས་གཉིས་བསགས་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་པར་འཐོབ་བོ། །མི་སློབ་པ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང༌། འབྲས་བུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་གསལ་ལ། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ལྟར་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་ཤུགས་ཀྱི་ནུས་པས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཉིད་དུ་འབད་པ་མེད་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ནི། །མཚན་ཉིད་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་དང་བོའི་ལས་ལ་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །དེ་ཡང༌། མགོན་པོ་སེམས་དཔའ་མི་མངའ་ཞིང༌། །རྣམ་རྟོག་གཡོ་བ་མི་མངའ་ཡང༌། །ཁྱོད་ཉིད་ངང་གིས་འཇིག་རྟེན་ལ། །སངས་རྒྱས་མཛད་པ་འཇུག་པར་འགྱུར། །གཞན་དོན་ཕུན་ཚོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །འབྲས་བུ་གཙོ་བོ་གཞན་མ་ཡིན། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་འབྲས་བུར་བརྗོད། །ཀུན་རྟོག་རླུང་དམར་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །དཔག་བསམ་ཤིང་ལྟར་མི་བསྐྱོད་པ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །བསམ་པ་མ་ལུས་ཡོངས་རྫོགས་བྱེད། །འབྲས་བུ་དེ་ཉིད་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །བླང་དང་དོར་བ་རྣམ་སྤངས་ནས། །བློ་ལྡན་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྟོགས། །དང་པོ་ལས་པ་འབད་པས་སམ། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ལས་དང་པོ་པས་ནི་སློབ་པའི་ཆོ་ག་ཉིད་རིགས་ནའང་མི་སློབ་རང་བཞིན་མེད་པ་བསྒོམ་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་ལས་དང་པོ་བའི་རྩོམ་པ་ཡོད་པ་ཇི་ལྟ་བུ། དཔེར་ན་འདིར་ཡང་གསེར་གྱི་སྒྲོག་གིས་བཅིངས་པ་ལྟ་བུ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན་བདེན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྟོགས་པ་དང་མ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བྲལ
Chinese
名为遣除恶见。无二金刚。 名为遣除恶见。 无二金刚。 印度语：Kudṛṣṭi nirgata nāma。藏语：名为遣除恶见。顶礼文殊童子。顶礼佛陀。何者于此安住，将获得胜者之果位。最初行者的仪轨。当讲述遣除恶见。此处众生有两种：有学与无学。其中，以增上意乐而信解之瑜伽，以及入地之瑜伽，直至获得五自在之究竟，处于因位之有学者，以极其清净之最初行仪，积累二资粮后，将如实获得圆满菩提。无学者亦是如此，以对治之品而明晰果之分别。如释迦牟尼佛般，以先前愿力之势力的力量，于双运中不费力地成办众生之义利。其自性恒常不绝地进入最初之事业，安住于此。又是： 怙主心无有，分别动摇亦无有， 然汝自然于世间，将入佛陀之事业。 利他圆满佛陀之，果位主要非他者， 是故佛陀说为果。一切分别红风之， 如意树般不动摇，如是众生一切之， 心念无余皆圆满。果位彼性不相符， 取舍分别皆断除，具慧者悟圆满觉。 最初行者以勤奋，如是已显示。然而，最初行者若以有学之仪轨而修习无无学自性者，则如何有最初行者之作为？譬如，此处亦如黄金之枷锁般。若问是否真实，答曰是真实的，因其未离证悟般若波罗蜜多之故。般若波罗蜜多乃五者之自性。因此，已显示乃具足一切种殊胜之空性。又是，薄伽梵远离般若波罗蜜多
English
Entitled "Dispelling Wrong Views." Non-Dual Vajra. Entitled "Dispelling Wrong Views." Non-Dual Vajra. In Sanskrit: Kudṛṣṭi nirgata nāma. In Tibetan: Entitled "Dispelling Wrong Views." Homage to youthful Manjushri. Homage to the Buddha. Whoever abides in this, will attain the fruit of the Victorious One. The ritual of the first practitioner. When explaining the dispelling of wrong views. Here, sentient beings are of two types: those who are learning and those who are not learning. Among them, those who are learning, who abide in the causal stage from the yoga of faith through superior intention, and the yoga of entering the ground, up to the ultimate attainment of mastery over the five, will truly attain perfect enlightenment by accumulating the two accumulations with the extremely pure ritual of the first action. Those who are not learning are also the same, and the distinction of the fruit is clarified by the antidote side. Like Shakyamuni Buddha, by the power of the force of previous aspirations, effortlessly accomplishing the benefit of sentient beings in union. Its nature constantly and uninterruptedly enters the first