Tibetan
ས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་བརྗོད། །འདི་ཉིད་ཀྱི་དོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལས་གསུངས་པ་སྟེ། བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་སྦྱོར། །གང་དེ་བསྙེན་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །རྡོ་རྗེ་པདྨ་མཉམ་སྦྱོར་བས། །ཉེ་བར་བསྙེན་པ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང༌། །བསྐྱོད་པ་རང་བཞིན་སྒྲུབ་པ་སྟེ། །ཧཱུཾ་ཕཊ་ཡི་གེར་ལྡན་པའོ། །རང་བཞིན་བདེ་བ་དམ་པ་ཞི། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོར་བརྗོད་པར་བྱ། །བསྒྲུབ་བྱ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །སྒྲུབ་བྱེད་ནི་ཐབས་སོ། །དེ་གཉིས་ཡོངས་སུ་སྦྱོར་བ་ནི་བསྙེན་པའོ། །པདྨར་རྡོ་རྗེ་གཞུག་པ་ནི་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པའོ། །བསྐྱོད་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་སྟེ། རང་བཞིན་པ་དེ་བ་དམ་པ་ཞི། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་བརྗོད་པར་བྱ། །བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་པ་སྦྱོར་བས་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨར་གཞུག་པའི་བར་ནི་དགའ་བའོ། །ཤིན་ཏུ་བསྐྱོད་པ་ལས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་གང་བ་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའོ། །ཕྱིར་བྱུང་བ་ནི་དགའ་བྲལ་ལོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་སུ་དམ་པའི་བདེ་བ་ཞི་བར་གྱུར་ པ་དེའི་ཚེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ཉིད་གསུངས་པ། ཐོག་མ་ཐ་མ་དབུས་མེད་ཅིང༌། །སྲིད་དང་མྱ་ངན་འདས་པ་མིན། །འདི་དེ་མཆོག་གི་བདེ་ཆེན་པོ། །རང་དང་གཞན་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་སྲིད་པར་བརྗོད། །དགའ་བྲལ་དགའ་བས་མྱ་ངན་འདས། །དབུས་སུ་དགའ་བ་ཙམ་ཉིད་ནི། །འདི་རྣམས་སྤངས་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །སྣ་ཚོགས་ཉིད་སྤངས་སྐད་ཅིག་ལ། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཡང་དག་ཐོབ། །སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་སེམས་དཔའ་ཆེ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡང་དག་གཟུང༌། །ཇི་སྙེད་བྱང་ཆུབ་བར་དུ་ནི། །སེམས་ཅན་དོན་གྱིས་རྡོ་རྗེ་འཛིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟར་གསུངས་ཤེ་ན། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དབྱེར་མེད་ཅིང༌། །སྔོན་མ་གསུམ་དུ་རབ་ཏུ་གྲགས། །དགའ་བྲལ་དགའ་བའི་དབུས་ཉིད་དུ། །ཞི་བའི་རྣམ་པར་གསལ་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉིས་དབུས་སུ་ཇི་ལྟར་གསལ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། མཆོག་མཐའ་དགའ་བྲལ་དབུས་ཉིད་ཀྱི། །སྟོང་ལས་སྟོང་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཛིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གིས་སོ། །སྟོང་ལས་སྟོང་ཉིད་གང་ཡིན་ཞེས། །ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད་ཞི་བ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་བདག་ཉིད་གཙོ། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་རབ་ཏུ་དྲན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ཐབས་གང་གིས་ཇི་ལྟར་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅེ་ན། དཀྱིལ་འཁོར་
Chinese
亦说为真实菩提。此之义，世尊于吉祥密集金刚中如是说：所成与能成，真实结合，即名为亲近。金刚莲花和合，名为近亲近。动摇乃自性成就，具足吽泮字。自性胜乐寂静，名为大成就。所成乃智慧，能成乃方便。二者和合即亲近，莲花中入金刚即近成就。动摇即成就，自性者，胜乐寂静，名为大成就。所成与能成结合，金刚入莲花之间为喜。极度动摇，充满菩提心，是为胜喜。出离则离喜。何时于二者之中，胜乐寂静之时，彼时，当修俱生喜，是其义。如是说：无始无终亦无中，非有非涅槃。此乃胜乐大乐，自他亦不可得。胜喜名为有，离喜喜为涅槃。于其中唯是喜，舍弃此等乃俱生。舍弃种种刹那间，真实获得胜喜。导师垂教大心者，真实受持大乐。乃至菩提之间，为利有情执金刚。如是等等，若如是，三种差别如何宣说？因与果无别，先前三者极著名。离喜喜之中央，为显寂静之相故。二者于中央如何显现耶？胜边离喜中央之，空性之中空性执金刚。如是等等之语。何为空性中之空性？无始无终寂静者，有与非有自性主。空性大悲无有别，菩提心者当忆念。如是者，乃是究竟之见故。此以何方便如何生起耶？坛城。
English
