Tibetan
་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཞེ་སྡང་ལྷག་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱེད་པ་དང་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡང་བདེ་བ་ལ་ཡིན་བཞིན་དུ་རྣམ་པའི་ཚོགས་ཀྱང་དེ་མ་ཐག་པ་རང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུས་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཉིད། འདོད་པ་ཡང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྒྱས་པ་བླ་ན་མེད་པའི་སྐུ་སྤངས་ཏེ་བདེ་བ་ཙམ་ཉིད་འདོད་པ་ནི་ཕྱུགས་ལ་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །ཇི་ལྟར་གསུངས་པ། འཁོར་ལོའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་ཤིང༌། །མཚན་དང་དཔེ་བྱད་དག་འབར་བ། །བདག་གི་དངོས་པོ་སྤངས་པ་ཉིད། །གལ་ཏེ་འདོད་ན་ནམ་མཁའ་ཙམ། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དུས་ན་དེ་ཙམ་རབ་ཏུ་སྣང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བདེ་བ་ཤར་བ་ན་ཡང་དབྱེར་མེད་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་འཁོར་ལོ་ལ་ཡང་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཚོགས་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་ཞེས་པའི་རིགས་པས་སོ། །གཟུངས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་སྣང་བ་ལ་རབ་ཏུ་ཞེ་སྡང་བས་མར་མེ་ལ་སོགས་པས་བསལ་ན་ཡང༌། ཡང་ས་དང་ཆུ་དང༌། འོག་གི་སྟན་དང་གཉིས་ཀྱི་ལུས་ལ་སོགས་པ་འཁྱུད་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་མཚང་བ་མེད་པའི་རབ་ཏུ་སྣང་བ་ གཞན་མི་སྲིད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་གསུངས་པ། གང་ཞིག་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་རིག་ན། །དེ་ཡི་ཚོགས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ན་ཡང༌། །དེ་དང་ཉེ་བས་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་མ་ཡིན་ན། །ཅུང་ཟད་གང་ལས་ཀྱང་ནི་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་མ་ཚང་བ་མེད་དེ། དེའི་སྔར་གྱི་བདེ་བ་ཡང་མི་སྐྱེ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་སོ། །འདི་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་ཏུ་དེའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སེམས་དབྱེར་མེད་པར་གྱུར་པའི་སོ་སོ་རང་རིག་པ་ཙམ་ན་ཡང་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བླ་མས་ཀྱང་དེ་ཙམ་བླང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་དྲན་པ་སྲིད་པ་ན་དེ་ཉིད་གསལ་ཞེས་པ་ཤེས་རབ་དམན་པའི་ཐ་སྙད་དོ། །བདེ་བ་ཙམ་གསལ་བར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཅི་དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱར་འགྱུར། །ནད་མི་བཟད་པ་བསྣུན་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་དེ་ཙམ་རབ་ཏུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་སོ། །འདོད་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་ལྷག་པའི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྐུ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་གྲགས་སོ། །རྩ་བ་མེད་པའི་མན་ངག་ཙམ་ནི་བག་མེད་པའི་གནས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པ་འདི་རྟག་ཏུ་ཤར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་གང་གོམས་པར་བྱས་པ་དེ་གསལ་བར་འགྱུར་ཏེ། བདེ་བ་ཡང་དེའི་ཚོགས་པ་དམིགས་ཏེ་གོམས་པར
Chinese
因此，嗔恨更加强烈。同样，做和知道也是为了快乐，同样，各种各样的集合也立即通过自性自证的因由而完全成立。欲望也是舍弃了广大无上的大乐之身，仅仅想要快乐，这在畜生中也是不可能的。如是说：不为轮之过失所染，具足相好而炽燃，舍弃我的事物本身，如果想要，唯有虚空。在智慧本觉之时，仅仅如此显现是不可能的。当快乐生起时，也不会损害无别的色等各种显现之轮，并且以集合等生起的道理。对于显现的陀罗尼等形象非常嗔恨，即使用灯等消除，仍然是地和水，以及下方的垫子和二者的身体等交合所生的无有障碍的显现，因为没有其他不可能的缘故。如是说：如果知道什么能产生果实，即使它的集合存在，由于与它接近而不具备果实，也丝毫不会从任何事物中产生。产生者没有不完整的，因为那样的话，之前的快乐也会变成不生起。这也不是，因为对一切近取对境没有矛盾的缘故。唯一在那时，即使在各种各样的心无差别的时候，也仅仅在各自的自证中贪执快乐，并且上师也仅仅开示了应该取受的，因此，当忆念存在时，那本身是清晰的，这是智慧低下者的说法。如果仅仅快乐变得清晰，那么仅仅凭此就能成为所要证实的真实吗？因为难以忍受的疾病所带来的痛苦也同样非常显现，所以那也同样会变成那本身。欲望本身也不是，因为比那更殊胜的各种各样的身形对所有人都广为人知。无有根本的口诀仅仅是放逸之处。不观痛苦等也不是恒常生起的。如果什么串习了就会变得清晰，那么快乐也缘着它的集合而串习
English