action, abiding in this. Moreover: Protector, the mind has no being, Distorting movements also have no being, Yet you naturally in the world, Will enter the deeds of the Buddha. The perfect benefit of others, of the Buddha, The main fruit is not another, Therefore the Buddha is said to be the fruit. Of all distorting red winds, Unmoving like a wish-fulfilling tree, Thus all sentient beings', Thoughts are completely fulfilled without remainder. The fruit itself is incompatible, Having completely abandoned acceptance and rejection, the wise realize perfect enlightenment. The first practitioner with diligence, thus it has been shown. However, if the first practitioner cultivates those who have the nature of learning with the ritual of learning, how can there be the action of the first practitioner? For example, here it is like being bound by a golden chain. If asked whether it is true, the answer is yes, because it is not separate from the realization of Prajñāpāramitā. Prajñāpāramitā is the nature of the five. Therefore, it has been shown that it is emptiness endowed with all kinds of excellence. Moreover, the Bhagavan is separated from Prajñāpāramitā.
Tibetan
་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔས་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔས་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མིང་མི་ཐོབ་བོ་ཞེས་གསུངས་ བ་དང༌། འཕགས་པ་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་བས་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་ཐབས་ནི་འཆིང་བའོ། །ཐབས་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱང་འཆིང་བའོ། །ཤེས་རབ་དང་བཅས་པའི་ཐབས་ནི་ཐར་བའོ། །ཐབས་དང་བཅས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱང་ཐར་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་དག་ནི་འདིའི་བདག་ཉིད་བླ་མ་དམ་པའི་མན་ངག་ཉིད་ལས་སྒྲོན་མ་དང་སྣང་བ་བཞིན་དུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་གྲུབ་པ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན། སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་འདོད་པ་གང༌། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཀུན་བྱ་བ་ཉིད། །དང་པོའི་ལས་ཅན་བསྟན་པ་གང༌། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལྔར་གང་བསྟན་པ། །དང་པོའི་ལས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡི། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དཔྱད་མི་བྱ། །དེ་བཞིན་དུ། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་བརྩོན་འགྲུས། །བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་ལ་གུས་པས། །རྟག་ཏུ་བློ་ལྡན་གྱིས་བསྟེན་ན། །བདེ་བར་ཤེས་རབ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། །སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་པ་གསུམ། །བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་ཆོས་ཀྱིའོ། །བརྩོན་འགྲུས་གཉིས་ཀར་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བསྟན་པས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་དང་པོ་པས། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པས་གནས་པར་བྱའོ། །ཟློག་པ་ནི་མེད་པར་སྨྲ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང༌། དགེ་དང་མི་དགེ་གང་ཕྱིར་དངོས་མེད་ཀྱང༌། །དེ་ལྟར་དགེ་བ་ཉིད་བྱ་མི་དགེ་མིན། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཆུ་ཡི་ཟླ་འདྲ་ཡང༌། །དེ་ལས་ཡིད་འོང་སྡུག་བསྔལ་ཡིད་མི་བདེ། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ན། དེ་ལྟར་ན་སློབ་པས་སྨྱོན་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་གནས་ནས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་མྱོང་བར་འདོད་པས་ལས་དང་པོ་པ་ལ་འཇུག་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ལུས་སྦྱིན་པར་གཏོང་བ་དང་ལྡན་པའི་སྤྱོད་པ་སྟེ། །ལུས་ནི་སྦྱིན་པར་བཏང་བྱས་ལ། །ཕྱིན་ནས་སྤྱོད་པ་བརྩམ་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ལུས་གཏོང་བའི་སྦྱིན་པ་དང་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་མཛད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། གྲང་བ་དང༌། ཚ་བ་དང༌། སོག་ལེས་གཤག་པ་ལ་བཟོད་པའི་བཟོད་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་ གནོད་པ་ལས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་འབད་པ་མེད་པའི་རང་གི་ངང་གིས་འབྱུང་བའི་བསམ་གཏན་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས
Chinese
据说，没有五种到彼岸的，就不能获得到彼岸的名称。 而且，在圣者《无垢称经》所说的名为大乘经中也说：没有智慧的方便是束缚，没有方便的智慧也是束缚，具有智慧的方便是解脱，具有方便的智慧也是解脱。这些都应像灯和光明一样，从其自性上师的口诀中，如俱生般、如成就般地去领悟。因此，空性和慈悲无二无别，想要获得佛陀的智慧，瑜伽士们都应这样做。对于最初的业者来说，所教导的是，在五度中教导的，就是所谓的最初的业者。智慧到彼岸的自性是不应考察的。同样，以恭敬心对待布施、持戒、忍辱、精进、禅定、智慧，如果恒时有智慧者依止，那么智慧就会安乐地生起。报身和化身，布施、持戒、忍辱是三者，禅定和智慧是法身，精进是两者都需要的。如是教导说，菩萨最初的业者，应以非常清净的状态安住。否则，就会陷入说没有遮止的过失。也就是说，无论善与非善，因为都是无实有的，所以应该行善而非作恶。世俗如同水中的月亮，从中产生令人愉悦的痛苦和不悦。如是教导说，因此，如果学习者安住于疯子的行为，想要体验无分别，那么对于最初的业者来说，如何进入呢？就是具有布施身体的行为，身体已经布施之后，前往开始修行，这是它的总结。布施身体的布施，以及以身语意为一切众生利益的持戒，以及忍受寒冷、炎热、用锯子切割的忍辱，以及从世间八法损害中产生的平等性的精进，以及不跟随一切事物，无勤任运产生的禅定，以及不缘一切法。
English
It is said that without the five perfections, one cannot obtain the name of "gone beyond." Furthermore, in the Mahayana Sutra called "The Teaching of the Holy Vimalakirti," it is also said: "Skill without wisdom is bondage, and wisdom without skill is also bondage. Skill with wisdom is liberation, and wisdom with skill is also liberation." These should be understood like a lamp and light, from the very essence of the Guru's instructions, like co-emergence, like accomplishment. Therefore, emptiness and compassion are inseparable. Yogis should do whatever they desire to attain the wisdom of the Buddha. For the initial practitioner, what is taught is what is taught in the five perfections, which is called the initial practitioner. The nature of wisdom perfection should not be examined. Similarly, with respect for generosity, discipline, patience, diligence, meditation, and wisdom, if one with wisdom always relies on them, then wisdom will arise happily. The enjoyment body and the emanation body, generosity, discipline, and patience are the three. Meditation and wisdom are the Dharma body. Diligence is desired for both. As it is taught, the initial Bodhisattva practitioner should abide in a very pure state. Otherwise, one would fall into the fault of saying there is no prevention. That is to say, whether it is good or non-good, because they are all unreal, one should do good and not do evil. The mundane is like the moon in water, from which pleasant suffering and unpleasantness arise. As it is taught, therefore, if a student dwells in the behavior of a madman, wanting to experience non-discrimination, then how does one enter for the initial practitioner? It is the conduct of having given the body in generosity. After the body has been given, go forth and begin practice. This is its summary. The generosity of giving the body, and the discipline of benefiting all sentient beings with body, speech, and mind, and the patience of enduring cold, heat, and being cut with a saw, and the diligence of equanimity arising from the harm of the eight worldly dharmas, and the meditation that arises effortlessly and naturally without following all things, and not focusing on all dharmas.