Also spoken as true enlightenment. The meaning of this, the Bhagavan said in the Glorious Guhyasamaja Tantra: What is to be accomplished and what can accomplish, truly united, is called closeness. Vajra and lotus united, is called near closeness. Agitation is self-nature accomplishment, possessing the syllables Hum Phat. Self-nature supreme bliss is peaceful, called great accomplishment. What is to be accomplished is wisdom, what can accomplish is means. The union of the two is closeness, the vajra entering the lotus is near accomplishment. Agitation is accomplishment, the self-nature, supreme bliss is peaceful, called great accomplishment. The union of what is to be accomplished and what can accomplish, the space between the vajra entering the lotus is joy. Extreme agitation, filled with bodhicitta, is supreme joy. Departure is joylessness. When in the midst of the two, when supreme bliss is peaceful, at that time, one should cultivate co-emergent joy, that is its meaning. As it is said: Without beginning, without end, also without middle, neither existence nor nirvana. This is supreme bliss great bliss, self and other are also unobtainable. Supreme joy is called existence, joylessness is nirvana. In the midst of it is only joy, abandoning these is co-emergent. Abandoning various moments, truly obtaining supreme joy. The teacher taught the great-hearted, truly holding great bliss. Until the space of enlightenment, for the benefit of sentient beings, hold the vajra. Such and so on, if so, how are the three differences explained? Cause and effect are inseparable, the previous three are extremely famous. In the center of joylessness and joy, for the sake of revealing the aspect of peace. How do the two appear in the center? The emptiness in the center of supreme edge joylessness, in emptiness hold the vajra. Such and so on of words. What is emptiness in emptiness? Without beginning, without end, the peaceful one, the nature of existence and non-existence is the master. Emptiness great compassion is without difference, bodhicitta should be remembered. Such is the ultimate view. With what means and how does this arise? Mandala.
Tibetan
འཁོར་ལོ་སོགས་ཐབས་དང༌། བདག་བྱིན་བརླབ་བའི་རིམ་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འདིར་བདག་གིས་མ་བཀྲོལ་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡེ་ཤེས་འདི་ནི་རང་རིག་པ། །ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་ཤིང༌། །རང་བྱིན་བརླབ་པའི་རིམ་པ་འདི། །ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་དེ་བདག་ཉིད། །གཞན་ཡང་གསུངས་པ། གཞན་གྱིས་བརྗོད་མིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །གང་དུ་བཙལ་ཡང་མི་རྙེད་པ། །བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་རིམ་བསྟེན་དང༌། །རང་གི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་རྟོགས་སོ། །བླ་མའི་ཞབས་ཀྱི་དྲིན་གྱིས་དང༌། །བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་ལྡན་རྣམས་རང༌། །ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་གིས་བསྐྱེད་འགྱུར། །ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ བཞིན་དུ་གསུངས་པ། བདེ་ཆེན་རྒྱལ་པོ་གཅིག་པུ་རྒྱལ་བ་སྟེ། རྒྱུ་འབྲས་རྟག་ཏུ་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་འཆར། །གང་ཡང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་དུས་ན་ནི། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ངག་གིས་འཕོངས་པར་འགྱུར། །ས་ར་ཧ་ཡིས་གང་གསུངས་པ། །བླ་མས་ངག་གིས་མི་བརྗོད་ཅིང༌། །སློབ་མས་ཀྱང་ནི་གོ་བ་མིན། །འགྲོ་ཀུན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདུད་རྩིའི་བཅུད། །གང་ལ་བཟླ་ཞིང་ཅི་ནི་བཟླ་བར་བྱ། །བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཕྱིར། །ངག་གིས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ། །བླ་མས་གསུངས་པ་དངོས་པོ་འཇུག་པས་རིང་སྤྱད་དོ། །དེ་ནི་རིམ་གྱིས་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་ཡོན་ཏན་ལྡན། །དད་ལྡན་དེ་ཡི་སྙིང་ལ་རང་ཉིད་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། དབང་པོ་ཉིད་ནི་ལྡོག་གྱུར་ཞིང༌། །ཡིད་ནི་ནང་དུ་ཆུད་པ་དང༌། །སེམས་དཔའ་ཉམས་པ་རབ་སྣང་ཞིང༌། །ལུས་ནི་དམ་པའི་བདེ་བ་མྱོང༌། །དབང་པོའི་ཚོགས་ནི་ནང་དུ་