Therefore, hatred is even stronger. Similarly, doing and knowing are also for the sake of happiness, and likewise, the various aggregates are immediately and completely established through the cause of self-nature self-awareness. Desire is also abandoning the vast and unsurpassed body of great bliss, merely wanting happiness, which is impossible even for animals. As it is said: Not stained by the faults of the wheel, blazing with marks and signs, abandoning my own substance, if desiring, only space. At the time of wisdom and primordial awareness, it is impossible for only that much to appear. When happiness arises, it also does not harm the wheel of various appearances such as form, which are inseparable, and by the reasoning that aggregates and so on arise. Being extremely hateful towards the appearance of dharanis and other forms, even if eliminated with lamps and so on, still the unobstructed appearance arising from the union of earth and water, and the lower cushion and the bodies of the two, is there, because there is no other impossible reason. As it is said: If one knows what produces fruit, even if its aggregate exists, because it is close to it but does not possess fruit, it will not arise from anything at all. The producer is not incomplete, because otherwise, the previous happiness would also become non-arising. This is also not the case, because there is no contradiction in focusing on all proximate objects. Uniquely at that time, even when various minds become undifferentiated, merely in their respective self-awareness, they are attached to happiness, and the guru also only taught what should be taken, therefore, when memory exists, that itself is clear, which is a term for those of inferior wisdom. If only happiness becomes clear, then can only that become the truth to be proven? Because the suffering caused by unbearable disease is also very apparent, so that would also become that itself. Desire itself is also not, because various forms more excellent than that are well known to everyone. Rootless instructions are merely places of carelessness. Not perceiving suffering and so on is also not constantly arising. If what is familiar becomes clear, then happiness also becomes familiar by focusing on its aggregate.
Tibetan
་བྱས་པས་གསལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་བདེ་བ་ནི་ཡང་རྒྱུ་ཚོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་བསྒོམ་པ་རབ་ཏུ་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་བསྒོམ་པས་གསལ་བ་ཡང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཚོགས་པ་བསྒོམ་པ་དང་རབ་ཏུ་འབྲེལ་པ་མཐོང་སྟེ། ཇི་ལྟར་འདོད་ཅེ་ན་མ་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ལ་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་ན་ཡང་འདོད་པ་ཅན་བདེ་བ་འདོད་པས་བུད་མེད་ལ་རྟོག་པ་ནི་དང་པོར་རྒྱུ་ཁྱད་པར་ཅན་བསྒོམ་སྟེ། བདེ་བ་སྐྱེས་པ་ན་དེ་ཡོངས་སུ་སྤོང་ཞེས་པ་ཡང་མི་རིགས་སོ། །བསྒོམ་པས་རང་གི་ངང་གིས་འབྱུང་བའི་བདེ་བ་ཉིད་བཞིན་དུ་དེ་སྤོང་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཅི་དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་ལྟ་བུའི་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པས་ཀོའུ་ལ་དང་རིག་བྱེད་པ་སྙིང་པོར་བྱས་པས་དགོས་པར་ འགྱུར་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་པ་དེ་སྐྱེད་པར་བྱ་བའི་བདེ་བའི་རིགས་བདེ་བ་ཙམ་བསྒོམས་པས་རིགས་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་ལས་མི་སྐྱེའོ། །དབང་པོ་གཉིས་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་བདེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཐུན་མོང་གི་དབང་པོ་ལྔ་ལས་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ལྔ་རྣམས་སུ་རབ་ཏུ་གྲགས་སོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་དབང་པོ་ཅིག་ལས་སྐྱེས་པའི་ཁོ་ནའི་བདེ་བ་དམིགས་ནས་གསལ་པོར་བྱས་པས་གྲུབ་པ་བདག་ཉིད་སླུ་བ་ཡིན། །དེ་ལྟར་ན། ལུང་དང་རིགས་པའི་འདོད་པས་རབ་འཁྲུགས་ཏེ། །འཁོར་ལོ་མེད་པས་རིགས་མི་མཐུན་པ་ཡི། །ལོངས་སྤྱོད་ལས་སྐྱེས་པ་ཡི་ཡན་ཏན་དུ། །སྒྲོ་བཏགས་དམ་བཅས་ཙམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་འགྲུབ། །ཀོའུ་ས་ལ་སོགས་པ་ཡང་འདོད་པས། །འདི་འདྲའི་བག་མེད་པ་ཡི་གནས་ཡིན་ཏེ། །རྟག་ཏུ་ཤར་ལ་མི་སྡུག་བྱེད་པ་ནི། །གྲགས་ཅན་བཞིན་དུ་འདི་ནི་ཕྱུགས་