Tibetan
ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་སྒྲུབ་པ།ཡན་ལག་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་སྒྲུབ་པ། ཡན་ལག་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པྲཛྙོ་པཱ་ཡ་བི་ནི་ཤྩ་ཡ་སིདྡྷི། བོད་སྐད་དུ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་སྒྲུབ་པ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རང་བཞིན་དྲི་མ་མེད་ཅིང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་རང་བཞིན་སེམས་གང་ལས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་མཐའ་དག་དྲི་མས་མ་གོས་ཆོས་སྐུ་དང་ནི་མཚུངས་མེད་པའི། །དམ་ཆེས་ཆར་གྱི་གཞིར་གྱུར་ལོངས་སྤྱོད་དང་ནི་སྣ་ཚོགས་པ་ཡི་གཟུགས་དང་སྤྱོད་ལྡན་པའི། །ཡང་དག་སྦྲུལ་པ་སྐྱེ་འགྱུར་དེ་ལ་གུས་པར་ཕྱག་བྱས་ནས་ནི་དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་པའི། །སྐྱེ་བོ་མ་ལུས་ལ་ཕན་ཕྱིར། །དཔལ་ལྡན་ཡན་ལག་མེད་རྡོ་རྗེ། །བདག་གིས་དེ་ཉིད་མདོར་བསྡུ་བྱ། །བྱིས་པས་འཁྲུལ་པའི་བདེན་མིན་པའི། །ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་དངོས། །ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། །དེ་ནི་སྲིད་པར་མཁས་པས་བཤད། །དེ་ལ་བཟོད་དཀའ་རྒྱུན་ཆགས་པའི། །ཉོན་མོངས་མ་ལུས་ཚོགས་རྣམས་དང༌། །རྣམ་ པ་སྣ་ཚོགས་རྒྱ་ཆེ་བའི། །ལས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །དེ་གཉིས་ལས་ནི་སྐྱེ་བ་དང༌། །འཆི་བ་ལ་སོགས་རབ་རྒྱས་པ། །མི་བདེན་ལ་ཞེ་ན་སེམས་ལྡན་པའི། །ཤིན་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་ཁོར་མོར་འབྱུང༌། །ཤེས་རབ་ཉམ་ཆུང་དེ་དག་ནི། །ཇི་སྲིད་དངོས་འཛིན་ཆེན་པོ་ཡོད། །དེ་སྲིད་སྲིད་པའི་བཙོན་རར་གནས། །བདག་དང་གཞན་ཕན་གལ་ཡོད། །དེ་ཕྱིར་འགྲོ་བ་གསུམ་པོ་དག །དགའ་བར་བྱེད་འདོད་རང་གི་ནི། །འཁྲུལ་བ་བསལ་བར་འདོད་པ་ཡི། །ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་དངོས་འཛིན་སྤང༌། །གལ་ཏེ་མིང་ཙམ་ཐ་དད་ཀྱང། རྟོག་པ་ཉིད་དུ་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །མཁས་པས་དངོས་འཛིན་ཡོངས་གཏན་སྟེ། །དངོས་མེད་པར་ཡང་མི་རྟག་གོ །མར་མེ་འབར་བ་བསད་རུང་གི །ཤིན་ཅི་ཡང་བྱར་མེད་པར། །དངོས་པོར་འཛིན་པ་ཉིད་རུང་གི་དངོས་མེད་འཛིན་པ་དེ་ལྟ་མིན། །ཡང་དག་དངོས་པོ་མི་རྟོག་པ། །དེ་ཡིས་དངོས་པོ་མཚོན་འགྱུར་ཏེ། །གང་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ཞིག་པ་ནི། །མེད་པས་དང་པོ་བྲལ་བ་མིན། །ཐབས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པ་ཡིས། །དངོས་མེད་ཙམ་ཞིག་བསྒྲུབས་གྱུར་ཀྱང༌། །མེད་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན། །བདག་གཞན་དོན་ནི་ནུས་མ་ཡིན། །མིག་འཕྲུལ་ལྟ་བུར་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་བཏང༌། །སངས་རྒྱས་འབྲས་བུ་འདོད་པ་
Chinese
方法与智慧完全决定之成就，无支分金刚。 方法与智慧完全决定之成就。 无支分金刚。 印度语：Prajñopāya-viniścaya-siddhi（梵文天城体：प्रज्ञोपायविनिश्चयसिद्धि，梵文罗马拟音：Prajñopāya-viniścaya-siddhi，智慧与方便完全决定成就）。藏语：方法与智慧完全决定之成就。 顶礼大悲圣观自在！ 自性无垢，方法与智慧自性，从何心而为佛？ 非真一切分别，无垢染，与法身无等者。 极为殊胜如雨之基，受用与种种色及行持具足者。 真实幻化生起者，对其恭敬顶礼后，即宣说之。 不知其自性者，为利乐一切众生故。 具吉祥无支分金刚，我将彼义作简略。 孩童错乱之非真实，由分别所生之事物。 具有分别之自性，此乃有者为智者所说。 彼具难忍恒常之，一切烦恼之众及， 种种广大之，业之众生起也。 彼二者生起，生与死等极增长， 若于不真生希求，则有情之， 极度痛苦团聚生。 智慧浅薄彼等，如若实执大者有， 彼时安住有之牢狱， 自他利益实重要。 是故三界诸有情， 欲令欢喜自之， 错乱欲除灭者之， 具慧者应舍弃实执。 设若唯名各异也， 然于分别无差别故， 智者应断除实执， 无实亦非为恒常。 如同可灭燃灯火， 然于无少可为者， 执实尚可容忍然无实执则不然。 真实不分别事物， 彼能表示事物也， 何以虚空坏灭者， 非以无而最初分离。 若以离方便者， 仅成办无实， 然以无故如虚空花， 不能成办自他义。 以如幻术而错乱故， 如是应舍弃事物， 欲求成佛果者。
