Chinese
如果和它相同就能成就，那么因为有因的缘故，就像快乐和痛苦一样。世尊的自性心识也一次又一次地产生并且坏灭。因此，修习和成就的主体也一次又一次地轮转。这样什么菩提也无法获得。菩提被称为完全灭尽之状态。因此，修习等等的这些方式有什么用呢？如果不是依赖于因，因为它存在于一切处，为什么一切处都没有自证智呢？如果智慧本身不是自证智之外的体性，为什么看不见呢？如果智慧之外是其他的，那么这样也具有有因和无因的过失。这不正确，因为如果所谓的生在胜义中不存在，那么凭借什么会变成有因和无因的过失呢？因为它是完全存在和安住于一切处的缘故。或者，因为世尊存在并且通晓一切，所以一切众生都能解脱。 这说法不合理。为什么呢？如实地完全了知被称为解脱。然而，由于各种生的习气完全熏染的意，众生不会那样与对境分离。习气的知识在许多生中无间断地串习的力量，在小时候是无法压制的。那么，那样的真如智慧由什么产生呢？像这样，轮回的法被称为颠倒的知识。因此，虽然如实存在，但世尊不会因为习气垢染的过失而如实证悟。因此，寻求使之显明的因。例如，月亮虽然安住于一，但对于有眼翳的人来说，会显现出多种形态。虽然看见了月亮，但却执着于各种形态。然后，为了完全消除眼睛的毛病，寻求特殊的药膏。同样，在这里也应当如此理解。另外，对于有眼翳的人来说，由于眼睛的毛病，会看见两个月亮等等。
English
If it is accomplished by being the same as it, then because of having a cause, it is like happiness and suffering. The very nature of the Blessed One's mind also arises again and again and is destroyed. Therefore, the agent of meditation and accomplishment also revolves again and again. Thus, nothing will be able to attain enlightenment. Enlightenment is said to be a state of complete exhaustion. Therefore, what is the use of these aspects of meditation and so on? Furthermore, if it does not depend on a cause, since it exists everywhere, why is there no self-awareness everywhere? If wisdom itself is not of a nature other than self-awareness, why is it not seen? If it is other than wisdom, then in that case, it is also accompanied by the faults of having a cause and not having a cause. That is not correct, because if that which is called birth does not exist in the ultimate sense, then by what does it become the fault of having a cause and not having a cause? Because it is completely existent and abiding in all places. Or, because the Blessed One exists and knows everything, all beings are liberated. This is not reasonable. Why? Knowing completely as it is is said to be liberation. However, sentient beings, due to the mind completely imbued with the habitual tendencies of various births, will not be separated from the object in that way. The power of the knowledge of habitual tendencies, accustomed to many births without interruption, cannot be suppressed in childhood. By what then is such a wisdom of reality produced? Thus, this dharma of samsara is called perverse knowledge. Therefore, although it exists as it is, the Blessed One will not realize it as it is due to the fault of the stain of habitual tendencies. Therefore, one seeks the cause that makes it clear. For example, the moon, although it remains as one, appears in various forms to one with cataracts. Although the moon is seen, it is grasped in various forms. Then, in order to completely remove the defect of the eye, one seeks a specific medicinal ointment. Similarly, here too, it should be understood accordingly. Furthermore, for one with cataracts, whatever two moons and so on are seen in this way due to the defect of the eye,
Chinese
于彼，彼乃唯一之月，亦复如实见之。复次，以眼之过患，光芒及二等亦见之。是故，且如实见彼性，复次，以习气垢染之过患，与种种自性之所缘俱者，应如是譬喻。如是，然彼性了悟之故，最初即成解脱之过失。于彼，无有除遣障碍之艰难，以见彼性故，理应解脱。且如实唯一之彼性，即是觉性。复次，如二月等，不转为执持与所缘俱者。于彼性中，以觉性故，有情等获得解脱之果位故。又，或系缚与解脱二者，亦可能成一体性。彼性与非彼性亦是觉性之故。二者皆有觉性之故，以非彼性则系缚，以彼性则解脱耶？如是宣说。于彼，若如实觉悟者，何者以且如实如是了知彼性故，非不与轮回相合。如是，彼一切皆转为颠倒之识性故。无所缘及执持与所缘俱者，无有。无所缘者，无有胜于执持与所缘俱之自性。且若成真实之觉性，异于以与所缘俱等之自性，有何颠倒？何者以如何颠倒而觉悟，及非如实觉悟之自性生起，彼如何成解脱之过失？二月等之识，亦非何者能如实了悟月亮。彼亦一切皆以虚妄之识，非一亦非多。何者以觉悟一者，如是真实与他者虚妄为何？且如此执二月者，不如是如实之义。此一切皆是虚妄，何者皆不如是。是故，有者亦非能全部领会
English