ནུབ་འགྱུར་ཞིང༌། །རྣམ་རྟོག་ཉམས་པས་སྲིད་པའི་ས་བོན་མི་འཐོབ་པ། །དགའ་བའི་འོད་ཀྱིས་རང་བཞིན་འདི་ཉིད་ནི། །ནམ་མཁའ་དང་ཉམ་ངོ་མཚར་བསིལ་ཞིང་ཞིམ། །གང་ལ་དབང་པོ་ཞུ་འགྱུར་ཞིང༌། །རང་གི་བདག་ཉིད་ཉམས་འགྱུར་བ། །དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་སྟེ། །གསལ་བར་བླ་མའི་ཞབས་ལ་དྲིས། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དུས་མཉམ་དག་ཏུ་ཡུལ་དང་དབང་པོ་རྣམ་གཉིས་ནི། །གང་ཞིག་སྐྱེས་ཤིང་ནུབ་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་ཡང་མངོན་དགའ་རྒྱལ་བ་མཛེས་པའི་སྐུ་གཅིག་པོ། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་ལ་གསལ་ཞིང་སད་པར་འདུག །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་རབ་བཅོམ་ཞིང་། །གང་འདིར་བློ་ཡིས་དམ་པའི་བདེ་འདོད་པ། །དེ་ཡང་བྱ་བ་བྱས་པའི་མཁས་པ་སྟེ། །གཞན་ནི་རྐང་གཉིས་པ་ཡི་ཕྱུགས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱའོ། །རྒྱས་པར་བརྗོད
Chinese
以轮等方便，以及自身加持之次第。此处我未广说，为何呢？此智慧乃自性觉知，超越言语之境，此自身加持之次第，即是遍知智慧之本身。另有说道：非由他者所说之俱生智，无论何处寻觅亦不可得，依止上师传承之次第，以及自身之福德方能证悟。以上师之足恩，以及具足大福德者，能于刹那间生起智慧，此乃超越言语之境。如是说道：大乐之王乃唯一胜者，因果恒常显现于众生。然于言说之时，一切智者亦为言语所困。萨ra哈所说：上师不以言语宣说，弟子亦不能领悟，乃众生俱生之甘露精华。于何者念诵，又念诵何物？因非心识之境，故不能以言语表达。上师所说，以事物之趋入长久修持，彼次第具足慈悲等功德，具信者之心自能生起。若问生起菩提心之相为何？根识自身即转变，心意融入于内，菩萨衰退而光明显现，身体感受殊胜之乐。根识之聚没入于内，念头消散故不获有轮回之种子。喜乐之光此自性，与虚空等同，稀有清凉而甘美。于何者根识消融，自身之体性衰退，此乃俱生之喜，于上师足下清晰请问。因此而说：于同时，境与根识二者，何者生起与消逝，我向彼顶礼。何者显现之喜，乃胜者庄严之唯一身，于智者之心明晰而觉醒。因此，彻底摧毁一切分别念，于此处以智慧欲求殊胜之乐，彼乃已成办事业之智者，余者乃二足之畜生。如是说。广说之。
English
Through means such as wheels, and the sequence of self-blessing. I have not elaborated on this here. Why? Because this wisdom is self-knowing, beyond the realm of speech, this sequence of self-blessing, is the very essence of omniscient wisdom. Furthermore, it is said: The co-emergent wisdom, not spoken by others, cannot be found no matter where you seek it, it is realized through reliance on the lineage of the guru, and through one's own merit. Through the grace of the guru's feet, and those endowed with great merit, wisdom arises in an instant, this is beyond the realm of speech. Thus it is said: The great bliss king is the sole victor, cause and effect constantly appear to beings. But at the time of speaking, even the all-knowing one is hindered by speech. What Saraaha said: The guru does not speak with words, nor does the disciple understand, it is the essence of the co-emergent nectar of all beings. What is recited to whom, and what is to be recited? Because it is not an object of mind, it cannot be expressed in words. The guru said, practice diligently by engaging with objects. That gradually possesses qualities such as compassion, in the heart of the faithful one, it will naturally arise. If asked, what is the characteristic of generating the mind of enlightenment? The sense faculties themselves are transformed, the mind is absorbed within, the bodhisattva weakens and light appears, the body experiences supreme bliss. The collection of sense faculties dissolves within, because thoughts dissipate, the seed of existence is not obtained. The light of joy, this very nature, is equal to the sky, rare, cool, and sweet. In whom the sense faculties dissolve, and one's own essence diminishes, this is co-emergent joy, clearly inquire at the feet of the guru. Therefore it is said: At the same time, the object and the two sense faculties, whatever arises and ceases, I prostrate to that. Whatever manifest joy, the sole body of the beautiful victor, dwells clearly and awakened in the hearts of the wise. Therefore, completely destroy all discriminations, in this place, desiring supreme bliss with wisdom, that is the wise one who has accomplished the task, the others are two-legged animals. Thus it is said. Spoken extensively.