English
The accomplishment of fully determining method and wisdom, the Vajra without Limbs. The accomplishment of fully determining method and wisdom. The Vajra without Limbs. In Sanskrit: Prajñopāya-viniścaya-siddhi. In Tibetan: The accomplishment of fully determining method and wisdom. Homage to the Great Compassionate Noble Avalokiteśvara! Whose nature is stainless, and whose nature is method and wisdom, from what mind does the Buddha arise? All untrue discriminations, without the stain of defilements, are unequaled to the Dharmakāya. The most excellent basis for rain, possessing enjoyment and various forms and conduct. To the truly manifested transformation, having paid homage with respect, I shall now explain it. For the benefit of all beings who do not know its nature. The glorious Vajra without Limbs, I shall briefly summarize its meaning. The unreal things that children mistake, are objects arising from discrimination. Possessing the nature of discrimination, this is what the wise ones say about existence. In it, the unbearable and continuous, all the collections of afflictions, and the various and vast, collections of actions arise. From these two arise, birth and death, etc., which greatly increase. If one desires what is untrue, then sentient beings experience, a gathering of extreme suffering. Those with weak wisdom, as long as they have great clinging to reality, remain in the prison of existence. Self and other's benefit is truly important. Therefore, all beings in the three realms, wishing to make themselves happy, those who wish to eliminate their own delusions, the wise should abandon clinging to reality. Even if the names are different, they are inseparable in discrimination. The wise should completely abandon clinging to reality, and what is unreal is also impermanent. Like a burning lamp that can be extinguished, but with nothing that can be done, clinging to reality is tolerable, but clinging to unreality is not like that. Truly not discriminating objects, it can represent objects, because the destruction of space is not initially separated by non-existence. If one becomes separated from method, even if one only accomplishes unreality, because it is non-existent, like a flower in the sky, it cannot accomplish the benefit of self and others. Because of being deluded like a magic trick, thus, one should abandon things, those who desire the fruit of Buddhahood.
