Tibetan
དུ་ཡང་ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་ལས་གསུངས་ཏེ། ལྟེ་བར་གཏུམ་མོ་སྦར་བ་ཡིས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་བསྲེགས་ཏེ། །ཞེས་པ་དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་དུ་དེ་གཏུམ་མོའི་རང་བཞིན་བསྟན་པ་སྟེ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དུ་རྣམ་པར་འགྲོ་བའོ། །དེ་ཉིད་གཏུམ་མོའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོ་ནས། འོག་ཏུ་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པར་འབབ་པའོ། །དེ་ལ་སྤྲུལ་པའི་འཁོར་ལོ་ཨ་ཡིག་གི་རྣམ་པའི་ཐིག་ལེ་ལ་རབ་ཏུ་བཞུགས་ནས་སླར་ཡང་ཐིག་ལེ་དེ་ཡང་མི་སྣང་བར་ནང་དུ་ཐིམ་སྟེ། སླར་ཡང་རླུང་གི་ལས་ཀྱིས་བསྐུལ་ནས་རྣམ་པར་ལངས་ཏེ་ཡང་སྔོན་བཞིན་དུ་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་གཞན་དང་གཞན་དུ་འགྲོ་སྟེ། དབྱེ་བ་གཉིས་སུ་གྱུར་པ་སྟེང་དུ་འགྲོ་བ་དང་འོག་ཏུ་འབབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་གཉིས་སུ་འགྲོའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་གཏུམ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་པར་བྱས་ནས། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་གོ་འཕང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ཞེས་པ་ནི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ན་མི་གཡོ་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དེ་ལ་གཏུམ་མོ་སྟེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ནི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འཛག་པ་མེད་པའི་དགའ་བའི་ཡུལ་ནི་མི་འཛག་སྟེ་མི་གཡོ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་དགའ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དེའི་ཡུལ་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་ཏེ། སྔོན་དུ་གསུངས་པའི་རིམ་པས་ཆགས་པ་ཆེན་པོའི་མེས་གཏུམ་མོ་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཤར་ནས། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་འཁོར་ལོར་སོང་སྟེ་ཐིག་ལེ་ཞུ་ནས་མི་འཛག་པ་ཉིད་བཞི་པའི་སྐད་ཅིག་གི་རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་གི་རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་རིག་པས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་གྱི་སེམས་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་ཚུལ་ལ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཞི་པའི་སྐད་ཅིག་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བའི་ཡུལ་རྣལ་འབྱོར་པས་རིག་པར་བྱ་བ་ནི་གོམས་པར་བྱའོ། །དམ་པའི་བདེ་བ་འདོད་ཕྱིར་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་འདོད་པ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་པས་ཡང་དེ་ནི་རྟོགས་ཤིང་འཇུག་ པར་བྱེད་པ་ནི་དེ་འདིར་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བའི་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྟོགས་པ་ནི་ཁོང་དུ་ཆུད་པའོ། །དེའི་འཇུག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེའི་རང་བཞིན་གང་ལ
Chinese
又于《喜金刚》中说：以脐间拙火燃，焚烧五如来。如是，彼即是拙火之自性，乃解脱之体性。如是，于他处亦是转变。彼即是拙火大乐轮，从下生起化身轮。于彼，化身轮安住于阿字（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）形之明点上，复又彼明点亦隐没而融入内。复又为风之业所催动而奋起，又如先前一般行事。彼即是前往他处，成为二种差别，即向上行及向下降之体性之二种差别。于彼，以彼之相，拙火瑜伽士了知无自性之体性后，将获得金刚萨埵之果位之自性。所谓遍一切处，乃是周遍之故。又，为何彼是不动等，于彼，拙火，即无二之智慧之自性，称为真实之智慧。无漏之喜乐之境，即不漏，即不动。彼之喜乐，即是俱生喜之义。彼之境如是说，如先前所说之次第，由大贪之火，拙火极明而生起。前往大乐轮，明点融化而不漏失，乃第四刹那之自性，俱生之自性，将获得俱生喜。是故，彼以智慧随俱生之体性，随觉知自性之心显现为二之方式，乃证悟无二智慧之义。如是，第四刹那俱生之喜乐之境，瑜伽士所应知者，乃应串习。欲求胜妙之乐，即是欲求俱生之乐之义。瑜伽士亦证悟且进入，即于此，俱生喜之自性，无二之证悟，乃是通达。彼之进入乃是现前。如是，彼之自性为何
English
Also in the Hevajra it is said: 'Burn the five Tathagatas with the fire of the navel tummo.' Thus, that itself is the nature of tummo, which is the nature of liberation. Likewise, it also transforms elsewhere. That itself is the tummo great bliss wheel, from which the emanation wheel descends below. There, the emanation wheel dwells completely on the bindu in the form of the letter A (Tibetan: ཨ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Roman transliteration: a, Chinese literal meaning: A), and then that bindu also disappears and dissolves inward. Again, it is stirred by the action of the wind and rises up, and acts as before. That itself goes to other places, becoming two kinds of differences, that is, the two kinds of differences of the nature of going upwards and descending downwards. There, with that aspect, the tummo yogi, having known the nature of no-self-nature, will obtain the nature of the state of Vajrasattva. The so-called going everywhere is because of pervasiveness. Also, why is that unmoving, etc.? There, tummo, that is, the nature of non-dual wisdom, is called true wisdom. The realm of un-leaking joy is un-leaking, that is, unmoving. That joy is the meaning of coemergent joy. That realm is spoken of in the same way, as in the previously spoken order, from the fire of great desire, tummo arises very clearly. Going to the great bliss wheel, the bindu melts and does not leak, which is the nature of the fourth moment, the nature of coemergence, one will obtain coemergent joy. Therefore, that, with wisdom, follows the nature of coemergence, following the way in which the mind of self-nature appears as two, is the meaning of realizing non-dual wisdom. Likewise, the realm of the fourth moment of coemergent bliss, which the yogi should know, should be practiced. Wanting supreme bliss is the meaning of wanting coemergent bliss. The yogi also realizes and enters that, that is, here, the self-nature of coemergent joy, the non-dual realization, is understanding. That entry is manifest. Likewise, what is that nature?