Tibetan
་པ་རེ་ཞིག་དེས་ཆོག་གོ །དེའི་ཕྱིར་བླ་མ་དམ་པ་ཡང་དག་པར་མཉེས་པར་བྱས་ནས། དམ་པའི་སློབ་མས་སྐུ་གསུམ་དུ་ནང་དུ་རྟོགས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་རང་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་པའི་དབང་པོ་ཐོབ་པའོ། །བྱ་བ་བྱས་ནས་འདི་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། །དེང་བདག་སྐྱེ་བ་འབྲས་བུར་བཅས། །བདག་གཙོ་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་ཡིན། །དི་རིང་སངས་རྒྱས་རིགས་སུ་སྐྱེས། །བདག་ནི་དི་རིང་སངས་རྒྱས་སྲས། །དེ་བཞིན་ གཤེགས་གསུངས་ཡོན་ཏན་འདི། །བླ་མ་དེ་ལ་དབུལ་བར་བྱ། །སྣ་ཚོགས་རྒྱན་དང་གོས་ལ་སོགས། །ཁྱད་པར་དུ་ཡང་རང་གི་ལུས། །ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་སྦྱིན་སྲེག་བྱ་ཞིང་གཏོར་མ་བྱིན་ནས། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བྱ། །དགེ་འདུན་སྟོན་མོ་བྱས་ནས་ནི། །སྡུག་བསྔལ་སྐྱབས་མེད་ཚིམ་པར་བྱ། །དབང་བསྐུར་བ་ཡི་ཆོ་ག་མདོར་བསྡུས་བྱས་པ་ལས། །གང་གིས་བསོད་ནམས་དཔག་མེད་ཐོབ་པར་གྱུར་བ་སྟེ། །དེ་ཡིས་གཉིས་མེད་བསམ་མི་ཁྱབ་པ་བདེ་ཆེན་བདག །རང་བྱུང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་སྐྱེ་འགྲོས་ཐོབ་པར་ཤོག །མདོར་བསྡུས་པའི་དབང་གི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ། །སློབ་དཔོན་མཁས་པ་ཆེན་པོ་དཔལ་དགའ་བའི་རྡོ་རྗེས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།གཞུང་ཚད་ནི་ཚིགས་བཅད་སུམ་བརྒྱ་སྟེ་བམ་པོ་གཅིག་གོ །ཐོ་ལིང་གི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་རྗེ་མངའ་བདག་བཙན་པོ་རྩེ་ལྡེ་བཙན་གྱི་བཀའ་ལུང་གིས། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་བོ་མཁས་པ་ཆེན་པོ་དཔལ་མར་མེ་མཛད་དང༌། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་བ་རིས་བསྒྱུར་བའོ།། དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་ག
Chinese
暂时这样就可以了。因此，要使上师圣者真正欢喜，圣者的弟子应自证于内，证悟三身之大乐自性，这即是获得圣者之权位。行事之后应诵此：如今我生已具果，我主已具果，今日生于佛陀族，我乃今日佛陀子。如是逝者所说之功德，应献于上师，种种珍宝与衣物等，特别是自己的身体。如是说。之后行火供，布施朵玛，盛大地举行会供轮。供养僧众，令无依无怙之苦难者满足。从灌顶仪轨之简略本中，谁若因此获得无量功德，愿彼以无二不可思议之大乐我，获得自生金刚持之果位。简略灌顶之善说，大学者吉祥喜金刚所著圆满。此论典之量为三百偈颂，一卷。在托林寺（Tholing Monastery，位于今阿里地区札达县）的王权统治者尊者策德赞（Tse De Tsen）的旨意下，由印度堪布大学者吉祥燃灯智（Dipamkarasrijnana）和藏族译师比丘瓦日翻译。
English
For the time being, that's enough. Therefore, having truly pleased the holy guru, the holy disciple should realize within himself the very nature of the great bliss of realizing the three bodies, which is to obtain the power of the holy one. After doing the action, this should be said: Now I am born with fruit, I am the master with fruit, today I am born into the Buddha family, I am today the son of the Buddha. These qualities spoken by the Thus Gone One, should be offered to the guru, various jewels and clothes, etc., especially one's own body. Thus it is said. Then perform the fire offering and give the torma, and perform the assembly wheel excellently. Having made offerings to the Sangha, satisfy the helpless sufferers. From the abbreviated version of the empowerment ritual, whoever obtains immeasurable merit from this, may he obtain the state of self-born Vajradhara with the great bliss of non-duality and inconceivability. The excellent explanation of the abbreviated empowerment, written by the great scholar Pal Khyungwa Dorje, is complete. The extent of this treatise is three hundred verses, one fascicle. By the decree of the lord ruler Tse De Tsen in Tholing Monastery, it was translated by the Indian Khenpo, the great scholar Pal Dipamkarasrijnana, and the Tibetan translator, the monk Ba Ri. The Empowerment Ritual