Tibetan
ཡིས། །མེད་ཕྱིར་དངོས་མེད་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་གཉིས་ཇི་ལྟར་ཡོངས་བཏང་དང༌། །བཏང་ནས་གང་དུ་གནས་པ་ནི། །འཁོར་མིན་མྱ་ངན་འདས་མིན་པ། །དེ་ནི་མཁས་པས་མཉམ་པར་གྱིས། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་རབ་ཕྱེ་སྟེ། །སྦྱོར་བས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་ནི། །ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད། །ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་དུ་ནི་བརྗོད། །མ་ལུས་སྡུག་བསྔལ་རྒྱ་མཚོ་དང༌། །སྡུག་བསྔལ་ལས་འདོན་གང་ཡིན་པ། །སྙིང་རྗེ་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པས། །འདོད་ཆགས་ཞེས་ནི་བྱ་བར་གྲགས། །རྟག་ཏུ་རྗེས་མཐུན་སྦྱོར་བ་ཡིས། །སྐྱེ་བོ་མངོན་པར་འདོད་པ་ཡིས། །འབྲས་བུ་གང་ཡིན་ཉེར་སྦྱིན་པས། །དེ་ཉིད་ཐབས་ཞེས་བྱ་བར་བསྒྲགས། །ཆུ་དང་འོ་མ་འདྲེས་པ་བཞིན། །གཉིས་མེད་རྣམ་པར་སྦྱོར་བ་ཡིས། ། གཉིས་པོ་འདུས་པ་གང་ཡིན་པ། །ཤེས་རབ་ཐབས་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད། །དེ་ལྟར་གང་ལ་གཞག་པ་དང༌། །གསལ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། །གཞག་དང་གསལ་བ་སྤངས་པ་ནི། །ཆོས་རྣམས་དེ་བཞིན་ཅེས་བརྗོད། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ། །ཡོད་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་སྤངས་ཤིང༌། །མཚན་གཞི་དང་ནི་མཚན་ཉིད་གྲོལ། །རང་བཞིན་དག་པ་དྲི་མ་མེད། །གཉིས་དང་གཉིས་མེད་ཞི་བ་དང༌། །ཐམས་ཅད་ལ་གནས་དགེ་བ་སྟེ། །སོ་སོ་རང་རིག་མི་གཡོ་ཞིང༌། །ཐབས་དང་ཤེས་རབ་མི་འཁྲུགས་པས། །དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །མཆོག་ཏུ་ངོ་མཚར་གྱུར་པའི་གནས། །ལེགས་དང་ལྷ་ཡི་ཕུན་ཚོགས་བྱེད། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་རབ་ཏུ་གྲགས། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟེན་པའི། །མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་པ་སྟེ། །ཡིད་འོང་བདག་བྱིན་བརླབས་པའི་གནས། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་དགེ་བ། །ཐེག་པ་གསུམ་དང་སྐུ་གསུམ་དང༌། །བྱེ་བ་གྲགས་མེད་སྔགས་དང་ནི། །ཕྱག་རྒྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་དང༌། །འཇིག་རྟེན་པ་དང་དེ་ལས་འདས། །ལྷ་དང་ལྷ་མིན་མི་དང་ནི། །ཡིད་གསལ་སོགས་དེ་བཞིན་གཞན། །དེ་ཉིད་ལས་ནི་བྱུང་ནས་སུ། །དེ་ཉིད་དུ་ནི་ཐིམ་པར་འགྱུར། །མ་ལུས་པ་ཡི་འགྲོ་རྣམས་ལ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་ལྟར་ཀུན་དུ་གནས། །ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས། །སྤྱོད་དང་གྲོལ་བ་ཡང་ངག་རྩོལ། །དེ་ཉིད་ཡང་དག་རྟོགས་ནས་སུ། །སྔོན་གྱི་བདེ་གཤེགས་སངས་རྒྱས་ལ། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཞིང༌། །འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་འགྱུར། །དཔག་མེད་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཕྱིར། །དཔལ་ལྡན་བདེ་ཆེན་ཞེས་བྱ་ལ། །ཀུན་དུ་བཟང་པོ་མཆོག་ཉིད་དང༌། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་བྱེད་པ་པོ། །མཚུངས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེས་འགྲོ་བ་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མ
Chinese