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ན་རེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་ཙམ་ཉིད་དོ། །ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་དམ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །ཡང་གཞན་དག་ན་རེ་ཅིག་ཏུ་དྲི་མ་མེད་པའི་དགའ་བ་རབ་ཏུ་སྣང་བ་ཙམ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དེའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་བསྒྲུབ་བྱའོ་ཞེས་སོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་སྐྱེས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དེའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་སྟེ་བསྒྲུབ་བྱ་ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དམིགས་པ་སྟེ། མི་དམིགས་པ་ཡང་མི་དམིགས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ། དེའི་བདག་ཉིད་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་ཞེས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་
Chinese
如果说通过这样做会变得清晰，那不是的，安乐是观修殊胜的因缘聚合，并且是密切相关的。像这样观修变得清晰，也看到与观修殊胜超凡的集合密切相关。如果想要怎样呢？即使他人损害从那产生的安乐，有欲望者因想要安乐而对妇女进行分别念，首先是观修殊胜的因，当安乐产生时，说完全断除它也是不合理的。因为观修会像自然产生的安乐一样，远离断除它。如果那样，仅仅凭此，从那样的享受中变成外在的，以高拉和明智者为核心，就会成为必要吗？仅仅观修为了产生色等集合的安乐之类，也不会从种类不相同的因中产生。仅仅从两个根门产生的不是安乐，然而从共同的五根门产生的五种安乐中广为人知。对此，如何通过专注从一个根门产生的唯一的安乐并使其清晰来成就，是自欺欺人。这样一来，经文和理性的欲望极度混乱。 没有轮涅，种类不相同。 从享受中产生的功德中。 虚构发誓仅仅成就佛。 高萨等也是因为欲望。 这是如此放荡不羁的地方。 总是向东做不悦的事情。 像著名的一样，这就像畜生。 其他人说，一切法的真实性是无自性，世俗谛中仅仅是五蕴。以五蕴的自性或者仅仅以色蕴的五蕴的自性的如来是所要证实的。还有其他人说，唯一无垢的喜悦，仅仅是显现，一切法的自性，仅仅是那样的自性是所要证实的。还有一些人说，一切法的自性，不生是不生，佛陀的那样的自性，仅仅是所要证实的。还有，一切法是所缘，不缘也是不缘，那是真实性，那样的自性是所要证实的。有些人说，一切行为
English
If it is said that it will become clear by doing this, that is not the case, bliss is the contemplation of a special collection of causes and conditions, and it is closely related. By contemplating in this way, it becomes clear, and it is also seen to be closely related to the contemplation of a special and extraordinary collection. If you want what? Even if others harm the bliss arising from that, those with desire, because they want bliss, discriminate about women, first contemplate the special cause, and when bliss arises, it is unreasonable to say that it is completely abandoned. Because contemplation will be like the bliss that arises naturally, away from abandoning it. If so, just by this, becoming external from such enjoyment, with Gaula and the wise as the core, will it become necessary? Just contemplating the kind of bliss that produces the collection of form, etc., will not arise from causes of different kinds. What arises only from the two sense organs is not bliss, but it is well known among the five kinds of bliss that arise from the common five sense organs. How can it be achieved by focusing on and clarifying the only bliss arising from one sense organ? It is self-deception. In this way, the desires of scripture and reason are extremely confused. Without wheel and nirvana, the kind is different. In the merits arising from enjoyment. Fabricating vows only achieves Buddhahood. Gaussa and others are also because of desire. This is such a licentious place. Always doing unpleasant things to the east. Like the famous one, this is like a beast. Others say that the reality of all dharmas is selflessness, and in conventional truth it is only the five aggregates. The Tathagata with the nature of the five aggregates or only the five aggregates of the form aggregate is what is to be proven. Still others say that the only immaculate joy, just appearing, the nature of all dharmas, only such a nature is what is to be proven. Some people say that the nature of all dharmas, non-arising is non-arising, the nature of the Buddha, only that is what is to be proven. Furthermore, all dharmas are objects, non-object is also non-object, that is reality, that nature is what is to be proven. Some people say that all actions