Furthermore, that is the one moon, also seen as it truly is. Moreover, due to defects of the eye, radiance and duality, etc., are also seen. Therefore, for the time being, one sees that very nature as it is, and furthermore, due to the fault of the stains of habit, one should apply this analogy to what is accompanied by the object of various natures. Even so, because of the realization of that very nature, it becomes a fault of liberation from the very beginning. In that, without the difficulty of removing the obscurations, it is reasonable to be liberated by seeing that very nature. For the time being, that very one nature as it truly is, is indeed awareness. Furthermore, it does not turn into grasping with an object, like two moons, etc., because in that very nature, beings attain the state of liberation through awareness. Or else, bondage and liberation could both be the same, because that very nature and what is not that very nature are also awareness. Since both have awareness, is it that what is not that very nature binds, and that very nature liberates? This is what is taught: In that, if one has truly awakened, whoever, by fully knowing that very nature as it is for the time being, is not not connected to samsara. Thus, all of that will arise as a reversed consciousness, without an object and without grasping what has an object. There is nothing more than what is called without an object that has the nature of grasping what has an object. For the time being, if it becomes true awareness, what is reversed by the nature of having an object, etc.? Whoever does not give rise to the nature of awakening as it is reversed, and awakening as it truly is, how does that become a fault of liberation? The consciousness of two moons, etc., is also not what will truly realize the true moon. That is also entirely false consciousness, neither one nor many. Whoever awakens to one, what is true and what is false like that? For the time being, like this, the perception of two moons is not the meaning as it is, so all of this is false, whatever is not like that. Therefore, even what exists will not be able to comprehend everything.
Tibetan
་ཞེས་བྱ་བ་དེ་སྐད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཟླ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རིག་པ་དང༌། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རིག་པ་མ་ཡིན་པ་འདི་རིགས་ཏེ། དེ་ལ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་བསྒོས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དམིགས་པ་མེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་འདི་ལྟར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེར་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པས་བསྒོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་དགོས་པ་མེད་དེ། དེ་ལྟ་ན་དཀྱིལ་འཁོར་ འཁོར་ལོ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་དགོས་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་འདིར་མངོན་པར་བརྗོད་དེ། གང་ཡང་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡང་དག་པ་དེ་ལྟ་བུར་བསྐྱེད་པའི་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་དོན་དམ་པ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེའི་ངོ་བོ་བརྗོད་པའི་དཔེ་བཞིན་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། དཔེར་ན་མངར་བའི་རོ་སྟོན་པ་ནི་བུ་རམ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་སྟེ། བདག་ཉིད་སྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་དེའི་བདག་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐྱེད་པ་མེད་མོད་ཀྱི། དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས། སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གསལ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཇི་ལྟར་བག་ཆགས་ཀྱི་ཉེས་པས་བསྒོས་པར་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་སེལ་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པར་སེལ་བར་བྱེད་པས། དེ་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་གྱུར་པས་རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། རས་ཀྱིས་དྲིལ་བའི་རིན་པོ་ཆེ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡོངས་སུ་རིག་པས། འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་དེ་རིམ་གྱི་རིམ་གྱིས་འཛིན་པ་ཉམས་པར་འགྱུར་པས། ཕྱིས་གོམས་པ་ན་ངེས་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ངོ་བོ་དེ་མི་སྣང་ངོ༌། །དེས་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་རྟོགས་ནས་ཕྱིས་ཀྱང་བག་ཆགས་ཀྱི་ཤེས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ཡིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དམིགས་པ་མེད་པ་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། བདེན་པ་དེ་ཡང་ཕྱི་ནས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་མེད་དེ། འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པའི་དོན་དེ་ཡེ་ཤེས་བདེན་པས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ནི་རིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེས། རིམ་གྱིས་ངེས་པ་ཉིད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དེ་བས་ན་འདིར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས། བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་ངེས་པ་ཉིད་དུ་བྱེད་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་འདི་ནི་ད་ལྟར་སྐྱེ་བའི་ས་བོན་གྱི་དངོས་པོ་ལམ་བརྟེན་པས། རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་ས་བོན་ཡོད་པ་ འདི་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །པདྨ་པཱ་ཎིས་མཛད་པ་གཤིན་རྗེ་ནག་པོའི་རྣམ་འགྲེལ་ཞེས་བྱ་བའི་ལེའུ་དང་པོའོ།། །། ལེའུ་དང་པོ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ།
Chinese
被称为那个的，就被翻译成这样。正如月亮等一样，如实地觉知和不如实地觉知是这类。对此，由于执着等过失所染污，世尊以无所缘的自性，也不是那样具足。如果是那样，就应该这样认知：那是通过使之明晰的因，如实地领会，因为在那里被执着等的过患所染污。这没有必要，如果是那样，坛城、轮等如实地修习等是使之明晰的因，所以没有必要，在这里明显地说。任何使之明晰的因，都不是世尊如实地生起的智慧，也不是究竟的。如果是那样，也就像表达其自性的例子一样可以理解，例如显示甜味的词语是红糖等，不是生起自身，而是显示其自性。之后会体验到，并且会领会到它的自性。因此，世尊虽然没有生起，但同样是觉悟的因，所以禅修等也是明晰的因。或者，如何被习气过患所染污的那个识，通过遣除一切的因，就会觉悟那真如，因为遣除了一切的障碍，所以它变成无有障碍，自证的自性就会显现，就像用布包裹的珍宝一样。因此，如实地完全觉知，显现为执着等自性的那个，次第地执着会消失，之后习惯了，必定会连同所缘的自性也不显现。他那样如实地觉悟之后，之后也不会被习气的识所加持而变得不悦意，因为变成了觉悟无所缘的自性。那个真理也不会从外面被压倒，以执着等事物不如实的意义，被智慧真理所压倒才是合理的。因此，具有真如的意。
English
That which is called that, is translated as such. Just as the moon and so on, truly knowing and not truly knowing are of this kind. Regarding this, due to being tainted by the faults of clinging and so on, the Bhagavan, with the self-nature of having no object of focus, is also not so complete. If it is so, then it should be understood in this way: that is, through the cause of making it clear, to comprehend it as it is, because there it is tainted by the faults of clinging and so on. This is not necessary, if it is so, the mandala, the wheel, truly practicing and so on are the cause of making it clear, so it is not necessary, it is clearly stated here. Any cause that makes it clear is not the wisdom that the Bhagavan truly arises, nor is it ultimate. If it is so, it can also be understood like the example of expressing its self-nature, for example, the words that show sweetness are brown sugar and so on, not arising itself, but showing its self-nature. Afterwards, it will be experienced, and its self-nature will be comprehended. Therefore, although the Bhagavan does not arise, but is also the cause of awakening, so meditation and so on are also the cause of clarity. Or, how that consciousness that has been tainted by the faults of habitual tendencies, through the cause of eliminating everything, will awaken to that suchness, because it eliminates all the obscurations, so it becomes without obscurations, the self-nature of self-awareness will appear, like a jewel wrapped in cloth. Therefore, truly and completely knowing, that which appears as the self-nature of clinging and so on, gradually the clinging will disappear, and later, when accustomed, the self-nature with the object of focus will definitely not appear. Having truly awakened in that way, afterwards, it will not be blessed by the consciousness of habitual tendencies and become unpleasant, because it has become the self-nature of awakening without an object of focus. That truth will also not be overwhelmed from the outside, it is reasonable that the meaning of things such as clinging and so on, which are not as they are, is overwhelmed by the truth of wisdom. Therefore, the mind that possesses suchness.
Chinese
彼智慧之自性者，渐次定能获得菩提。因此，此处以坛城轮等作为修习之因，定能获得菩提。此空性等事物，乃是现在生起之种子事物所依之道路。因彼之故，此有种子者，自身将成菩提，故应取之。莲花手所著《黑阎摩释》之第一品。 第一品，现观之释。