以，无故无实亦如是。彼二如何皆舍弃，舍弃之后住于何？非轮涅槃皆非是，智者于此应等持。智与所知善分别，以合和而善观察，诸法自性皆空性，即是智慧如是说。尽除痛苦之大海，以及解脱诸痛苦，慈悲系恋于有情，是即名为贪欲性。恒常随顺和合故，有情显现欲求故，何为果实而惠施，是即名为方便性。如水与乳相混合，以无二之相合和， 二者和合是何者，是即名为智慧方便。如是于何而安立，不能明了而显现，舍弃安立与显现，是即名为诸法如。离能取与所取者，舍弃有无之边际，离相之体性与相，自性清净无垢染。二与无二寂静等，安住一切即是善，各别自证不可动，方便智慧不杂乱。 是即一切诸佛陀，最极稀有转变处，作善以及天人乐，是即名为法界性。三世诸佛所依止，不住涅槃之自性，悦意自在加持处，般若波罗蜜多善。三乘以及三身等，俱胝不可说密咒，以及手印之坛城轮，世间以及超世间。 天与非天人与人，意明等等如是余，即是从彼出生已，即于彼中而融入。于诸一切有情众，如意宝般恒时住，以智慧方便之自性，行持解脱亦语业。如是真实了知已，往昔善逝诸佛陀，于诸一切成正觉，为利有情而成佛。以无量安乐之自性，名为吉祥大乐处，普贤如来最胜者，以及现证菩提者。 以无等之大悲悯，救度三有情之苦难
English
By, without which there is no reality. How are these two completely abandoned, and where do they reside after being abandoned? Neither cyclic existence nor nirvana, the wise should equally hold to this. Discriminating well between knowledge and the knowable, and thoroughly examining through union, the very nature of all phenomena is emptiness, which is said to be wisdom itself. The entire ocean of suffering, and whatever liberates from suffering, compassion clinging to sentient beings, is known as desire. Constantly in accordance with union, beings manifestly desire, whatever fruit is bestowed, that is proclaimed as skillful means. Like water and milk mixed together, through the union of non-duality, what is the union of the two? That is called wisdom and skillful means. Thus, on what is it placed, and it is not able to be clearly shown, abandoning placement and clarity, that is called the suchness of all phenomena. Separated from grasping and the grasped, abandoning the extremes of existence and non-existence, free from the basis and characteristics of signs, naturally pure and without defilement. Two and non-two, peaceful and equal, abiding in all is goodness, individually self-aware and immovable, skillful means and wisdom unmingled. That itself is the supreme and wondrous state of all Buddhas, creating goodness and the abundance of gods, it is widely known as the realm of Dharma. The non-abiding nirvana relied upon by the Buddhas of the three times, the delightful and blessed place of empowerment, the goodness of the Perfection of Wisdom. The three vehicles and the three bodies, countless secret mantras, and the mandalas and wheels of hand gestures, worldly and beyond worldly. Gods and non-gods, humans and people, mind-clear and so forth, likewise others, having arisen from that itself, they dissolve into that itself. For all beings without exception, it abides everywhere like a wish-fulfilling jewel, by the nature of wisdom and skillful means, conduct and liberation are also verbal actions. Having truly realized that itself, the Sugatas and Buddhas of the past, in all ways become enlightened, and become Buddhas for the benefit of beings. Because of the nature of immeasurable bliss, it is called glorious great bliss, Samantabhadra the supreme, and the one who actualizes enlightenment. With incomparable compassion, saving the suffering of beings in the three realms.